Ομήρου Οδύσσεια και Οδύσσεια του Christopher Nolan

Ναι γι αυτό λέμε ότι και μισή ώρα παραπάνω να ήταν δεν θα μας χάλαγε. Λίγο παραπάνω σειρήνες να δούμε τι κάνουν κλπ.
Επίσης τονίζει την ηθική του Οδυσσέα όπου τόσα χρόνια με την Καλυψώ δεν μας δείχνει ούτε ένα άγγιγμα ενώ κατα την μυθολογία Ο οδυσσέας είχε μάλιστα και παιδιά με την Καλυψώ.

Υ.Γ. μωρέ τα PA βαράνε καλά αν είναι σωστά, δυστυχως όμως στους θερινούς έχουν σκουπιδοηχεία χιλιοταλαιπωρημένα και κατεστρεμένα , αρκεί κάτι να ακούγεται να βγαίνει η προβολή.
Δύο με την Καλυψώ και πέντε με την Κιρκη...

Ο Λατίνος μια εμφανίζεται ως παιδί της Κίρκης και άλλες της Καλυψους.

Ποια ηθική του Οδυσσεα; ...
 
Ποιός είναι ο Λατίνος;
Λέω για την ταινία που μας παρουσιάζει τον Οδυσσέα σαν πιστό σύζυγο.
Ο αδελφος του Γραικου. Λατινος και Γραικος οι δυο γυιοι της Πανδωρας και του Διος. Ο πρωτος κυριαρχουσε στην χωρα των Ετρουσκων οποτε και πατριαρχης των Λατινων (προηγειται του Αινια τον οποιον φιλοξενησε), και ο δευτερος των Γραικων δηλαδη των Ελληνων. Ειναι λαθος να νομιζουμε οτι η ονομασια Γραικος μας εχει δωθει ετσι αυθορμητα απο τους κουτοφραγκους.
Απο την Ελληνικη μυθολογια μας ερχεται.
Μυθολογια που δεν ειναι μια.
Οπως και η θρησκεια δεν ειναι μια.
Ουτε οι δωδεκα θεοι καν δεν ειναι στανταρ. κλπ...

Τελος παντων κατα τον Ησιωδο του οποιου η μυθογραφια προηγειται, ο Λατινος ηταν γιος οχι του Δια αλλα του Οδυσσεα.
 
Είδα κάποιες (όσες άντεξα) σκηνές της ταινίας και όντως ούτε πρωτοτυπία υπάρχει, αλλά ούτε και σεβασμός στην προσωπικότητα του Οδυσσέα (όπως την παρουσιάζει ο ΄Ομηρος).
Την εκπαίδευση του Τηλεμάχου στην ξιφομαχία την έχουμε δει σε δεκάδες ταινίες ως τώρα ίδια κι απαράλλαχτη στα κλισέ της, ενώ "ο Κρόνος που τρώει τα παιδιά του" του Σαλβαντόρ Νταλί είναι η έμπνευση για την σκηνή όπου ο Πολύφημος καταβροχθίζει τον σύντροφο του Οδυσσέα.
Από άλλη το "πολύτροπον" της οδυσσειακής προσωπικότητας ούτε κατά διάνοιαν δεν περιγράφεται (φαίνεται στην ραψωδία "κυκλώπεια" ,αλλά λείπει από την ταινία) , ενώ το " μίγεσθαι εν φιλότητι" (αρχαία ελληνική έκφραση, πολύ συχνή στα ομηρικά έπη, Ιλιάδα και Οδύσσεια) απουσιάζει εντελώς (καλόγρια ήταν η Καλυψώ; τί τον ήθελε τον Οδυσσέα; ).
Σε ό,τι αφορά την ιστορική ακρίβεια, εκεί γίνεται το "έλα να δείς": οι πεντηκόντοροι γίνονται ντράκκαρ, οι ναυτικοί επιβαίνουν στα πλοία οπλισμένοι σαν αστακοί (ώστε σε περίπτωση ατυχήματος να πάνε σιγουρα στον πάτο), ακούμε για "εποχή του χαλκού" και άλλα πολλά που δεν αξίζουν ανάλυσης.
Ο "μυρωδιάς" Νόλαν (δεν πήρε χαμπάρι τον βαθύτατο ουμανισμό της "Οδύσσειας") έφτειαξε μιαν "αμερικανιά" με στόχο το ταμείο, αλλ' επ' ουδενί μια μεγάλη ταινία.
Μάλλον ένα έκτρωμα που προσβάλλει τόσο την κινηματογραφική τέχνη, όσο και το αθάνατο ομηρικό έπος.
 
"Είχαμε έναν κόσμο τόσο όμορφο και δεν το βλέπαμε, και αποφασίσαμε να τον καταστρέψουμε."

Ναι βρε, συνεχίστε... 🤣
 
Είδα κάποιες (όσες άντεξα) σκηνές της ταινίας και όντως ούτε πρωτοτυπία υπάρχει, αλλά ούτε και σεβασμός στην προσωπικότητα του Οδυσσέα (όπως την παρουσιάζει ο ΄Ομηρος).
Την εκπαίδευση του Τηλεμάχου στην ξιφομαχία την έχουμε δει σε δεκάδες ταινίες ως τώρα ίδια κι απαράλλαχτη στα κλισέ της, ενώ "ο Κρόνος που τρώει τα παιδιά του" του Σαλβαντόρ Νταλί είναι η έμπνευση για την σκηνή όπου ο Πολύφημος καταβροχθίζει τον σύντροφο του Οδυσσέα.
Από άλλη το "πολύτροπον" της οδυσσειακής προσωπικότητας ούτε κατά διάνοιαν δεν περιγράφεται (φαίνεται στην ραψωδία "κυκλώπεια" ,αλλά λείπει από την ταινία) , ενώ το " μίγεσθαι εν φιλότητι" (αρχαία ελληνική έκφραση, πολύ συχνή στα ομηρικά έπη, Ιλιάδα και Οδύσσεια) απουσιάζει εντελώς (καλόγρια ήταν η Καλυψώ; τί τον ήθελε τον Οδυσσέα; ).
Σε ό,τι αφορά την ιστορική ακρίβεια, εκεί γίνεται το "έλα να δείς": οι πεντηκόντοροι γίνονται ντράκκαρ, οι ναυτικοί επιβαίνουν στα πλοία οπλισμένοι σαν αστακοί (ώστε σε περίπτωση ατυχήματος να πάνε σιγουρα στον πάτο), ακούμε για "εποχή του χαλκού" και άλλα πολλά που δεν αξίζουν ανάλυσης.
Ο "μυρωδιάς" Νόλαν (δεν πήρε χαμπάρι τον βαθύτατο ουμανισμό της "Οδύσσειας") έφτειαξε μιαν "αμερικανιά" με στόχο το ταμείο, αλλ' επ' ουδενί μια μεγάλη ταινία.
Μάλλον ένα έκτρωμα που προσβάλλει τόσο την κινηματογραφική τέχνη, όσο και το αθάνατο ομηρικό έπος.
αυτο ψαχτο λιγο
 
  • Like
Reactions: kimon
Πως βλέπει κάποιος λίγες σκηνές μιας ταινίας που παιζεται στούς κινηματογράφους :rolleyes:. Εκτός αν αναφέρεσαι στο trailer, άρα μια ακόμη άποψη εκ του"προσεχώς". Και μάλιστα διατυπωμένη άκομψα και με προσβλητικό λόγο. Στο post του Kimon αναφέρομαι που εκ παραδρομής μπέρδεψε τον Ρομαντισμό με τον Σουρεαλισμό.
 
  • Like
Reactions: Pleo and takisot
Ο "μυρωδιάς" Νόλαν ....

Τα ειπες ΟΛΑ σε μια λεξη (συν ενα ονομα και ενα αρθρο)
Αυτο
Προσπαθησα μετα πολλα χρονια να ξαναδω ολα του Νολαν... αυτο ακροβως μυρωδιας και δηθενιας.
Ακομα και τα μπατμαν του δεν τα αντεξα πλεον. Ολα τα ελατωματα τους βγαινουν πλεον στην επιφανεια.
Για την Δουνκερκη τα ειχα πει, για τον Οπενχαϊμερ επισης, να μη ξαναπουμε για Τενετ και Ινσεψιον που τα εχουμε ηδη πει.
Εκει που δεν περιμενα να με φουσκωσει ετσι παλι ηταν στο Ιντερστελαρ... τωρα πια δεν μπορω να το δω οπως πριν. Η δηθενια μου βγαζει ματι.

αυτο ψαχτο λιγο

Αυτο για την επιρροη του Κυκλωπα το ειχα βαλει σε σχημα κουιζ καπου εδω. Και ο Τzimisce ειχε απαντησει "ειναι γνωστο, ο Κρονος που τρωει τα παιδια του".
Δεν απαντησα αμεσα γιατι περιμενα και αλλες απαντησεις, αλλα και επειδη ο Τzimisce ειχε εν μερη δικαιο.
"Εν μερη" γιατι βασιστηκε σε αυτο που ειπε ο ιδιος ο Νολαν. Χωρις να βαλει ομως στην παλανζτα αυτο το τελευταιο. Οτι ειναι "μυρωδιας". Και ουτε ο ιδιος δεν εχει ακριβως ιδεα, κατι καποιοι του ειπαν που καναν το αρτιστικ ντηζαϊν (ισως το πιο ενδιαφερον επαγγελμα του σινεμα).

Eιναι ΠΡΟΦΑΝΕΣ οτι ο πολυφημος του Νολαν δεν εχει καμμια σχεση με τον Κρονο του Γκογια. Μα καμμια

Παραθετω :
francisco-de-goya-saturno-devorando-a-su-hijo-1819-1823.jpg!Large.jpg


Αντιθετα εχει καθαρη γεννεαλογια απο τον γνωστο ( γνωστο ; εξαρταται...απο το τημ του Νολαν σιγουρα απο τον ιδιο οχι) πινακα του Odilon Redon
Παραθετω
cyclope.jpg


images


Πως βλέπει κάποιος λίγες σκηνές μιας ταινίας που παιζεται στούς κινηματογράφους :rolleyes:. Εκτός αν αναφέρεσαι στο trailer, άρα μια ακόμη άποψη εκ του"προσεχώς". Και μάλιστα διατυπωμένη άκομψα και με προσβλητικό λόγο. Στο post του Kimon αναφέρομαι που εκ παραδρομής μπέρδεψε τον Ρομαντισμό με τον Σουρεαλισμό.

Γινεται και παραγινεται, οταν το οριο της δειγματοληψιας ξεπερναει καθε δυνατη αποδοχη.

Και το λεει και κομψα. Που να ελεγε και για τους Αχαιους που φορανε παντελονια και βρακες,, και φορανε παπουτσια με κορδονια σαν σνικερς...

"Εκ του ονυχα τον λεοντα" ειχε πει καποτε εδω μεσα ο Ζαγγογιανης. Μιλοντας για ενα κρανος μονο.
Εδω ξεπερασαμε καθε οριο οχι μονο ονυχα αλλα δοντι και χαιτη και τομαρι δεν εχει μεινει για να μην κρινουμε.
 
  • Like
Reactions: kimon
Oποτε αγαπητε PanMan, μπορει ο Κιμων να μπερδεψε Σουρεαλισμο με Ρομαντισμο, (η να του ξεφυγε λογω συνειρμου ανοικοντας οι δυο στο Ισπανικο Εθνος), και να μην ειναι η ειδικοτητα του... αλλα εδω ο Νολαν μπερδεψε τις βουρτσες με την λουτσες... και αυτουνου αντιθετα ειναι η δουλεια του (να μην τις μπερδευε).
 
  • Like
Reactions: kimon
Καταλαβαίνεις πόσο γραφικό είναι να αναφέρεσαι στον σημαντικότερο ίσως σκηνοθέτη της γενιάς μας ως "μυρωδιά", ε;
 
  • Like
Reactions: PanMan
Πως βλέπει κάποιος λίγες σκηνές μιας ταινίας που παιζεται στούς κινηματογράφους :rolleyes:. Εκτός αν αναφέρεσαι στο trailer, άρα μια ακόμη άποψη εκ του"προσεχώς". Και μάλιστα διατυπωμένη άκομψα και με προσβλητικό λόγο. Στο post του Kimon αναφέρομαι που εκ παραδρομής μπέρδεψε τον Ρομαντισμό με τον Σουρεαλισμό.

Εκείνοι που δεν έχουν δει την ταινία, δηλαδή όσοι δεν έχουν πάρει μυρωδιά, αποκαλούν μυρωδιά τον Νόλαν.

Έχεις δει κάτι παπούδια στον καφενέ να κάνουν σχέδια επί χάρτου για το τι θα γίνει σε περίπτωση απόβασης του εχθρού, μετρώντας ταυτόχρονα τις φουσκάλες στο καϊμάκι του πολλά βαρύ και όχι;

Αυτή η εικόνα ακριβώς είναι.
 
  • Like
  • Haha
Reactions: PanMan and Kosh
Καταλαβαίνεις πόσο γραφικό είναι να αναφέρεσαι στον σημαντικότερο ίσως σκηνοθέτη της γενιάς μας ως "μυρωδιά", ε;
Eσυ μπορει να εξτασιαζεσαι οταν βλεπεις τα εργα του. Και το σεβομαι καλο να σου κανει.
Εγω τον βρισκω στην καλυτερη υπερτιμημενο, εως βαρετο.

..........

Έχεις δει κάτι παπούδια στον καφενέ να κάνουν σχέδια επί χάρτου για το τι θα γίνει σε περίπτωση απόβασης του εχθρού, μετρώντας ταυτόχρονα τις φουσκάλες στο καϊμάκι του πολλά βαρύ και όχι;

.......
Αυτη την φορα ξεχασες "τις γριες στις πορτες που φωναζουν τα παιδια".
 
Πως βλέπει κάποιος λίγες σκηνές μιας ταινίας που παιζεται στούς κινηματογράφους :rolleyes:. Εκτός αν αναφέρεσαι στο trailer, άρα μια ακόμη άποψη εκ του"προσεχώς". Και μάλιστα διατυπωμένη άκομψα και με προσβλητικό λόγο. Στο post του Kimon αναφέρομαι που εκ παραδρομής μπέρδεψε τον Ρομαντισμό με τον Σουρεαλισμό.
Αυτό που φαίνεται είναι η εσφαλμένη απόδοση ενός πίνακα Ισπανού ζωγράφου (του Γκόγια εν προκειμένω) σε έναν άλλο ομότεχνό του Ισπανό (τον Νταλί). Εσύ είδες μπέρδεμα του ρομαντικού ρεύματος με το με τον σουρρεαλισμό. Προφανώς βλέπεις καλύτερα από τους άλλους. Πάντως ο Ηλίας Μηνιάτης στις "Διδαχές" του προσδιορίζει ποιων ανθρώπων τα μάτια
βλέπουν καλύτερα.
 
Καταλαβαίνεις πόσο γραφικό είναι να αναφέρεσαι στον σημαντικότερο ίσως σκηνοθέτη της γενιάς μας ως "μυρωδιά", ε;
Κάποιος που διασκευάζει την "Οδύσσεια" χωρίς την ελάχιστη αναφορά στον ανθρωπισμό της, έ, αυτός πως πρέπει να λέγεται (άνευ γραφικότητος); Τιτανομέγιστος;
Καταλαβαίνεις, υποθέτω, ότι δεν υπάρχει ακόμη από τους "σινεφίλ" η παραμικρή αντίκρουση των προκείμενων προτάσεων, που οδηγούν σ'αυτό το συμπέρασμα;
Όταν λέω λοιπόν "μυρωδιάς" εννοώ ακριβώς αυτό: "ο σημαντικότερος σκηνοθέτης της γενιάς μας" διάβασε την "Οδύσσεια" και δεν πήρε χαμπάρι, ούτε μυρωδιά που λέμε, γιατί έγινε ένα από τα θεμέλια του Ελληνικού (και, κατ' επέκτασιν, του δυτικού) πολιτισμού;
 
  • Like
Reactions: cochise
Κάποιος που διασκευάζει την "Οδύσσεια" χωρίς την ελάχιστη αναφορά στον ανθρωπισμό της, έ, αυτός πως πρέπει να λέγεται (άνευ γραφικότητος); Τιτανομέγιστος;
Καταλαβαίνεις, υποθέτω, ότι δεν υπάρχει ακόμη από τους "σινεφίλ" η παραμικρή αντίκρουση των προκείμενων προτάσεων, που οδηγούν σ'αυτό το συμπέρασμα;
Όταν λέω λοιπόν "μυρωδιάς" εννοώ ακριβώς αυτό: "ο σημαντικότερος σκηνοθέτης της γενιάς μας" διάβασε την "Οδύσσεια" και δεν πήρε χαμπάρι, ούτε μυρωδιά που λέμε, γιατί έγινε ένα από τα θεμέλια του Ελληνικού (και, κατ' επέκτασιν, του δυτικού) πολιτισμού;
Γράφεις για μια ταινία που ο ίδιος παραδεχεσαι ότι δεν έχεις δει. Αυτό είναι στα όρια του trolling, γιατί γράφεις για να γράφεις. Έχοντας δει την ταινία με τη γυναίκα μου και όντας και οι δύο Αρχαιολόγοι, σε διαβεβαιώ ότι κάνεις λάθος στο "χωρίς την ελάχιστη αναφορά στον ανθρωπισμό της".
 
Αυτό που φαίνεται είναι η εσφαλμένη απόδοση ενός πίνακα Ισπανού ζωγράφου (του Γκόγια εν προκειμένω) σε έναν άλλο ομότεχνό του Ισπανό (τον Νταλί). Εσύ είδες μπέρδεμα του ρομαντικού ρεύματος με το με τον σουρρεαλισμό. Προφανώς βλέπεις καλύτερα από τους άλλους. Πάντως ο Ηλίας Μηνιάτης στις "Διδαχές" του προσδιορίζει ποιων ανθρώπων τα μάτια
βλέπουν καλύτερα.
Ναι, φθονώ την μυρωδιά της φορμόλης. Είπε ο Κίμωνας "έκτρωμα" την ταινία που γύρισε ο Νόλαν που πιθανολογώ πως η σχέση του με το γύρισμα αρχίζει και τελειώνει το Πάσχα.
Να σεβαστώ το "δεν μου άρεσε", το ¨βρήκα ανακρίβειες" και τα λοιπά, αλλά τα "ο μυρωδιάς" και "έκτρωμα" αξίζουν μόνο χλεύη και κράξιμο.
 
Ωραία λοιπόν, όντες αρχαιολόγοι, θα γνωρίζετε την Οδύσσεια, ώστε αν σφάλλω, να με διορθώσετε.

1) Ο Οδυσσέας είναι εξαιρετικά ευσεβής και γι αυτό αγαπητός στους θεούς, τουλάχιστον στους προστάτες των Αχαιών.
2)Οι Έλληνες δεν κατέστρεφαν ναούς, η οργή της Αθηνάς οφείλεται στην βεβήλωση του βωμού της από τον Αίαντα του Οϊλέως και δεν σφαγίαζαν γυναικόπαιδα
3)Στα πλαίσια της εποχής οι επιδρομές σε εχθρικά εδάφη και η συγκέντρωση λείας ήταν έντιμος τρόπος πλουτισμού . Ο Οδυσσέας δεν γίνεται να βασανίζεται από τύψεις για τα παραπάνω.
4)Χαρίζει την ζωή στον ιερέά Μάρωνα και δέχεται ως δώρο από αυτόν τον περίφημο ισμαρικό οίνο. Η ευσπλαχνία του αυτή θα ανταμειφθεί (ο οίνος παίζει κρίσιμο ρόλο στην παγίδευση του Πολύφημου).
5)Το σχέδιο απόδρασης από την σπηλιά δείχνει την ευφυία του. Η Άτη όμως τον ρίχνει σε πλάνη και ο Ποσειδών γίνεται άτεγκτος εχθρός του.
6)Μόνιμη είναι η έγνοια του για τους συντρόφους του.
7)Εγκαταλείπει την Καλυψώ , την αθανασία και την μακάρια ζωή των αθανάτων και επιλέγει την Πηνελόπη τις ταλαιπωρίες και τον (τελικό) θάνατο.
8)Με επιτήδειο και ειλικρινή λόγο συγκινεί την έφηβη Ναυσικά (άλλη πτυχή του πολύτροπου)

Και λίγα ανέφερα.

Μείνατε λοιπόν ικανοποιημένοι ως προς το ότι αυτά πέρασαν σε επαρκή βαθμό στο μήνυμα της ταινίας προς τους θεατές;