Εγώ όπως τα βλέπω τα πράγματα έχουν ως εξής.
1. Μεγάλη ήττα των καναλιών και των συμφερόντων που εξυπηρετούν.
Θα ήθελα να συμφωνήσω μαζί σου, αλλά προβλέπω ότι τα συμφέροντα που αναφέρεις πιο πάνω, έχουν ήδη εξασφαλίσει την εύνοια και της ΝΔ. Θα φανεί και από τις αναθέσεις των έργων και τις κρατικές προμήθειες που προβλέπονται στην επόμενη 4ετία.
2. Μεγάλη ήττα του ΓΠ
Μεγάλη ήττα του ΠΑΣΟΚ νομίζω. Σαφώς και ο Γιωργάκης ως αρχηγός του κόμματος έχει μεγάλες ευθύνες, αλλά νομίζω ότι οι ψηφοφόροι ακόμα τιμωρούν τον περίγυρο του Σημίτη, τον οποίο ο Γιωργάκης ποτέ δεν έδιωξε.
3. Φυσιολογική φθορά της κυβέρνησης
Μικρή φθορά της κυβέρνησης σε σχέση με τα όσα προκάλεσε/αντιμετώπισε. Μεγάλη απώλεια σε κοινοβουλευτικά έδρανα. Αλλά με την αντιπολίτευση σε χίλια κομμάτια, θα τις αρκούν και αυτές οι 153-155 έδρες.
4. Οριακή αυτοδυναμία εξαιτίας του εκλογικού συστήματος και μόνο αλλιώς θα μιλάγαμε γιά μεγάλη νίκη της ΝΔ
Η αυτοδυναμία φαίνεται οριακή, αλλά στην ουσία είναι αρκετή, μιας και το ΠΑΣΟΚ έπεσε στις 101-105 έδρες, ενώ υπάρχει και το μαξιλάρι που λέγεται ΛΑ.Ο.Σ. με 11 έδρες.
Η ΝΔ, πήρε την λαϊκή εντολή που ζητούσε ο Καραμανλής, και πλέον έχει μπροστά της μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα σε τομείς της οικονομίας, της κοινωνικής πολιτικής και των θεμάτων εξωτερικής πολιτικής. Και θα πρέπει να τα αντιμετωπίσει με 153-155 βουλευτές έναντι 165 που είχε, ενώ παράλληλα θα πρέπει να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις που ο πρωθυπουργός εξήγγειλε προεκλογικά. Με λίγα λόγια, η νίκη απόψε φέρνει χαρά, αλλά από αύριο φέρνει κυρίως ευθύνη. Είδομεν.
Θεωρώ ότι απόψε το ΠΑΣΟΚ είναι ο μεγάλος χαμένος των εκλογών. Ζητούσε επίμονα εκλογές, έχοντας μια σιγουριά για τη νίκη, και όχι μόνο δεν κέρδισε, αλλά έχασε κι άλλο από το ποσοστό του, όντας στην αντιπολίτευση, πράγμα που δείχνει την έντονη δυσαρέσκεια του εκλογικού σώματος απέναντι του. Όπως έγραψα πιο πάνω, το ΠΑΣΟΚ πληρώνει ακόμα την έλλειψη ανανέωσης στο στελεχιακό του δυναμικό, μια ανανέωση που θα έθετε οριστικά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας την ήττα του 2004. Αντί γι αυτό, τα στελέχη που ηττήθηκαν τότε, προβάλλονταν ως τα έμπειρα στελέχη που είναι μακράν καλύτερα των άπειρων συναδέλφων τους της ΝΔ. Περίεργη λογική αν μη τι άλλο. Η επόμενη μέρα το βρίσκει ξανά στις κάλπες, αυτή τη φορά για εκλογή νέου προέδρου του κόμματος. Μεταξύ συγγενών και φίλων...
Η αριστερά, έχει μια χρυσή ευκαιρία από απόψε να μας δείξει τι αξίζει. Αν το δούμε απλοϊκά, ένα 5% έφυγε από τα μεγάλα κόμματα και πήγε εκεί. Στο χέρι τους είναι να γίνει αυτό το 5%, 10% ή και 15%. Απόψε όμως συγκέντρωσε συνολικά γύρο στο 12-13% (σύμφωνα με το exit poll) το μεγαλύτερο ποσοστό μετά το 1977, και αυτό αποτελεί μήνυμα των ψηφοφόρων. Ελπίζω κάποια στιγμή να σταματήσει η φαγωμάρα, και οι άνθρωποι της αριστεράς να δουν ότι είναι περισσότερα αυτά που τους ενώνουν παρά αυτά που τους χωρίζουν.
Ο Καρατζαφέρης μπήκε στη βουλή, και πραγματικά αυτό το γεγονός με θλίβει. Δείχνει την κατρακύλα που έχουμε πάρει σαν κοινωνία. Και για όσους αναρωτιούνται γιατί αισθάνομαι έτσι, ας ψάξουν να δουν πόσους νεοναζί έχει στο κόμμα του ο Καρατζαφέρης.
