σε αυτό θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω. Το 1994 έφερε την ενός έτους κόρη μου ο πεθερός μου στο Μακεδονικό Πρακτορείο για να τη δώ, καθώς έκανα διπλοβάρδιες και δεν έβλεπα το παιδί ξύπνιο καθόλου. Εκεί που την χαίρονταν και οι κοπέλες του Πρακτορείου (οι περισσότερες 24-25χρονες κοπέλες) ένας παλιός συνάδελφος ήλθε και φύσηξε τον καπνό του κατευθείαν στα μάτια του παιδιού (για να μαθαίνει όπως μας είπε, όταν έκανα και το σχετικό έγραφο διαμαρτυρίας στην ΕΣΗΕΜΘ). Φυσικά το παιδί λιποθύμησε και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο. Στον ίδιο εργασιακό χώρο είχα και άλλο επεισόδιο με τη δεύτερη κόρη μου αλλά όχι τόσο σημαντικό.
Είπες τίποτε;;;;
Και για τα νοσοκομεία... δεν ξέρω την ηλικία σου, αλλά το 1981 νοσηλευόμουν (16 χρονών) σε κρατικό νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης μετά από αυτοκινητιστικό ατύχημα (Γενικό Κρατικό, σήμερα Γεννηματάς). Στο διπλανό θάλαμο υπήρχε πολυτραυματίας με εγκαύματα πολύ σοβαρά (φυσικά δεν ακουμπούσε τίποτε πάνω του). Τη δεύτερη μέρα της νοσηλείας μου έγινε μεγάλη αναμπουμπούλα, διότι μπήκε επισκέπτης στο θάλαμό του με τσιγάρο αναμμένο για να ξαπλώσει στο δεύτερο (άδειο) κρεβάτι. Φυσικά τις υπόλοιπες μέρες είχε νοσοκόμα έξω από το θάλαμο όλο το 24ωρο, τουλάχιστον την έβλεπα μέχρι που πήρα εξιτήριο. Επίσης φυσικά κάπνιζαν όλοι οι ασθνείς μέσα στο θάλαμό μας, αλλά άλλα τα χρόνια εκείνα.
Βλέπεις η ζωή ξεπερνά τη φαντασία.
Φυσικά υπάρχουν και αντικαπνιστές χωρίς κανένα έλεος για τους καπνιστές ούτε καν στην ύπαιθρο. Φασιστική συμπεριφορά!!!!
