Παλεύει με το ''κακό'' ο Νίκος Παπάζογλου - Καλό ταξίδι Νίκο Παπάζογλου

Re: Καλό ταξίδι Νίκο Παπαζογλου....

Διαβασα την ειδηση και δεν ηθελα να πιστεψω.
Φαινεται οτι με χαραξαν πιο βαθεια απ οτι νομιζα τα τραγουδια του.
Θα τον θυμαμαι παντα να γυρναει απο δω και απο κει, με τα τζιν και το
φουλαρι του στις λαικες γειτονιες της Θεσσαλονικης.
 
Re: Παλεύει με το ''κακό'' ο Νίκος Παπάζογλου

και γω νοιώθω συντετριμμένος ... μαζί με τον Ξυδάκη ήταν ίσως οι μοναδικοί που μίλαγαν μέσα μου, ήδη το 1981, φοιτητής στην Θεσσαλονίκη ... οι τρεις προσωπικοί του δίσκοι (χαράτσι, νέφη, σύνεργα) ήταν αριστουργηματικοί ...

πριν λίγα χρόνια, βράδυ, τον είδα σε ένα στενάκι στην Θεσσαλονίκη... με το βλέμμα μου προσπάθησα να του πω : 'ευχαριστώ' ... πιστεύω το κατάλαβε ...

http://www.youtube.com/watch?v=kV8ReXZnAvU
 
Re: Καλό ταξίδι Νίκο Παπαζογλου....

"... κι άλλοτε πάλι στης βιτρίνας τα εργαλεία να ξεροσταλιάζουν λαίμαργα..."

απο το "Ταξίδι" (δυστυχως δεν μπόρεσα να το βρω στο u-tube). Σας φέρνει στο μυαλό κάτι;;


Ας πάει στο καλό!!!!
 
Re: Καλό ταξίδι Νίκο Παπαζογλου....

Πολύ κρίμα...
Εξαιρετικός μουσικός αλλά και μεγάλος πόλος επιρροής για νέους και μουσικά ταλέντα από τη Θεσσαλονίκη.
Έχω συνδέσει πολλούς δικούς μου Αύγουστους με δικούς του "Αύγουστους"...
Νιώθω ειλικρινά πολύ στεναχωρημένος.
 
Δυστυχώς ο χρόνος τρέχει πιό γρήγορα από μας.
Τα δυό νήματα της ανακοίνωσης του προβλήματος υγείας του Νίκου Παπάζογλου και του πρόωρου χαμού του ενώθηκαν στο παρόν.
 
Στην αρχή βάζαμε τον Αύγουστο στο τηλέφωνο στα κορίτσια που μας άρεσαν στο Λύκειο, μετά τραγούδαγα στη μάνα μου Μη μ' αποκαλείς τεμπέλη, πριν τις πανελλαδικές του 1984.Τρέχαμε στις συναυλίες του (σε μια δική του το 81 στα Ανάβρυτα νομίζω ότι πρωτοείδα το Μάλαμα να παίζει κιθάρα).Μετά είχα την τύχη να δουλέψω σε αρκετές συναυλίες του το 89, 90, 91, 92.Τον είχα κάνει μάλιστα να γελάσει μέχρι δακρύων καθώς συζητούσαμε για το Αγροτικόν και του εξέφραζα τις χαϊφιντελικές μου ανησυχίες...Μείναν τα τραγούδια και οι σπαρταριστές σκηνές στα παρασκήνια των συναυλιών.Sic transit...
 
Θέλω πολύ να κλάψω, αλλά δεν μου βγαίνει. Δεν ταιριάζει κλάμα σε έναν άνθρωπο που βούτηξε μέσα στην ζωή και της ρούφηξε το μεδούλι. Που τα χέρια του έφτιαξαν από στούντιο ηχογραφήσεων, μέχρι καΐκια. Που, ένα ακόμα από τα πολλά μεράκια του, ήταν να πετάει με αεροπλάνα, είχε και δίπλωμα πιλότου.
Και που μας χάρισε τόσο όμορφα και ζωντανά τραγούδια.

