Ουτε εγω εχω παραπονο. Η μανα μου ζει ακομα (ετων 82 !!!! και τα χει 400 !!!!!)
Ο κακομοιρης ο πατερας μου εφυγε στα 72 (πριν απο 19 περιπου χρονια) τρεχωντας
να αγορασει οικοπεδα στην Κρητη ΜΗΠΩΣ και φερει καποιο απο τα 4 αδελφια του
πισω στην Ελλαδα ... και με αυτον τον καημο εφυγε. :nounder: Απροσμετρητο το
βαθος της πικρας του ... και μονο η μανα μου το γνωριζε.
Αλλιως θα ζουσε ακομα !
Μάνο πιστεύεις ότι η κακή ψυχολογία ενός ανθρώπου μπορεί να τον στείλει στον άλλο κόσμο; Ακούγονται πολλά και θέλω την γνώμη σου.
Δεν αναφέρομαι στην κατάθλιψη αλλά στην βαθιά στεναχώρια..
(2001) 17 ετων για μενα. Είχα όσες ελευθερίες εχω και τώρα χωρίς κανένα άγχος + εκείνο το κορίτσι που ακομα σκέφτομαι καμια φορά. Χωρίς youtube , social media και p.c. κουλτούρα. Φιλοι παντου καθως κανεις δεν ειχε φυγει για εξω λογω κρισης ή απλα σπουδων, κανεις δεν ειχε παιδια και σύζυγο πραγμα που σήμαινε οτι μπορούσες να πας στο σπιτι καποιου για μπυρα χωρίς να παρεις καν τηλεφωνο.
Το αστειο ειναι οτι θυμαμαι να περιμενω πως και πως να τελειωσω το σχολειο γιατι νομιζα οτι μας περιμενε κατι πολυ καλυτερο...........ουτε 6 μηνες αφου τελειωσα συνειδητοποιούσα οτι δεν εχει και τιποτα αλλο φοβερο στον ορίζοντα.
Εγώ πάντως από παιδάκι μέχρι τα 18,μόνο πλάκα δεν έκανα.
Ημουν για όλους ο χοντρός με τα γυαλιά! Το σακί με τις πατάτες.
Ούτε φλερτ,ούτε ερωτικά σκιρτήματα,τίποτα.Τραγικότητα
Ακόμα και η ίδια μου η αδελφή με κορόιδευε.
Στα 18 άρχισα να χάνω κιλά και ξεφορτώθηκα τα γυαλιά και έγινα εμφανίσιμος
Και δεν μπορώ ακόμα να ακούω για παιδικές και εφηβικές εμπειρίες και ξεφαντώματα...
SR, πολύ αυστηρούς κανόνες έβαλες στο νήμα και νομίζω φοβήθηκε ο κόσμος, όπως και εγώ.
Πολύ καταπίεση ρε παιδί μου να γράψουμε με τους κανόνες και για εμένα τουλάχιστον χάθηκε η πλάκα. Αν το άφηνες να κυλίσει χαλαρά πιστεύω μπορεί και να κατέληγε εκεί που ήθελες από μόνο του.
Και δεν μπορώ ακόμα να ακούω για παιδικές και εφηβικές εμπειρίες και ξεφαντώματα...
We use essential cookies to make this site work, and optional cookies to enhance your experience.