Τελικά ,τι ακριβώς χρειαζόμαστε??

Συμφωνώ με πολλούς. Εγώ μετά από κάποιες vintage επιλογές, δεν χρειάζομαι το κυρίως σύστημα. Αυτό που χρειάζομαι είναι χρόνος. Πάντως ,αν έχεις εθιστεί για πολλά χρόνια σε αξιοπρεπή και ψιλοκαλά συστήματα δεν υπάρχει εύκολα γυρισμός.
 
@Ωραίο θέμα Μιχάλη.
Προσωπικά έχω φάει σκαμπιλάκια από διάφορα σκατουλάκια που υπό προυποθέσεις (που υπάρχουν άλλωστε... σε όλα τα συστήματα) παίζανε εξαίρετα!
Παρομοίως έχω φάει και από ήχο αυτοκινήτου που δεν είχε και τίποτα ιδιαίτερο σαν σύστημα.

@H Bose έχει αρκετά μικρούτσικα καλούδια... πολύ καλύτερα από τα ΑΜ.
Το θέμα είναι που να τα πετύχεις να τ' ακούσεις σωστά στημένα και με αξιόλογη πηγή και ενισχυτικό.
Αν και σαν εταιρία ίσως έχει υποβαθμιστεί στα μάτια (για τα αυτιά δεν ξέρω...) των σκληροπυρηνικών... αν μη τι άλλο είναι μια φίρμα με ιστορία, τεράστια εμπειρία στον ήχο, με αρκετές πατέντες και καινοτομίες.

Καλή συνέχεια στις αναζητήσεις σου.
 
@Μήτσο
Βάσανο λέμε ρε φίλε!
@Ακριβοτζονε
Θα σου βάλω τώρα και το μεγαλύτερο ηχητικό χαστούκι που εχω φάει....


Αυτο:party::party:
 

Attachments

  • download.jpg
    download.jpg
    6.3 KB · Views: 208
  • download-1.jpg
    download-1.jpg
    8.1 KB · Views: 203
Με αυτό την έχω πατήσει και εγώ. Έπαιζε σε δωμάτιο (έκθεση) που είχε κανονικά ηχεία και μηχανήματα, και έλεγα τι ωραία που παίζουν, μέχρι που διαπίστωσα ότι έπαιζε αυτό και έψαχνα το σαγόνι μου στο πάτωμα.
 
..............................................
Πάντως μόνιτορ ούτε για πλάκα,οι μηχανικοί ήχου και οι ηχολήπτες κολλάνε ένσημα,είναι δουλειά όχι διασκέδαση (προσωπικό γούστο αυτό,μην παρεξηγηθώ ).
Καλά, αυτή την τόσο διαδεδομένη αντίληψη, ότι υποχρεωτικά όταν είναι μόνιτορ, θα είναι κάτι πολύ ενοχλητικό, ποτέ δεν την κατάλαβα. :nounder:

Υπάρχει και μία λογική αντίφαση εδώ. Παράδειγμα:
Έστω ότι κάνω μία ηχογράφηση και μετά από πολύ δουλειά, επεξεργασίες, κλπ, κλπ, κλπ, τη φτιάχνω ν' ακούγεται από τα μόνιτορ ηχεία μου γλυκειά και ισορροπημένη. (Πολύ συνοπτική η περιγραφή). Αυτή άλλωστε είναι η δουλειά μου. Να την κάνω να ακούγεται καλά.

Αν τώρα η δικιά μου παραγωγή ακούγεται από τα δικά μου μόνιτορ γλυκειά και ισορροπημένη, από τα δικά σας τα μη μόνιτορ πως θα ακούγεται;
Σαν γλυκό φουλ στο σιρόπι και έξτρα σαντιγύ; :laugh:

Θεωρώ την, ας την πούμε αντιπάθεια για τα μόνιτορ, μάλλον επιβεβαίωση της άποψης μου ότι η πιστότητα αυτή καθαυτή έχει πάψει να είναι το ζητούμενο από ένα σύστημα αναπαραγωγής.

Για να είμαστε δίκαιοι όμως υπάρχει ιστορικός λόγος που είναι τόσο διαδεδομένη αυτή η αντι-μόνιτορ άποψη.
Υπάρχουν δύο σχολές μόνιτορ.

Η πρώτη, ας την πούμε "προβολική" θέλει ηχεία που τονίζουν ορισμένα τμήματα του φάσματος. Τονίζει τις μεσοϋψηλές στην περιοχή που αποκαλούμε presence (γύρω στα 6,5 KHz), καθώς και τις πολύ υψηλές. Ο τονισμός αυτός διευκολύνει την παραγωγή και ειδικά τη μίξη ορισμένων ειδών μουσικής και κυρίως της ροκ. Genelec και Yamaha (το πασίγνωστο NS 10) είναι βασικοί αντιπρόσωποι αυτής της σχολής.
Είναι όμως κατάλληλη μόνο για μίξη.
Όχι για mastering.
Και μόνο για ορισμένα είδη μουσικής (ροκ, ποπ).
Όχι κλασσική ή ακουστική.

Η δεύτερη σχολή μόνιτορ απαιτεί μία εντελώς επίπεδη απόκριση συχνότητας σε όλο το φάσμα. Είναι κατάλληλη για την παραγωγή, μίξη, επεξεργασία και mastering όλων των ειδών μουσικής και υποχρεωτικά όλων των ειδών της ακουστικής μουσικής. Και απαραίτητη στο mastering.

Περιττό να αναφέρω ότι αυτήν ακολουθώ.

Και αντίθετα με τον Sonus,δεν πιστεύω πως έχουμε φτάσει σε ικανοποιητικό σημείο πιστότητας (τουλάχιστον όσον αφορά τον πλούτο εκτός των άλλων ) στα ψηφιακά με λογική τιμή.
Αλλά κάνουν κάτι καλά,άλλα κάτι άλλο,συνολικά όμως πρέπει να ανεβεί κανείς αρκετά ψηλά......................
......................................
Αυτό Σωκράτη είναι πολύ εύκολο να στο δείξω. :music-smiley-005:
Όποτε έλθεις να με επισκεφθείς, ή αν τύχει να σ' επισκεφθώ εγώ. :grandpa:

Το πρόβλημα δεν είναι η ίδια η πιστότητα, όπου ήδη έχουμε μία πολύ καλή προσέγγιση, αλλά η ίδια η διαδικασία της παραγωγής, όπου τα πρωτογενώς ηχογραφημένα μουσικά γεγονότα "χτίζονται" προκειμένου να δέσουν ανταποκρινόμενα στις επιθυμίες και την αισθητική του παραγωγού με πολλαπλές, επάλληλες επεξεργασίες με τη χρήση δεκάδων έως εκατοντάδων plugins. Η εκτεταμένη και απρόσεχτη χρήση τους μπορεί να οδηγήσει, αυτό γίνεται, σε λάθη στρογγυλοποίησης, αφού η εφαρμογή κάθε επιμέρους επεξεργασίας είναι μαθηματική επεξεργασία. Η μεμονωμένη επιμέρους ηχητική επεξεργασία δεν προξενεί αρνητικά αποτελέσματα σε μία ηχογράφηση, η σωρευτική όμως χρήση δρώντας αθροιστικά μπορεί να προκαλέσει.

Και εκεί ναι, μ' αυτό τον τρόπο μπορούμε να απομακρυνθούμε από την υψηλή πιστότητα.
 
Όσον αφορά τα all in one +sub συστήματα όπως αυτό που απεικονίζεται στην αρχή του νήματος , πραγματικά έχω τις χειρότερες εντυπώσεις. 2 φίλοι σκάσανε έκαστος αρκετα (350+) και αγοράσανε ας πούμε ποιοτικά τέτοια μηχανάκια για το σαλόνι τους. Στις ταινίες οκ , το εφέ τους το κάνουνε , αλλά για ακρόαση μουσικής είναι θλιβερά. Όταν άκουσαν σπίτι μου πως παίζει το παλιό σύστημα απο τα 90s (ραδιοενιχυτής technics + aiwa speakers) , κλαίγαν με μαύρο δάκρυ...ειδικά όταν είδαν πως κάτι τέτοιο μτχ παίζει να τους έβγαινε και κάτω απο 100 ...
 
Μιχάλη,τα επιμέρους μόνιτορ συστατικά (ηχεία,μηχανάκια,κλπ ) τα συμπαθώ και τα επιλέγω κάποιες φορές.
Δεν μιλάω για αυτά,ίσα-ίσα που με αυτά φέρνεις πιο εύκολα την καμπύλη σου στο μη-μόνιτορ,σε αυτά με πολύ χαρακτήρα είναι δύσκολο.

Εγώ μιλάω για την συνολική απόκριση σε ένα χώρο,εκεί την ευθεία γραμμή δεν την μπορώ.Την έχω ακούσει,τη έχω δει και μετρημένη και ήταν ανυπόφορο κάθε φορά.
Εντυπωσιακό στην αρχή,κουραστικό μετά.Μιλάω πάντα προσωπικά βεβαίως.Και μιλάω για μόνιτορ,χωρίς προβολικότητες,κλπ.

Δεν ξέρω,ίσως η αντίληψη μου στις μεσοχαμηλές-χαμηλές να είναι μικρότερη του μέσου όρου,ίσως οι εντάσεις που ακούω συνήθως (χαμηλές,κι ας λένε μερικοί ) να θέλουν γέμισμα κάτω.
Και δεν μιλάω μόνο για το δικό μου σύστημα,παντού,ακόμα και σε ακουστικά το ίδιο προτιμώ.

Οι φίλοι που με ξέρουν καλά με πειράζουν και λένε πως αυτό είναι χαΐεντάδικη προτίμηση και άποψη (που καμία σχέση,η μόνη επαφή μου με συστήματα 50-100Κ ήταν πάντα οπτική :flipout:)
Ακουστική μόνο για λίγο ή σε λάθος περιβάλλον.
 
Last edited:
Απάντηση: Re: Τελικά ,τι ακριβώς χρειαζόμαστε??

Με αυτό την έχω πατήσει και εγώ. Έπαιζε σε δωμάτιο (έκθεση) που είχε κανονικά ηχεία και μηχανήματα, και έλεγα τι ωραία που παίζουν, μέχρι που διαπίστωσα ότι έπαιζε αυτό και έψαχνα το σαγόνι μου στο πάτωμα.

ήμουν κι εγώ σε μια τέτοια έκθεση, την πάτησα κι εγώ! Μάλιστα τα "άλλα" συστήματα ήταν κάτι ψωρο...802d...

Γέμιζε ο χώρος με ήχο, αμπιλίβαμπολ.

ΥΓ:μα τι κουφάλογα είμαστε, το πιάνο της Πασπαλά είναι αριστερά ή δεξιά? ακούγονται οι κολλήσεις ροδίου???
 
Απάντηση: Re: Τελικά ,τι ακριβώς χρειαζόμαστε??

Καλά, αυτή την τόσο διαδεδομένη αντίληψη, ότι υποχρεωτικά όταν είναι μόνιτορ, θα είναι κάτι πολύ ενοχλητικό, ποτέ δεν την κατάλαβα. :nounder:

Υπάρχει και μία λογική αντίφαση εδώ. Παράδειγμα:
Έστω ότι κάνω μία ηχογράφηση και μετά από πολύ δουλειά, επεξεργασίες, κλπ, κλπ, κλπ, τη φτιάχνω ν' ακούγεται από τα μόνιτορ ηχεία μου γλυκειά και ισορροπημένη. (Πολύ συνοπτική η περιγραφή). Αυτή άλλωστε είναι η δουλειά μου. Να την κάνω να ακούγεται καλά.

