Τέλος εποχής

Status
Not open for further replies.
Καλή συνέχεια κύριε Κωτσή.
Σίγουρα μεγάλο το κενό που αφήνει πίσω του όχι επειδή είναι ο Πάρις,αλλά το ίδιο κενό αισθάνομαι ότι αφήνουν όλοι όσοι φεύγουν από ένα περιοδικό και τους διαβάζουμε για πάρα πολλά χρόνια.
Το ίδιο αισθάνθηκα όταν έφυγε ο κύριος Κόγιας,η Μαρία Βιτάλη και παλαιότερα ο Νίκος Δήμου (δεν αναφέρομαι μόνο στον ΗΧΟ),έχοντας δώσει όλοι το δικό τους στίγμα,τόσο στον τρόπο γραφής όσο και στο περιοδικό,ανεξάρτητα αν μέσα από τα κείμενά τους,έφτιαχναν φανατικούς αναγνώστες ή φανατικούς εχθρούς.
 
Έχω την εντύπωση ότι οι νεώτεροι σε ηλικία δεν ενδιαφέρονται σήμερα για το Hifi πόσο μάλλον για το HiEnd.
Τους ενδιαφέρει να ακούν δυνατά έναν καλό σύστημα και ως εκεί.
Κατά συνέπεια το μέλλον στο Hifi αλλά και στο HiEnd δεν είναι και τόσο ρόδινο.
Ίσως γι´αυτό και δεν ευδοκίμησαν τα SACD και τα DVD-Audio.
Για τους περισσότερους ήταν ήδη δυσδιάκριτες οι διαφορές και απαιτούσαν πολύ καλό σύστημα, κάτι που οι περισσότεροι δεν είχαν και αρκούνταν σε ένα απλό ΜΡ3 player με ακουστικά για την ακρόαση της μουσικής.
Οπότε είναι και λίγο λογικό να κάνει μια στροφή ένα περιοδικό προς την πιο δημοφιλή κατηγορία των Home Cinema, gadgets, Hitech συσκευών κ.λ.π.
Οι περισσότεροι νεαρότερης ηλικίας φίλοι μου δεν ενδιαφέρονται καθόλου για Hifi αλλά όλοι θέλουν ένα HomeCinema έστω και με υποτυπώδη μικρά και ανεπαρκή ηχειάκια. Τους αρέσει όμως η μεγάλη εικόνα ακόμη κι αν δεν είναι κορυφαίας ποιότητας. Και ενδιαφέρονται πολύ π.χ. για τα κινητά και τις παιχνιδομηχανές.
 
Οι αναλυσεις εχουν,συνηθως, αξια οταν προηγουνται των εξελιξεων ,οταν επονται εχουν ξεπερασθει απο τα γεγονοτα.
 
VaSiLiS-T said:
Τίποτα ,, ακόμα ενα θύμα της οικονομικής κατάστασης της χώρας και ο ήχος ,
και εντύπωση μου κανε τοσο καιρό που βαστούσε το προφίλ το παλιό, anyway
o dedicate τύπος στην ελλάδα είναι παρελθόν!!! ( βρέστε μου πχ, ενα περοδικό για μοντελισμό ) μονο η τεχνική εκλογή εμείνε απο τα παλιά
Click to expand...

Μελίδης Μιχάλης said:
Έχω την εντύπωση ότι οι νεώτεροι σε ηλικία δεν ενδιαφέρονται σήμερα για το Hifi πόσο μάλλον για το HiEnd.
Τους ενδιαφέρει να ακούν δυνατά έναν καλό σύστημα και ως εκεί.
Κατά συνέπεια το μέλλον στο Hifi αλλά και στο HiEnd δεν είναι και τόσο ρόδινο.
.......................................................................................................
.......................................................................................................
Οι περισσότεροι νεαρότερης ηλικίας φίλοι μου δεν ενδιαφέρονται καθόλου για Hifi αλλά όλοι θέλουν ένα HomeCinema έστω και με υποτυπώδη μικρά και ανεπαρκή ηχειάκια. Τους αρέσει όμως η μεγάλη εικόνα ακόμη κι αν δεν είναι κορυφαίας ποιότητας. Και ενδιαφέρονται πολύ π.χ. για τα κινητά και τις παιχνιδομηχανές.
Click to expand...


