Χωρίς να θέλω να σας χαλάσω την χαρά, ούτως ή αλλως και να ήθελα δεν θα μπορούσα..
Tον Paul Paul Schrader τον υπεραγαπώ, όχι όμως για το Mishima που δεν το βρήκα καλό, εκτός απο τα υπέροχους χώρους/σκηνικά.
(μετά την προβολή, διάβασα και το παρακάτω κείμενο, οπου ομολογώ δεν γνώριζα πολλά απο αυτά που αναφέρονται στο κείμενο)
Τον αγαπώ για την αντιφατικότητα του, την ειλικρινή σκέψη του, τους στοχασμούς και την παρατηρητικότητα του.
Ειναι ενας βαθιά συντηριτικός θρησκόληπτος που όμως αγαπάει την μοντέρνα τέχνη και παρακολουθεί στενά του τι γίνεται τώρα στην τέχνη.
Δεν έχει δηλαδή αποσυρθεί στο να βλέπει μόνο τα παλιά αριστουργήματα και να αναπολεί το αριστουργήματα του παρελθόντος.
Πέρα απο τα γνωστά πχ το σενάριο του Taxi driver κτλ
ειναι ο άνθρωπος που με την παρατηρητικότητα του, στο transcendental style in film που έγραψε σε πολύ νεαρή ηλικία,
μου έδειξε τι κοινό έχουν σχεδόν όλοι οι σκηνοθέτες που αγαπώ, αλλα και έναν ζωγράφο.
Πρίν λίγο καιρό, επανακυκλοφόρησε το βιβλίο του με νέα εισαγωγή που παρατηρεί πως εξελίχθηκαν, όλα αυτά που έγραψε πριν δεκαετίες.
Δεν εχει σημασία αν το Tarkovfsky ring ειναι αντικειμενικό ορθό* αλλα το οτι προσπάθησε και ασχολήθηκε με την σύγχρονη τέχνη.
*εξάλλου οι καλλιτέχνες με κάθε έργο τους, μπορει να αλλάζουν θέση στο tarkovsky ring, πχ το 24 frames του Kiarostami ειναι έξω απο το ring και πιο κοντά σε αυτό που αποκαλεί
The Mandala.
Αν έχετε χρόνο και διάθεση, ρίξτε μια ματιά στο κείμενο για το Mishima, οχι για να σας αλλάξει γνώμη αλλα για τις παρατηρήσεις του κειμένου.
εξάλλου δεν έχετε να χάσετε κατι, πέρα απο 5´
