Δημήτρης Θ.
AVClub Fanatic
- 17 June 2006
- 12,626
Παλαιοκώστας... ξανά...!!!!!
- Thread starter Maestro
- Start date
Δημήτρης Ιωάννου
AVClub Fanatic
Ακριβώς γι αυτά που έγραψες δεν νομίζω πως ο Παλ(α)ιοκώστας προσβάλει το άισθημα ασφάλειας του Πολίτη.
Το δικό μου σίγουρα όχι.
Πιο πολύ μου το κατακρεουργούν διάφορα καλόπαιδα που καταστρέφουν τα πάντα γύρω μου,"για το καλό μου"..:violent-smiley-030:
Σπύρος Σούρλας
AVClub Fanatic
Σωστό
Παλιότερα ο ´Ληστής με τά Λουλούδια´ο Βερνάρδος ,είχε κάψει καρδιές....
Οπως και ο Παπαχρόνης,εντελώς διαφορετική περίπτωση πού με αυτόν όντως τίθεται θέμα Ψυχοπαθολογικής ερμηνείας...
Ο Παλαιοκώστας όμως συμβολίζει στο Λαϊκό Υποσυνείδητο αυτόν πού δέν σκύβει το κεφάλι,βοηθάει τούς φτωχούς και δέν προβαίνει σέ φόνους(γεγονός πού θάταν ασυγχώρητο).
Eξ´ού και η συμπάθεια..
Ασε πού άμα έχεις περάσει δέκα ώρες σε Γραφειοκρατική Δημόσια Υπηρεσία θές να γίνεις Παλαιοκώστας γιά να καταφέρεις νά υποβάλλεις κάποιο ´ρημάδι´πιστοποιητικό.
Τσάκωνας Βασίλης
Supreme Member
Ο Θόδωρος ήταν Ο Ληστής Με Τις Γλαδιόλες 
Ο Παπαχρόνης, όπως έλεγε και ο ίδιος, δεν ευθυνόταν....
... άκουγε τακούνια να περνάνε και κάτι τον έπιανε
Οι Κύριοι αυτοί στέλνουν στον αγύριστο το σικέ: ε ρε Μάκης (και Ζούγκλα) που σας χρειάζεται :BDGBGDB55:
Ο Παπαχρόνης, όπως έλεγε και ο ίδιος, δεν ευθυνόταν....
... άκουγε τακούνια να περνάνε και κάτι τον έπιανε
Οι Κύριοι αυτοί στέλνουν στον αγύριστο το σικέ: ε ρε Μάκης (και Ζούγκλα) που σας χρειάζεται :BDGBGDB55:
Δημήτρης Ιωάννου
AVClub Fanatic
Σπύρος Σούρλας
AVClub Fanatic
Ο Θόδωρος ήταν Ο Ληστής Με Τις Γλαδιόλες
Ο Παπαχρόνης, όπως έλεγε και ο ίδιος, δεν ευθυνόταν....
... άκουγε τακούνια να περνάνε και κάτι τον έπιανε
Ευχαριστώ για την Διόρθωση βρέ.
Τα ´Τιμημένα Γηρατειά´τά θυμούνται πιο καλά.
Ο Βενάρδος τελικά βρέθηκε στο κελλί κρεμασμένος..
Και απόσο θυμάμαι η αδελφή του (Aννίτα ??διόρθωνε εσύ συνομήλικε
)έκανε και τραγουδιστική καριέρα γιά λίγο.............
Σπύρος Σούρλας
AVClub Fanatic
http://www.antinews.gr/?p=5343
Προβληματισμοί και ερωτηματικά ...
Δεν υιοθετώ κάτι απο αυτά,αλλά οι σκέψεις πού κατατίθενται έχουν ενδιαφέρον.
Προβληματισμοί και ερωτηματικά ...
Δεν υιοθετώ κάτι απο αυτά,αλλά οι σκέψεις πού κατατίθενται έχουν ενδιαφέρον.
παιδια πηγα στο video Club και ζητησα το prison Break και μου ειπαν να παω Κορυδαλλο που γυριστικαν τα νεα επεισόδια σε HD...... και μεταγλωττισμένα
Απάντηση: Re: Απάντηση: Παλαιοκώστας... ξανά...!!!!!
Κοίτα αν το καλοεξετάσεις θα βρείς πολλά κοινά μεταξύ μας στοιχεία.
Πρώτον στο όνομα.