Nα προσθέσω κάτι και εγώ.
Απο τα stats του forum ηλικιακά πρεπει να μαι απο τους νεότερους εδω μέσα.
Αυτό που βλέπω απο τη φουρνιά μου (συν πλην 24) βλέπω οτι κανείς δεν είναι "dedicated" (χρησιμοποιώ τη λέξη του VaSiLiS-T) σε τίποτα.
Δεν ξέρω αν φταίνε τα σχολία,πανεπιστήμια κτλ ,η οικονομική κατάσταση ,το ανγχος για την οικονομική αποκατάσταση,η τηλεόραση ...
Ξέρω μόνο οτι κανεις δεν είναι σε διάθεση να ψαχτεί,να ψάξει να μάθει και να ασχοληθεί σε βάθος με κάτι.
Οταν λέω κάτι εννοώ οτιδήποτε..Ειτε τέχνες είτε επιστήμες.Ειτε μουσική ,είτε κινηματογράφο.
Πόσο μάλλον με το τί μεσο και πως θα ακούσει μουσική.
Γιατί ασχολείται κανείς με το τι μουσική ακούει?
Δείτε τις πωλήσεις απο τα cd ,τα charts και τι μουσικές που πάνε καλά.
Εδώ τίθεται και θέμα ιδιοσυγκρασίας.Ειναι δυνατον κάποιος που ακούει τσαλίκη,μαρω λύτρα και παρασκυάς,βας,βας
να είναι άτομο που θα κάτσει να ψαχτεί στο πως θα ακούσει καλύτερα μουσική?
Γενικώς βλέπω μια τάση <<να τελείωνουμε>> ,<<να βολευόμαστε>> ,<<άρπα κόλλα>>.
Ενα κινητό που να παίζει Mp3 ή άντε ένα ipod στην καλύτερη.
 
Μπαίνω στη συζήτηση λίγο καθυστερημένα, και πέραν του σεβασμού για τους ανθρώπους που είναι πιο ειδικοί από μένα, γνωρίζουν πολλά περισσότερα και έχουν με τον τρόπο τους προσφέρει στο να φέρουν τους φίλους της μουσικής (και των μηχανημάτων μέσα από τα οποία την προσεγγίζουμε καλύτερα) πιο κοντά σε αυτή, όπως ο κύριος Κωτσής του οποίου τη δουλειά και στάση εκτιμώ βαθύτατα, έχω να καταθέσω πως το thread αναδεικνύει ένα σημαντικό θέμα που λίγο πολύ μας αφορά όλους εδώ είτε έχουμε επαγγελματική είτε καθαρά καταναλωτική σχέση με το αντικείμενο. (Εδώ να ξεκαθαρίσω πως δεν είμαι επαγγελματίας του χώρου (έστω κι αν είναι φορές που θα ήθελα να είμαι) και η σχέση μου με το θέμα δεν είναι καταναλωτική με την τρέχουσα έννοια του όρου).

Το θέμα λοιπόν που προκύπτει είναι "ΠΩΣ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ".

Διαβάζω ΗΧΟ από τα μέσα της δεκαετίας του 80 και όλα τα υπόλοιπα περιοδικά που κυκλοφόρησαν ή κυκλοφορούν ακόμα. Κάποια με έδιωξαν κάποια με κράτησαν. Το ίδιο ισχύει τα τελευταία 5 χρόνια με τα περιοδικά του ξένου Τύπου.

Ούτε ένα από μόνο του δεν με αντιπροσωπεύει απόλυτα, αναγνωρίζω όμως τα ισχυρά χαρτιά του καθενός από αυτά ξεχωριστά άσχετα αν καλύπτουν τις δικές μου ανάγκες ή όχι. Αν υπάρχει ένα κομβικό κοινό σημείο σε όλες τις εκδόσεις του διεθνούς τυπου είναι πως βασίζονται πάνω στην αλάνθαστη συνταγή ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ.