Αν τώρα η δικιά μου παραγωγή ακούγεται από τα δικά μου μόνιτορ γλυκειά και ισορροπημένη, από τα δικά σας τα μη μόνιτορ πως θα ακούγεται;
Σαν γλυκό φουλ στο σιρόπι και έξτρα σαντιγύ; :laugh:

Kαι αν ο άλλος ηχολήπτης (πχ αυτός των Μεταλικα ή των Ζέπελιν, ή ή ή είχε ζάχαρο τοι κάνουμε?

Θεωρώ την, ας την πούμε αντιπάθεια για τα μόνιτορ, μάλλον επιβεβαίωση της άποψης μου ότι η πιστότητα αυτή καθαυτή έχει πάψει να είναι το ζητούμενο από ένα σύστημα αναπαραγωγής.

Ποια πιστότητα βρε Μιχάλη? Ο καθένας ότι να ναι ακούει!
Τα ίδια αυτιά έχουμε? Ή χώρο?
Άσε που κάθε τρεις και λίγο παίζει και να αλλάζει το ενσωματωμένο receiver μας......
Ωραία η πιστότητα, ωραίο και το χόμπι, αλλα ας μην παραμυθιαζόμαστε και μεταξύ μας.

ΥΓ Μη μου χαλάς τον Σωκράτη τώρα που τον προσέλκυσε η σκοτεινή πλευρά της δύναμης και πάμε για φουλ ζάχαρο! :flipout:
 
Απάντηση: Re: Τελικά ,τι ακριβώς χρειαζόμαστε??

ΥΓ Μη μου χαλάς τον Σωκράτη τώρα που τον προσέλκυσε η σκοτεινή πλευρά της δύναμης και πάμε για φουλ ζάχαρο! :flipout:

(Για λίπος,όχι για ζάχαρο :flipout: )
 
Μιχαλη για να πω και γω την αποψη μου πανω στο φιλοσοφικου περιεχομενου θεμα μου εθεσες,
το θεμα μας ειναι οτι αυτο που ασχολουμαστε λεγεται hobby και μαλιστα ακριβο.

Μεσα λοιπον απο την ενασχοληση με αυτο υπαρχει και η υπερβολη και η ψυχολογια κλπ.

Ολοι ονειρευομαστε ενα ακριβο συστημα στο σαλονι που να παιζει τελεια και να εχει τιμη με πολλα μηδενικα ο καθενας για τον δικο του λογο,
αλλος για να το λεει στους φιλους του,αλλος για να αισθανεται καλα ψυχολογικα οτι ειναι καλυμενος και αλλοι πολλοι λογοι που δεν μπορω να τα γραψω(απεχθανομαι τα σεντονια και ουτε τα διαβαζω κιολας).

Σιγουρα την μουσικουλα του ο καθεις μπορει να την απολαυσει και απο τα ηχειακια του pc του ή στο αυτοκινητο οπως κανω τον τελευταιο καιρο,
επισης το να εχεις πανακριβο συστημα και η μουσικη που ακους να εχει χαλια παραγωγες ειναι αλλο ενα οξυμορο του hobby μας.

Αλλα ετσι ειναι η ατιμη η ψυχολογια θα πεις απο μεσα σου (τωρα θα παω να κανω σοβαρη ακροαση απο το μεγαλο συστημα,θα βαλεις μουσικη που ειναι μαπα αλλα εχει τη σουπερ ντουπερ ηχογραφηση,και θα κοροιδεψεις τον εαυτο σου οτι εισαι στο μεγαρο και καλα)
Αυτα τα ολιγα περιληπτικα περι του φιλοσοφικου της ερωτησεως σου.
 
"Τελικά ,τι ακριβώς χρειαζόμαστε??"


