Καλή απορία, αλλά αυτό το παράδοξο - δηλαδή της μοναδικότητας του πλανήτη μας μέσα στο αχανές διάστημα - αντιπροσωπεύει στον άνθρωπο τον Άναρχο Θεό (δηλαδή που δεν έχει αρχή και τέλος) καθώς και τη χωρίς όρια αγάπη Του στο καθ' εικόνα και καθ' ομοίωση δημιούργημά Του.
Αν μας έκανε καθ εικόνα και κατ' ομοίωση, ο θεός μοιάζει με Αυστραλοπίθηκο;
Εκτός αν πρέπει να καταρρίψουμε και την θεωρία της εξέλιξης.
Μα ούτε εκεί υπάρχει παρεμβατικότητα.
Είδες κανέναν να σε βάζει να προσκυνήσεις κάτι που δεν θέλεις?
Δεν παίζει αυτό.
Η θρησκεία (κάθε θρησκεία) απευθύνεται μόνο στους πιστούς της.
Δίνει δηλαδή ερμηνείες σε όσους εθελοντικά την ρωτάνε τι να κάνουνε.
Δεν υπάρχει κανένας παρεμβατισμός.
Δηλαδή υπάρχουν διάφοροι παράδεισοι και κολάσεις;
Αν είναι έτσι, τότε προτιμώ αυτόν με τις μπύρες.
Αυτό έρχεται σε σύγκρουση με ότι έχει πει ο Σταύρος όμως.