Οι απλές συσκευές τηλεόρασης (CRT, κτλ) σχετικά μικρής διαγωνίου δεν χρησιμοποιούν ψηφιακά κτενωτά φίλτρα, αλλά κάποια κοινά βαθυπερατά φίλτρα που αγνοούν το σήμα φωτεινότητας πέραν του σημείου που αρχίζει το σήμα χρώματος (3.8 MHz), οπότε απεικονίζουν μόνον περί τις 300 - 330 γραμμές οριζόντιας ανάλυσης. Στην περίπτωση αυτή, είναι λογικό να δείχνουν χειρότερα τα αναλογικά από τα ψηφιακά κανάλια.
Όμως, οι μεγαλύτερες διαγωνίου τηλεοράσεις χρησιμοποιούν ψηφιακά κτενωτά φίλτρα διαχωρισμού, όπως πχ το λεγόμενο 3D ή “motion analysis” Y/C (3DYC) για την αποτελεσματική εξάλειψη τεχνουργημάτων χρώματος και φωτισμού, οπότε φθάνουν εύκολα τις 430-470 πραγματικές οριζόντιες γραμμές (χώρια από το διπλασιασμό που επιτυγχάνουν με interpolation), με 624 pixels ανά οριζόντια γραμμή (ανάλογα με την υλοποίηση της συγκεκριμένης συσκευής).
Βεβαίως παίζει σημαντικό ρόλο και η ποιότητα του εκπεμπόμενου σήματος του σταθμού. Για παράδειγμα η εικόνα του STAR είναι εξαιρετικά θολή συγκρινόμενη με ALTER, MEGA, NET, κτλ.
Η προδιαγραφή της ψηφιακής TV (DVB-T) προβλέπει αναλύσεις 352/480/528/544/704/720 x 576 pixels. Σπανίως όμως στην πράξη τα εκπεμπόμενα σήματα ξεπερνούν τα 544x576 pixels. Για λόγους εξοικονόμησης bandwidth αμφιβάλλω εάν ξεπερνούν τα 480x576 pixels. Εάν κάποιος γνωρίζει κάποιες πληροφορίες για τις πραγματικές αναλύσεις του NOVA και της ψηφιακής ΕΡΤ, ας μας τις αναφέρει (νομίζω ότι τις κρύβουν συστηματικά).