(το ρομπότ μου τα χάλασε λίγο), τίποτα κραυγαλέο με τις υπόνοιες από πανσέξουαλ και τέτοια δεν είδαμε (πέρα από κάτι παραλογισμούς και σχόλια ενός μισοχαλασμένου ρομπότ που νόμιζε και πίστευε διάφορα), όλα μια χαρά και καταλήγουμε σε μία σύγχρονη ταινία SW, με σωστή ατμόσφαιρα Χαν Σόλο και στηριγμένη σε ό,τι έχει ειπωθεί μέχρι τώρα -από γνωριμίες και υποχρεώσεις του Τσουμπάκα, Κέσσελ και παρσέκς, ζάρια, κτλ κτλ.
Θα μείνω μόνο σε ένα ψιλοσημείο, φωτοτυπία της κατάστασης του Βέηντερ στο Ρογκ.
Ο Μολ μίλησε αδικαιολόγητα πολύ!
Αλλά ο σκηνοθέτης (ή ο Χάουαρντ ή οι απολυθέντες δύο) ήθελαν να δικαιολογήσουν την παρουσία του και σε εντυπωσιασμό και σε χρονική βαρύτητα (τουλάχιστον μισό λεπτό ώστε να δικαιολογηθεί ψυχολογικά η παρουσία του αρχιβαρώνου του εγκληματικού συνδικάτου).
Λίγη σιωπή από μέρους του, στο άκουσμα των περίεργων ειδήσεων από την Κίρα (που όσο πειστική κι αν ήθελε να φανεί κάτι βρώμαγε στην κατάσταση), ένα: "έλα αμέσως σε μένα" συνοδευόμενο από ένα σαδιστικό/σκοτεινο βλέμμα που σκορπίζει αμφιβολία και τρόμο, αρκούσε. Ούτε παίζω με το φωτόσπαθο, ούτε αηδίες τέτοιες.
Κάτι τελευταίο: Αν κάπου φαίνεται πιο επιφανειακός ο Χαν και ο Λάντο, ακόμα και αυτό είναι πολύ σωστό, γιατί δεν μπορούν να έχουν το ίδιο στυλ, νοοτροπία και "μότζο" με ό,τι είδαμε από αυτούς στα κλασσικά Σταρ Γουόρς, αρκετά χρόνια αργότερα στον χρόνο, όταν πια ήταν μπαρουτοκαπνισμένοι και έμπειροι από πολλά και διάφορα στην παράνομη ζωή τους.
Να που είδαμε και πάλι το άθλιο εύρυμα του να βγάζει ο κακός τη μάσκα!
Αλλά, ενώ στο 7 ήταν ντιπ αξιολύπητο, εδώ το βρήκα όμορφο να αποκαλύπτεται το πρόσωπο της κοπελίτσας που τελικά ήταν το πρόσωπο ενός απλού ανθρώπου και της ομάδας του για ελευθερία.
(Η..."πειρατίνα" μού θύμισε την κοπελιά στο Brave.
Ντσνεϋ είναι αυτή και θέλει να υπάρχουν παντού οικεία πράγματα που παραπέμπουν σε άλλα δικά της δημιουργήματα.
Εξάλλου παίζει πάντα η πιθανότητα τα παιδιά που είδαν τότε το Brave και βλέπουν τώρα το Σόλο να το δουν με ακόμα πιο συμπαθητικό μάτι, μιας και το οικείο πάντα βρίσκει τρόπο να κερδίσει εντυπώσεις, χωρίς καν να συνειδητοποιείς μάλιστα άμσεα ότι το "οικείο" υπάρχει.
)
Λέτε να δούμε και κανένα σπιν οφ με την Κίρα;
Την έφαγε ο Μολ, τον υπηρέτησε μέχρι τέλους, ξέφυγε, μήπως κάποτε ξανασυνάντησε τον Σόλο, ποιος ξέρει;
Ή έστω να το μάθουμε από κάποιο Μάρβελ κόμικ, εν καιρώ.
Τέλος: μου άρεσε που το "Solo", εννοεί αυτό ακριβώς που κοροϊδεύει όλο το ίντερνετ χρόνια, με ό,τι βάλει ο νους μας!
Μία βάφτιση από τον κατοπινό μεγαλύτερο εχθρό του Χαν, την αυτοκρατορία. Ότι στη ζωή του τίποτα δεν ήταν άσπρο/μαύρο, αλλά ζώνες του γκρίζου -εχθροί και φίλοι όλοι μαζί να επηρεάζουν ο ένας τον άλλον στη σύνθετη χαοτική ζωή αλλά και θάνατο ενός κόσμου far far away...
roud:
p ) υπέροχος σε μια τόσο βαριά κληρονομιά που παρέλαβε, ο Λάντο ωραίος
