Συναυλίες Κλασσικής Μουσικής

[Κώστας Γκαβάκος]

Λίγες σκέψεις για το φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου 2025.

Το φεστιβάλ περιλαμβάνει παραστάσεις θεάτρου και μουσικής. Υποθέτω ότι για τις παραστάσεις θεάτρου η κύρια επιλογή ανήκει στην ως τώρα διευθύντρια κα Ευαγγελάτου.

Σε μια παράσταση που παρακολούθησα στις εγκαταστάσεις Πειραιώς 260 της σειράς contemporary ancients δηλαδή παραγγελία συγγραφής σύγχρονων έργων με αφορμή τα κλασσικά έργα δεν μου άρεσε καθόλου. Είναι πάρα μα πάρα πολύ δύσκολο να γράψεις θεατρικό έργο.

Χωρίς να έχω παρακολουθήσει την παράσταση στην Επίδαυρο την παράσταση <Αντιγόνη> του Γερμανού σκηνοθέτη Ούρλιχ Ράσε διαβάζω ότι απουσίαζε η Ισμήνη. Στο όνομα της πρωτοπορίας κάνει ο καθένας ότι γουστάρει.

Στην μουσική τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα. Την επιλογή προφανώς έκανε ο Πηλαβάκης που ήταν artistic director της ορχήστρας της Βοστώνης επί Ozawa και αργότερα μεγαλοστέλεχος της Philips και της Universal.

Μετανιώνω που δεν μπόρεσα να παρακολουθήσω τον Καρύδη που μαζί με τον Κουρεντζή είναι με διαφορά ότι καλύτερο έχουμε στην διεθνή σκηνή. Ίσως αδικώ τον Πέτρου. Απλώς ο Καρύδης σε σχέση με τον Κουρεντζή είναι άνθρωπος χαμηλού προφίλ.

Για τον Κουρεντζή είχα κλείσει εισιτήρια αλλά τα ακύρωσα. Ο κύριος λόγος είναι ότι μεγαλώνω και θέλω την βολή μου. Σίγουρα λάθος μου.

Σκέφθηκα την αφόρητη ζέστη του Αργολικού κάμπου. Προτείνω στους ακροατές να προμηθευτούν μαξιλαράκι γιατί ακόμα και έτσι καίνε οι κερκίδες και υπομονή στην επιστροφή μέχρι να βγουν στον εθνικό Αθηνών-Κορίνθου. Το βέλτιστο είναι διανυκτέρευση μετά την παράσταση στο Ναύπλιο ή εκεί γύρω.

Καλή απόλαυση για όσους παρακολουθήσουν.

ΥΓ. όποιος παρακολουθήσει τον Τρίφονοφ ας μου εξηγήσει να μου πει αν του άρεσε η σονάτα του Μπάρμπερ (προσωπικά δεν ξετρελένομαι).

 

[Δημοκηδής]

Φέτος, παρακολούθησα στον Ιππόλυτο στο Ηρώδειο (εξαιρετική κι ευρηματική παράσταση), την ΚΟΑ με πιανίστα τον Αξ στο 3ο Μπετόβεν, (υπέροχο και ιδιαίτερα το μπιζάρισμα του Αξ με Σούμπερτ), την Κινέζα που τρελλαίνομαι ούτως ή άλλως για πάρτη της, και έχω Ριγκολέτο στο τέλος του μήνα... προσπαθώ να κλείνω στην 19η σειρά, που ακουμπάς πλάτη, γιατί δεν την παλεύω πια.

Στον Κουρετζή θα πάω με μαξιλαράκι, ή θα ψάξω κάτι που έχω δει να έχουν και μια μικρή πλατούλα...

Γεράσαμε, δεν είμαστε για κακουχίες :--)

 

[Maestro]

την ΚΟΑ με πιανίστα τον Αξ στο 3ο Μπετόβεν, (υπέροχο και ιδιαίτερα το μπιζάρισμα του Αξ με Σούμπερτ)

Πέρασα κι από κει. Πολύ ωραίος, δωρικός, οπως αρμόζει στο έργο, απολαυστικός.

Και το αγαπημένο μου πιανοκονσέρτο, πως να το έχανα.

 

[Maestro]

Συγκινητικός ο Θεόδωρος χθες, του ταίριαξε το έργο (αν έκανε κάτι τέτοιες υπερβολές πχ σε καμιά 6η θα τον έκραζα), τον βοήθησε και η ξαστεριά στην Επίδαυρο που ως μάστορας σε κάτι τέτοια την ανέδειξε με τα φώτα του (δια της απουσίας τους).

Δυστυχώς, η ακατανόητη απόφαση ενίσχυσης του ήχου σε ένα τέτοιο έργο και σε ένα τέτοιο θέατρο, προσωπικά μου χάλασε το γλυκό. Γιατί, παρά το ότι ο ηχολήπτης ήταν μεγάλος μάστορας, και κάθε φορά που κάτι με ενοχλούσε το διόρθωνε μέσα σε λιγότερο από λεπτό, αυτό το κάτι εμφανιζόταν κάθε λίγο και λιγάκι, και δε με άφησε να έρθω στη νιρβάνα που στόχευε ο επικεφαλής της -πραγματικά πολύ καλής- ορχήστρας. Γιατί πως να μαζέψεις μια συμφωνική ορχήστρα υπό έναν μαέστρο που ξέρουμε καλά ότι ζει και αναπνέει για τις extreme δυναμικές (από pppp μέχρι ffff) με ηχεία που φυσικά δεν έχουν φτιαχτεί για τέτοιο σκοπό και σε ένα ανοιχτό θέατρο; Χίλιες φορές να ακούγαμε την ορχήστρα φυσικά μαζί με τα τζιτζίκια, τα τριζόνια, και τον έναν rogue γκιώνη που ξεκίνησε να καψουρεύεται στο adagio, κι ας διαμόρφωνε τις δυναμικές του ανάλογα.




ΥΓ: Στον χώρο βρέθηκε κλιμάκιο του AVClub που έχει συσταθεί πολύ προ δεκαετίας και συγκαλείται αυθορμήτως σε μεγάλα γεγονότα Mahler ανά την ελληνική περιφέρεια.

 

[Maestro]

Ξέχασα να αναφέρω το τραγικό/γελοίο της υπόθεσης: το κάτω διάζωμα είχε μαξιλαράκια. Το πάνω, (το "φθηνό" με τα εισιτήρια των 40 ευρώ το άτομο) δεν είχε. Ε βρε δε #@#$@τε. Ας μην ήταν το εξωγήινο τοπίο πίσω από τη σκηνή και η αίσθηση των χιλιετιών γύρω σου, και δε θα ξαναπατούσα ποτέ.

 

[Κώστας Γκαβάκος]

Στο Ηρώδειο που δεν έχει την ακουστική της Επιδαύρου (το άνω διάζωμα δεν ακούει καλά) δεν έχω προσέξει ηχεία τόσο σε συμφωνική όσο και σε όπερα. Ηχεία είχε βάλει η λυρική σε μια παράσταση ποτ πουρί στην κρεαταγορά Αθηνών.
Η παρουσία μικροφώνων αλλοιώνει τον φυσικό ήχο και κατά την γνώμη μου (χωρίς να είμαι γνώστης αλλά και μόνο για λόγους αρχής) είναι απαράδεκτη.

 

[Maestro]

Στο Ηρώδειο που δεν έχει την ακουστική της Επιδαύρου (το άνω διάζωμα δεν ακούει καλά) δεν έχω προσέξει ηχεία τόσο σε συμφωνική όσο και σε όπερα. Ηχεία είχε βάλει η λυρική σε μια παράσταση ποτ πουρί στην κρεαταγορά Αθηνών.
Η παρουσία μικροφώνων αλλοιώνει τον φυσικό ήχο και κατά την γνώμη μου (χωρίς να είμαι γνώστης αλλά και μόνο για λόγους αρχής) είναι απαράδεκτη.

Όπως είπε ένας φίλος (και μάλλον είχε δίκιο), ο λόγος που λήφθηκε η απόφαση αυτή είναι ότι ο Κουρεντζής παίζει συχνά σε εντάσεις "ψιθυρίσσιμο", που θα χάνονταν σε ανοιχτό χώρο για όσους κάθονταν στο άνω διάζωμα. Σεβαστό σαν άποψη μεν, αλλά έχουμε ακούσει τόσες και τόσες ορχήστρες σε τέτοιους χώρους, και ακόμα και σε παραγωγές μεγάλης βαρύτητας (πχ το Europakonzert των Berliner το 2004, η πιο σημαντική συναυλία της χρονιάς τους με απευθείας μετάδοση σε όλον τον κόσμο) δεν υπήρχαν μικρόφωνα (ή μάλλον υπήρχαν, για την ηχογράφηση μόνο, χωρίς ενίσχυση). Και οι μαέστροι ξέρουν να μοντάρουν την ορχήστρα για να παίξει σε τέτοιες συνθήκες, γι'αυτό εξάλλου επιβάλλεται πρόβα στον χώρο της συναυλίας.

Ξέρουμε πολύ καλά ότι όταν πάμε στο Ηρώδειο ή την Επίδαυρο, πάμε για την μυσταγωγία και την εμπειρία της μεγάλης μουσικής σε ένα τόσο επιβλητικό τοπίο, και όχι για να κρίνουμε τους μουσικούς με τα κριτήρια που κρίνεις ηχείο, ούτε να κρεμάσουμε κανέναν επειδή δεν ακούστηκε μια νότα. Το να ακούγεται όμως τεχνητό reverb ή να ακούς τη φωνή της τραγουδίστριας άδιεα επειδή τα ηχεία δεν έφταναν, είναι απλά λάθος, και προσβλητικό μάλιστα προς την ίδια τη μουσική (αν όχι τους μουσικούς).

Να τονίσω ότι ο ηχολήπτης έκανε ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν. Ούτε παραήταν δυνατά, ούτε ξύριζε, ούτε τίποτα τέτοιο. Απλά σε πολλά σημεία φαινόταν το artificial του πράγματος, και σε πολλά σημεία χανόταν το balance μέχρι να το ξαναβρεί ο (ταχύτατος σε αντανακλασιτκά) ηχολήπτης. Υπήρχαν εξάλλου πολλά σημεία που ο ήχος ακουγόταν 100% φυσικός, μέχρι κάτι να πάει στραβά και να σου χαλάσει πάλι τη νιρβάνα. Είμαι σίγουρος ότι πολύς κόσμος δεν πήρε καν χαμπάρι ότι υπήρχε ενίσχυση, αλλά είμαι επίσης σίγουρος ότι αυτός ο πολύς κόσμος δεν είχε ξανακούσει συμφωνική.

 

[Δημοκηδής]

'Οπως τα λέει ο Ιάσονας ήταν τα τεχνικά ...

Η ερμηνεία πάντως και στα δύο έργα και στο μπιζάρισμα, ήταν πολύ καλή ... η ορχήστρα είναι πολύ υψηλού επιπέδου ...

Πρόβλημα, ότι λόγω μεγάλης προσέλευσης το μποτιλιάρισμα πρός το θέατρο ήταν απίστευτο και όλοι έκαναν συν μια ώρα πλέον του κανονικού

ΠΣ. Ιάσωνα, χάρηκα που σε ξαναείδα ! στον επόμενο Μάλερ τώρα, σε κάποια χρονάκια...

 

[Maestro]

'Οπως τα λέει ο Ιάσονας ήταν τα τεχνικά ...

Η ερμηνεία πάντως και στα δύο έργα και στο μπιζάρισμα, ήταν πολύ καλή ... η ορχήστρα είναι πολύ υψηλού επιπέδου ...

Πρόβλημα, ότι λόγω μεγάλης προσέλευσης το μποτιλιάρισμα πρός το θέατρο ήταν απίστευτο και όλοι έκαναν συν μια ώρα πλέον του κανονικού

ΠΣ. Ιάσωνα, χάρηκα που σε ξαναείδα ! στον επόμενο Μάλερ τώρα, σε κάποια χρονάκια...

Κι εγώ χάρηκα, και εννοείται, μέχρι την επόμενη. Και ανά τον κόσμο ίσως, ποιος ξέρει. Για την ωρα, ο Rattle με την BRSO στην 6η Mahler στο Chicago είναι μάλλον η πιο συγκλονιστική συναυλία που μπορώ να θυμηθώ, και υποσχέθηκα στον εαυτό μου όσο με παίρνουν τα πόδια μου (και οι τσέπες μου φυσικά) να μην ξανακολώσω σε θέματα αποστάσεων. Αυτά είναι εμπειριες ζωης.

 

[Κώστας Γκαβάκος]

Το τριπλό του Beethoven γέμισε το Μέγαρο. Τα ηχηρά ονόματα ( βιολί Βενγκέροφ, τσέλο Ίσσερλις, πιάνο Ντόκου) αύξησε τις τιμές των εισιτηρίων. Διευθυντής της κρατικής ο Άγγλος Ντάουνι Ντήαρ. Το ζουμί όμως ήταν στο δεύτερο μέρος με το Τάρας Μπούμπα του Γιάνατσεκ και το Βάλς του Ραβέλ. Υπερπλήρης ορχήστρα δύο άρπες, εκκλησιαστικό όργανο, έξι κρουστοί, πως να αποδοθούν από ένα στερεοφωνικό? Εντυπωσιακό, ίσως γιατί ήταν λιγότερο οικείο, το έργο του Γιάνατσεκ, ίσως σε fortissimo να πιάσανε τα 95 db.

 

[Κώστας Γκαβάκος]

<Tutto nel mondo e burla> Όλα στον κόσμο είναι μια φάρσα είναι τα τελευταία λόγια του Φάλσταφ της μοναδικής κωμικής όπερας του Verdi.
Παράσταση στο Νιάρχος με Φάλσταφ της Λυρικής με Ιταλό μαέστρο και τον τον Τάση Χριστογιαννόπουλο στον ομώνυμο ρόλο.
Η παράσταση ήταν υψηλοτάτου επιπέδου με διεθνή κριτήρια. Αυτή ήταν και η γνώμη της παρέας που ξημεροβραδιαζόταν τα τρία τελευταία χρόνια στην Σκάλα και την όπερα της Νάπολι. Ο Χριστογιαννόπουλος εξαίρετος τόσο σαν ηθοποιός όσο και σαν τραγουδιστής.
Δεν είναι η όπερα που αγαπώ.
Ο Rossini έλεγε καλός ο Verdi κωμική όπερα δεν μπορεί να συνθέσει. Αποφάσισε λοιπόν σε ηλικία 80 ετών να συνθέσει μια κωμική όπερα. Είπε σκότωσα τους πάντες βασιλιάδες πριγκίπισσες ας γράφω κάτι κωμικό. Παρά την ταχύτητα που είχε στο γράψιμο έκανε 2-3 χρόνια να την συνθέσει. Η μουσική μου αρέσει αλλά δεν αναγνωρίζω τον συνθέτη, αυτό είναι προσωπική μου άποψη.

προβλήματα
1. Έναρξη 7.30 μμ συνεπώς αναχώρηση από Μαρούσι 6.00. Τέλος 10.45 επιστροφή 45 λεπτά. Συνολικός χρόνος εξόδου πάνω από 5 ώρες λόγω απουσίας δημόσιας συγκοινωνίας. Παγκόσμια πρωτοτυπία.
2. Πρόγραμμα κόστος 12.50 ευρώ. Σε όλες τις όπερες και στο Μέγαρο υπάρχει ένα απλό χαρτί, για όποιον δεν χρειάζεται πρόγραμμα, με την διανομή.
3. Εγγενές πρόβλημα. Η όπερα είναι ακριβό ακρόαμα άρα υψηλό εισιτήριο που πάντως παραμένει πολύ φθηνότερο από τα Ευρωπαϊκά.

Συμπέρασμα. Οι συμπαραγωγές της Λυρικής είναι θέμα-ακρόαμα διεθνούς επιπέδου και απευθύνονται σε διεθνές κοινό με διαφημίσεις στον ξένο ειδικό τύπο.

 

[Skakinen]

Στο Μέγαρο χθες βράδυ, με Κρατική Ορχήστρα Αθηνών. Mozart, Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα αρ. 20 και Mahler, 4η Συμφωνία.
Δυναμική η εκπροσώπηση του AvClub!
Ο Βλαδίμηρος με τον υποφαινόμενο στο Θεωρείο 4 (με τους ...προλετάριους), και Κώστας Γκαβάκος πρώτο τραπέζι πίστα! Σχεδόν μύριζε το άρωμα της σοπράνο

@vlad66 @Κώστας Γκαβάκος

 

[Κώστας Γκαβάκος]

Στο Μέγαρο χθες βράδυ, με Κρατική Ορχήστρα Αθηνών. Mozart, Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα αρ. 20 και Mahler, 4η Συμφωνία.
Δυναμική η εκπροσώπηση του AvClub!
Ο Βλαδίμηρος με τον υποφαινόμενο στο Θεωρείο 4 (με τους ...προλετάριους), και Κώστας Γκαβάκος πρώτο τραπέζι πίστα! Σχεδόν μύριζε το άρωμα της σοπράνο

@vlad66 @Κώστας Γκαβάκος

Πρώτο τραπέζι αλλά λουλουδού πουθενά.

 

[Κώστας Γκαβάκος]

Η πρώτη σειρά δεν είναι καλή ακούς όπως περίπου ο μαέστρος. Η επιλογή θέσης έγινε γιατί δοκιμάζω το δεξιό μου αυτί.
Σήμερα που έχει 20το αιώνα Strauss- Metamorphosen και Shostakovich - 14τη συμφωνία (ουσιαστικά είναι τραγούδια μεγάλων ποιητών σχετικά με τον θάνατο) θα έχω κανονική θέση στην μέση της αίθουσας.
Τώρα η συναυλία μου άρεσε. Η Παπαστεφάνου πολύ καλή έχει και πρόσφατη δισκογραφία στην οποία νομίζω έχουμε και εδώ αναφερθεί. Η τέταρτη συμφωνία Mahler για εμένα καλή για την παρέα μου διεθνούς επιπέδου.
Κρίμα που δεν είδα τον Βλαδίμηρο στο διάλειμμα.

 

[vlad66]

Κρίμα που δεν σε είδα από κοντά και κρίμα που δεν σε πρόλαβα στο τέλος για να πηγαίναμε όλοι μαζί στην πλατεία Μαβίλη για αφέψημα...


Στα της συναυλίας πέρα ότι μου άρεσε πολύ, - ειδικά η 4η του Mahler - , έβγαλα κάποια πολύ χρήσιμα συμπεράσματα που αφορούν το χόμπι μας.

Για τις μετρήσεις με το ντεσιμπελόμετρο και την ακουστική του χώρου θα γράψω στον 2κάναλο, εδώ θα πω για κάποια πράγματα που μου έκαναν μεγάλη (θετική) εντύπωση και αφορούν τα μέλη της ορχήστρας..


Είναι αξιομνημόνευτος ο σεβασμός που είδα μεταξύ των μελών και δεν εννοώ την αβρότητα και την ευγένεια...


Κάθε τι που έκαναν όταν δεν ήταν η στιγμή να παίξουν το όργανο το οποίο είχαν, το έκαναν με τεράστια προσοχή για να μην ενοχλήσουν.

Για παράδειγμα αυτή η κοπέλα στην παρακάτω (παράνομη*) φωτογραφία :




2η στην άκρη, πραγματικά δεν κουνιόταν για να μην κάνει τον παραμικρό θόρυβο.

Είχε 2 όργανα, το τρίγωνο που κρατούσε την στιγμή της φωτογραφίας και ένα άλλο σαν όρθιο ντέφι..

Όπως και ο κύριος δεξιά της είχε ελάχιστη συμμετοχή, παρόλα αυτά γύριζε τις σελίδες με τέτοια προσοχή και προσπάθεια για να μην ακουστεί το χαρτί στο τετράδιο.

Το ίδιο και όταν έπαιρνε το όργανο, ακόμα περισσότερη προσοχή όταν το ακουμπούσε δίπλα της !
Να μην ακουστεί το παραμικρό "τσικ"...


Για κάποιον που πάει συχνά στις συναυλίες όπως τα παιδιά (Διονύσης & Κώστας) , κάτι τέτοιο από τα μέλη της ορχήστρας είναι λογικό, το έχουν δει και παρατηρήσει πάμπολλες φορές..

Για να καταλάβουν όμως όσοι δεν έχουν πάει ή δεν έχουν δώσει σημασία στο χαρτί στις σελίδες των τετραδίων, όταν μια ομάδα μελών έπρεπε να γυρίσει ταυτόχρονα σελίδα, αυτό ακουγόταν όσο προσεκτικά και να το έκαναν.

Η μουσική που έπαιζαν ταυτόχρονα όσοι δεν γύριζαν σελίδα δεν ήταν σε θέση να καλύψει τον ήχο του χαρτιού.

Τρομερά πράγματα ...!!


Μια διαπίστωση που αφορά τεχνικό θέμα για τον 2κάναλο...
Πάντα πίστευα ότι η ανθρώπινη φωνή δεν μπορεί να συναγωνιστεί τα μουσικά όργανα σε ένταση και αυτό το είδα με τον καλύτερο τρόπο χτες...

Από την απόσταση που καθόμασταν με τον Διονύση η σοπράνο "χανόταν" μέσα σε όλα τα υπόλοιπα που την συνόδευαν, ακόμα και όταν αυτά ήταν σχετικά λίγα...

Κάτι που δεν ισχύει στις ηχογραφήσεις όπου οι ανθρώπινες φωνές σχεδόν υπερισχύουν των υπολοίπων οργάνων...

Δεν ξέρω πως την άκουγε ο Κώστας που την είχε στα ~3 μέτρα μπροστά του....

Σε μας στον εξώστη ήθελε μικρόφωνο με ενισχυτή και ηχεία...


Φανταστείτε ότι ακόμα και το τρίγωνο της κοπέλας στην φωτογραφία, έκανε τέτοιο "ντινγκ" με ελάχιστο χτύπημα (πολύ απαλό δηλαδή) και αντηχούσε άπλετα και άνετα.

(*) Η φωτογραφία όπως και όλες όσες πήρα ήταν "παράνομες" αφού η λήψη τους όπως και τα βίντεο από οποιαδήποτε μέσο απαγορεύονται.

Γι'αυτό η κακή ποιότητα αφού τις έβγαζα χωρίς την παραμικρή ρύθμιση και όσο πιο γρήγορα μπορούσα...

Πάντως δεν ήμουν ο μόνος παραβάτης.. μια κυρία μπροστά μου τράβηξε βίντεο βάζοντας το χαρτί της σημερινής συναυλίας μπροστά στην οθόνη του κινητού της για να μην φαίνεται....

Ένας παππούλης προσπαθούσε να σιωπήσει το αρχαίο μη smart κινητό του όταν αυτό άρχισε να κάνει "μπιπ μπιπ"

Κάποιοι που δεν ήξεραν πότε να χειροκροτήσουν εισέπραξαν ένα μεγάλο "σουςςς" από τους υπόλοιπους...

Είναι οι λεγόμενοι "μαϊντανοί" όπως μου είπε ο Διονύσης οι οποίοι πάνε για να λένε .. πήγαμε....


Διακαής ανεκπλήρωτος πόθος το τεράστιο εκκλησιαστικό όργανο το οποίο δεν έχω ακούσει ακόμα...

 

[Κώστας Γκαβάκος]

Αυτό που δεν ήξερα είναι ότι στο δεύτερο μέρος της 4της συμφωνίας η εξάρχουσα της ορχήστρας χρησιμοποιεί εκ περιτροπής ένα δεύτερο βιολί (το είχαν μπροστά της σε μια καρέκλα) κουρντισμένο ένα τόνο ψηλότερα.
Οι φωνές είναι ένα θέμα, γιαυτό στον Βάγκνερ χρειάζονται πολύ δυνατές φωνές για να ακουστούν πάνω από 100 όργανα. Αυτός είναι ο λόγος που πολλές εκφραστικές φωνές υψιφώνων της ιταλικής όπερας δεν τραγουδούν Βάγκνερ μάλιστα μου έλεγε η θεία μου. Παιδί μου αυτός (ο Βάγκνερ) κατέστρεψε την όπερα, αυτός δεν θέλει τραγουδιστές, θέλει μεγάφωνα. Πάντως για την απίστευτη ισχύ που μπορεί να έχει η ανθρώπινη φωνή καλό είναι να ακούσει κανείς όπερα στο Νιάρχος αλλά είναι ακριβό είδος. Στο Μέγαρο ένα μέσο εισιτήριο που πληρώνω για Ελληνική ορχήστρα είναι 20 ευρώ (αυτό που πλήρωσα στον Μάλερ κόστισε 8 οκτώ ευρώ) στην όπερα τουλάχιστον το τριπλάσιο .
Τέλος τα ντεσιμπέλ που μπορεί να βγάλει ορχήστρα σε κρεσέντα είναι τόσα που μπορεί να βλάψουν την ακοή των μουσικών. Έχει τύχει να δω ξένη ορχήστρα με μουσικούς στις πίσω σειρές να φορούν ωτασπίδες.

Συμπέρασμα. Η φυσική μουσική κουρντίζει το αυτί του χαιφιντελά. Μαθαίνει να ακούει σωστά και παύει να αναλώνεται στο μονομερές ατελείωτο κυνήγι του μπάσου.

 

[Κώστας Γκαβάκος]

Έχεις δίκιο, ξέχασα να το γράψω, η ορχήστρα κάλυπτε την υψίφωνο, λιγότερο υποθέτω, αλλά ακόμη και στην πρώτη σειρά.

 

[vlad66]

Αυτό που δεν ήξερα είναι ότι στο δεύτερο μέρος της 4της συμφωνίας η εξάρχουσα της ορχήστρας χρησιμοποιεί εκ περιτροπής ένα δεύτερο βιολί (το είχαν μπροστά της σε μια καρέκλα) κουρντισμένο ένα τόνο ψηλότερα.
Οι φωνές είναι ένα θέμα, γιαυτό στον Βάγκνερ χρειάζονται πολύ δυνατές φωνές για να ακουστούν πάνω από 100 όργανα. Αυτός είναι ο λόγος που πολλές εκφραστικές φωνές υψιφώνων της ιταλικής όπερας δεν τραγουδούν Βάγκνερ μάλιστα μου έλεγε η θεία μου. Παιδί μου αυτός (ο Βάγκνερ) κατέστρεψε την όπερα, αυτός δεν θέλει τραγουδιστές, θέλει μεγάφωνα. Πάντως για την απίστευτη ισχύ που μπορεί να έχει η ανθρώπινη φωνή καλό είναι να ακούσει κανείς όπερα στο Νιάρχος αλλά είναι ακριβό είδος. Στο Μέγαρο ένα μέσο εισιτήριο που πληρώνω για Ελληνική ορχήστρα είναι 20 ευρώ (αυτό που πλήρωσα στον Μάλερ κόστισε 8 οκτώ ευρώ) στην όπερα τουλάχιστον το τριπλάσιο .
Τέλος τα ντεσιμπέλ που μπορεί να βγάλει ορχήστρα σε κρεσέντα είναι τόσα που μπορεί να βλάψουν την ακοή των μουσικών. Έχει τύχει να δω ξένη ορχήστρα με μουσικούς στις πίσω σειρές να φορούν ωτασπίδες.

Πολύ σωστά !
Όλοι οι μουσικοί θα έπρεπε να φορούν ωτοασπίδες, ειδικά στις ροκ συναυλίες , ακόμα και αυτοί στα πανηγύρια.

Συμπέρασμα. Η φυσική μουσική κουρντίζει το αυτί του χαιφιντελά. Μαθαίνει να ακούει σωστά και παύει να αναλώνεται στο μονομερές ατελείωτο κυνήγι του μπάσου.

Το συμπέρασμα έχει 2 όψεις... ποιο είδος μουσικής είναι τελικά δυσκολότερο να αναπαραχθεί από τα ηλεκτρονικά και τα ηχεία μας ;;;

Θέλει πολύ μεγάλη κουβέντα....

Αυτό που υποψιαζόμουν εδώ και καιρό και το επιβεβαίωσα χτες, είναι αυτό που λες " ...να αναλώνεται στο μονομερές ατελείωτο κυνήγι του μπάσου"

Το μπάσο στην κλασική μουσική είναι πολύ πιο "ευγενικό" και "ήπιο" από το ηλεκτρικό μπάσο της "μοντέρνας" μουσικής , πόσο μάλλον από το πλήρες "συνθετικό" της ραπ, χιπ χοπ κλπ....

Ακόμα και τα τύμπανα και η grande casa αν θυμάμαι καλά το όνομα, δεν θα φέρουν σε δύσκολη θέση ένα καλό σετ ενισχυτή/ηχεία , τουλάχιστον έτσι όπως τα άκουσα (και τα μέτρησα) από την θέση που ήμουν με τον Διονύση..

Πιστεύω ότι ο κυριότερος λόγος είναι στο πως "φέρονται" οι τυμπανιστές σε αυτά.. ο κύριος αριστερά από την κοπέλα με το τρίγωνο, χτυπούσε τα τύμπανα όσο χρειαζόταν κάθε φορά και "έσβηνε" τον παλμό από την μεμβράνη ακαριαία .. μάλιστα στο μεγαλύτερο τύμπανο τάχιστα από το κέντρο προς την περιφέρεια.

Το ίδιο και η κυρία τέρμα αριστερά του η οποία είχε και την μεγάλη casa και ένα ζευγάρι πιατίνια.. ένα απαλό χτύπημα έδινε για να έρθει ο γλυκός βαθύς παλμός σε εμάς...

Εδώ στην παρακάτω φωτογραφία πιστεύω να φανούν.. είναι στην τελευταία σειρά κέντρο προς δεξιά :





Στην ροκ συναυλία όμως παρά τα μικρότερα σε μέγεθος τύμπανα, οι ντράμερς τα σκίζουν κυριολεκτικά !!
Η μπότα βαράει με όλη της την δύναμη και αυτό έχει αντίκτυπο στα woofers μας..
Ο μπασίστας του ηλεκτρικού μπάσου πολλές φορές παίζει τα δακτυλά του στις χορδές με τέτοια ταχύτητα που το woofer εύκολα μπερδεύει και νομίζεις ότι είναι μία νότα ...


Θα κάνω και μια μικρή "διαρροή" από τον 2κάναλο, μιας και εκεί δεν έχω γράψει τίποτα ακόμα...


Το κατώφλι θορύβου την στιγμή που τα πολλά φώτα έσβησαν και οι προβολείς πήγαν πάνω στους μουσικούς ήταν ιδανικό.
Κάτω από 50db !!

Όπως στο σπίτι μου τις βραδινές ώρες...


Και κάτι που θα κάνει τους 2κάναλους στην εκεί κατηγορία να βγάλουν αφρούς...

Την στιγμή που (επί Mozart) έπαιζαν μόνο 3-4-5 βιολιά, το ντεσιμπελόμετρο έγραφε μόλις 54db και όλοι ακούγαμε και απολαμβάναμε την μαγεία τους χωρίς να "χάνουμε" τίποτα...





Πόσα συστήματα άραγε μπορούν να αποδώσουν σωστά σε αυτή την ένταση ;;;



ΥΣ..
Κάποτε έγραψα στο νήμα αν χρειάζεται sub στο 2κάναλο ότι τα βράδια ακούω με 56db και κάποιοι έπεσαν να με "φάνε"...

Να τους έβλεπα χτες δίπλα μου ήθελα.....

 

[Haagenti]

Πολύ σωστά !
Όλοι οι μουσικοί θα έπρεπε να φορούν ωτοασπίδες, ειδικά στις ροκ συναυλίες , ακόμα και αυτοί στα πανηγύρια.

Πώς θα παίξουν οι μουσικοί στη ροκ αν φοράνε ωτοασπιδες ,αφού ακούν τα μόνιτορ που έχουν μπροστά τους.

 

[#@george@#]

Πώς θα παίξουν οι μουσικοί στη ροκ αν φοράνε ωτοασπιδες ,αφού ακούν τα μόνιτορ που έχουν μπροστά τους.

Spoiler

Καλά, είναι τόσα τα db που οι ωτοασπίδες απλώς απαλύνουν την άμεση πίεση. Και κάνουν δουλειά.
Αν και είμαστε εκτός θέματος, έχω την εντύπωση ότι σιγά σιγά τα μόνιτορ φεύγουν και αντικαθίστανται με ακουστικά, κάνοντας τη ζωή των ηχοληπτών πιο εύκολη.