Ολα σ' 'ενα...Η άλλη φιλοσοφία...

Δεν φανταζόταν ότι μπορεί να κόστιζαν όσο ένα μηχανάκι ή αυτοκίνητο, ε? :damnyou:
 
Απάντηση: Re: Ολα σ' 'ενα...Η άλλη φιλοσοφία...

Δεν φανταζόταν ότι μπορεί να κόστιζαν όσο ένα μηχανάκι ή αυτοκίνητο, ε? :damnyou:

Ε ναί... και προφανώς θα προτιμούσε αυτά άν είχε επιλογή...:Banane0:
 
Αγαπητέ dipie μακάρι να με πίεζε κι εμένα ο πατέρας μου να ασχοληθώ με το hi fi. Θα
του έλεγα αιφνιδιαστικά: είδα κατι wilson sophia θα μου τα πάρεις?:flipout:

Το ερώτημά μου είναι, αρέσει η μουσική στον υιό τόσο ώστε να ακούει αρκετά? Τη νιώθει
όταν την ακούει? Θέλω να πώ, μήπως να μην τον επηρέαζες προς τον multieuro εξοπλισμό
μόνο για να έχει καλό ήχο? (το ρωτάω γιατί είπες στην αρχή ότι ίδρωσες να τον μάθεις
να ακούει σωστα τη μουσική κλπ)
 
Εννοείται ότι την αγαπάει...Παίζει δυό όργανα και πού και πού τραγουδάει...Απο την μεριά της μάνας του έχει κρητική καλλιτεχνική φλέβα.
 
Last edited:
Re: Απάντηση: Ολα σ' 'ενα...Η άλλη φιλοσοφία...

Εννοείται ότι την αγαπάει...Παίζει δυό όργανα και πού και πού τραγουδάει...Απο την μεριά της μάνας του έχει κρητική καλλιτεχνική φλέβα.
Αχ! Τι λες τώρα...
Δυστυχώς, δεν έχω δει πιο αδιάφορους για τον ήχο από τους μουσικούς. Οι περισσότεροι επαφίενται στις ικανότητες, το ταλέντο και το φιλότιμο του ηχολήπτη. Ελάχιστοι καταλαβαίνουν τι γίνεται, ακόμα χειρότερα, ελάχιστοι έχουν απαιτήσεις για σωστό ήχο.

Ένας από τους λόγους που ασχολήθηκα με τον επαγγελματικό ήχο ήταν κι' αυτός: Για να μπορώ να παρεμβαίνω πιο αποτελεσματικά σ' αυτό το χώρο...

Εννοείται πως πρόκειται για γενικές διαπιστώσεις, άσχετες με την προκειμένη περίπτωση. Και εύχομαι να λειτουργήσει η Κρητική καλλιτεχνική φλέβα, για την οποία και εγώ είμαι ιδιαίτερα περήφανος!

Άν μου επιτρέπεις όμως, η επαφή μου και με άτομα της νεώτερης γενιάς με οδηγεί σε μία λίγο διαφορετική πρόταση:

Ένα ενεργό σύστημα βασισμένο κυρίως σε υπολογιστή είναι πιο κοντά στα γούστα και της προτιμήσεις της πολύ νέας γενιάς. Μπορεί να τονώσει καλύτερα την αγάπη για τη μουσική και να καλλιεργήσει το ενδιαφέρον για τον καλό ήχο.

Ένα τέτοιο σύστημα μπορεί να είναι καθ' όλα Hi-End, ή και Ultra Hi-End με κλάσμα του κόστους ενός συμβατικού συστήματος. Στο λέω μετά λόγου γνώσεως, αφού πλέον χρησιμοποιώ κυρίως τέτοια συστήματα.

Βέβαια υπάρχει ένα ζευγάρι Hi-End ηχεία που γυρεύουν το ταίρι τους και την ολοκλήρωση τους. Νομίζω ότι ως έμπειρος δεν θα δυσκολευτείς να τους βρεις κατάλληλο προορισμό.

