Προεκλογικές αντιλήψεις περί δημοκρατίας

[Σπύρος Σούρλας]

Ωραία τα τηλεοπτικά σποτάκια τών δύο μεγάλων.
Απο την μία βαράνε οι σάλπιγγες και τά έγχορδα για τήν ´ήσυχη δύναμη και τήν σταθερότητα´πού όλοι βαδίζουμε χαμογελαστοί στό μέλλον(ώχ ώχ) και απο τήν άλλη βγήκε ο ελληνάρας με τήν σαγιονάρα και τό βρώμικο νύχι που φωνάζει τον Ακάκιο.Kαι ασφαλώς κάποιοι θα αποθεώνουν τον ´Κωστα που τα λέει καλά στον Μπούλη´.Οπως και τον Λούλη,που μάς έβαλε στόν ´πολιτισμό´
Ελλαδάρα ολέ.Μεγαρο-Αυριανή-Μέγαρο.
Διαδρομή χωρίς έξοδο.

 

[Lepton]

Λευτέρη ένα μικρομεσαίο κόμμα με συγκεκριμένες απόψεις για τα οικοδομικά-εργολαβικά συμφέροντα πώς θα συνεργαστεί με ένα κόμμα πού υποστηρίζεται απο τούς εργολάβους??Για να αφομοιωθεί και να εξευτελιστεί το ίδιο??
Kαι δεν κατάλαβα τα περί αναξιοπρέπειας.Γιά αντίδραση κάποιος μπορεί να ψηφίσει απο Λεβέντη μέχρι κυνηγούς.Δεν θα πάει στήν αριστερά.
Και για να καταλάβω ακόμα καλύτερα.Οσοι ψηφίζουν τα μεγάλα κόμματα τα ψηφίζουν βάσει ιδεολογίας και μόνον???

Εγώ βλέπω ένα πράγμα: ότι τα κόμματα που δεν συμμετέχουν στην κυβέρνηση, αποτελούν διακοσμητικό στοιχείο της Βουλής. Αν λοιπόν είσαι ένα μικρό κόμμα που θέλει να κάνει κάτι καλό για τη χώρα του, θα έπρεπε να επιδιώκει τις συνεργασίες. Αν τα μικρά κόμματα εκμεταλλεύονταν τις ευκαιρίες που τους δίνονται όταν ο δικομματισμός πέφτει (όπως σήμερα), θα μπορούσαν να κάνουν πράξη κάποια από αυτά που οραματίζονται ή τουλάχιστον να εμποδίσουν κάποιες ακρότητες των κυβερνώντων. Ακόμα και αν δεν κατάφερναν πολλά, θεωρώ μεγαλύτερη ξεφτίλα τη δειλία από την αποτυχία.

Πιστεύω ότι οι άνθρωποι που θέλουν μια λιγότερο φιλελεύθερη κυβέρνηση είναι πολλοί περισσότεροι από το 10-15% που ψηφίζει ΚΚΕ και ΣΥΝ. Όσο αυτοί επιμένουν ότι γουστάρουν να είναι διακοσμητικοί, δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να τους διώχνουν. Και έτσι ενισχύουν το δικομματισμό που τόσο καταριούνται.

Εν ολίγοις, μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος ποια εναλλακτική έχουν στο μυαλό τους οι Αλέκοι και οι Αλέκες όταν απορρίπτουν και τη αυτοδυναμία και τις συνεργασίες;

 

[Σπύρος Σούρλας]

Λευτέρη για πολιτική πρόκειται,όχι για αγώνες ιπποτών.Αρα η δειλία δέν έχει σχέση.
Γιά να συνεργαστεί ένα κόμμα μέ κάποιο άλλο θά πρέπει να υπάρχουν μερικά θέματα στα οποία να προκύπτει συμφωνία και σύγκλιση.
Τα μικρά κόμματα πάντως μόνον διακοσμητικά δεν είναι γιατί πολύ συχνά είναι αυτά πού ελέγχουν και κρίνουν τήν εξουσία με ισχύ πολλαπλάσια τής δύναμής τους.
Εάν ήταν εντελώς διακοσμητικά ουδείς ´μεγάλος´θά ασχολείτο μαζί τους.
Ομως αυτό δεν ισχύει.
Στίς σημερινές μάλιστα συνθήκες το να δεχτεί ένα μικρό κόμμα να συνεργαστεί με ένα απο τα δύο κόμματα εξουσίας,ειδικά μετά τήν καταστροφή τής Πεόποννησου,θά ήταν απαράδεκτο.
Ας αφυπνιστούν οι πολίτες και ας δούν τι συμβαίνει.Η προσχώρηση ενός μικρού κόμματος σε κυβέρνηση συνεργασίας σήμερα θα ήταν σάν να νομιμοποιείται μιά πολιτική πού ευνοεί τούς εργολάβους και τούς διαπλεκόμενους.

 

[Maverick]

Re: Απάντηση: Προεκλογικές αντιλήψεις περί δημοκρατίας

Εγώ βλέπω ένα πράγμα: ότι τα κόμματα που δεν συμμετέχουν στην κυβέρνηση, αποτελούν διακοσμητικό στοιχείο της Βουλής. Αν λοιπόν είσαι ένα μικρό κόμμα που θέλει να κάνει κάτι καλό για τη χώρα του, θα έπρεπε να επιδιώκει τις συνεργασίες. Αν τα μικρά κόμματα εκμεταλλεύονταν τις ευκαιρίες που τους δίνονται όταν ο δικομματισμός πέφτει (όπως σήμερα), θα μπορούσαν να κάνουν πράξη κάποια από αυτά που οραματίζονται ή τουλάχιστον να εμποδίσουν κάποιες ακρότητες των κυβερνώντων. Ακόμα και αν δεν κατάφερναν πολλά, θεωρώ μεγαλύτερη ξεφτίλα τη δειλία από την αποτυχία.

Πιστεύω ότι οι άνθρωποι που θέλουν μια λιγότερο φιλελεύθερη κυβέρνηση είναι πολλοί περισσότεροι από το 10-15% που ψηφίζει ΚΚΕ και ΣΥΝ. Όσο αυτοί επιμένουν ότι γουστάρουν να είναι διακοσμητικοί, δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να τους διώχνουν. Και έτσι ενισχύουν το δικομματισμό που τόσο καταριούνται.

Εν ολίγοις, μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος ποια εναλλακτική έχουν στο μυαλό τους οι Αλέκοι και οι Αλέκες όταν απορρίπτουν και τη αυτοδυναμία και τις συνεργασίες;

Μάλλον δεν έζησες ή δεν θυμάσαι το "βρώμικο 89" και την "οικουμενική" κυβέρνηση. Τότε που ο ενιαίος τότε Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου βρέθηκε κυριολεκτικά στο "κέντρο" της πολιτικής ζωής και συνεργάστηκε στην αρχή με την ΝΔ εναντίον του ΠΑΣΟΚ για την κάθαρση και μετά και με τους δύο εναντίον του εαυτού του. Μόνο που όποιος βρίσκεται στο "κέντρο" χωρίς αρχές και χωρίς αποτελεσματική άμυνα, από τις πολλές σφαλιάρες που δέχεται απ αυτούς που είναι στην περιφέρεια ζαλίζεται και πέφτει στο καναβάτσο. Έτσι και η ενιαία τότε Αριστερά. Νομιμοποίησε πρώτα τον έναν και ύστερα και τον άλλον και έθεσε τον εαυτό της στο περιθώριο για τουλάχιστον δέκα χρόνια.

 

[Σπύρος Σούρλας]

Απάντηση: Re: Απάντηση: Προεκλογικές αντιλήψεις περί δημοκρατίας

Μάλλον δεν έζησες ή δεν θυμάσαι το "βρώμικο 89" και την "οικουμενική" κυβέρνηση. Τότε που ο ενιαίος τότε Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου βρέθηκε κυριολεκτικά στο "κέντρο" της πολιτικής ζωής και συνεργάστηκε στην αρχή με την ΝΔ εναντίον του ΠΑΣΟΚ για την κάθαρση και μετά και με τους δύο εναντίον του εαυτού του. Μόνο που όποιος βρίσκεται στο "κέντρο" χωρίς αρχές και χωρίς αποτελεσματική άμυνα, από τις πολλές σφαλιάρες που δέχεται απ αυτούς που είναι στην περιφέρεια ζαλίζεται και πέφτει στο καναβάτσο. Έτσι και η ενιαία τότε Αριστερά. Νομιμοποίησε πρώτα τον έναν και ύστερα και τον άλλον και έθεσε τον εαυτό της στο περιθώριο για τουλάχιστον δέκα χρόνια.