Δεύτερον, αυτός απέδρασε απο τον Κορυδαλλό, εγώ απέδρασα απο την Αθήνα.
Τα υπόλοιπα κοινά στοιχεία προσεχώς
Φήμες δε τον θέλουν να αναλαμβάνει την από καιρό κατασκευαζόμενη προσωπικότητα συνονόματού του φωτογράφου στη Νότια Εύβοια. Η εγκατάλειψη δε του ελικοπτέρου έγινε απλώς λόγω των πολλών ανεμογεννητριών, οι οποίες εμπόδιζαν την προσέγγιση στην περιοχή.
Κοίτα αν το καλοεξετάσεις θα βρείς πολλά κοινά μεταξύ μας στοιχεία.
Πρώτον στο όνομα.
Δεύτερον, αυτός απέδρασε απο τον Κορυδαλλό, εγώ απέδρασα απο την Αθήνα.
Τα υπόλοιπα κοινά στοιχεία προσεχώς
McZab
Supreme Member
Re: Απάντηση: Re: Παλαιοκώστας... ξανά...!!!!!
Νομίζω δεν αναγνωρίζεται από την ψυχιατρική επιστήμη σαν σύνδρομο πάντως, ο Σπύρος θα ξέρει.
"The Stockholm Syndrome"..perator:
Νομίζω δεν αναγνωρίζεται από την ψυχιατρική επιστήμη σαν σύνδρομο πάντως, ο Σπύρος θα ξέρει.
Σπύρος Σούρλας
AVClub Fanatic
Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Παλαιοκώστας... ξανά...!!!!!
Οντως είναι μάλλον αδόκιμος όρος.
Και συνήθως ,έστω και αδόκιμα,χρησιμοποιείται σέ απαγωγές και μόνον..
Εχει πάντως ενδιαφερον η σαδομαζοχιστική σχέση πού αναπτύσσεται μεταξύ απαγωγέα και απαχθέντος..
Η Περίπτωση Παπαχρόνη είναι άλλου τύπου ιστορία και οι εκδηλώσεις συμπάθειας πού υπήρξαν απο συγκεκριμένο τύπο γυναικων για μένα έχει στοιχεία ψυχοπαθολογίας.
Σαφές βέβαια πώς η περίπτωση Παλαιοκώστα είναι εντελώς διαφορετική απο τού Παπαχρόνη,όπως ανέφερα και σε άλλα μου πόστ .
Ο Παλαιοκώστας ειναι συμπαθής σέ μερίδα πληθυσμού γιά άλλους λόγους(Συμβολική αναβίωση προστάτη τών φτωχών,κοινωνικό προφίλ ,δέν έχει κάνει φόνο ποτέ κ.λ.π.,κ.λ.π.)
Kαί όπως έγραψα και πιό πάνω ελπίζω να μην πάρουν ρεβάνς εναντίον του,επειδή απεκάλυψε ρωγμές τού Συστήματος.
Οντως είναι μάλλον αδόκιμος όρος.
Και συνήθως ,έστω και αδόκιμα,χρησιμοποιείται σέ απαγωγές και μόνον..
Εχει πάντως ενδιαφερον η σαδομαζοχιστική σχέση πού αναπτύσσεται μεταξύ απαγωγέα και απαχθέντος..
Η Περίπτωση Παπαχρόνη είναι άλλου τύπου ιστορία και οι εκδηλώσεις συμπάθειας πού υπήρξαν απο συγκεκριμένο τύπο γυναικων για μένα έχει στοιχεία ψυχοπαθολογίας.
Σαφές βέβαια πώς η περίπτωση Παλαιοκώστα είναι εντελώς διαφορετική απο τού Παπαχρόνη,όπως ανέφερα και σε άλλα μου πόστ .
Ο Παλαιοκώστας ειναι συμπαθής σέ μερίδα πληθυσμού γιά άλλους λόγους(Συμβολική αναβίωση προστάτη τών φτωχών,κοινωνικό προφίλ ,δέν έχει κάνει φόνο ποτέ κ.λ.π.,κ.λ.π.)
Kαί όπως έγραψα και πιό πάνω ελπίζω να μην πάρουν ρεβάνς εναντίον του,επειδή απεκάλυψε ρωγμές τού Συστήματος.
Δημήτρης Ιωάννου
AVClub Fanatic
Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Παλαιοκώστας... ξανά...!!!!!
