Νικο, την drum και οχι μόνο την ακούς και με το σώμα-κρανίο. Και το αυτι δεν διορθώνει στιγμιαία για τα πολλα dB, μια χαρα (καλως ή κακως) περνάνε καποια peak σε μεγαλες εντάσεις.
Τωρα το ποσα ηχεια μπορούν να παίξουν στ'αληθεια πανω απο 110dB/1m (δλδ 100 στην θεση ακορασης) ειναι αλλο θεμα.
Θα συμφωνήσω.
Και θα προσθέσω: Υπάρχουν πολλά καθ' όλα εξαιρετικά ηχεία ικανά να αναπαράγουν το φάσμα με πολύ μεγάλη ακρίβεια, να αποδίδουν χροιές, μικρολεπτομέρειες κλπ. Τα ηχεία αυτά και τα συνοδά τους συστήματα είναι συνήθως ακριβά, αλλά όχι απρόσιτα.
Η ικανότητα όμως να αποδίδουν και να διατηρούν όλα τα παραπάνω στοιχεία
και σε πολύ μεγάλες εντάσεις είναι χαρακτηριστικό των πολύ μεγάλων συστημάτων.
Και είναι αυτό το χαρακτηριστικό που δικαιολογεί, στον όποιο βαθμό και τις αστρονομικές τιμές τους.
Υ.Γ. Κάπου μεταξύ 70-80 dB αν θυμάμαι σωστά, εξομαλύνονται οι καμπύλες ακουστότητας και το ανθρώπινο αυτί αντιλαμβάνεται όλες τις συχνότητες με την ίδια περίπου ευαισθησία. Γι' αυτό και την ένταση αυτή προτιμούν πολλοί μουσικόφιλοι (και εγώ προσωπικά), διότι επιτρέπει να αποδοθεί όλο το συχνοτικό περιεχόμενο της μουσικής.
Από αυτή την ένταση και πάνω υπάρχει αρκετό περιθώριο (Headroom) για να αποδοθούν στιγμιαίες κορυφώσεις 110-120 dB, με την προϋπόθεση ότι το σύστημα μπορεί να τις αποδώσει χωρίς παραμορφώσεις.
Με αυτή την αφετηρία οι στιγμιαίες κορυφώσεις, για κλάσμα μόνο του δευτερολέπτου, δε νομίζω να αποτελούν κίνδυνο για την ακοή.
Αν καταφέρουμε παράλληλα να εξασφαλίσουμε ένα ήσυχο χώρο ακρόασης, επιτρέπουμε και στα χαμηλά περάσματα να ακούγονται χωρίς να χρειάζεται να ανεβάζουμε υπερβολικά το ποτενσιόμετρο της έντασης.
Τα λέω σωστά
Γιατρέ μου;

Υ.Γ.2 Τα παραπάνω ισχύουν για τα 95% των περιπτώσεων. Υπάρχουν κι' εκείνοι που τους αρέσει να δονείται το κορμί τους από τις πολλές χιλιάδες βάτ μίας live συναυλίας. Γι' αυτούς η λύση είναι
...να πηγαίνουν στις συναυλίες!

Ίσως και κάποια ηχεία κόρνας. Σε συνδυασμό με τεράστια Sub. :grandpa: