Napule È (Η Νάπολη είναι…)

[cacau]

Napule È (Η Νάπολη είναι…)

Στοίχοι και μουσική Pino Daniele

Η Νάπολη είναι χίλια χρώματα,

Η Νάπολη είναι χίλιοι φόβοι

Η Νάπολη είναι η φωνή των πλασμάτων

που εμφανίζονται σιγά σιγά

Και ξέρεις ότι δεν είσαι μόνος

Η Νάπολη είναι ένας πικρός ήλιος

Η Νάπολη είναι η μυρωδιά της θάλασσας

Η Νάπολη είναι ένα βρώμικο χαρτί χάμω…

…και κανείς δεν νοιάζεται

Και όλοι περιμένουν το ριζικό τους

Η Νάπολη είναι μια τσάρκα…

… στους δρόμους κι είμαι μες την μέση

Η Νάπολη είναι ένας ήχος

Και όλος ο κόσμος ξέρει

Αλλά κανείς δεν μιλάει…

(ελεύθερη μετάφραση από τα ναπολετάνικα).


Το περασμένο φθινόπωρο βρεθήκαμε στην Νεάπολη (ή Παρθενόπη) , κι άντε να δεις περίπου 2500 (και βάλε) χρόνια αδιάλειπτης ιστορίας σε 4-5 μέρες…

Πρώτη μέρα, ξεκινάμε από κάπου κοντά στο λιμάνι, και ενώ όλοι κοιτάνε το Castel Nuovo, εγώ χαζεύω
κάποια ημι-κατοικημένα ημι-ερείπια πάνω στην παραλιακή λεωφόρο…





Βόλτα προς Posillipo και φθάνοντας στην κορυφή ενός χαμηλού λόφου στο πάρκου Virgiliano, αγναντεύουμε προς Pozzuoli, και τα νησιά Procida και Ischia...





Κεφαλή αριστερά προς την πόλη και από μακριά ξεχωρίζει Δυναμάρι μες την θάλασσα, το Castel dell’ Ovo – στα κάστρα δεν κάνανε οικονομία όπως θα δούμε κι αργότερα...





Επιστροφή μέσω Lungomare Mergellina, χαζεύουμε τον αστικό ιστό που σκαρφαλώνει μέχρι τους πρόποδες του Castel Sant’Elmo ( που θα έχουμε την ευκαιρία να εξερευνήσουμε από μέσα )...





Και ένα κλασσικό terrazzo στην «καλή» γειτονιά του Posillipo, με θέα στην θάλασσα και την πόλη, ενώ στο βάθος καμαρώνει το ηφαίστειο…




Επιστρέφοντας στο κέντρο, φλυαρούμε με μια ματιά ψηλά - εκεί που τα σύνεφα συνεχίζουν το πάρτυ...

 

[cacau]

Βολτάρουμε στο κέντρο κι εδώ έχουμε μπει στα στενά τριγυρισμένοι από graffiti…





Μια ανοιχτή πορτάρα βγάζει σε εσωτερική αυλή, συνηθισμένη πρακτική. Κλείνοντας ένοιωθαν μια κάποια ασφάλεια… Λεπτομέρεια: η μπλε σημαία με το "Ν" πάνω αριστερά





Περπατάμε... ...Η βασιλική της Santa Chiara – κι αυτή μέσω αψιδωτής εισόδου…





Λίγο πιο πέρα στην πλατεία Gesù Nuovo, την ομώνυμη εκκλησία με την "διαμαντέ" πρόσοψη, και τον οβελίσκο Guglia dell'Immacolata αριστερά...





...Συνεχίζουμε στα στενά (θα βαρεθείτε να βλέπετε), όπου η κατάσταση σε ότι αφορά καθαριότητα και τάξη γενικώς θυμίζει Βαρβάκειο αγορά plus (ή ultra)...





...και μετά από μια σύντομη διαδρομή με το metro, μετά teleferic προς Vomero + ανηφοριά ποδαράτο, φτάνουμε κάτω από τα τείχη του Castel San’t Elmo που είδαμε πιο πριν από τα χαμηλά...





...Τάφροι, γιοφύρια για την κεντρική πύλη, και σκέφτομαι τους κακόμοιρους που τους λέγαν «εμπρός παλικάρια μου, άντε πάρτε το!!!»…





...Η πύλη που λέγαμε - με το οικόσημο των Βουρβώνων από πάνω…





Κάποια στιγμή γυρνάμε, κι ακριβώς από κάτω μας είναι η Certosa di San Martino, οχυρό μοναστήρι, και από πίσω η Νάπολη με τον Vesuvio να θυμίζει ποιος είναι ο Capo dei Capi στην περιοχή…

 

[cacau]

...Συνεχίζουμε, κι από την άλλη μεριά εκτός από τα τείχη, ξαναβλέπουμε την περιοχή του Posillipo…





Πιο κοντά μας, είναι η γειτονιά του Vomero και στο βάθος ξεχωρίζουν τα δύο νησιά: Procida και Ischia...





Επανερχόμαστε νότια, προς το κέντρο της πόλης κοιτάμε κάτω και μπορούμε να δούμε κάπως καλά το Castel Nuovo – αφού από κοντά δεν ήταν επισκέψιμο, και το περιβάλανε εμπόδια λόγω εργασιών.




Και ένας θρύλος από τους πολλούς που κυκλοφορούν στην πόλη: Πριν την ενοποίηση της Ιταλίας, η Νάπολη ήταν πρωτεύουσα του ομώνυμου βασιλείου (αλλιώς «βασίλειο των δύο Σικελιών»). Στα έγκατα του φρουρίου, υπήρχε ένα κελί ανοιχτό προς την τάφρο ίσα με το νερό, όπου έβαζαν όσους θέλαν να ζορίσουν πιο πολύ (μπρρρρ…). Κάποια στιγμή, άρχισαν να εξαφανίζονται αυθημερόν οι φυλακισμένοι – παρότι η τάφρος φυλασσόταν αυστηρά. Στήσανε καραούλι λοιπόν, και είδαν έναν… κροκόδειλο να σκάει μύτη και να αρπάζει τα θύματα ενώ κοιμόνταν!
Ρίξανε μια άγκυρα «δολωμένη» με ένα μπούτι αλόγου, τον ψαρέψανε, τον βαλσαμώσανε και τον κρέμασαν πάνω από την πύλη του κάστρου όπου και παρέμεινε μέχρι το 1875. Πιθανολογήθηκε δε ότι μάλλον είχε αράξει στα ύφαλα κάποιου καραβιού από την Αλεξάνδρεια και ξύπνησε… μέτοικος στην Ευρώπη.
Η άλλη εκδοχή, που μάλλον είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα, λέει ότι τον έφερε κάποιος ναυτικός, έτοιμο – βαλσαμωμένο από την Αίγυπτο ως… αφιέρωμα.



Το επόμενο πρωί, βόλτα στην «καλή» περιοχή Chiaia. Το πάρκο Margherita με το palazzo D’Ayala:





…Περπάτημα στην via dei Mille, όπου συναντάμε την Santa Teresa a Chiaia (έχει βέβαια τόσες πολλές εκκλησίες που αν τις βάλω όλες δεν θα τελειώσουμε ποτέ):





...Μια πύλη προς εσωτερική αυλή – "κυριλέ" αυτήν την φορά…





...ύστερα φτάνουμε σε μια διχάλα, όπου βρίσκεται το Palazzo Mannajuolo:





...Συνέχεια στην via Chiaia, και κάποια στιγμή βλέπουμε την Ponte di Chiaia – την γέφυρα της Κιάϊα – που είναι απλά μια ανισόπεδη, αλλά με Ιταλικό στυλ…

 

[anochampions]

Εξαιρετική η ξενάγηση σου, Δημήτρη!

 

[cacau]

Ευχαριστώ, έπεται συνέχεια...

 

[ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΤΑΣΟΣ]

Εκτός από το κάστρο που σώζει την κατάσταση γενικά είναι χάλια πόλη. Έχει καποια καλά σημεία αλλά γενικά Θυμίζει αρκετά Αθήνα όπως βλέπουμε στις φωτογραφίες. Εξάλλου είναι γνωστό ότι δεν έχει καμία σχέση ο νότος με τον βορρά της Ιταλίας.
Παρα πολύ ωραίες οι φωτογραφίες. Φαντάζομαι έχει πέσει και επεξεργασία ε;

 

[Billy the Kid]

Mεταξύ Campi Flegrei και Βεζούβιου...πολύ πικάντικη!

 

[kbouk]

Μια χαρά έκανες και το άνοιξες το νήμα Δημήτρη. Ωραίο το ποτ πουρί , μου έφτιαξες την όρεξη

Θα την επισκεφτώ αρχες Ιούνη όπως ήδη ξέρεις - πρώτα ο θεός - με οδοιπορικο από Νάπολη (4μερες) , Αμαλφιαδα (με κέντρο Ριβέλλο 2 μέρες ) , Καπρι , Ματερα (2μερες) και στην υπόλοιπη Puglia μέχρι και τα ελληνόφωνα χωριά στην περιοχή του Λέτσε (3μερες). Ελπίζω να μαζέψω αξιόλογο υλικό να συμπληρώσω στο νήμα

 

[milaber22]

Προσωπικά βρίσκω εξίσου θελκτικό και το Νότο, συμπεριλαμβανομένης και της Σικελίας.
Κώστα παρόμοιο ταξίδι είχα το 2017.
3 βδομάδες σχεδόν οδικώς μέσω Ηγουμενίτσας.
Αλλά Να
Νάπολη πρακτικά δύο μέρες μόνο οπότε ξανά πάω άνετα.

Ακτή Αμάλφι πολύ κίνηση.
Από αρχές Ιουνίου.
Το αμάξι το είχα παρατήσει σε ένα χωριό δίπλα στο Ραβέλο όπου έμενα.
Φλεγραία Πεδία πολύ ωραία εμπειρία.
Ματέρα αξίζει και τουρ εκτός πόλης στις σπηλιές.
Τέλος η κατάχρηση της φιλοξενίας του Δημήτρη.

 

[kbouk]

Για Σικελια ξεκίνησα αλλά φυσά τον Δημήτρη να προπορευτεί και θα το κάνω του χρόνου

Την έχω υποψην την κίνηση στην ακτή φίλε, Ραβελλο θα το παρκάρω σε ξενοδοχείο και Αμαλφι, Ατρανι θα κατέβω με λεωφορειάκι και μετά με καραβάκι θα πάω Ποζιτανο κλπ. από θάλασσα τα βλέπεις πιο ωραία. Θα το δούμε κι στην πράξη. Εχω βάλει πινέζες σε αυτά που θέλω να επισκεφτώ , είναι πολλά δεν ξέρω αν θα τα προλάβω

Θα πάρουν φωτιά οι μηχανές με τόσο θέμα

Και Ματερα θα μείνω 2 βράδια για να πάω και γύρω γύρω εκτός από την πόλη Μπαρι, Μονοπολη κλπ.