Δόκιμος-αδόκιμος,ψυχιατρικος ή μη,αυτός είναι ο όρος που χρησιμοποιείται παγκοσμίως.
Και οι διορθώσεις τέτοιου τύπου δεν είναι και ότι πιό κόσμιο
Εκτός αν διορίστηκες "Επί του Πιεστηρίου" και μου διαφεύγει..
Δόκιμος-αδόκιμος,ψυχιατρικος ή μη,αυτός είναι ο όρος που χρησιμοποιείται παγκοσμίως.
Και οι διορθώσεις τέτοιου τύπου δεν είναι και ότι πιό κόσμιο
Εκτός αν διορίστηκες "Επί του Πιεστηρίου" και μου διαφεύγει..
Ilias_1971
Senior Member
Καλησπέρα σε όλους.
Θα ήθελα να απευθύνω μια ερώτηση στους νομομαθείς του forum για το εάν ισχύουν αυτά που άκουσα στο χθεσινό δελτίο του Alter από τον κ. Βορίνα: ότι η απόδραση είναι δικαίωμα κάθε φυλακισμένου και ότι οι φύλακες δεν οπλοφορούν επειδή η απόδραση αποτελεί πλημμέλημα και δεν μπορούν να πυροβολήσουν κάποιον που διαπράτει πλημμέλημα.
Ισχύει κάτι τέτοιο πράγμα στο νομικό μας σύστημα;
Θα ήθελα να απευθύνω μια ερώτηση στους νομομαθείς του forum για το εάν ισχύουν αυτά που άκουσα στο χθεσινό δελτίο του Alter από τον κ. Βορίνα: ότι η απόδραση είναι δικαίωμα κάθε φυλακισμένου και ότι οι φύλακες δεν οπλοφορούν επειδή η απόδραση αποτελεί πλημμέλημα και δεν μπορούν να πυροβολήσουν κάποιον που διαπράτει πλημμέλημα.
Ισχύει κάτι τέτοιο πράγμα στο νομικό μας σύστημα;
McZab
Supreme Member
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Παλαιοκώστας... ξανά...!!!!!
Γιατί τόση εμπάθεια, έχασα κάτι?
Πολύ ευαίσθητοι έχετε γίνει ορισμένοι...Για σεμνά...
Γιατί τόση εμπάθεια, έχασα κάτι?
Πολύ ευαίσθητοι έχετε γίνει ορισμένοι...Για σεμνά...
Αν ισχύει κάτι τέτοιο βλέπω να γίνονται οι φυλακές metro όλοι μέσα-έξω κάθε μέρα θα είναι.
Δημήτρης Ιωάννου
AVClub Fanatic
Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Παλαιοκώστας... ξανά...!!!!!
Δεν είναι εμπάθεια Γιάννη..
Δεν είναι ούτε το γιατί αλλά το πώς.
Ενοχλήθηκα απο το κουότ στο ποστ μου για το σύνδρομο της Στοκχόλμης.
Είναι σαν να με έβγαζες άκυρο.Και με παρέπεμψες και στον "ειδικό".
Δεν είμαι στο Λύκειο για να με διορθώνει ο Καθηγητής.
Αν αρχίσω και εγώ να επισημαίνω πχ. τα ορθογραφικά και τυχόν αλλα λάθη των παιδιών εδώ μέσα,φαντάζεσαι το σκηνικό ?
Σεμνότατα και τέλος και εδώ..
Δεν είναι εμπάθεια Γιάννη..
Δεν είναι ούτε το γιατί αλλά το πώς.
Ενοχλήθηκα απο το κουότ στο ποστ μου για το σύνδρομο της Στοκχόλμης.
Είναι σαν να με έβγαζες άκυρο.Και με παρέπεμψες και στον "ειδικό".
Δεν είμαι στο Λύκειο για να με διορθώνει ο Καθηγητής.
Αν αρχίσω και εγώ να επισημαίνω πχ. τα ορθογραφικά και τυχόν αλλα λάθη των παιδιών εδώ μέσα,φαντάζεσαι το σκηνικό ?
Σεμνότατα και τέλος και εδώ..
Δύο ενδιαφέροντα λογάκια...
