'Ισως ενδιαφέρουν κάποια πραγματάκια από πρώτο χέρι αν και φαίνεται ότι πολλοί είναι απόλυτοι γνώστες των καταστάσεων. Δεν εξηγείται αλλιώς η γνώση τόσων λεπτομερειών. Τέλος πάντων.
Από το 1994 ως το 2000 που αποφοίτησα από το Φυσικό της Αθήνας, συμμετείχα ενεργά στη δημιουργία, τη συντήρηση και τη λειτουργία του Στεκιού της σχολής μου. Το Στέκι αυτό ήταν κατάληψη ενός χώρου περίπου 20τμ που χρησιμοποιούνταν ως αποθήκη των καθαριστριών για τα υλικά τους. Ένας χώρος βρώμικος και ανενεργός που ήταν μεσοτοιχία με ένα από τα αμφιθέατρα της σχολής.
Ο λόγος ύπαρξης του Στεκιού ήταν πάντα η κοινωνικοποίηση των φοιτητών και η πολύπλευρη πολιτική δράση και όχι μόνο. Ήταν πάντα στέγη πολιτικών συζητήσεων, αναζητήσεων και θεωρητικών τοποθετήσεων σαν αυτή που κάνουμε εδώ. Ταυτόχρονα συνηθισμένη ήταν η οργάνωση πολιτιστικών δρωμένων όπως προβολές, συναυλίες, ως και έκθεση βιβλίου που είχε γίνει μια χρονιά. Επίσης υπήρχαν και προσπάθειες για δημιουργία βιβλιοθήκης. Αν μπορούμε να κατηγορηθούμε για κάτι αυτό ήταν η "στρατευμένη τέχνη" μιας και θα δεχθώ ότι υπήρχε μια συγκεκριμένη τάση σε όλα αυτά.
Το στέκι του Φυσικού γρήγορα συσπείρωσε όλο τον ανένταχτο κόσμο ο οποίος γρήγορα κατάλαβε ότι οι προτάσεις των φοιτητοπατέρων τύπου ΔΑΠ, ΠΑΣΠ, κτλ συνοψίζονταν σε εκδρομές στη Μύκονο ή στην συμμετοχή στο "κίνημα" που περνούσε πρώτα από την αγορά του "Οδηγητή" ώστε να λάβεις το χρίσμα. Η συμμετοχή μου στο Στέκι μου έδινε φυσικά τη δυνατότητα να γνωρίζω επίσης από πρώτο χέρι τον τρόπο λειτουργίας και πολλών άλλων παρόμοιων χώρων σε άλλες σχολές αλλά και εκτός αυτών. Με μεγάλη λοιπόν ευκολία μπορώ να διαψεύσω ως απόλυτα ψευδή όλα αυτά που αναφέρθηκαν ως δράσεις των Στεκιών και τις περιγραφές που ταιριάζουν περισσότερο σε τρομοκρατική γιάφκα και λιγότερο σε φοιτιτικό Στέκι. Φυσικά η απουσία ελέγχου πλέον των φοιτητών, ο συντονισμός των συνελεύσεων έτσι ώστε να έχουν πάντα τη μαζικότερη δυνατή συμμετοχή, η εναλλακτική ενημέρωση και ο
απόλυτος σεβασμός στην πλειοψηφία "χάλασε" πολλούς που είχαν συνηθίσει αλλιώς...
Προχωρώ λοιπόν και σε κάποιες συγκρίσεις. Την ίδια στιγμή που εμείς συντηρούσαμε το Στέκι και προσφέραμε δωρεάν τη δυνατότητα σε κάθε φοιτητή να χρησιμοποιεί τον χώρο για να φτιάξει τον καφέ του (δωρεάν), ή να μελετήσει, ή να δανειστεί ένα βιβλίο, κτλ, την ίδια στιγμή μέσα στη σχολή είχε χτιστεί εργαστήριο ιδιωτικών συμφερόντων καθηγητή που συμμετείχε σε "ερευνητικό πρόγραμμα" που επιδοτούνταν από την ΕΕ για το θεάρεστο έργο του, το οποίο παρακαλώ φύλαγε σεκιουριτάς. Φυσικά ο συγκεκριμένος καθηγητής όπως και πολλοί άλλοι δεν θεωρούσαν αρκετά σημαντική την παρουσία του στα μαθήματα για τα οποία σφόδρα ανησυχούσαν όταν γινόταν κατάληψη ή άλλη διαμαρτυρία. Όπως και το Κράτος επίσης το οποίο έβρισκε πάντα χρήματα για την ενίσχυση της έρευνας αλλά ποτέ για να σύγγραμα στην ώρα του ή για να βάψει τους τοίχους του αμφιθεάτρου. Το γκρο μπετόν είναι αλλώστε πολύ πιο όμορφο από ένα σύνθημα έστω και τόσο ξεπερασμένο όσο το "Ο λαός δεν ξεχνά, κτλ".
Την περιφρούρηση κάθε κατάληψης φυσικά αναλάμβαναν οι καταληψίες απέναντι στον κίνδυνο εισβολής "αγανακτισμένων φοιτητών" ή και διαφόρων τραμπούκων (κρατικών ή μη) με στόχο ακριβώς να προφυλαχθεί η σχολή από ζημιές και καταστροφές που μετά θα χρησιμοποιούνταν εναντίον μας όπως γίνεται τώρα ας πούμε. Κι όμως αγαπητοί συμφορουμίτες, κανείς ποτέ δεν τόλμησε να επιχειρήσει εισβολή στη σχολή πλην ενός. Του καθηγητή Πληροφορικής που εθεάθη ένα βράδυ να παραβιάζει παράθυρο, να μπαίνει στο (άθικτο) γραφείο του και να κλέβει τον ίδιο του τον υπολογιστή ώστε να συνεχίσει την (επιδοτούμενη) έρευνά του στο σπίτι του. Μιλάμε για τέτοια κατάντια. Την ίδια στιγμή βέβαια αυτός ο άνθρωπος απασχολούσε 3-4 μεταπτυχιακούς για την αγγαροδουλειά δίνοντάς τους ψίχουλα με την υπόσχεση ότι θα φροντίσει να τους βολέψει σε κάποια εταιριάρα στην οποία μπορεί να ήταν ο ίδιος σύμβουλος! (Φυσικά και μπορώ να αναφέρω και όνομα για κάθε περίπτωση που αναφέρω).
Μπορώ δε να διαβεβαιώσω ότι όχι μόνο δεν γίνονταν αδιακρίτως ζημιές σε γραφεία καθηγητών κτλ, αλλά αντίθετα υπήρχαν καθηγητές που συχνά πυκνά ανέβαιναν και ξόδευαν ώρες σε κουβέντες επιστημονικές, πολιτικές και πολλές άλλες. Μεταξύ αυτών και οι κ. Δανέζης και Θεοδοσίου τους οποίους θυμάμαι με σεβασμό και εκτίμηση όπως και οι περισσότεροι φοιτητές για την παρουσία τους που ήταν και θεωρώ πως είναι ακόμα κόσμημα για τη σχολή αυτή.
Μπορώ να αναφέρω δεκάδες περιπτώσεις με ονόματα καθηγητών που θα άξιζαν να χάσουν την έδρα τους. Που δεν έγραψαν ποτέ σύγγραμα όπως υποχρεούνται, που δεν πάτησαν σε μάθημα, που δε διόρθωσαν γραπτό, που διορίστηκαν παράνομα με χουντικά "βύσματα", που "έθαβαν" επίκουρους γιατί ήταν καλύτεροι από αυτούς ή γιατί δεν παρίσταναν του δούλους, που μάχονταν με λύσσα ενάντια στην αξιολόγηση των σχολών και των ίδιων και που εν τέλει ενοχλούνταν απείρως από το Στέκι που φρόντιζε να βγάζει τα άπλυτά τους στη φόρα.
Έτσι είναι όμως και σήμερα. Κανείς εισαγγελέας δεν κινήθηκε ενάντια στην κατάληψη δασών από εργολάβους, πάρκων από εργολαβοδημάρχους, εδρών από ισόβιους άχρηστους καθηγητές, πεζοδρομίων από αυτοκίνητα, ραμπών για τυφλούς από μηχανάκια, ολυμπιακών ακινήτων από επιχειρηματίες, παραλιών από βίλλες, νοσοκομείων από διοικητές "που τα πιάνουν", πολεοδομιών και εφοριών από διεφθαρμένους μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους, και ολόκληρων λιμνών από παπάδες!
Έτσι είναι φίλοι μου, η κατάληψη 25τμ εγκαταλελειμένου χώρου που δεν ξέρουν ούτε που πέφτει ενοχλεί χιλιάδες. Η κατάληψη της ίδιας μας της σκέψης, του ζωτικού μας χώρου είναι και ένδειξη επιτυχημένης πορείας στη ζωή...Καθένας διαλέγει την κατάληψη που του αρμόζει.
ΥΓ. Η υποκρισία δεν έχει όριο. Το ΕΜΠ ζήτησε από την εισαγγελία να επέμβει σύντομα στην κατάληψη της Λέλας Καραγιάννη διότι λέει θα παρέλθει 20ετία και οι καταληψίες θα κινηθούν για χρησικτησία. Κουβέντα για το ότι μιλάμε για ένα εξαιρετικής αισθητικής νεοκλασσικό το οποίο θα είχει καταρρεύσει χωρίς τη συντήρηση των καταληψιών και το οποίο θα έπρεπε να έχει γίνει φοιτητική εστία πριν από δεκαετίες σύμφωνα με το ίδιο το ΕΜΠ. Το πιο γελοίο; Η κατάληψη είναι ήδη 21 ετών και φυσικά κανέναν από τους συμμετέχοντες δεν ενδιαφέρει η διεκδίκηση της ιδιοκτησίας...
σε πολιτικές ιδέες, ουδέποτε συμμετέχουν σε τέτοια αίσχη σαν αυτά που ανέφερα.... Αυτά δημιουργούνται και υποκινούνται κατά κανόνα είτε από απολιτίκ εξωκοινοβουλευτικά κόμματα, είτε από κάποια άλλα εξίσου απολιτίκ κοινοβουλευτικά που κάνουν άνοιγμα προς τα εξωκοινοβουλευτιά, και φυσικά τις νεολαίες αυτών... Γι'αυτούς η πολιτκή ιδέα, προτάσεις, λύσεις κλπ εξαντλούνται σε ένα "είμαι αριστερός - είσαι φασίστας".