+10000

 

[Costas Coyias]

Re: Απάντηση: Προεκλογικές αντιλήψεις περί δημοκρατίας

Εν ολίγοις, μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος ποια εναλλακτική έχουν στο μυαλό τους οι Αλέκοι και οι Αλέκες όταν απορρίπτουν και τη αυτοδυναμία και τις συνεργασίες;

Διότι μπροστά στον αείμνηστο Berlinguer είναι κατώτεροι και από κερί στη λιακάδα της Σαχάρας, και, επίσης, διότι είναι πλήρως αποκομμένοι από την πραγματικότητα.

 

[Σπύρος Σούρλας]

Νομίζω ότι η σύγκριση δέν στέκει.
Η Ιταλία είχε μιά συγκροτημένη αστική τάξη και το Κ.Κ.Ι.επίσης ποσοστό γύρο στο 33-35%.Είχε λοιπόν κυβερνητική προοπτική.
Επίσης οι Ιταλοί εκείνη τήν περίοδο είχαν κατανοήσει πλήρως το πόσο λαμόγια ήταν οι ´σοσιαλδημοκράτες´.
Στην περίοδο πάντως πού έγινε η απόπειρα συνεργασίας με τον Αλντο Μόρο οι ´Ερυθρές Ταξιαρχίες´τον καθάρισαν.Τα ίδια έπαθε εδώ ο Μπακογιάννης,χωρις να θέλω να τούς συγκρίνω.
Επίσης όση διαφθορά και να υπάρχει στην Ιταλία ο Αντρεότι έτρεχε στα δικαστήρια στα γεράματα και ο ´σοσιαλιστής´Κράξι πέθανε εξόριστος καταδικασμένος σαν λαμόγιο απο την Ιταλική Δικαιοσύνη.
Εδώ αντιθέτως ο υπευθυνος γιά τήν απάτη τού Κτηματολογίου υμνείται και τώρα βγάζει σποτάκια ,ο υπεύθυνος για τήν απάτη τού Χρηματιστηρίου προτείνεται απο τον ´αντίπαλό´του κύριο Αλογοσκούφη για Οικονομικός Επίτροπος στήν Ε.Ε. και οι υπεύθυνοι για τήν απάτη τών ομολόγων πάνε να βγάλουνε παλαβό τον Ζορμπά.
Και στελέχη τής Αριστεράς τρέχουν λαχανιασμένα να στελεχώσουν το ´σοσιαλιστικό´κόμμα.
Ας μην τα ρίχνουμε όλα στην Αριστερά στην Ελλάδα.
Λάθη έχει κάνει,αλλά η εξέλιξη του κράτους εδώ,δεν είχε σχέση με την Ιταλία.
Βέβαια η μετεξέλιξη του Κ.Κ.Ι έγινα Ελιά,με Πρόντι και Ντ´Αλέμα και στην θέση τού Μορο σημερα βρίσκεται ο Μπερλουσκόνι.Ολοι τους θλιβεροί.

 

[Photis]

Τα κόμματα μπορούν να συνεργάζονται ακόμα και όταν δεν ανήκουν στον ίδιο κυβερνητικό συνασπισμό. Πόσοι από εμάς παρακολουθούμε το έργο που γίνεται στις διάφορες επιτροπές στη Βουλή, όπου υπάρχουν εκπρόσωποι όλων των κομμάτων; Έτυχε το τελευταίο διάστημα και παρακολούθησα αρκετά το κανάλι της Βουλής, και πήρα μια γεύση για αυτό που ονομάζουμε κοινοβουλευτικό έργο. Και με χαρά διαπίστωσα ότι σε αρκετά θέματα, και επιδιώχθηκε και τελικά βρέθηκε η χρυσή τομή από όλους τους εκπροσώπους. Τα θέματα βέβαια μπορεί να ήταν ειδικά, ή να μην αποτελούσαν καυτές πατάτες τύπου ασφαλιστικού, ή ελληνοτουρκικών, αλλά και πάλι η διάθεση που έβλεπα στους βουλευτές όσον αφορά τη συνεργασία ήταν θετική.

 

[Costas Coyias]

Μήπως, τότε, οι διάφοροι Αλέκοι και Αλέκες είναι απλώς ευθυνόφοβοι; Μήπως θέλουν απλώς να έχουν μιαν ισχνή κοινοβουλευτική παρουσία, προβάλλοντες εαυτούς ως "αγωνιστές", που "δίνουν τη μάχη από το δικό τους μετερίζι", μόνον και μόνον για να "το παίζουν" οι καλοί, οι αγωνιστές, χωρίς να χρειαστεί ποτέ να συμμετάσχουν σε αποφάσεις, να φέρουν κυβερνητική ευθύνη; Και καλά το ΚΚΕ. Αυτοί είναι μονολιθικοί, ζουν στην κοσμάρα τους. Ο Συν;

 

[McZab]

Re: Απάντηση: Προεκλογικές αντιλήψεις περί δημοκρατίας

[...]
Τα μικρά κόμματα πάντως μόνον διακοσμητικά δεν είναι γιατί πολύ συχνά είναι αυτά πού ελέγχουν και κρίνουν τήν εξουσία με ισχύ πολλαπλάσια τής δύναμής τους.
Εάν ήταν εντελώς διακοσμητικά ουδείς ´μεγάλος´θά ασχολείτο μαζί τους.
Ομως αυτό δεν ισχύει.
[...]

Σπύρο, μου έφυγε ένα βάρος τώρα...Επιτέλους μπορώ να κοιμάμαι ήσυχος τις κρύες νύχτες του χειμώνα που έρχεται, με τον Κ.Κ τον 2ο να κυβερνά και την Αλέκα με τον Αλέκο άγρυπνους φρουρούς των ταξικών συμφερόντων μου.:BDGBDGB53::twoguns:

 

[Σπύρος Σούρλας]

Αφού αυτό κατάλαβες Γιάννη...
Δηλαδή εάν δεν υπήρχαν ούτε αυτοί για να αντιδρούν τά πράγματα θάταν καλύτερα.....
Ωραία.Ζήτω στον Σύντροφο Πολυζωγόπουλο τότε.
Ο σύντροφος Πρωτοπαππάς δείχνει τόν δρόμο άλλως τε.
Υ.Γ
Μάλλον εσύ τελικά ονειρεύεσαι ρήξεις εκεί πού δεν υπάρχουν και μάλιστα δέν λαμβάνεις κάν υπ´όψιν ούτε τούς διεθνείς συσχετισμούς δυνάμεων ,αλλά ούτε τούς εσωτερικους αντίστοιχους.

 

[McZab]

Re: Απάντηση: Προεκλογικές αντιλήψεις περί δημοκρατίας

Αφού αυτό κατάλαβες Γιάννη...
Δηλαδή εάν δεν υπήρχαν ούτε αυτοί για να αντιδρούν τά πράγματα θάταν καλύτερα.....
Ωραία.Ζήτω στον Σύντροφο Πολυζωγόπουλο τότε.
Ο σύντροφος Πρωτοπαππάς δείχνει τόν δρόμο άλλως τε.
Υ.Γ
Μάλλον εσύ τελικά ονειρεύεσαι ρήξεις εκεί πού δεν υπάρχουν και μάλιστα δέν λαμβάνεις κάν υπ´όψιν ούτε τούς διεθνείς συσχετισμούς δυνάμεων ,αλλά ούτε τούς εσωτερικους αντίστοιχους.

Με πρόλαβες...
Μόλις ετοιμαζόμουν να γράψω ότι το θέαμα της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ να αποχωρούν από το σημείο συγκέντρωσης στη Θεσ/νίκη και να μην προχωρούν σε πορεία το θεωρώ πλήρως αποκαλυπτικό για τον ρόλο αυτών των κυβερνητικών-κομματικών υποκαταστημάτων για να μην πω τίποτα χειρότερο. Θα ήμουν εντελώς βλάκας αν είχα εναποθέσει τις ελπίδες μου στους συνδικαλιστές (κομματικά τσοπανόσκυλα) ως αναρχοσυνδικαλιστής των αρχών του αιώνα, και δεν είμαι ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Δεν θα μπω καν στη διαδικασία να αναλύσω την σύμπραξη (για ακόμα μια φορά) ΠΑΜΕ-ΕΛ.ΑΣ. υπό τα χειροκροτήματα Σόμπολου και λοιπών "δημοκρατικών" δυνάμεων. Απλά αποδεικνύει τον πραγματικό ρόλο των συνδικαλιστών όλων των παρατάξεων. Δεν κατάλαβα λοιπόν τι σχέση έχει ο Πολυζωγόπουλος και ο Πρωτόππαπας. Αυτά προς τους Πασόκους παρακαλώ.

Τώρα, θέλουμε δεν θέλουμε, μας συμφέρει δεν μας συμφέρει, ρήξεις υπάρχουν παντού. Μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια σε αυτές με διάφορες δικαιολογίες ή να προσπαθούμε να τις τονίζουμε και να τις κάνουμε όχημα για μια καλύτερη κοινωνία. Ο μόνος συσχετισμός δυνάμεων που αναγνωρίζω είναι ένας: Οι λίγοι ζουν εις βάρους των πολλών.

Θα ήθελα πολύ όμως να ακούσω την άποψή σου πιο αναλυτικά για το πώς επιδρά η παρουσία των μικρών κομμάτων της αντιπολίτευσης στο κυβερνητικό "έργο" στην πράξη.

 

[McZab]

Η πορεία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ προς το «Βελλίδειο» συνεδριακό κέντρο, στην πλατεία ΧΑΝΘ, στη Θεσσαλονίκη, ακυρώθηκε, καθώς οι συνδικαλιστές φοβήθηκαν το ενδεχόμενο επεισοδίων.

Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γ.Παναγόπουλος είπε χαρακτηριστικά ότι δεν θα γίνει πορεία, καθώς το κλίμα ήταν «πολεμικό» και υπήρχε «κίνδυνος προβοκάτσιας».

in.gr

Όταν ο συνδικαλισμός και η προστασία των συμφερόντων των εργαζομένων εξαντλείται σε κουβεντούλες με την κυβέρνηση πίσω από κλειστές πόρτες αυτές οι μη-δράσεις θα πρέπει να είναι αναμενόμενες. Όταν ο σημερινός συνδικαλιστής είναι ο αυριανός βουλευτής αυτά είναι τα αποτελέσματα. Βέβαια όταν ο Πολυζωγόπουλος έφαγε το ξύλο της αρκούδας πέρυσι τον χειμώνα, όλες οι πολιτικές δυνάμεις έσπευσαν να καταδικάσουν την "άνανδρη, δολοφονική επίθεση"...Μην πάθει τίποτα ο υπάλληλος και δεν προλάβει να πολιτευθεί ώστε να "υπηρετήσει τα εργατικά συμφέροντα από άλλο μετερίζι...":BDGBGDB55:

 

[Σπύρος Σούρλας]

