Για εμένα αυτή είναι και βασική διαφορά για την οποία είμαι εντελώς εναντίων του τρόπου που γίνεται η βάφτιση και νιώθω άσχημα κάθε φορά που βρίσκομαι σε μια εκκλησία για ένα τέτοιο γεγονός.
Φυσικά και το κάθε παιδί θα περάσει από πολλές δυσκολίες μέχρι να μεγαλώσει και πολλές από αυτές θα είναι ίσως πιο βάναυσες και με μεγαλύτερη διάρκεια από την βάφτιση του. Σε όλες τις δυσκολίες όμως θα έχει την συμπαράσταση των γονιών του. Κάθε βρέφος κοιτάζει στα μάτια τους γονείς του και τους θεωρεί σωτήρες του. Όταν λοιπόν έχει κολικούς και κλαει ασταμάτητα ή δέχεται ένα κτυπημα στο tae know do, οι γονείς του είναι εκεί για συμπαράσταση και μια αγκαλιά.
Σκέφτειτε όμως πως αντιλαμβάνεται ένα βρέφος την βάφτιση του. Οι γονείς του το έχουν δώσει σε ένα άγνωστο με παράξενο πρόσωπο, αυτός προσπαθεί να το βάλει κάτω από νερό και οι γονείς του και όλα τα υπόλοιπα κοντινά του πρόσωπα ( παππούδες, γιαγιάδες κτλ) είναι εκεί και κοιτούν γελώντας χωρίς να σπεύδουν να το βοηθήσουν.
Αναφέρθηκε νωρίτερα στην κουβέντα αν είναι καλύτερο η χειρότερο από γονείς που τσακώνονται άσχημα μπροστά στο παιδί τους. Νομίζω ότι είναι μια εξίσου δύσκολη στιγμή που πρέπει να την περάσεις χωρίς βοήθεια από τους γονείς σου και ανάλογα με την βιαιότητα του τσακωμού, μπορεί να στιγματίσει τα παιδιά.
Sent from my iPhone using Tapatalk