Για τα παιδιά όμως κατά την γνώμη μου χρειάζεται και λίγη ...διπλωματία.
Δηλαδή, όχι κατ' ευθείαν στο στόχο, αλλά πλαγίως -διά της τεθλασμένης! :cool:

Πάντως, τι να πω, σε καταλαβαίνω και σε συμμερίζομαι πλήρως. Κανένας από το στενό και οικογενειακό μας περιβάλλον δεν αντιλαμβάνεται την ιδιαίτερη ενασχόληση μας με τον ήχο. Ούτε ενδιαφέρεται. Ευτυχώς υπάρχει και το forum και μπορούμε πια να βρούμε φίλους που μας νοιώθουν και τους καταλαβαίνουμε! :smile:

Έχω όμως την εντύπωση ότι σ' εμάς επιδρά κάποιο ειδικό ...μικρόβιο! Ή μάλλον κάποιο παράξενο γονίδιο. Μιά από τις πρώτες μου αναμνήσεις, από τότε που αρχίζω να θυμάμαι, είναι σε νηπιακή ηλικία δυόμιση με τριών χρονών να είμαι σκυμμένος, αγκαλιά μ' ένα παλιό ραδιόφωνο εποχής και να περιμένω την καθημερινή εκπομπή με τα παραμύθια.

Κι' έπειτα σε ηλικία τεσσεράμιση χρονών περίπου να έχω χωθεί ολόκληρος μέσα σ' ένα ραδιοέπιπλο εποχής -της θείας- και να εξερευνώ το πικ-άπ που έβλεπα για πρώτη φορά. Ακόμα θυμάμαι -αν θέλετε το πιστεύετε- εκείνη την παράξενη μυρωδιά που έβγαζε το έπιπλο, καθώς είχα χωθεί ολόκληρος μέσα.

Έπειτα, θυμάμαι στα τελευταία χρόνια της εφηβικής ηλικίας ατέλειωτους καυγάδες με τον πατέρα μου και την υπόλοιπη οικογένεια για ν' αποκτήσουμε κι' εμείς -επιτέλους- στερεοφωνικό.

Και κάποια στιγμή έβγαλα δικά μου χρήματα. Τη συνέχεια νομίζω, την καταλαβαίνετε... -bye-
 
Παιδια αυτο τοχεις ή δεν τοχεις, εμενα κανενας δεν ασχολιοταν με μουσικη και μηχανηματα ηχου και απο οικογενεια και απο φιλους,και ομως θυμαμαι να κολαω την μουρη μου σε ηλικια 13ων χρονων που αρχισα να καταλαβαινω τα πραματα στις τζαμαριες των ειδικων καταστηματων ηχου της τοτε εποχης και να κανω ονειρα ποτε θα αποκτησω κατι τετοιο.
Ανεκαθεν με συνεπαιρνε η τεχνολογια και τα ακριβα αντικειμενα ποθου,ειναι θεμα χαρακτηρα.
 
Last edited:
Διονυση ο τιτλος του νηματος μαλλον επρεπε να ειναι :εκπαιδευοντας τον υιο.Νομιζω οτι σου αξιζουν συγχαρητηρια ,και σε ολους οσους κανουν κατι παρομοιο
 
Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια...

Καταλαβαίνεις ότι το θέμα,το άνοιξα για τους νέους μας φίλους κι αναγνώστες του φόρουμ.Αλλά απ' ότι βλέπω συμμετέχουμε οι συνήθεις ύποπτοι...

Δύσκολοι καιροί...
 
Ε αν είναι μουσικός όντως μπορεί να μην τρελαίνεται για την αναπαραγωγή, μιας
και καλύτερο ήχο από τη λύρα του δε θα έχει. Μήπως να του έστηνες ένα σετάκι
με genelec και μια κονσολίτσα, ώστε να ηχογραφεί και να ακούει αξιοπρεπώς?
Ειναι καλή φάση το έκανα κι εγώ με την μπάντα αλλά με shity εξοπλισμό :flipout:
(Βέβαια με μεταλιές τι ποιότητα να θες, όσο πιο βρωμικο τόσο το καλύτερο....:music-smiley-005:)
 
Φτου..κάποιες φορές έχεις δίκιο...spare...γαμώ τους συνειρμούς...-bye-
 
Re: Απάντηση: Ολα σ' 'ενα...Η άλλη φιλοσοφία...