Οταν λέμε ενημέρωση δεν εννοούμε δελτία τύπου ούτε υπαγορεύσεις αντιπροσώπων / κατασκευαστών/ διαφημιζόμενων. Οταν λένε ψυχαγωγία δεν ενοούμε Ταμτάκος ούτε Αρναούτογλου. Ούτε καν Θέμος.

Αυτή τη "χημεία" ουδέποτε ο Ελληνικός ειδικός Τύπος έδειξε να γνωρίζει να εκτιμά και πολύ περισσότερο να θέλει να την "πιάσει". Είμαστε πολύ μα πολύ σοβαροφανείς αρχικομπλεξάρες και αυτό τσακίζει κάθε προσπάθεια μακροπρόθεσμα. Αυτό μαζί με την εμμονή όλων των ελληνικών ΜΜΕ ότι "το κοινό είναι χαζό".

Δεν είναι "κλινική" η σχέση με τη μουσική. Είναι σχέση ζωντανή έχει τα πάνω και τα κάτω της και πάνω απ όλα έχει το προσωπικό στοιχείο του καθενός από εμάς που θέλουμε να παίρνουμε μέρος σε αυτή την περιπέτεια πολύ συχνά χωρίς αίσιο τέλος. Μπορεί εκεί έξω να υπάρχουν πολλά κεφάλια καλύτερα ή πιο ψαγμένα από το δικό μου, όμως τα δικά μου αυτιά είναι μοναδικά (για να μην πω καλύτερα) και τα γούστα μου επίσης.

Επομένως το μόνο που πρέπει να γίνει είναι να αφουγκραζόμαστε την ομήγυρη να την πλησιάζουμε και να της ανοίγουμε τα μάτια. Απλό.

Σήμερα με τα συστήματα μη απωλεστικού ψηφιακού ήχου είναι η χρυσή ευκαιρία για το hi-fi/ hi- end να δείξει τον δρόμο και να πάει το πράγμα πιο μακριά. Είναι η πρώτη φορά που οι νέες γενιές (που παίζουν στα δάκτυλα τα ψηφιακά) θα έχουν στα χέρια τους πολύ καλή πρώτη ύλη για να απολαμβάνουν τη μουσική τους. Και ίσως στο μέλλον αυτή να είναι και η μοναδική ύλη... Αρα τι χρειαζόμαστε απο κει και πέρα? Παιδεία σωστού χώρου ακρόασης ή ψηφιακή ισοστάθμιση, ενισχυτή και ηχεία ή ίσως μόνο ενεργά ηχεία (δεν έχει σημασία που θα είναι το dac). Α και καλό ρεύμα...

Είναι πολύ πιο απλό από ποτέ ο νέος να γίνει χαιφιντελάς. Μάλιστα είναι και μοιραία εξέλιξη των πραγμάτων για όσους αντιμετωπίζουν σκεπτόμενα τον υλικό πολιτισμό. Οπως σιγά σιγά θέλεις να έχεις καλύτερο σπίτι αμάξι εικόνα (δική σου αλλά και να βλέπεις) έτσι θα θέλεις να έχεις και καλύτερη μουσική με τρόπο που να είναι εφικτός με την έννοια του μη ελιτιστικού και περιπλοκου. Λέγεται και εξέλιξη, δεν είναι κάτι εξωπραγματικό. Μόνο που τώρα πρέπει να αγκαλιάσεις το νέο και να του δείξεις το δρόμο απο κει και πέρα. Γκετοποιήσεις και άλλες τύπου μαγκιές είναι ύποπτες και αναχρονιστικές.

Και ίσως κάποιοι από αυτούς τους νεότερους (οι πιο βιτσιόζοι) όταν "γλυκαθούν" να ρίξουν καμια κλεφτή ματιά σε κανα cd player ή σε κανα πικαπ. Αλλά δεν έχει σημασία. Αυτά θα εκλείψουν κάποια στιγμή όσο και να τα αγαπάμε. Σημασία όμως έχει τι αγαπάμε περισότερο. Τη μουσική τα παλιακά μας μηχανήματα ή τη λογική "αφού ξοδεύω πολλά ακούω καλύτερα".

Αν συμφωνούμε πως η μουσική έχει σημασία και όχι η μηχανηματολαγνεία και η τσέπη, τότε το hi end τον έχει βρει το δρόμο του. Και αυτό θα φανεί μάλλον πολύ σύντομα.