Δεν κατάλαβα τα περί συνεργασίας ΠΑΜΕ-ΕΛ.ΑΣ,γιατί δεν έχω ενημερωθεί καθόλου για χτές.Το θεωρώ πάντως τραβηγμένο μήν πώ χοντροκομμένο αυτό που γράφεις...
Υποθέτω θα αναφέρεσαι στήν αντιπάθεια πού τρέφει το ΠΑΜΕ στον ´αντεξουσιαστικό χώρο´.
Τήν θεωρώ απολύτως λογική.
Πεποίθησή μου είναι ότι ο λεγόμενος ´χώρος´αναζητά ήρωες πάση θυσία..
Και πολλές φορές οι εκδηλώσεις του ενισχύουν την κατασταλτική δράση τής Αστυνομία και τής Εξουσίας.
Εάν ρόλος τού ´χώρου´´κατ´αποκλειστικότητα,είναι να αποκαλύπτει τούς ´κακούς μπάτσους´μιλάμε για επικίνδυνη και τυχοδιωκτική ακροβασία.Γιά να μήν θυμηθώ τήν δολοφονική επίθεση εναντίον αστυνομικού από 15 ´καλόπαιδα´,όπου δεν ακούστηκαν παρά ελάχιστες φωνές αυτοκριτικής.
Τώρα , οι ρήξεις που αναφέρεσαι γίνονται και απο πολίτες πού προσπαθούν να υπάρξουν σε μιά κοινωνία -μπάχαλο διατηρώντας βασικές αρχές και αξίες στό σπίτι τους ,στήν εργασία τους και στίς σχέσεις τους.
Αυτό μπορεί να μήν συνιστά επαναστατική τομή ασφλώς αλλά αποτελεί νησίδα όασης σε μιά μή οριοθετημένη κοινωνία,πού έχει εκπαιδευτεί να ζεί παρασιτικά.
Οπότε ωραία είναι τα συνθήματα ότι ´οι λίγοι ζούν εις βάρος τών πολλών´,μόνον που τίς τελευταίες δεκαετιες έχουν δημιουργηθεί στρώματα νεοπλούτων πού δέν στηρίχθηκαν στήν εργασία,αλλλά στήν αεριτζίδικη κερδοσκοπία.
Τα δεδομένα τής ταξικής διαστρωμάτωσης έχουν αλλάξει απο τήν περίοδο πού οι ´Προλετάριοι είχαν να χάσουν μόνον τίς αλυσίδες τους´.
Επομένως και η Αριστερά οφείλει να δεί αυτές τίς αλλαγές.
Αλλά οι δύο πόλοι της δεν το βλέπουν.
Ο ´ανανεωτικός´αρκείται στό να χαϊδεύει γενικόλογα τήν νεολαία(πού ας τελειώνουμε με αυτό ,δέν είναι εξ´ορισμού δυναμη ανατροπής)να υιοθετεί στήν ουσία μέσω τού Μάαστριχτ ακόμα και τήν κατάργηση τού οκταώρου ,να αναφέρει ουτοπικές θεωρίες περί ´καλής παγκοσμιοποίησης´μπερδεύοντάς την με τον διεθνισμό και πάει λέγοντας.
Ο άλλος πόλος είναι πολύ πιό σαφής για το σήμερα ,αλλά ταυτόχρονα οι πολιτικές του αναλύσεις είναι εντελώς αγκυλωμένες και χωρίς ίχνος αυτοκριτικής για το παρελθόν.
Εν πάσει περιπτώσει η ύπαρξή τους είναι δυνάμει προστατευτική για μερίδες εργαζομένων μέχρις εκεί που φτάνει το χέρι τους και η φωνή και τών δυό τους.

 

[Σπύρος Σούρλας]

Και προσωπικά πάντα θά ελπίζω σε εναλλακτικά κινήματα που θα αντιμάχονται τον ´κοσμοπολιτισμό´καί τόν ´εθνικιστικό ρατσισμό´αλλά θά είναι εναντίον τής απεδαφικοποιησης τής χώρας και θα ξεκινούν απο τίς εσωτερικές ανάγκες τής χώρας και όχι από μίζερες εξωτερικές προτυποποιήσεις πού παραπέμπουν στήν Βυαροκρατία.
Και εκεί συμπεριλαμβάνονται τα Εθνικά Θέματα,ένα τοπικό παραγωγικό μοντέλο,μια διευρυμένη Ευρώπη τών Εθνών συνομοσπονδιακού τύπου με ανοίγματα πρός την Ρωσία,καθώς και ένα διαφορετικό κοινωνικό μοντέλο,πού να διερευνά τίς σχέσεις οικολογίας-εδαφικότητας,τής ενσωματωσης τών μεταναστών όπως και τής απόκρουσης τού νεοφιλελεύθερου μοντέλου ανάπτυξης.
Πάντα πίστευα ότι οι λαοί έχουν πατρίδες και ότι οι λοιπές ´υπερεπαναστατικές´θεωρίες απλώς διευκόλυναν τίς ιμπεριαλιστικές επεκτάσεις.Είμαι εναντιον και αυτών πού ´πουλάνε πατρίδα´,αλλά και αυτών πού πουλάνε τήν πατρίδα.
Αρα διαφωνούμε εντελώς στο τί θεωρώ εγώ κοινωνικές αλλαγές και τί θεωρει ς εσύ φίλε Γιάννη..

 

[McZab]

Οι διαφωνίες μας είναι υπαρκτές και σημαντικές αλλά τουλάχιστον μας επιτρέπουν να κάνουμε όμορφες κουβέντες και θεωρώ ότι στο βάθος υπάρχει κοινός ορίζοντας καθώς στις τελευταίες σου διατυπώσεις δεν διαφωνώ ιδιαίτερα. Ίσως διαφωνούμε περισσότερο στα "μέσα" και λιγότερο στους "σκοπούς". Το θέμα "πατρίδα" το εξαιρώ γιατί είναι τεράστιο και ιδιαίτερο.