Αγαπητέ DIPIE, αν μου επιτρέπεις μια παιδαγωγική παρατήρηση, όντας γονιός και εκπαιδευτικός, θα πρότεινα να μην παρέχεις τον μουσικό εξοπλισμό στο παιδί σχεδόν πιεστικά. Με αυτόν τον τρόπο θα γεννά την φυσική αντίδραση του τέκνου προς τον γονέα, τον οποίο θέλει να υπερβεί. Εκτιμώ ότι ο γιος σου μεγάλωσε με τα καλά ερεθίσματα που έδωσαν οι δικές σου επιλογές και ότι το πρότυπό σου είναι υποσυνείδητα κτήμα του. Όμως νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο να τον οδηγήσεις στο να διεκδικήσει κάτι από τον δικό σου εξοπλισμό, παρά να του προσφέρεις έτοιμες λύσεις, τις οποίες μπορεί και να απορρίψει. Ας συνειδητοποιήσει πλέον από μια νέα σκοπιά, του ενήλικα, την αξία του χόμπυ σου, προσπαθώντας εσύ να τον κάνεις να μοιραστεί μερικές ώρες μαζί σου, στη συνέχεια να τον αφήσεις να σε "μυήσει", σαν να μην ήξερες πολλά, στη μουσική μέσω υπολογιστή, και μετά θα έρθει σαν φυσκή απόληξη η σύζευξη των δύο κόσμων και η αποδοχή εκ μέρους του υιού των διατηρητέων αξιών του πατέρα. Το λέω γενικευτικά, καθώς δυστυχώς δεν γνωρίζω ούτε εσένα ούτε το παιδί. Μπορεί άλλωστε να έχεις κάνει ήδη τα παραπάνω.
 
Θα ήθελα να προσθέσω και τούτο. Η τάση της πολύ νέας γενιάς είναι:
-Η ευκολία και η ευχρησία προτιμάται έναντι της ποιότητας.

Πριν λίγο κουβέντιαζα με νεαρό δεκαενιάχρονο φίλο μου. Αξίζει ν' αναφέρω πως αυτό το παιδί το είχα ο ίδιος εκπαιδεύσει ήδη στη χρήση διαφόρων συσκευών, απ' όταν ήταν ακόμα 14 χρονών, για να με βοηθάει σε ηχογραφήσεις. Και τα κατάφερε με αρκετή επιτυχία. Η κατάληξη της μεταξύ μας συζήτησης είναι:

Προτιμάει την ευκολία που του δίνει το ενιαίο περιβάλλον του φορητού υπολογιστή. Επικοινωνία μέσω Facebook, συνομιλία με χρήση Web camera μέσω του Skype, Video από το Youtube, Mp3's για μουσική, Gaming και ταινίες κατεβασμένες. Όλ' αυτά με χρήση ακουστικών τύπου "ψείρα" των 10 Ευρώ.

Στην παρατήρηση μου: "Μα δε σ' ενδιαφέρει καθόλου η ποιότητα;" απαντάει
-"Τι να την κάνω την ποιότητα; Έχω όση μου χρειάζεται!"

Στη συζήτηση για την ποιότητα εικόνας και ήχου το μόνο που ενδεχομένως θα ήθελε, είναι ένα πιο σύγχρονο laptop της Toshiba με τα ενσωματωμένα "ηχειάκια" της Harman Kardon.

Ενδεχομένως κι' ένα καλύτερο ζευγάρι ακουστικών. Οι επαφές μου και με τους φίλους των ακουστικών τελευταία με κάνουν να σκέφτομαι πως ένα ζευγάρι καλά ακουστικά είναι ίσως το μόνο αξεσσουάρ που θα μπορούσε να ελκύσει το ενδιαφέρον ενός νεαρού ατόμου αυτής της ηλικίας (αγόρι, κορίτσι αδιάφορο) προς τον καλό ήχο. Και ειλικρινά σκέφτομαι να του κάνω ένα τέτοιο δώρο...

Υ.Γ. Φιλοξενώ για λίγες μέρες στο σπίτι το νεαρό φίλο μου, ώσπου να φύγει για εκπαιδευτικό ταξίδι. Ενόσω γράφω αυτές τις γραμμές είναι απασχολημένος στο laptop του. Και σαν αποτέλεσμα της παραπάνω συζήτησης μου δείχνει ένα μηχάνημα που είναι πραγματικά των ονείρων του:

Αυτό!

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Συμπέρασμα; Η απόσταση ανάμεσα στις ηλικίες είναι τεράστια. Είναι πολύ περίεργο να βιώνουμε το χάσμα των γενεών από την ανάποδη, εμείς που τουλάχιστον ζήσαμε τα δικά μας εφηβικά και μετεφηβικά χρόνια ως επαναστατικά απέναντι στη "συντηρητική" γενιά των δικών μας γονιών!

Βρε, πως αλλάζουν οι καιροί! Λέει η λαϊκή σοφία... :grandpa:
 
Πολύ ενδιαφέρουσα η κατάθεσή σου, Sonus Naturalis! Οι νεότεροι ενδιαφέρονται για ποιότητα σε αυτά που θεωρούν ότι εκφράζουν τις ανάγκες τους. Θέτουν συνάμα διαφορετικές προτεραιότητες κι αυτό είναι φυσιολογικό, όπως αναμενόμενο είναι να αλλάξουν τα πρότυπα κάθε γενιάς νέων της μεταβιομηχανικής εποχής, πόσω μάλλον μεταξύ ημών και των παιδιών μας, δεδομένου ότι μεσολαβεί μεταξύ μας η ψηφιακή επανάσταση. Για να μετατοπίσω λοιπόν κάπως το θέμα, ίσως θα ήταν σκόπιμο να προβληματιστούμε αν οι νέοι μας επιδιώκουν την ποιότητα της τέχνης που απολαμβάνουν ή της τεχνολογίας που τους τη διαμεσολαβεί, ή αν συμβαίνει το αντίστροφο. Συνάμα νομίζω ότι η νοσταλγία της νιότης μας δεν πρέπει να μας κάνει απορριπτικούς απέναντι στις επιλογές των παιδιών μας. Προσωπικά μερικές φορές μπερδεύω την μεγάλη μου κόρη με μένα και περιμένω από ένα παιδί του δημοτικού να αναδεικνύει τις ίδιες δεξιότητες και ευαισθησίες με μένα. Αυτό το μπέρδεμα διαρκεί δευτερόλεπτα, κάνει όμως ζημιά. Δεν ξέρω αν είμαι σαφής!
 
Παιδιά ο μόνος λόγος που οι νεολαίοι αδιαφορούν για το hi fi είναι γιατί αδιαφορούν για τη μουσική. Δεδομένων των ερέθισματων τους... Ότι ακούνε είναι αρπα κολλα.
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Ολα σ' 'ενα...Η άλλη φιλοσοφία...

Αγαπητέ DIPIE, αν μου επιτρέπεις μια παιδαγωγική παρατήρηση, όντας γονιός και εκπαιδευτικός, θα πρότεινα να μην παρέχεις τον μουσικό εξοπλισμό στο παιδί σχεδόν πιεστικά. Με αυτόν τον τρόπο θα γεννά την φυσική αντίδραση του τέκνου προς τον γονέα, τον οποίο θέλει να υπερβεί. Εκτιμώ ότι ο γιος σου μεγάλωσε με τα καλά ερεθίσματα που έδωσαν οι δικές σου επιλογές και ότι το πρότυπό σου είναι υποσυνείδητα κτήμα του. Όμως νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο να τον οδηγήσεις στο να διεκδικήσει κάτι από τον δικό σου εξοπλισμό, παρά να του προσφέρεις έτοιμες λύσεις, τις οποίες μπορεί και να απορρίψει. Ας συνειδητοποιήσει πλέον από μια νέα σκοπιά, του ενήλικα, την αξία του χόμπυ σου, προσπαθώντας εσύ να τον κάνεις να μοιραστεί μερικές ώρες μαζί σου, στη συνέχεια να τον αφήσεις να σε "μυήσει", σαν να μην ήξερες πολλά, στη μουσική μέσω υπολογιστή, και μετά θα έρθει σαν φυσκή απόληξη η σύζευξη των δύο κόσμων και η αποδοχή εκ μέρους του υιού των διατηρητέων αξιών του πατέρα. Το λέω γενικευτικά, καθώς δυστυχώς δεν γνωρίζω ούτε εσένα ούτε το παιδί. Μπορεί άλλωστε να έχεις κάνει ήδη τα παραπάνω.

Ευχαριστώ για τις χρήσιμες παρατηρήσεις σας.
Εχω προσπαθήσει να του κεντρίσω το ενδιαφέρον ακούγοντας μαζί μουσική,πολλές φορές πρίν απ' αυτό το βήμα...
Το σύστημά μου,εννοείται ότι του αρέσει να το ακούει,αλλά όπως εισαγωγικά είπαμε,οι νέοι πλέον μόνο φρίκη αισθάνονται μπροστά σε τόσα...μπαούλα και καλώδια...

Πάντως,όπως προείπα,ο υιός έδωσε το έναυσμα...

Κατ' ουσίαν το θέμα είναι οι σημερινοί έφηβοι και νέοι σε σχέση με την μουσική και το Hi FI και ποιές "λύσεις",ειναι αυτές που πιθανά τους ενδιαφέρουν.
 
Last edited:
Έχω ελαχιστότατη εμπειρία και γονιός δεν είμαι αλλά θα ξαταθέδω την πολύ πολύ πρόσφατη εμπειρία μου με την ανηψιά μου ετών 26...
Έρχεται που λέτε ένα πρωί και μου λέει:
- Θείε, θα ψάξουμε για πικάπ; Θέλω να αρχίσω με τους δίσκους...
- Ότι θές κοπελάρα μου, άστο πάνω μου.

Πρίν το οτιδήποτε, κάθησα πολύ και σκέφτηκα....
Έφερανστο νού μουντην καθημερινότητά της...
8-10 ώρες δουλειά. Σπίτι για φαγητό και μπάνιο... Ντύσιμο και έξω για καφέ ή ποτό.
Αυτά τις καθημερινές. Τα ΣΚ, από το μεσημέρι σχεδόν που ξυπνάει.... Φτιάχνει σπίτι τον καφέ της...
Αρχίζει να φτιασιδώνεται, και αργά μεσημεράκι έξω για άλλον ένα καφέ. Από το απόγευμα και μετά ισχύει ότι και για τις καθημερινές.

Καταλήγω λοιπόν στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για μια κοπέλα "on the go" αν μπορώ να το πώ έτσι...
Που μπορεί κάπως/κάπου να γοητεύτηκε από πικάπ και δίσκους, αλλά που αμφέβαλλα αν η ίδια θα ακολουθούσε όλη αυτή τη τελετή που έχουν τα βινύλλια και τα πικάπ... Καλά καλά αμφιβάλλω αν θα αφιέρωνε χρόνο για να βρεί βινύλλια.

Λαμβάνοντας υπόψιν λοιπόν το γεγονός ότι υπήρχε spear (:BDGBGDB55:) ένα λευκό macbook, είπα να στραφώ στην ευκολία της ψηφιακής αναπαραγωγής. Αν μη τί άλλο ανοίγεις, επιλέγεις και παίζει!

Βρήκα λοιπόν από αγγελίες έναν ενισχυτή και αγόρασα και ένα ζεύγος ηχείων βιβλιοθήκης.
Τα έστησα στο δωμάτιό της, συνέδεσα και το λαπιτόπι αφού το γιόμισα με μουσικές και ευχήθηκα να αποδειχθεί πως έπραξα σωστά.
Λοιπόν ναι. Όσο διάστημα βρίσκεται σπίτι της, η μουσική υπάρχει πάντα. Και σε καλούτσικες εντάσεις.
Κάθε φορά που βρίσκομαι με τους γονείς της σπίτι τους και ακούγονται μουσικές από πάνω, ένα χαμόγελο δεν μπορώ να το κρύψω!!!

Παρόλαυτά, η κάψα για πικάπ δεν της έφυγε...
Αφού πετυχαίνω σε αγγελία ένα Rega P2, το τσιμπάω διπχως δεύτερη σκέψη και της το πάω.
Ε, εδώ και 2 μήνες είναι σε μια αποθήκη και περιμένει.
Όπως το περίμενα, το ψηφιακό "νίκησε" το αναλογικό.



Τα συμπεράσματά μου είναι 2:
Τα ψηφιακά καλώς ή κακώς προσφέρουν τέτοια ευκολία χρήσης σε μια τόσο γτήγορη και πιεσμένη καθημερινότητα που μόνο από "λόξα" νομίζω, ένα νέο παιδί θα στρεφόταν στην αρρώστια τη δική μας. Ίσως σε μεγαλύτερη ηλικία...