Με εμάς τι γίνεται είναι το θέμα. Καλώς η κακώς όσο γρήγορα και να επιτελούνται κάποιες αλλαγές η μαζική τους εφαρμογή είναι συχνά αντιστρόφως ανάλογη. Εδώ φυσικά χρειάζεται ενημέρωση με ψυχαγωγική σύγχρονη οπτική.

Από την άλλη μεριά ολοι οι παλιότεροι που είναι δυστυχώς πολλοί (καταραμένο δημογραφικό) και βλέπουν με αγχος το ψηφιακό ή όποιο μέλλον όντας σαστισμένοι καθώς τα κεκτημένα τους αμφισβητούνται (σιγά τα αυγά) δημιουργούν μια μανούρα ανευ προηγουμένου. Ακόμα κι εγώ που είμαι ηλικιακά στη μέση βλέπω ώρες ώρες με τρόμο το ενδεχόμενο να χαθεί η αξία των επενδύσεων μου όχι τόσο χρηματικά όσο σε σχέση με το τι φτάνει στα αυτιά μου.

Οι νεότεροι και εμείς είμαστε οι πιθανοί αναγνώστες των σχετικών εντύπων ιντερνετικών ή συμβατικών. Και δυστυχώς το μοναδικό αμιγώς hi end περιοδικό που αναφέρθηκε και παραπάνω έχει περισσότερες αδυναμίες από δυνατά σημεία καθώς έχει περιθωριακό χαρακτήρα και είναι και αυτό ψυχαγωγικοφοβικό.

Ασε που είναι διμηνιαίο (έγκλημα) και εμφανίζεται στα περίπτερα όποτε γουστάρει (κακούργημα). Πάνω απ όλα όμως δείχνει "χθεσινό", άνευρο ασύνδετο και φτωχό παρά τα πολύ καλά επιμέρους στοιχεία του. Μπορεί να είμαι αυστηρός είμαι όμως και τακτικός του αναγνώστης. Ενα περιοδικό είναι μια "επιστήμη" δεν είναι γέμισμα σελίδων σε ποσοστώσεις (πολύ ακριβά - ακριβά- advance / επαφών με τις εταιρείες).

Εκτός πάλι αν η λογική του είναι να κλείσει τηv τρύπα της αγοράς που αφήνουν ανοικτή οι άλλοι παίκτες, πράγμα το οποίο είναι λάθος εξαρχής εκτός αν ολοι οι παίκτες είσαι εσύ.

Για να σε πάρει ο πολύς κόσμος σοβαρά πρέπει να έχεις μια συνολική άποψη για το θέμα. Οχι να βάζεις τον εαυτό σου στη γωνία.
Αν κάτσεις στη γωνία ένα είναι σίγουρο. Θα φας πολύ ξύλο...

Eχω ήδη καταχραστεί το thread με αυτές τις σκέψεις που ξεκίνησαν πολύ πιο εστιασμένες από αυτό που τελικά κατέληξαν... θα μπορούσα να γράψω άλλα τόσα για το πως θα ήθελα να ήταν το αγαπημένο μου περιοδικό με λεπτομέρειες αλλά σκέφτομαι να το κάνω σε άλλο thread.




Πάντως λόγω επαγγέλματος (δημοσιογράφος - περιοδικατζής) είμαι στη διάθεση οποιουδήποτε θέλει σοβαρά να συζητήσει και να χτίσει ένα έντυπο για μια κοινότητα που είναι στα πρόθυρα να ανθίσει (έχοντας σαν βάση ακόμα και τους...γέροντες) με τις κατάλληλες κινήσεις...


d
 
Νομίζω ότι όλοι μας θέλουμε έναν "όμορφο κόσμο, ηθικό, αγγελικά πλασμένο", αλλά η πραγματικότητα μας μαθαίνει ότι κάποια πράγματα δεν είναι πάντα έτσι. Τα περιοδικά του ειδικού τύπου ανήκουν σε επιχειρήσεις με στόχο το μέγιστο κέρδος. Θα ήθελα να υπάρχουν κάποιοι που απλά σκέφτονται και φροντίζουν το καλό του συνανθρώπου-αναγνώστη και μόνο, αλλά όσο περνάνε τα χρόνια, βλέποντας λίγο πιο καθαρά γύρω μου δεν πείθομαι πια...

