Η αξιοποίηση/εκμετάλλευση ιστορικών ευρημάτων για την ιδιοτελή εξυπηρέτηση πολιτικών πρακτικών και αποφάσεων είναι δεδομένη και δεν πρέπει να εκπλήττει.
Αντίθετα, αυτό που πρέπει να προβληματίζει πέρα από τη δεδομένη αναλγησία των "πομπών" είναι η αφέλεια και ο επηρεασμός των "δεκτών". Η βιαστική απόφαση για την Ελληνικότητα και τη συνεπαγόμενη Μακεδονικότητα των ευρημάτων, προσφέρεται για εθνικό παραλήρημα και για μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις.
Το θέμα είναι εάν αυτά έχουν κάποια σημασία στο νέο, ήδη αποφασισμένο, γεωστρατηγικό σχεδιασμό της περιοχής μας. Θα μπορούσαν, βέβαια, να αρκεστούν στο πολύ απλό, κατανοητό και τελικά πειστικό για όλους, ότι "η ταυτότητα προσδίδεται μέσω της γλώσσας, η οποία ήταν η ελληνική".
Τα φύλλα που την μιλούσαν, υπήρξαν πολλά, διαφορετικά και πολλές φορές αντιμαχόμενα. Αυτό είναι ιστορικό γεγονός, αλλά στη πρεμούρα μας να εξυψώσουμε το εθνικό στοιχείο, το ξεχνάμε. Να δούμε τι θα μας λένε όταν αρχίσει να κουβεντιάζεται η ομοσπονδοποίηση της Ευρώπης, κάτω από τις επιταγές της παγκοσμιοποίησης...
Αντίθετα, αυτό που πρέπει να προβληματίζει πέρα από τη δεδομένη αναλγησία των "πομπών" είναι η αφέλεια και ο επηρεασμός των "δεκτών". Η βιαστική απόφαση για την Ελληνικότητα και τη συνεπαγόμενη Μακεδονικότητα των ευρημάτων, προσφέρεται για εθνικό παραλήρημα και για μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις.
Το θέμα είναι εάν αυτά έχουν κάποια σημασία στο νέο, ήδη αποφασισμένο, γεωστρατηγικό σχεδιασμό της περιοχής μας. Θα μπορούσαν, βέβαια, να αρκεστούν στο πολύ απλό, κατανοητό και τελικά πειστικό για όλους, ότι "η ταυτότητα προσδίδεται μέσω της γλώσσας, η οποία ήταν η ελληνική".
Τα φύλλα που την μιλούσαν, υπήρξαν πολλά, διαφορετικά και πολλές φορές αντιμαχόμενα. Αυτό είναι ιστορικό γεγονός, αλλά στη πρεμούρα μας να εξυψώσουμε το εθνικό στοιχείο, το ξεχνάμε. Να δούμε τι θα μας λένε όταν αρχίσει να κουβεντιάζεται η ομοσπονδοποίηση της Ευρώπης, κάτω από τις επιταγές της παγκοσμιοποίησης...