Επιστρέφω στο ερώτημα του Lepton λέγοντας ότι ουσιαστικά τα κόμματα της αντιπολίτευσης είναι δέσμια του εκλογικού νόμου. Μόνο αν εφαρμοζόταν η απλή αναλογική θα είχε νόημα να μιλάμε για "κοινοβουλευτικό έλεγχο". Όσο το σύστημα παράγει πανίσχυρες, αυτοδύναμες κυβερνήσεις, τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα παραμένουν διακοσμητικά. Καταλαβαίνω το ερώτημα του Lepton περί συνεργασίας και το θεωρώ έξυπνο και ειλικρινές. Καταλαβαίνω και τη θέση του Σπύρου για την αδυναμία συνεργασίας. Δεν καταλήγουμε λοιπόν αβίαστα στο συμπέρασμα ότι τελικά όλοι οι "παίκτες" βολεύονται πίσω από την παρούσα κατάσταση της κοινοβουλευτικής δικτατορίας?

 

[Σπύρος Σούρλας]

Γιάννη τόχουμε ξαναπεί για τίς κουβέντες που κανουμε που παρ´ότι δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τον δια ζώσης διάλογο έχουν πάντα πολύ ενδιαφέρον και αλληλοσεβασμό.
Πιστεύω ότι τα μικρά κόμματα έστω και έτσι όσο μπορούν ελέγχουν.
Η απλή αναλογική ,ναί μέν είναι πιό δίκαιη,αλλά απαιτεί πολίτες εν εγρηγόρσει και ασχολούμενους με τα κοινά.
Γιατί αλλοιώς πανεύκολα τα μικρά κόμματα μπορεί και να απορροφηθούν απο τά ισχυρότερα.
Η και νά προκύπτουν εκβιασμοί απο τούς μεγάλους ότι η Βουλή δεν θά μπορεί να λάβει μιά απόφαση ´συμφέρουσα´για τήν χώρα και να επιρρίπτονται ευθύνες στούς μικρούς.
Αλλοιώς η απλή αναλογική χωρίς ενεργούς πολίτες θα γίνει ´αδειανό πουκάμισο´πού θά προσφέρει σε μερικούς ηγετίσκους βουλευτικό μισθό.
Οι ενεργοί και υποψιασμένοι πολίτες είναι αυτοί που μπορούν να πιέσουν για δημιουργία κομμάτων ´αρχών´.
Και για μένα τουλάχιστον στίς παρούσες συνθήκες εάν κόμμα τής αριστεράς συνεργαζόταν με μεγάλο κόμμα θα απεδείκνυε κατάπτυστη καιροσκοπική συμπεριφορά.
Είναι αδιανόητο άνθρωποι με αρχές και αξίες να συνεργαστούν με ψευδεπίγραφο κόμμα,πού είτε σάν κυβέρνηση είτε σάν αντιπολίτευση αποδεικνύεται εντελώς αναξιόπιστο,νεοφιλελευθερο,δεσμιο ξένων συμφερόντων αλλά και δέσμιο μεγάλων εσωτερικών συμφερόντων(μεγαλοεργολάβοι,παρασιτικοί έμποροι όπλων και χρηματιστηριακοί παράγοντες).

 

[Σπύρος Σούρλας]

Χμμμ.Το κεντρικό σχόλιο τής Ελευθεροτυπίας σήμερα (το διάβασα απο το διαδίκτυο γιατί δεν τούς αγοράζω πιά )μιλά για κυβερνήσεις συνεργασίας.
Μάλιστα .Αυτή είναι λοιπόν η γραμμή.Ξεκάθαρη πιά.Ευχες για ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ.
Να συνεργαστεί το γνωστό δίδυμο για μεγαλύτερο φιλοαμερικανισμό,για να ρίξουν τον Τασσο Παπαδόπουλο και για να ´πλασσάρουν´στόν λαό ´προοδευτική κυβέρνηση´και μέ δήθεν αντιρατσιστική πολιτική να αυξήσουν τούς μετανάστες για μαύρη εργασία.Δεν συζητάμε για Παιδεία,Ιστορία και Πολιτισμό.........
Να δούμε πώς θά τούς βγούν τα νούμερα.........

 

[Σπύρος Σούρλας]

By Factorx | September 8, 2007

Αφόρητες πιέσεις made in USA θα δεχτεί οποιαδήποτε κυβέρνηση αναδειχθεί μετά τις εκλογές. Η επιλογή για να σταλεί ως νέος αμερικανός πρέσβης στην Ελλάδα, ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ, ένας διπλωμάτης καριέρας με εξειδίκευση στις βαλκανικές υποθέσεις και τη Ρωσία, δείχνει ότι οι Αμερικανοί θα αρχίσουν σκληρό «πρέσινγκ» προς τις εξής κατευθύνσεις:

Πρώτον, να εισέλθουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ και να αναγνωριστεί το κρατίδιο με την συνταγματική του ονομασία. Ως γνωστόν, τους πρώτους μήνες του 2008 (Φεβρουάριο-Μάρτιο) θα προωθηθεί η είσοδος των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Κάτι που σίγουρα αποτελεί έναν από τους λόγους, για τους οποίους η κυβέρνηση Καραμανλή επέσπευσε τις εκλογές. Δεύτερον, να προωθηθεί η ανεξαρτησία του Κοσσόβου. Και τρίτον, να σταματήσουν τα πολλά ενεργειακά πάρε-δώσε της Αθήνας με τη Μόσχα και να προσαρμοστεί η Ελλάδα απόλυτα στις αμερικανικές επιταγές («πάρτε φυσικό αέριο από τα προτεκτοράτα μας στον Καύκασο και όχι από τους Ρώσους»).

Ο κ. Σπέκχαρντ μας έρχεται από τον «παράδεισο» της Βαγδάτης, όπου ήταν το Νο2, στην εκεί αμερικανική πρεσβεία. Ως γνωστόν, πρόσφατα από την Ελλάδα αναχώρησε για να αναλάβει την αμερικανική διπλωματική αποστολή στην εμπόλεμη ζώνη του Ιράκ, ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα, κ. Ρίς. Τόσο η μετακίνηση του κ. Ρίς προς την Βαγδάτη, όσο και η άφιξη του κ. Σπέκχαρντ, δείχνει ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε μια από τις σημαντικές θέσεις των προτεραιοτήτων της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Πόσο μάλλον, όταν είναι γνωστό ότι στόχος της είναι να «ξεμπερδεύει» το συντομότερο δυνατόν με τα «αγκάθια» -που η ίδια διόγκωσε- του Κοσσόβου και του σκοπιανού.

Ο νέος πρέσβης στο παρελθόν είχε χρηματίσει διευθυντής του πολιτικού σχεδιασμού του ΝΑΤΟ, από όπου έχει δραστηριοποιηθεί έντονα για την διεύρυνση της «συμμαχίας» προς Ανατολάς. Κινήσεις που, όπως είναι γνωστό, έχουν προκαλέσει την οργή της Μόσχας. Η τοποθέτησή του λοιπόν στην Αθήνα έχει άμεση σχέση με τα ρωσικά ανοίγματα του Κ. Καραμανλή.

Το παραπάνω σχόλιο προέρχεται απο τον διαδικτυακό χώρο τού περιοδικού ΑΝΤΙ .

 

[Κωστας Λυμπεροπουλος]

κυβερνήσεις συνεργασίας.
Μάλιστα .Αυτή είναι λοιπόν η γραμμή.Ξεκάθαρη πιά.Ευχες για ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ.
Να συνεργαστεί το γνωστό δίδυμο για μεγαλύτερο φιλοαμερικανισμό,

Μην ανησυχείς: μεγαλύτερη ευκαιρία από του '89 Δεν θα έχουν. Πέραν αυτού, τα μικρά κόμματα είναι ευθυνόφοβα και προτιμούν την εύκολη λύση του καταγγελτικού λόγου: "Οχι σε όλα, ρε!".
Αλλά, όσο δεν βάζουν χέρι, να πιάσουν κι αυτά τα αναμμένα κάρβουνα, ο κόσμος δεν θα τα πάρει ποτέ στα σοβαρά. Και, κατά τη γνώμη μου, καλά θα κάνει...