Τα ειδικά περιοδικά κάνουν κυρίως προώθηση πωλήσεων ειδικών προϊόντων σε ειδικό κοινό. Όσο λιγότερα ξέρει το κοινό τόσο ευκολότερη και αποτελεσματικότερη η δουλειά του περιοδικού. Συνέπεια του προηγουμένου ότι το κοινό καλό είναι να μην αποκτά αυτονομία κρίσης, αλλά να εξαρτάται διαρκώς απ' την αυθεντία του περιοδικού. Το κοινό να δέχεται μόνο πληροφόρηση, όχι ουσιαστική εκπαίδευση. Να οδηγείται συστηματικά σε κατανάλωση νέων προϊόντων, όχι στην βέλτιστη χρήση αυτών που ήδη έχει.

Αν κάποιος συνεργάτης του περιοδικού δεν συμφωνεί, είτε αναγκάζεται να γράφει κείμενα σε δύο επίπεδα, με την ελπίδα ότι κάποιοι υποψιασμένοι αναγνώστες θα μπορέσουν να διακρίνουν την αλήθεια "ανάμεσα στις γραμμές", είτε πάει σπίτι του...

Δεν το γράφω έχοντας κατά νου τον κ. Κωτσή, στον οποίο με την ευκαιρία εύχομαι την καλύτερη δυνατή συνέχεια, αλλά την γενικότερη εικόνα του χώρου. Ο αναγνώστης καλό είναι να ξέρει τι να περιμένει και τι να μην περιμένει από ένα περιοδικό.

Αρκετά παλιά, από λάθος η εταιρεία στην οποία εργαζόμουν, έστειλε σε περιοδικό για συγκριτική δοκιμή μια καμμένη motherboard που δεν άναβε καν. Όταν το καταλάβαμε ήταν πια αργά, το τεστ είχε ήδη γίνει, απ' ότι μας είπαν. Και η motherboard βγήκε δεύτερη! Ονόματα δεν ανακατεύουμε για να μην μπλέξουμε με νομικά τμήματα, αλλά δεν νομίζω ότι είμαι ο μόνος με γνώση τέτοιων καταστάσεων, μιας και έτυχε να ακούσω και για αρκετές παρόμοιες περιπτώσεις χωρίς καν να το ψάχνω... Αν τολμάει κάποιος άλλος ας παραθέσει παρόμοια στοιχεία.
 
Μα ο ΗΧΟΣ ηταν ο Παρης....τωρα που θα γινει Αυστριακο εντυπο,αντε να το διαβασουμε που δεν ξερουμε Γερμανικα.
Παρη καλη συνεχεια σε οτι και να κανεις.
 
Re: Απάντηση: Τέλος εποχής

georgepyr said:
Μα ο ΗΧΟΣ ηταν ο Παρης....τωρα που θα γινει Αυστριακο εντυπο,αντε να το διαβασουμε που δεν ξερουμε Γερμανικα.
Click to expand...

Τί να κάνουμε, έτσι είν' η ζωή. Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό.
 
Πάντως το διαδύκτιο εχει κανει δουλειά !!! τωρα πού το σκέφτομαι το τελευταίο μου σύστημα ειναι 100 τα εκατό ιντερνετικό , απο κει προτοείδα, απο κεί διαβασα τα reviews απο κεί το αγόρασα , με δυο κλικ βλέπεις μονοκοπανια 10 κριτικές που παλία επρεπε να δωσεις παραγγελιά στα περιπτερα του ειδικού τύπου στην ομόνοια παρέα με τους παραξενους θαμωνες της πλατείας , και καμποσα χιλιαρικα!!!!!
 
