Μακάρι να το διαβάσεις αυτό κάποτε γιατί αποχώρησες. Δεν άντεξες φαίνεται.
Το ξέρεις το τραγουδάκι "Ολο λόγια είσαι τίποτα πιο πέρα?"
Δε λέω καλές και οι διαύγειες και τα συναφή αλλά είμαι σίγουρη όταν γυρνάς σπίτι σου είσαι μόνη σου. Και μετα λύπης μου βλέπω ότι τα κενά της ζωής σου τα γεμίζεις με άστρα, πλανήτες, εγκέφαλους και λοιπά.
Δεν είναι κακές οι αναζητήσεις σου, ούτε αυτά που λές είναι κουτά αλλά δεν είναι μόνο αυτά!!!
Και κάτι άλλο. Εσύ δεν πλένεις κάλτσες? Βρώμικες τις φοράς?
Βρε δεν αποχώρησα από το forum.....τόσο εύκολα νομίζεις...έχω ακούσει εγώ εδώ μέσα....να ταν κι άλλα....από το thread εννοούσα....
Αλλά τεσπα άνθρωπος είμαι και λάθη κάνω και ξαναγράφω (το ζώον) ενώ δε θα πρεπε....
Λοιπόν όσον αφορά τις κάλτσες όχι τις φοράω μια φορά και τις πετάω γιατί ως εισοδηματίας κι εγώ που δεν έχει τι να κάνει στη ζωή του δεν μπορώ να ασχολούμαι με τέτοιες πενιχρές δραστηριότητες
Όσον αφορά την καθημερινότητά μου πρέπει να ομολογήσω ότι μακάρι να χα κι εγώ λίγη ησυχία όταν πάω σπίτι μου (τώρα δλδ) αλλά λίγο τα τηλ από τα φιλαράκια, λίγο η δουλειά, λίγο οι γονείς, λίγο το σκυλί, λίγο το νετ, λίγο το home cinema, λίγο το διάβασμα και λίγο το τηλεσκόπιο αυτό που μου λείπει είναι ο ύπνος....
Αλλά δεν πειράζει έχω ζήσει και ζω μια γεμάτη ζωή, με πολλές στιγμές ευτυχίας (γιατί μόνο στιγμές είναι), πολλές λύπης, πολύ πάθος, αγάπη και μοναξιά. Εν γένει περνάω το σύνολο των ανθρώπινων συναισθημάτων με πολύ χαρά και προσπαθώ να κοιτάζω τα άστρα και να αναρωτιέμαι ακόμα και μετά από καναδύο τρεις δεκαετίες σε αυτή τη Γη, την τόσο όμορφη και τρυφερή μας μάνα, who is out there....και να σκέφτομαι τον άτιμο το Mulder και να έχω μία αφίσα I want to believe στον τοίχο μου.....
Εν τέλει Μυρτώ μου εγώ είμαι πολύ ευτυχισμένη με αυτό που είμαι....και αυτοί που είναι δίπλα μου.....οπότε μην προσπαθείς να αποδείξεις ότι είμαι μια κακομοίρα που δεν έχει άλλο πόνο στη ζωή από το να ψάχνει για νόημα...αυτό είναι η Καψούρα μου απλά......
Υ.Γ. Και να ξέρεις καλό μου κορίτσι ότι αν όντως ήμουν κάποιος που γυρίζει σε ένα άδειο μοναχικό σπίτι το βράδυ και ψάχνει μέσα στη μοναξιά του κάπου να πιαστεί θα ήταν απίστευτη σκληρότητα εκ μέρους οποιουδήποτε να του το πετάξει αυτό στα μούτρα. Το έλεος και η συμπόνοια μας κάνει ανθρώπους, να το σκέφτεσαι αυτό πριν μιλήσεις αλλά μάλλον σε δικαιολογεί η ηλικία και η απειρία σου.
fftopic: !!!!
