Συναυλίες Κλασσικής Μουσικής

[vlad66]

Πώς θα παίξουν οι μουσικοί στη ροκ αν φοράνε ωτοασπιδες ,αφού ακούν τα μόνιτορ που έχουν μπροστά τους.

Ωτοασπίδες που κόβουν μεγάλο ή αρκετό ποσοστό έντασης, αλλά όχι τελείως.

 

[Haagenti]

Ωτοασπίδες που κόβουν μεγάλο ή αρκετό ποσοστό έντασης, αλλά όχι τελείως.

Καλά τότε.

 

[Skakinen]

Όπως και ο κύριος δεξιά της είχε ελάχιστη συμμετοχή,...

Είναι σύνηθες σε έργα με κρουστά, τα περισσότερα από αυτά, ουσιαστικά όλα εκτός από τα τύμπανα, να έχουν πολύ περιορισμένη συμμετοχή. Οι μουσικοί που τα παίζουν, απλώς περιμένουν να έρθει η ώρα τους.
Υπάρχουν και χειρότερα όμως. Στην 2η Συμφωνία του Mahler, ο δυστυχής ο οργανίστας, επί περίπου 80 λεπτά κοιτάζει το κλαβιέ του, δηλαδή είναι με πλάτη στην ορχήστρα και το κοινό, μέχρι να έρθει η ώρα, στο τέλος του έργου, να παίξει μερικά μέτρα.

 

[Skakinen]

Τέλος τα ντεσιμπέλ που μπορεί να βγάλει ορχήστρα σε κρεσέντα είναι τόσα που μπορεί να βλάψουν την ακοή των μουσικών. Έχει τύχει να δω ξένη ορχήστρα με μουσικούς στις πίσω σειρές να φορούν ωτασπίδες.

Πολύ συνηθισμένη πρακτική, για τους μουσικούς των ξύλινων πνευστών οι οποίοι είναι ακριβώς μπροστά από τα χάλκινα (τρομπόνια, τούμπες κλπ).
Υπάρχουν πλέον και εξειδικευμένα προστατευτικά όπως το παρακάτω. Τοποθετούνται πίσω από τους ξύλινους για προστασία από τα χάλκινα, ειδικά τα τρομπόνια που στέλνουν μπροστά τον ήχο, και πίσω από τους χάλκινους για προστασία από τα κρουστά.

Κάτι άλλο που έχω δει στο Μέγαρο, νομίζω στην 2η του Mahler, ήταν κάτι σαν πλεξιγκλάς, πίσω από τους ξύλινους, ειδικά αυτούς μπροστά από τα τρομπόνια. Μιλάμε για βιομηχανικής τάξης ηχητικές στάθμες!

 

[vlad66]

Είναι μαγεία πάντως να τους χαζεύεις την ώρα που ο καθένας δίνει το "ρεσιτάλ" του...

Οι εκφράσεις τους, το πάθος τους, η αγωνία τους μην κάνουν κάποιο λάθος, η γλώσσα του σώματος που χρησιμοποιεί ο καθένας τους απέναντι στο κοινό που τους παρακολουθεί.....

Την επόμενη φορά, ή κάποια άλλη φορά δεν θα ασχοληθώ με μετρήσεις , όργανα κλπ... θα πάρω μαζί μου μόνο ένα ζευγάρι κυάλια ( ωπς.. κιάλια γράφονται..) και θα τους απολαύσω όπως θα ήθελα......

 

[Skakinen]

Ρε φίλε, χαίρομαι πολύ με τον ενθουσιασμό που δείχνεις και το πόσο ανοιχτός είσαι σε τελείως διαφορετικά από τα συνηθισμένα σου ακούσματα!

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ]

Είναι σύνηθες σε έργα με κρουστά, τα περισσότερα από αυτά, ουσιαστικά όλα εκτός από τα τύμπανα, να έχουν πολύ περιορισμένη συμμετοχή. Οι μουσικοί που τα παίζουν, απλώς περιμένουν να έρθει η ώρα τους.
Υπάρχουν και χειρότερα όμως. Στην 2η Συμφωνία του Mahler, ο δυστυχής ο οργανίστας, επί περίπου 80 λεπτά κοιτάζει το κλαβιέ του, δηλαδή είναι με πλάτη στην ορχήστρα και το κοινό, μέχρι να έρθει η ώρα, στο τέλος του έργου, να παίξει μερικά μέτρα.

Θυμάμαι παλιά είχα δει μια διαφήμιση στη γερμανική τηλεόραση με έναν νεαρό που ξυπνάει δίπλα στην κοπελιά του, κοιτάει το ρολόι και λέει "αμάν, άργησα!". Ντύνεται γρήγορα, μπαίνει στο αυτοκίνητο, τρέχει με χίλια μέχρι την τοπική αίθουσα συναυλιών, μπαίνει από την πίσω πόρτα, ανεβαίνει στα μουλωχτα στη σκηνή ενώ η ορχήστρα παίζει το φινάλε κάποιου μεγάλου συμφωνικού έργου (δε θυμάμαι πλέον ποιο), ο μαέστρος του κάνει συνεχώς νοήματα να βιαστεί, μέχρι που επιτέλους, Φτάνει στη θέση του, και χτυπάει τα πιατίνια στο αποθεωτικο φινάλε.

 

[Skakinen]

Τι προϊόν αφορούσε η διαφήμιση;

 

[vlad66]

Ρε φίλε, χαίρομαι πολύ με τον ενθουσιασμό που δείχνεις και το πόσο ανοιχτός είσαι σε τελείως διαφορετικά από τα συνηθισμένα σου ακούσματα!

Αυτή την στιγμή μετά την δουλειά χτυπάω ένα ουίσκι με πάγο και Septic Flesh ....

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ]

Τι προϊόν αφορούσε η διαφήμιση;

Δεν θυμάμαι πλέον, πάνε 30 χρόνια.

 

[vlad66]

Δεν θυμάμαι πλέον, πάνε 30 χρόνια.

Έχω σκάσει να την θυμηθώ γιατί μου φαίνεται την έχω δει.....

Είναι/ήταν (όπως και τόσες άλλες) από τις διαφημίσεις που βλέπεις και φτύνεις τις δικές μας....