To περιοδικό ΗΧΟΣ ήταν ένας φάρος τότε στα δύσκολα χρόνια του 80 για όσους ζητούσαν πληροφόρηση για τη τεχνολογία του ήχου και τη μουσική. Τώρα πλέον ειναι μια σκιά του εαυτού του λόγω της κυκλοφοριακής πτώσης που είχε τη τελευταία δεκαετία.
Click to expand...
Το πρειοδικό είναι μια σκια του εαυτού του λόγω της κυκλοφορίας, ή το αντίστροφο. Και μην μου πείτε αν το αβγό έκανε την κότα, κλπ. Πότε είδατε στον Ήχο έρευνα αγοράς, ένα ερωτηματολόγιο στο περιοδικό για το τι διαβάζει και τι θέλει να διαβάζει ο κόσμος;
Έτσι είναι. To μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό.
Click to expand...
Και το πιο μεγάλο ψάρι είναι γνωστό ως "καρχαρίας".
 
Δεν πιστεύω ότι ο ¨Ηχος είναι σκιά του εαυτού του.Περνάει μια κρίση ταυτότητας η οποία είναι γενικότερη στο χώρο και οφείλεται στην ταχύτητα με την οποία ταξιδεύει πλέον η πληροφορία .Γι αυτό πιστεύω πως η σωτηρία των περιοδικών είναι η στροφή τους στην ΑΠΟΨΗ κάτι που δεν ξέρω αν μπορεί να γίνει στην Ελλάδα με την μικρή της αγορά και τους ψιλοεκβιασμούς από αντιπροσώπους -διαφημιζόμενους

Στον κύριο Κωτσή να ευχηθώ το καλύτερο -γράφει πολύ ωραία και μου αρέσει που δεν πηγαίνει πάντα με το μετρητικό,απλά δεν πιστεύω στα λεγόμενα <μυθικά> μηχάνηματα
 
Διάβαζα τον Ηχο (και την Στερεοφωνία) από τα μέσα της 10ετίας του '70
Μάλιστα επειδή εκείνη την εποχή κατοικούσα στην Σαουδική Αραβία είχα φροντίσει να μού στέλνουν εκεί ανελλειπως τον Ηχο, ο οποίος ήταν ασύγκριτα καλύτερος από το άλλο περιοδικό το "Στερεο" που κυκλοφορούσε τότε.
Από τα μέσα της 10ετίας του '80 όμως άρχισε η κατηφόρα. Αρχισαν να εκλείπουν τα καλά τεχνικά άρθρα που τόσα πράγματα μάς δίδαξαν εκείνη την εποχή για τον καινούργιο (τότε) κόσμο της υψηλής πιστότητας. Εξέλειπαν και οι μετρήσεις. Και γενικώς κάθε πέρσυ και καλύτερα.
Την 10ετία του '90 ήμουν πλέον περιστασιακός αναγνώστης του Ηχου (πιο πολύ από συνήθεια) όχι γιατί έχασα το ενδιαφέρον μου για το ανικείμενο, αλλά γιατί έβλεπα ότι το επίπεδο του περιοδικού είχε πέσει πολύ σε σχέση με τα παλιά τεύχη. Υπήρχε και το πολύ καλό Audio εκείνη την εποχή...
Σήμερα πλέον ο Ηχος απλώς ΔΕΝ διαβάζεται. Είναι σαν να παίρνω στα χέρια που το Hitech (άλλο απαράδεκτο περιοδικό)
Αρα το μόνο που μάς έχει απομείνει πλέον είναι το High Fidelity το οποίο όμως είναι ψιλοπροβληματικο με την έννοια ότι σνομπάρει περίπου όποια μηχανήματα έχουν 3ψήφια τιμή. Αλλά εκεί είναι που πραγματικά χρειάζεται ένα περιοδικό. Οταν είναι να δώσει κανείς 10.000 για ένα μηχάνημα δεν χρειάζεται να διαβάσει το περιοδικό. Θα το δει, θα το ακούσει, μέχρι και σπίτι του θα τού το δώσουν για να το ακούσει.
 
Έχετε δίκιο να γκρινιάζετε οι Hi-Endάδες αλλά έχω την εντύπωση οτι αν το περιοδικό παρέμενε στη γραμμή της δεκαετίας 75-85 σήμερα θα ήταν απλά μια παλιά καλή ανάμνηση.
 
Status
Not open for further replies.
Top Bottom