Ήτανε 23 Αυγούστου του 1973 στη Στοκχόλμη, όταν δύο πρώην κατάδικοι , οπλισμένοι, όρμησαν μέσα στην τράπεζα Sveriges Kreditbank, φωνάζοντας (προφητικά ίσως;) «Το πάρτυ έχει μόλις ξεκινήσει». Κράτησαν σε αιχμαλωσία τέσσερις ομήρους, τρείς άνδρες και μία γυναίκα, σε ένα σκοτεινό υπόγειο για 131 ολόκληρες ώρες - δηλαδή γύρω στις πεντέμιση ημέρες - μέχρι να επέμβει η αστυνομία. Το δεδομένο που τράβηξε όμως το διεθνές επιστημονικό -και όχι μόνο- ενδιαφέρον σ´αυτή την υπόθεση ήταν αυτό που αποκαλύφθηκε μετά τη σύλληψη των δραστών, από τις συνεντεύξεις και τις πράξεις των θυμάτων της απαγωγής. Οι τελευταίοι δήλωναν ότι χωρίς να μπορούν να εξηγήσουν το γιατί, ένοιωθαν μία βαθιά έλξη και ταύτιση με τους απαγωγείς τους, ενώ ταυτόχρονα φοβόντουσαν αυτούς που προσπαθούσαν να τους σώσουν. Κατ´ακρίβεια μάλιστα, βοήθησαν τους δράστες να αντισταθούν στη σύλληψη, ενώ αργότερα δεν δίστασαν να ενισχύσουν οικονομικά τον δικαστικό αγώνα τους (!). Τα άτομα αυτά περιήλθαν -όπως γνωρίζουμε τώρα- σε μία πολύ ιδιαίτερη ψυχολογική κατάσταση που διαμορφώνεται υπό κάποιες συγκεκριμένες συνθήκες (κυρίως σε θύματα απαγωγής) η οποία ονομάστηκε «σύνδρομο της Στοκχόλμης» και την οποία θα συζητήσουμε σήμερα.
Ο όρος «σύνδρομο της Στοκχόλμης» πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τον σουηδό ψυχίατρο και εγκληματολόγο Nils Bejerot ο οποίος είχε αναλάβει να βοηθήσει την αστυνομία στο πιο πάνω περιστατικό. Απο τότε έχει μελετηθεί από πολλούς επιστήμονες από τον χώρο της ψυχιατρικής και της ψυχολογίας και έχουν βρεθεί πολλά ανάλογα περιστατικά. Τί ακριβώς είναι όμως το σύνδρομο αυτό; Είναι η ψυχολογική αντίδραση που παρατηρείται συνήθως σε θύματα απαγωγής (ή και σε αντίστοιχες περιπτώσεις που θα σχολιάσω πιο κάτω) κατά την οποία ο απαχθής αναπτύσσει και παρουσιάζει έντονα συναισθήματα πιστής υπακοής, θαυμασμού, ταύτισης ή ακόμη και «αγάπης» απέναντι στον απαγωγέα του. Καταλαβαίνετε ότι για να δημιουργηθεί μία τέτοια κατάσταση πρέπει να προϋπάρχουν κάποιες πολύ συγκεκριμένες συνθήκες οι οποίες ευνοούν την ανάπτυξή του. Οι συνθήκες αυτές έιναι οι ακόλουθες τέσσερις: Πρώτα, πρέπει να υπάρχει σαφής απειλή προς την σωματική ή ψυχολογική επιβίωση του εμπλεκόμενου ενώ επίσης και σοβαρή πεποίθηση - φόβος ότι ο απαγωγέας μπορεί να εκπληρώσει την απειλή. Στη συνέχεια πρέπει να υπάρξουν μικρά δείγματα «ευγενικής» συμπεριφοράς από τον απαγωγέα προς το θύμα. Φυσικά έχετε υπόψη σας ότι ακόμη και το να μην τον σκοτώσει ή το να τον αφήσει να φάει κάτι μπορεί υπό αυτές τις συνθήκες να εκληφθεί σαν ευγενική συμπεριφορά. Επίσης σημαντικό είναι να υπάρχει απομόνωση, με αποτέλεσμα το θύμα να έχει πρόσβαση μόνο στην «οπτική γωνία» του απαγωγέα (δηλ. να είναι απομονωμένος από άλλους ανθρώπους και χωρίς πρόσβαση π.χ. σε μέσα μαζικής ενημέρωσης). Τέλος πρέπει να υπάρχει ανικανότητα του θύματος να δραπετεύσει από τη δεδομένη κατάσταση.