Τα κορίτσια διαφέρουν στην καθημερινότητά τους από τα αγόρια.
Να μην γράψω ένα σεντόνι, αλλά θέλουν ακόμα πιο plug n play καταστάσεις λόγω μικροτερου βαθμού ενασχόλησης ή καψίματος αν θέλετε με τη ψηφιακή ζωή. Αυτό καλό/κακό, δεν ξέρω. Στην δική μου περίπτωση πάντως, άρχισε να ακούει μουσικές που δεν είχε ξανακούσει και πλέον είναι ανοικτό το σύστημα μέρα νύχτα... Είμαι πολύ χαρούμενος... :grinning-smiley-043
 
Re: Απάντηση: Ολα σ' 'ενα...Η άλλη φιλοσοφία...

Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια...

Καταλαβαίνεις ότι το θέμα,το άνοιξα για τους νέους μας φίλους κι αναγνώστες του φόρουμ.Αλλά απ' ότι βλέπω συμμετέχουμε οι συνήθεις ύποπτοι...

Δύσκολοι καιροί...

Αγαπητέ Dipie,

Κάποιες προτάσεις και από μένα: DENON CEOL RCD-7 or better RCD-8 the new one,

Marantz Melody Media / MCR 603

Τα παραπάνω συστήματα νομίζω ότι πωλούνται και χωρίς τα ηχεία (άρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα ήδη υπάρχοντα)

Υπάρχουν εκδόσεις των παραπάνω συστημάτων με BD drive αλλά λιγότερα "digital audio features" (e.g. digital in, Internet radio etc.) όπως Marantz MER803, Denon DX-1000BD

Μια λύση θα μπορούσε να είναι και το CA stream magic 6 με κάποια ενεργά ηχεία (δεν υπάρχει όμως πρόβλεψη για ενισχυτή ακουστικών)

Μία ακόμα λύση (ακριβότερη σαφώς) είναι και το Naim Uninity2 με τά υπάρχοντα ηχεία

Προσωπικά προσανατολίζομαι στο DENON CEOL RCD-N8 με την προσθήκη ίσως κάποιου subwoofer αργότερα. Το σύστημα θα το χρησιμοποιήσω προς το παρόν στα ξένα όπου και βρίσκομαι για δουλειά αλλά αργότερα θά το δώσω στα παιδιά μου καθότι η πολυχρηστικότητα του και η ευκολία πρόσβασης του στα νέα format ήχου θα το κάνει, πιστεύω, αρκετά ελκυστικό
 
Θ

Υ.Γ. Φιλοξενώ για λίγες μέρες στο σπίτι το νεαρό φίλο μου, ώσπου να φύγει για εκπαιδευτικό ταξίδι. Ενόσω γράφω αυτές τις γραμμές είναι απασχολημένος στο laptop του. Και σαν αποτέλεσμα της παραπάνω συζήτησης μου δείχνει ένα μηχάνημα που είναι πραγματικά των ονείρων του:

Αυτό!

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Συμπέρασμα; Η απόσταση ανάμεσα στις ηλικίες είναι τεράστια. Είναι πολύ περίεργο να βιώνουμε το χάσμα των γενεών από την ανάποδη, εμείς που τουλάχιστον ζήσαμε τα δικά μας εφηβικά και μετεφηβικά χρόνια ως επαναστατικά απέναντι στη "συντηρητική" γενιά των δικών μας γονιών!

Βρε, πως αλλάζουν οι καιροί! Λέει η λαϊκή σοφία... :grandpa:

και μενα ειναι των ονειρων μου ενα τετοιο μηχανημα και ειμαι σαρανταεπτα,λες ναχω προβλημα?:))
τεσπα για μενα ειναι θεμα χρηματων,βαση αυτων ιεραρχεις τις αναγκες σου,στις ηλικιες αυτες τα παιδια περιμενουν απ τους γονεις να τσονταρουν ετσι αγοραζουν αυτο που θα τους κρατησει πολλες ωρες συντροφια,ειναι λογικο να θελουν το σουπερ ντουπερ πισι να λιωνουν στο gaming.
οπως επισης ειναι λογικο να θελουν ενα ipod για να ακουνε μουσικη παντου,ειναι ολη μερα στο δρομο σχολεια φροντιστηρια αθλητικα συγκοινωνιες,δεν καταλαβαινω τι σας παραξενευει,οταν μεγαλωσουν και ειναι πιο ανετα οικονομικα μπορει να μπουν και στο τρυπακι του hiτετοιου.