Συνεχιζω και πιστευω οτι αυτο για το οποιο ξεκινησα το ποστ δεν εχει γινει κατανοητο.
Το ποσοστο των ανθρωπων που βλεπω καθημερινα να ειναι μια χαρα ειναι τεραστιο.Δεν ειναι μονο το μπαρ.Ειναι υπερβολικα πολυς κοσμος,σε πολλα μερη,σε διαφορες δραστηριοτητες.Μα παω στο μετρο,μα παω σε οποια σχολη η σχολειο,αμαξια,σπιτια,υλικα αγαθα,πως να το εξηγησω...Φανταστειτε οτι αυτο που γινεται στην Αθηνα,τον κοσμο που βγαινει,που κινηται με τα αυτοκινητα,που ψωνιζει τοσα πραγματα καθημερινως,που διασκεδαζει που που χιλια πραγματα,αυτο συμβαινει σε ολη την Ελλαδα,πολεις,κωμοπολεις,ακομα και χωρια.Ειναι παρα παρα πολλοι ολοι αυτοι.Πως αλλιως να το πω.Δεν ειναι ετσι μια χωρα που πασχει οικονομικα.
Σιγουρα υπαρχουν πολλοι που ζοριζονται,αλλα εγω αυτα που βλεπω καθημερινα δε δικαιολογουν σε καμια περιπτωση την γκρινια και την εκφραση "δεν εχει ο κοσμος λεφτα"
Εσεις ποτε δεν σας εχει δημιουργηθει αυτη η απορια?
Οταν βγειτε το πρωι απο το σπιτι σας και γυρισετε το βραδυ,ολο αυτο που εχετε δει ολη μερα ειναι κοσμος που δεν εχει να ξοδεψει?Μικροι και μεγαλοι.
Και πάλι όμως θα σου πω πως το "όπου σταθώ και όπου βρεθώ" δεν είναι αντιπροσωπευτικό.
Μου κάνει εντύπωση που λες ότι βλέπεις κάτι τέτοιο στο μετρό γιατί εγώ το μόνο που βλέπω στο μετρό είναι κόσμο να τρέχει να προλάβει τις υποχρεώσεις του. Ποιο μετρό χρησιμοποιείς;