Σκηνοθέτες που δεν μας αρέσουν αλλα αρέσουν σε κριτικούς κινηματογράφου ή ευρύ κοινό

Κάτι μου λέει ότι το Dune θα άρεσε στον Cica (που βλέπω ότι διαβάζει κάτω). Κανω λαθος; Μονο σε μένα άρεσε;

Επεσες μεσα 100%
Το λατρευω !!! Οπως Λατρευω τον Λυντς γενικως.

Επισης να πω οτι το Mulholand Drive το εχω δει τρεις φορες και δεν βγαζω νοημα

Και μου τη σπαει οταν δε βγαζω νοημα.

Ξερω μου εχουν πει και εδω, "δεν εχει σημασια αν δεν καταλαβες"...πως δεν εχει σημασια αφου καθε φορα που το βλεπω μου ρχεται να σπασω το BR στο τελος.

Εχω και γω διαφορους κουλτουριαρηδες που δεν παω, αμα τους αναφερω καποτε θα πεσει μεγαλη βλαστημια πανω μου. :flipout:
 
.....

Εχω και γω διαφορους κουλτουριαρηδες που δεν παω, αμα τους αναφερω καποτε θα πεσει μεγαλη βλαστημια πανω μου. :flipout:

Το προβλημα μου ειναι οτι ενω δεν μου αρεσουν γενικα σαν σκηνοθετες και το "οραμα" που προσφερουν στην οθονη, ταυτοχρονα εχουν κανει τουλαχιστον ενα αριστουργημα ο καθενας.

Οποτε δυσκολο να καταποντισεις ελαφρα τη καρδια.
 
Δεν ξεω αλλα εχω την αισθηση οτι ολες οι ταινιες του θα ηταν καλυτερες αν δεν τις ειχε σκηνοθετησει ο ιδιος ο Shyamalan :)
 
-Bresson και Godard για παραδειγμα...

Ενω μπορει να κανουν ενα αριστουργημα οπου καθε πλανο ΕΧΕΙ το δικο του νοημα, εχουν τραβηξει κατι φιλμ τελειως κακοτεχνα, με ηθοποιους λες και ειναι μαθητουδια στημενα να πουν το ποιημα τους...απο τα πιο κακογυρισμενα φιλμς (παραδειγμα Το χρημα για τον πρωτο, Και το ονομα της Καρμεν για τον δευτερο).

- Παζολινι...καπου βγαινει μια αρρωστια...πολυ μα πολυ αρρωστια που με χαλαει

-Γουντυ Αλλεν...το χιουμορ του το βρισκω κρυο αναλατο ΝεοΥορλεζικο...τις ψυχικες του καταστασεις αδιαφορες, και ολα τα νευρωτικα του με κουραζουν...δεν ειμαι φαν της ψυχαναλυσης.

- Ντε Ολιβερα... το σινεμα του με κουραζει, οι φιγουρες τους μου μοιαζουν χωρις ενδιαφερον και οι ιστοριες του δεν με αγγιζουν...

- Ριβετ και οι περισσοτεροι νεοκυμματιστες....μεχρι πριν καποια χρονια "τους εψαχνα". Δανιζομουν και τα cahiers du cinema για να διαβαζω και να "μορφοθω". Οπου καποια μερα επιτελους επαναστατησα.... "Ρε μη με περασαν για μλκ"... πολυ κακο για το τιποτα, η πως να αναγεις το φτωχομπινεδικο σινεμα σε εργο τεχνης...

Σε καποιες φασεις εχω μετανοιωσει τον χρονο που εχασα στο σινεμα d'auteur, για να "ενηλικιωθω" και να "οριμασω" κλπ...Θα μπορουσα να κανα κατι αλλο ολες αυτες τις χαμενες ωρες...

-Καποτε ειχα την ιδια εντυπωση για τον Αγγελοπουλο, αλλα απο την φαση του "μετεωρου βηματος του πελαργου" και κυριως με την "αινωιοτητα και μια μερα", δηλαδη οταν ολο αυτο το πολιτικο δηθεν και κολημα αφησε την θεση του στην ποιηση τοτε συνεβει το αντιθετο απο οτι με τους προηγουμενους. Αρα πλεον δεν ειναι απο αυτους που δεν μου αρεσουν.
 
-Να προσθεσω και τον Φασμπιντερ που ουτε αυτος μου αρεσε ποτε, εκτος απο το Alexαnderplatz που ειχε γυρισει για την τηλεοραση.
 
Δεν ξεω αλλα εχω την αισθηση οτι ολες οι ταινιες του θα ηταν καλυτερες αν δεν τις ειχε σκηνοθετησει ο ιδιος ο Shyamalan :)
Προφέρεται Σαχλαμαράν
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Σκηνοθέτες που δεν μας αρέσουν αλλα αρέ

Quote Originally Posted by auteur
under the skin :flipout:
να φυγετε να πατε αλλου,μια χαρα ηταν το under the skin,και εαν θυμαμαι καλα θαφτηκε δεν υπερτιμηθηκε...
απλως ο κυριος ΒαουτερΣ εστησε πιο πολυ το νημα για να τρολαρει την μεγαλη του καψουρα τον κυριο Γαλεν, και ως μουσιτσα που ειναι υποκινει και αλλους να το κανουν αντ αυτου...-bye-
 
Ωραίο θέμα , σηκώνει και πολύ «μάλωμα».

Αρχίζοντας θα πω έναν που κάθε ταινία του είναι χειρότερη από την προηγούμενη (κατά την γνώμη μου πάντα).

Λοιπόν Quentin Tarantino – αναμένω ακόμη χειρότερο από το Hateful Eight που είναι χειρότερο από το DJungo που είναι χειρότερο από το Inglourious Basterds. (που όλα είναι χάλια)

Επίσης με ενοχλούν οι σκηνοθέτες (και καλλιτέχνες γενικά) που με βεβιασμένη πρόκληση –ντόρο προσπαθούν να κρατούν ζωντανή την φήμη τους, που δημιουργήθηκε από κάποιο μεμονωμένο έργο/στυλ.
Αυτό μάλιστα που με ενοχλεί περισσότερο είναι ότι δεν βγάζουν "τίποτα" από πλούσιες παραγωγές , το να μην βγαίνει τίποτα από φτωχές παραγωγές και σε δύση καριέρας - αντε να το δικαιολογήσω.

Ο Γούντυ Αλεν είναι μία αντίστοιχη περίπτωση - που ειδικά σαν σκηνοθέτης νομίζω ότι είναι ανεπαρκής - όχι απλά κακός

Ενα άλλο ωραίο θέμα είναι ποιοί γνωστοί καλλιτέχνες είναι σε κατηφόρα χωρίς φρένα (του τύπου ...Nicolas Cage γιά παράδειγμα)
 
Last edited:
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Σκηνοθέτες που δεν μας αρέσουν αλλα αρέ

να φυγετε να πατε αλλου,μια χαρα ηταν το under the skin,και εαν θυμαμαι καλα θαφτηκε δεν υπερτιμηθηκε...
απλως ο κυριος ΒαουτερΣ εστησε πιο πολυ το νημα για να τρολαρει την μεγαλη του καψουρα τον κυριο Γαλεν, και ως μουσιτσα που ειναι υποκινει και αλλους να το κανουν αντ αυτου...-bye-

το Ratcatcher (1999) το έχεις δει;


ας πάρουμε ομως τα πράγματα απο την αρχή.
Διάφορα πειράματα έχουν δείξει (στους ανθρώπους..) οτι ο αρουραίος ειναι απο τα πιο έξυπνα ζώα
Screen_Shot_2017-05-24_at_14.29.05.png
Δεν έιναι καθόλου τυχαίο, οτι λόγο της αυξημένης περιέργειας και ευφυίας του, έχει μεταναστεύση σε όλο τον πλανήτη.

κάθε παιδί, μαθάινει τον κόσμο γύρω του μέσω του παιχνιδιού και ειδικότερα μέσω της φυγής απο την πραγματικότητα.
Δηλαδή όλων εκείνων των στιγμών, που μένει μόνος του ανακαλύπτοντας την φαντασία του.

θα λέγαμε, οτι για κάθε παιδί, η φαντασία δεν ειναι μονο ένας χώρος κατανόησης της πραγματικότητας αλλα και ένα πεδίο καταφυγής, απο τον θανάσιμα βαρετό, δύσοσμο κόσμο των "ενήλικων" ενα escapism, για να απαλύνει κάθε είδους στεναχώρια, θλίψη και λύπη που δέχεται απο την πραγματικότητα γύρω του αλλα και απο τους ίδιους τους συνομήλικους του.

Δυσοσμία ομως δεν υπάρχει μόνο στο κόσμο των ενήλικων, καθως όσο το παιχνίδι και η φαντασία εκλείπει απο μικρή ηλικία, τόσο λόγο χρόνου αλλα κυρίως λογο κοινωνικης και περιβαλλοντικής κατάρρευσης, τόσο και η καταφυγή στο escapsism θα γίνεται μεγαλύτερη, όχι μόνο στα παιδία που είναι απαραίτητο, αλλα και σε όλους τους ενηλικες.

