Ηλία , τι σε κάνει να πιστεύεις ότι αναφερόμουνα στην δεύτερη παράγραφο του πρωτου μηνύματος σου ως παρατίθεται πιό πάνω ;
Φυσικά αναφερόμουν στην πρωτη .
Ολως παραδόξως με την δεύτερη παράγραφο του μηνύματος σου, ουσιαστικά χρησιμοποιείς το κείμενο της παραγράφου 2 του άρθρου 6 της Σύμβασης για την προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των θεμελιωδών Ελευθεριών , που αναγράφει αυτολεξεί : "Παv πρόσωπov κατηγoρoύµεvov επί αδικήµατι τεκµαίρεται ότι είvαι αθώov µέχρι της voµίµoυ απoδείξεως της εvoχής τoυ."
(όπου "νόμιμος απόδειξη της ενοχής του " νοείται η απόδειξη της μετά από έκδοση δικαστικής αποφάσεως ) για το θύμα και όχι για τον κατηγορούμενο -θύτη , αστυνομικό , όπως θα έπρεπε και αρμόζει .
Εσύ όμως υποκαθιστώντας την δικαστική κρίση , απεφάνθης ότι πρόκειται για εκτέλεση , συνέταξες το κατηγορητήριο ( παράβαση καθήκοντος - παράβαση κοινού ποινικού δικαίου [;] ) και εξέδοσες απόφαση , θεωρώντας μάλιστα ότι αυτή είναι μιά διαδικασία που αφορά όλη την κοινωνία . Δυστυχώς όμως η δικαιοδοτική κρίση δεν αφορά όλη την κοινωνία , αλλά την δικαιοσύνη .
Τουλάχιστον στα πολιτισμένα κράτη . Είσαι ελεύθερος εάν επιθυμείς , να σχολιάσεις ενδεχομένως την δικαστική απόφαση , όταν δημοσιευθεί . Υπό την προϋπόθεση ότι έχεις πλήρη γνώη των διαδραματισθέντων στην δίκη και επαρκή εοπτεία του ποινικού φαινομένου , και των σχετικών νόμων . Δεν μπορείς όμως , ούτε εσύ , ούτε η τηλεόραση - πολύ περισσότερο δε ο συμφορουμίτης μας που θα επιθυμούσε να εφαρμόσει τον νόμο δυτικά του Πέκος , εάν ήταν στο χέρι του - να εκφράζετε τέτοιες απόψεις , βασισμένοι στην τηλεόραση και μόνο .