Δεν υπάρχουν πολλοί στον καλλιτεχνικό χώρο, παγκοσμίως, που αποδεδειγμένα δεν έκαναν ούτε μια αρπαχτή στην πορεία τους. Ίσως δεν υπάρχει κανένας άλλος εκτός από τον Νικόλα. Οι αραιότατες δισκογραφικές του παρουσίες, ακόμα και αυτές που δεν θεωρούνται οι καλύτερές του, δεν υστέρησαν ποτέ σε αξιοπρέπεια. Το ίδιο και οι ζωντανές εμφανίσεις και συναυλίες του, όπως και οι μετρημένες στα δάκτυλα φορές που τον είδαμε στην τηλεόραση..
Όλοι οι φίλοι πιό πάνω, είπαν ωραία πράγματα για τον Νίκο. Αλλά θα σταθώ σε κάτι που έγραψε ο Σπύρος, ότι μας άνοιξε ένα παράθυρο στην ελληνική μουσική. Το ενδιαφέρον μου για την ελληνική μουσική πηγάζει κατά πολύ από τον Παπάζογλου, οι δίσκοι του οποίου ήταν οι πρώτοι "ελληνικού ήχου" που λάτρεψα. Και, στην πορεία διαπίστωνα πως πράγματα που ανακάλυπτα και μου άρεσαν, είχαν ουσιαστικά βγει στο φως από τα χεράκια του και από το "ΑΓΡΟΤΙΚΌΝ".. Από Τρύπες και πολλά ανεξάρτητα ροκ γκρουπάκια της δεκαετίας του 80, μέχρι τις Μικρές Περιπλανήσεις, τον Μάλαμα, τον Θανάση. Όλοι πήραν δικούς τους δρόμους πιά, αλλά έχουν κοινή αφετηρία την κονσόλα του Νίκου..
Όλες οι συναυλίες που είχα την τύχη να παρευρεθώ ήταν πάντα γιορτή. Και για πολλά χρόνια περίμενα την νύχτα του Σεπτέμβρη που καθιερωμένα, θα ανέβαινε στον Λυκαβηττό.

Καλό δρόμο Νικόλα, σε ευχαριστώ για αυτά που απλόχερα μου έδωσες και μου άφησες κληρονομιά....
 
mmoukiou said:
Οι αραιότατες δισκογραφικές του παρουσίες, ακόμα και αυτές που δεν θεωρούνται οι καλύτερές του, δεν υστέρησαν ποτέ σε αξιοπρέπεια. Το ίδιο και οι ζωντανές εμφανίσεις και συναυλίες του, όπως και οι μετρημένες στα δάκτυλα φορές που τον είδαμε στην τηλεόραση..
Click to expand...

Να μείνει ζωντανός στη μνήμη μας και το έργο του να ζήσει πολύ περισσότερο.
 
Είναι μερικοί που νομίζεις πως δεν τους αγγίζει ο χρόνος.
Ατοπο. Το κοκκινο φουλαρι του, το φορώ κι εγω, ακόμα, τα καλοκαιρια..
Η φωνή του σ'επαιρνε μαζί της και σε τράβαγε..
Λιτός και μεστός, κιμπάρης "επαρχιώτης", αρχηγός ινδιάνος..

πως να ξεχαστεί; γίνεται να έρθει Αύγουστος χωρίς να τον ακούμε;
 
Re: Καλό ταξίδι Νίκο Παπαζογλου....

skysound said:
Θα τον θυμαμαι παντα να γυρναει απο δω και απο κει, με τα τζιν και το
φουλαρι του στις λαικες γειτονιες της Θεσσαλονικης.
Click to expand...

Ήταν από τους παλιούς Τουμπαίους. Δεν την άφησε ποτέ την Τούμπα, το "Αγροτικόν" ήταν πίσω από το παλιό μου Δημοτικό (το 19ο), παραδίπλα από τον Άγιο Θεράποντα όπου θα κηδευτεί. Θυμάμαι που μου έλεγε ο πατέρας μου ποιος ήταν στην Τούμπα αυτός ο "Αυγουλομάτης" που ανέφερε ο Νίκος στον Βούδα.
 
mmoukiou said:
Θέλω πολύ να κλάψω, αλλά δεν μου βγαίνει. Δεν ταιριάζει κλάμα σε έναν άνθρωπο που βούτηξε μέσα στην ζωή και της ρούφηξε το μεδούλι. Που τα χέρια του έφτιαξαν από στούντιο ηχογραφήσεων, μέχρι καΐκια. Που, ένα ακόμα από τα πολλά μεράκια του, ήταν να πετάει με αεροπλάνα, είχε και δίπλωμα πιλότου.
Και που μας χάρισε τόσο όμορφα και ζωντανά τραγούδια.

Δεν υπάρχουν πολλοί στον καλλιτεχνικό χώρο, παγκοσμίως, που αποδεδειγμένα δεν έκαναν ούτε μια αρπαχτή στην πορεία τους. Ίσως δεν υπάρχει κανένας άλλος εκτός από τον Νικόλα. Οι αραιότατες δισκογραφικές του παρουσίες, ακόμα και αυτές που δεν θεωρούνται οι καλύτερές του, δεν υστέρησαν ποτέ σε αξιοπρέπεια. Το ίδιο και οι ζωντανές εμφανίσεις και συναυλίες του, όπως και οι μετρημένες στα δάκτυλα φορές που τον είδαμε στην τηλεόραση..
Όλοι οι φίλοι πιό πάνω, είπαν ωραία πράγματα για τον Νίκο. Αλλά θα σταθώ σε κάτι που έγραψε ο Σπύρος, ότι μας άνοιξε ένα παράθυρο στην ελληνική μουσική. Το ενδιαφέρον μου για την ελληνική μουσική πηγάζει κατά πολύ από τον Παπάζογλου, οι δίσκοι του οποίου ήταν οι πρώτοι "ελληνικού ήχου" που λάτρεψα. Και, στην πορεία διαπίστωνα πως πράγματα που ανακάλυπτα και μου άρεσαν, είχαν ουσιαστικά βγει στο φως από τα χεράκια του και από το "ΑΓΡΟΤΙΚΌΝ".. Από Τρύπες και πολλά ανεξάρτητα ροκ γκρουπάκια της δεκαετίας του 80, μέχρι τις Μικρές Περιπλανήσεις, τον Μάλαμα, τον Θανάση. Όλοι πήραν δικούς τους δρόμους πιά, αλλά έχουν κοινή αφετηρία την κονσόλα του Νίκου..
Όλες οι συναυλίες που είχα την τύχη να παρευρεθώ ήταν πάντα γιορτή. Και για πολλά χρόνια περίμενα την νύχτα του Σεπτέμβρη που καθιερωμένα, θα ανέβαινε στον Λυκαβηττό.

Καλό δρόμο Νικόλα, σε ευχαριστώ για αυτά που απλόχερα μου έδωσες και μου άφησες κληρονομιά....
Click to expand...

Μάριε..:worshippy::worshippy:

Κι´εμένα η απώλειά του μέ συγκίνησε πολύ..

Μά πάνω απ´όλα είναι αυτό πού γράφεις..

Ο Παπάζογλου ήταν ακομπλεξάριστος και άνοιξε δρόμους σέ πολλούς πού άφησαν τό στίγμα τους στην ελληνική μουσική..

Κανένας βεντετισμός,ανιδιοτελές παλληκάρι πού όταν είχε νά πεί κάτι μουσικά τόλεγε..
Αλλοιώς σιωπούσε.

Καί τό σημαντικό είναι ότι ''μίλησε'' και στην δική μου γενιά καί στην δική σου και σέ νεώτερους..
Τουλάχιστον σέ όσους απ´εμάς καί παρά τό ότι έχουμε στρέψει τό βλέμμα σέ άλλα ακούσματα κυρίως,δέν υποτιμούμε τίς καλές ή σημαντικές προσπάθειες πού γινονται στην Ελλάδα..................................
 
Καλό του ταξίδι και τον ευχαριστούμε γι' αυτό που ήταν!!!

Ας μείνει αξέχαστος!
 
Top Bottom