Το πώς εξηγείται ψυχοδυναμικά η τόσο «περίεργη» αυτή ψυχική κατάσταση είναι πραγματικά ενδιαφέρον. Το θύμα περιέρχεται σε ένα ψυχολογικό στάδιο όπου κυριαρχείται από μία διαρκή και σοβαρή απειλή προς την επιβίωσή του. Ώντας σε απομόνωση, μακρυά από άλλους ανθρώπους που θα μπορούσαν να του προσφέρουν προστασία, προσπαθεί να αναπληρώσει αυτή του την ανάγκη αναζητώντας την έστω και ασυνείδητα από τον δράστη. Ειδικά στην περίπτωση που ο δράστης δείχνει κάποια μικρά δείγματα «ευγένειας», το θύμα δένεται με αυτή την θεωρούμενη ώς καλή του πλευρά. Εισχωρεί δε σε μία κατάσταση ασυνείδητης «αποσύνδεσης» από την φυσιολογική αντίληψη της κατάστασης, με αποτέλεσμα να αρνείται να συνειδητοποιήσει την αρνητική πλευρά του δράστη, η οποία προκάλεσε και εξ´ αρχής όλη αυτή την κατάσταση. Με σκοπό να μπορέσει να καταλάβει τα πράγματα που ευχαριστούν τον δράστη (έτσι ώστε να εκπληρώνει τις επιθυμίες του και να εξασφαλίζει την επιβίωσή του) αρχίζει να βλέπει τα πάντα από την οπτική γωνία του δράστη με αποτέλεσμα να υιοθετεί την δική του προοπτική και σταδιακά να ταυτίζεται πλήρως μαζί του. Η δική του προοπτική θεωρείται πλέον ασήμαντη τουλάχιστο ώς προς την ανάγκη της επιβίωσής του. Τελικά, η εικόνα του εαυτού του θύματος ταυτίζεται με τον τρόπο που αντανακλάται μέσα από τα μάτια του δράστη. Εικόνα η οποία στην περίπτωση ενήλικα αντικαθιστά την προηγούμενη εικόνα για τον εαυτό του, ενώ σε περίπτωση παιδιού - θύματος συχνά μπορεί να αποτελεί την μόνη γνωστή εικόνα για τον εαυτό του.
Και αν τα πιο πάνω ακούγονται ιδιαίτερα σπάνια και απόμακρα από την καθημερινότητα, ίσως να μην είναι ακριβώς έτσι... Σκεφτείτε μόνο πόσο πιο συχνό γίνεται αυτό το σύνδρομο, αν αναλογιστούμε ότι σε πολλές από τις περιπτώσεις οικογενειακής βίας (κυρίως άσκησης βίας από άνδρα σε γυναίκα, αλλά και από γονέα σε παιδί) υποβόσκει στην πραγματικότητα μία ιδιαίτερη ψυχολογική κατάσταση που είναι στενός συγγενής του συνδρόμου της Στοκχόλμης. Μια σχέση εξάρτησης όπου η κακοποιημένη γυναίκα ζεί στην αιχμαλωσία μίας σχέσης, δεχόμενη παθητικά συνεχόμενη απειλή (κάτω από τη σκιά σωματικής ή ψυχολογικής βίας), αναγκαζόμενη να «συμμαχήσει» με τον δράστη έτσι ώστε να κερδίσει την εύνοιά του και να επιβιώσει, λαμβάνοντας σαν ανέλπιστο δώρο τα μικροσκοπικά δείγματα αγάπης που της επιδεικνύει σποραδικά, που επιβεβαιώνουν την «αγάπη» του και την αποτρέπουν από το να ξεφύγει απ´τον παραλογισμό της σχέσης και να επανέλθει στη πραγματικότητα. Και αυτό είναι ενα φαινόμενο δυστυχώς πολύ πιο συχνό απ’ ότι πιστεύουμε ή απ´ότι θέλουμε να πιστεύουμε...
Από το forum του help.net.