πως ομως ενας ενήλικας μπορεί να ζεί συνεχώς σε μια κατάσταση escapsism;
ποια ειναι η παγίδα που τελικά πέφτει θύμα;
τι σχεση εχουν οι αρουραίοι;
οι κοινωνικές συνθήκες και το περιβάλλον;

H Lynne Ramsay απο το πρώτο κινηματογραφικό λεπτό μας δίνει το θέμα της ταινίας αλλα και μια απο τις πιο αισθαντικές στιγμές στην ιστορία του κινηματογράφου.
ενα παιδί γυρνάει γυρώ γύρω απο μια κουρτίνα σε ένα παράθυρο, αισθανεται οτι είναι το κέντρο του κόσμου ίσως γιατι ακόμα δεν γνωρίζει τι υπάρχει έξω απο το παράθυρο. ο ήχος εχει ιδιαίτερη σημασία..

γρήγορα όμως έρχεται πίσω στην πραγματικότητα, απο την μητέρα του που του χτυπάει το κεφάλι.

η παγίδα στήθηκε, αναμένουμε τους ποδοσφαιριστέ!
:popcorn:

..με καλει ο ηχος του κινητού, η πραγματικότητα της εργασίας
 
το i m not your negro το χω στα προσεχως,απο την προηγουμενη φορα που ειχες γραψει,μαλλον το χεις δει αυτο, αλλα δεν βαζω και το χερι μου στην φωτια..
 
Bertolucci, δεν μου αρέσει καθόλου, για χατήρι του auteur θα δεχτούμε το τελευταίο πλάνο του "Επάγγελμα ρεπόρτερ" αλλά και αυτό είναι κλεμμένο από το αντίστοιχο του "Τhe Searchers".
 
Re: Απάντηση: Re: Σκηνοθέτες που δεν μας αρέσουν αλλα αρέσουν σε κριτικούς κινηματογρ

Μαλλον δεν θυμασαι τι εχω γραψει για τον (υστερο) Σκορτσεζε.....

Εγώ είμαι πιο γκρινιάρης από εσένα, εσένα σου άρεσαν τα Gooddfellas και Casino (έστω και εν μέρει το δεύτερο), για μένα η τελευταία καλή του ταινία είναι το "King of Comedy".
 
Ο Γούντυ Αλεν είναι μία αντίστοιχη περίπτωση - που ειδικά σαν σκηνοθέτης νομίζω ότι είναι ανεπαρκής - όχι απλά κακός

Του αναγνωρίζουμε το γεγονός ότι όταν το 1986 ήταν συνυποψήφιος με τον Lynch για το Όσκαρ σκηνοθεσίας είπε ευθαρσώς ότι το Blue Velvet είναι η καλύτερη ταινία και ότι ο Lynch έπρεπε να πάρει το Όσκαρ. Αυτό του έδωσε σε μένα καμιά 15αριά χρόνια "περίοδο χάριτος".
 
Απάντηση: Re: Σκηνοθέτες που δεν μας αρέσουν αλλα αρέσουν σε κριτικούς κινηματογράφου

Έχω δει τα πάντα από Lynch εκτός από το Eraserhead. E δεν καταλαβαίνω τίποτα! Το Twin Peaks όμως έβγαζε νόημα. Το καινούργιο δεν ξέρω, από αυτά που βλέπω αρχίζω και αμφιβάλλω. Για κάποιον λόγο όμως, δεν ξέρω γιατί, μου αρεσει πάρα πολύ το Lost Highway....το χω δει 5 φορές και παρόλο που δεν κατάλαβα τίποτα θα το ξαναδώ σίγουρα. Πολύ αμφιβάλω αν θα καταλάβω ποτέ τι γινεται και γιατί.

Ευγε για τη Χαμενη Λεωφορο!
Ειδες λοιπον που εχει δικιο ο superfly?
Aν συνεχισεις να βλεπεις περιεργες ταινιες ειμαι σιγουρος οτι θα πετυχεις κι αλλες που θα σου αρεσουν.


Under the skin......δεν κατέλαβα τίποτα και χέστηκα πάνω που κιόλας. Ο βλάκας...είδα Σκαρλετ και μπήκα χωρίς να χτυπήσω το κουδούνι...μέγα λάθος! :flipout:


Εσυ και ο Τσακαλωτος τα παθαινετε αυτα...:flipout:
 
Μπορει να περιεγραψε καλυτερα και πιο πριν απο αυτον τις μεσοαστικες "ψυχωσεις" ο Φελινι,αλλα ο Γουντι μια χαρα ηταν πριν χασει το νευρο του και λαπαδιασει οπως ο Σκορτσεζε στις τελευταιες του ταινιες..
 
Last edited: