Tip : Ο πιο "άρρωστος" δίσκος της δεκαετίας του 90 στον χώρο και στην ουσία το σημείο καμπής του ακραίου ήχου, απεικονίζει στο εξώφυλλο ένα ατύχημα σε εργοστάσιο παραγωγής μαρμελάδας (αν θυμάμαι καλά).
Κατά τα άλλα, το avant garde φώτισε τα σκοτάδια που κρύβαμε μέσα μας και έδειξε τον δρόμο στις επόμενες γενιές που λάτρεψαν τον δύστροπο αυτό ήχο.
Μαζί με το Rebel Extravaganza των Satyricon είναι οι αγαπημένες μου στιγμές από εκείνη την εποχή.
Το προηγούμενο...παγωμένο άλμπουμ των Winterfylleth είναι συναισθηματικά φορτισμένο κάτι που φαίνεται από τις μελωδίες, άρα καλύτερο από το τελευταίο τους.
Βασικά είναι ένα πανέμορφο black metal άλμπουμ που μπορεί να σε φέρει στα όρια.