Διέξοδο.
Άλλοι τα σκάνε στα μπουζούκια.
Άλλοι στις πουτάνες.
Άλλοι σε μηχανάκια και αυτοκίνητα πολλών δεκάδων ή εκατοντάδων χιλιάδων.
Εδώ, τα σκάμε σε hi-fi / hi-end.


Πιστεύω ότι όλοι αναζητάμε την διέξοδο κατά βάση.
Ταϊζουμε την ανάγκη του να έχουμε να πάμε κάπου να "ξεφύγουμε" ή να "κρυφτούμε" ή να "ταξιδέψουμε" ή όπως αλλιώς θέλει να το πεί κανείς.

Γιατί ακόμα και η μουσική (που υποτίθεται όλοι θέλουμε να "υπηρετήσουμε") διέξοδος δεν είναι?
 
Τυχεροί οι παλιοί τη δεκαετία του 60.

Απ' ότι φαίνεται, είχαν καθημερινή διέξοδο σε μουσικά ταξίδια με απόλυτη πιστότητα αναπαραγωγής... :)
 

Attachments

  • -ΓŽΒ½Γβ€¦Γβ€‘Γβ€žΓŽΒ΅ΓΒΓŽΒΉΓŽΒ½ΓŽΒ?-ΓŽβ€˜ΓŽΒΈΓŽΒ?να-ΓŽΒΌΓŽΒΉΓŽΒ±Γβ€š-άλλΓ...jpg
    -ΓŽΒ½Γβ€¦Γβ€‘Γβ€žΓŽΒ΅ΓΒΓŽΒΉΓŽΒ½ΓŽΒ?-ΓŽβ€˜ΓŽΒΈΓŽΒ?να-ΓŽΒΌΓŽΒΉΓŽΒ±Γβ€š-άλλΓ...jpg
    63.3 KB · Views: 136
To κακό μ' αυτό το χόμπι είναι ότι όσο μεγαλώνεις και κοιτάς πίσω σου τι έχεις "καταφέρει", γύρω από το χόμπι εννοείται, συνειδητοποιείς ότι έχει πάει πολύς χρόνος χαμένος...

--- Αυτόματη συγχώνευση μηνύματος ---

Απο περιέργεια ρε Σταύρο... γιατί λες ότι είχαν "απόλυτη πιστότητα" 60ς?

Αφού κάθε μέρα στα μπουζούκια ήταν, σύμφωνα με τις ταινίες... :)
 
Και τι έδινε τη πιστότητα στα μπουζούκια? Το σπιραλ καλώδιο ή είχαν σούπερ ντούπερ ενισχυτικά και ηχεία???

(παρεμπιπτόντως η εικονιζόμενη πρέπει να είναι η μακαρίτισσα θεία της γυναίκας μου και της μοιάζει και πολύ!)
 
Εσύ τι λες?
Είναι χειρότερη μια στουντιακή καλή ηχογράφηση και η αναπαραγωγή της απο ένας σωστό σύστημα, σε σχέση με το όπου με βολέψει ο μετρ και ότι παίξει η σαβούρα ηλεκτρικό σύστημα σε αφρόντιστο χώρο?
Και γιατί κάνεις σύγκριση με τα 60ς πούμε και όχι με το σήμερα που έχουν και κάποια έτη φωτός εξέλιξης των μέσων?

Ωρες ώρες βρε Σταύρο γράφεις κάτι ωραία που είναι να απορεί κανείς... τεσπα... ξεφύγαμε του θέματος, ίσως.
 
Συγνώμη,τι ακριβώς λέμε;
Το τι χρειαζόμαστε τελικά για να ευχαριστιόμαστε την αναπαραγωγή θέτει ως ερώτημα ο TS.

O Ζαμπέτας που κολλάει;
Εννοείται πως το ζωντανό πρέπει να είναι η αναφορά μας,το τι χρειάζεται ο καθένας για να το αναπαράγει είναι το θέμα.