Ήτανε 23 Αυγούστου του 1973 στη Στοκχόλμη, όταν δύο πρώην κατάδικοι , οπλισμένοι, όρμησαν μέσα στην τράπεζα Sveriges Kreditbank, φωνάζοντας (προφητικά ίσως;) «Το πάρτυ έχει μόλις ξεκινήσει». Κράτησαν σε αιχμαλωσία τέσσερις ομήρους, τρείς άνδρες και μία γυναίκα, σε ένα σκοτεινό υπόγειο για 131 ολόκληρες ώρες - δηλαδή γύρω στις πεντέμιση ημέρες - μέχρι να επέμβει η αστυνομία. Το δεδομένο που τράβηξε όμως το διεθνές επιστημονικό -και όχι μόνο- ενδιαφέρον σ´αυτή την υπόθεση ήταν αυτό που αποκαλύφθηκε μετά τη σύλληψη των δραστών, από τις συνεντεύξεις και τις πράξεις των θυμάτων της απαγωγής. Οι τελευταίοι δήλωναν ότι χωρίς να μπορούν να εξηγήσουν το γιατί, ένοιωθαν μία βαθιά έλξη και ταύτιση με τους απαγωγείς τους, ενώ ταυτόχρονα φοβόντουσαν αυτούς που προσπαθούσαν να τους σώσουν. Κατ´ακρίβεια μάλιστα, βοήθησαν τους δράστες να αντισταθούν στη σύλληψη, ενώ αργότερα δεν δίστασαν να ενισχύσουν οικονομικά τον δικαστικό αγώνα τους (!). Τα άτομα αυτά περιήλθαν -όπως γνωρίζουμε τώρα- σε μία πολύ ιδιαίτερη ψυχολογική κατάσταση που διαμορφώνεται υπό κάποιες συγκεκριμένες συνθήκες (κυρίως σε θύματα απαγωγής) η οποία ονομάστηκε «σύνδρομο της Στοκχόλμης» και την οποία θα συζητήσουμε σήμερα.
Ο όρος «σύνδρομο της Στοκχόλμης» πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τον σουηδό ψυχίατρο και εγκληματολόγο Nils Bejerot ο οποίος είχε αναλάβει να βοηθήσει την αστυνομία στο πιο πάνω περιστατικό. Απο τότε έχει μελετηθεί από πολλούς επιστήμονες από τον χώρο της ψυχιατρικής και της ψυχολογίας και έχουν βρεθεί πολλά ανάλογα περιστατικά. Τί ακριβώς είναι όμως το σύνδρομο αυτό; Είναι η ψυχολογική αντίδραση που παρατηρείται συνήθως σε θύματα απαγωγής (ή και σε αντίστοιχες περιπτώσεις που θα σχολιάσω πιο κάτω) κατά την οποία ο απαχθής αναπτύσσει και παρουσιάζει έντονα συναισθήματα πιστής υπακοής, θαυμασμού, ταύτισης ή ακόμη και «αγάπης» απέναντι στον απαγωγέα του. Καταλαβαίνετε ότι για να δημιουργηθεί μία τέτοια κατάσταση πρέπει να προϋπάρχουν κάποιες πολύ συγκεκριμένες συνθήκες οι οποίες ευνοούν την ανάπτυξή του. Οι συνθήκες αυτές έιναι οι ακόλουθες τέσσερις: Πρώτα, πρέπει να υπάρχει σαφής απειλή προς την σωματική ή ψυχολογική επιβίωση του εμπλεκόμενου ενώ επίσης και σοβαρή πεποίθηση - φόβος ότι ο απαγωγέας μπορεί να εκπληρώσει την απειλή. Στη συνέχεια πρέπει να υπάρξουν μικρά δείγματα «ευγενικής» συμπεριφοράς από τον απαγωγέα προς το θύμα. Φυσικά έχετε υπόψη σας ότι ακόμη και το να μην τον σκοτώσει ή το να τον αφήσει να φάει κάτι μπορεί υπό αυτές τις συνθήκες να εκληφθεί σαν ευγενική συμπεριφορά. Επίσης σημαντικό είναι να υπάρχει απομόνωση, με αποτέλεσμα το θύμα να έχει πρόσβαση μόνο στην «οπτική γωνία» του απαγωγέα (δηλ. να είναι απομονωμένος από άλλους ανθρώπους και χωρίς πρόσβαση π.χ. σε μέσα μαζικής ενημέρωσης). Τέλος πρέπει να υπάρχει ανικανότητα του θύματος να δραπετεύσει από τη δεδομένη κατάσταση.
Το πώς εξηγείται ψυχοδυναμικά η τόσο «περίεργη» αυτή ψυχική κατάσταση είναι πραγματικά ενδιαφέρον. Το θύμα περιέρχεται σε ένα ψυχολογικό στάδιο όπου κυριαρχείται από μία διαρκή και σοβαρή απειλή προς την επιβίωσή του. Ώντας σε απομόνωση, μακρυά από άλλους ανθρώπους που θα μπορούσαν να του προσφέρουν προστασία, προσπαθεί να αναπληρώσει αυτή του την ανάγκη αναζητώντας την έστω και ασυνείδητα από τον δράστη. Ειδικά στην περίπτωση που ο δράστης δείχνει κάποια μικρά δείγματα «ευγένειας», το θύμα δένεται με αυτή την θεωρούμενη ώς καλή του πλευρά. Εισχωρεί δε σε μία κατάσταση ασυνείδητης «αποσύνδεσης» από την φυσιολογική αντίληψη της κατάστασης, με αποτέλεσμα να αρνείται να συνειδητοποιήσει την αρνητική πλευρά του δράστη, η οποία προκάλεσε και εξ´ αρχής όλη αυτή την κατάσταση. Με σκοπό να μπορέσει να καταλάβει τα πράγματα που ευχαριστούν τον δράστη (έτσι ώστε να εκπληρώνει τις επιθυμίες του και να εξασφαλίζει την επιβίωσή του) αρχίζει να βλέπει τα πάντα από την οπτική γωνία του δράστη με αποτέλεσμα να υιοθετεί την δική του προοπτική και σταδιακά να ταυτίζεται πλήρως μαζί του. Η δική του προοπτική θεωρείται πλέον ασήμαντη τουλάχιστο ώς προς την ανάγκη της επιβίωσής του. Τελικά, η εικόνα του εαυτού του θύματος ταυτίζεται με τον τρόπο που αντανακλάται μέσα από τα μάτια του δράστη. Εικόνα η οποία στην περίπτωση ενήλικα αντικαθιστά την προηγούμενη εικόνα για τον εαυτό του, ενώ σε περίπτωση παιδιού - θύματος συχνά μπορεί να αποτελεί την μόνη γνωστή εικόνα για τον εαυτό του.
Και αν τα πιο πάνω ακούγονται ιδιαίτερα σπάνια και απόμακρα από την καθημερινότητα, ίσως να μην είναι ακριβώς έτσι... Σκεφτείτε μόνο πόσο πιο συχνό γίνεται αυτό το σύνδρομο, αν αναλογιστούμε ότι σε πολλές από τις περιπτώσεις οικογενειακής βίας (κυρίως άσκησης βίας από άνδρα σε γυναίκα, αλλά και από γονέα σε παιδί) υποβόσκει στην πραγματικότητα μία ιδιαίτερη ψυχολογική κατάσταση που είναι στενός συγγενής του συνδρόμου της Στοκχόλμης. Μια σχέση εξάρτησης όπου η κακοποιημένη γυναίκα ζεί στην αιχμαλωσία μίας σχέσης, δεχόμενη παθητικά συνεχόμενη απειλή (κάτω από τη σκιά σωματικής ή ψυχολογικής βίας), αναγκαζόμενη να «συμμαχήσει» με τον δράστη έτσι ώστε να κερδίσει την εύνοιά του και να επιβιώσει, λαμβάνοντας σαν ανέλπιστο δώρο τα μικροσκοπικά δείγματα αγάπης που της επιδεικνύει σποραδικά, που επιβεβαιώνουν την «αγάπη» του και την αποτρέπουν από το να ξεφύγει απ´τον παραλογισμό της σχέσης και να επανέλθει στη πραγματικότητα. Και αυτό είναι ενα φαινόμενο δυστυχώς πολύ πιο συχνό απ’ ότι πιστεύουμε ή απ´ότι θέλουμε να πιστεύουμε...
Από το forum του help.net.
Για να ελαφρύνω λίγο το βεβαρυμένο κλίμα..... ξέρετε από ποια εταιρία ήταν το ελικόπτερο???
Από την Interjet.... Δειτε κάτω απ'τη φωτογραφία το σλόγκαν της εταιρίας:
"Εξυπνες αποδράσεις"
http://www.interjet.gr/index2.asp
πηγή: http://saita.pblogs.gr/2009/02/soyrealismooos.html (προφανώς ελεγχόμενη αλλά ντάξει, πλακίτσα κάνουμε)
Από την Interjet.... Δειτε κάτω απ'τη φωτογραφία το σλόγκαν της εταιρίας:
"Εξυπνες αποδράσεις"
http://www.interjet.gr/index2.asp
πηγή: http://saita.pblogs.gr/2009/02/soyrealismooos.html (προφανώς ελεγχόμενη αλλά ντάξει, πλακίτσα κάνουμε)