Θανατική ποινή , Ναι ή Όχι;

[Skakinen]

Ενημερωτικά για όσους δεν γνωρίζουν, η τελευταία εκτέλεση στη χώρα μας πραγματοποιήθηκε στις 25 Αυγούστου 1972.
Ήταν ο Βασίλης Λυμπέρης ο οποίος καταδικάστηκε για τη δολοφονία (με εμπρησμό) της γυναίκας, της πεθεράς και των δύο ανήλικων παιδιών του και του επιβλήθηκε η ποινή «τετράκις εις θάνατον».
Εκτελέστηκε με τυφεκισμό.

 

[Σπύρος Σούρλας]

Και πρίν απ τον Λυμπέρη δύο Γερμανοί για ληστειες μετά φόνου σε βενζινάδικα...
Νομιζω λεγονταν Ντούφτ και Μπασεναουερ...
Θυμαμαι τα ονοματα γιατί μού ειχαν κανει εντύπωση οι περιγραφές τών εφημερίδων τής εποχής αλλά και κάποιες εικόνες απο την εκτέλεσή τους.

 

[Skakinen]

Σωστά θυμάσαι Σπύρο τα ονόματα, μόνο που δεν ήταν ακριβώς πριν το Λυμπέρη.

Με την ευκαιρία:
Εκτελέσεις θανατοποινιτών στην Ελλάδα την περίοδο 1960-1972

1960
Για ανθρωποκτονία οι: Σπ. Κ. Καρέλης, Παν. Ε. Μπάκας, Γ. Σ. Λέφας, Σταυρούλα Ν. Γκουβούση, Δ. Ν. Γκουβούσης, Χαρ. Π. Κουοτένης, Ι. Δ. Γιαννάκος και Παν. Λ. Κυριακάκης για ληστεία μετά φόνου.

1961
Για ανθρωποκτονία οι: Σπ. Κ. Χόντζας, Δ. Γ. Κίκας, Στ. Α. Νταρτάνης και Απ. Κ. Φρατζής.

1962
Για ανθρωποκτονία οι: Β. Ι. Χατζηαργυρίου, Αθανασία Ι. Αγγελινού, Ευστ. Ε. Ζουρνατζής, Αλεξάνδρα Αντ. Μέρδη και για ληστεία μετά φόνου οι: Σωτ. Β. Κατόπης και Λ. Ε. Καλογιάννης.

1963
Για ανθρωποκτονία ο Γ. Ε. Χόρδης.

1965
Για ανθρωποκτονία οι: Π. Ζ. Τζήμας, Αικατερίνη Γ. Δημητρέα, Β. Π. Ζαχαρίας, Ν. Μ. Θεολογίτης, Απ. Ε. Κυπαρισσόπουλος, Αλκ. Ε. Κουνολάκης και Λ. Μ. Μπατσάκης για ληστεία μετά φόνου.

1968
Για ανθρωποκτονία οι: Ι. Σ. Μπότσικας, Χαρ. Ν. Βίρλιος, Γ. Δ. Βαγγελής, Αθ. Κ. Φούκης, Ι. Δ. Χαχούλης, για δύο ανθρωποκτονίες ο Δ. Ε. Γιακουμάκης, για ανθρωποκτονίες ο Π. Ν. Σπυριδάκης και ο Αρ. Χ. Παγκρατίδης για ληστεία μετά φόνου.

1969
Για ληστείες μετά φόνου οι αλλοδαποί: Χανς Γουλ. Μπασενάουερ και Χέρμαν Φιλ. Ντουφτ.

1972
Για ανθρωποκτονία και απόπειρα βιασμού ο Γ. Χ. Κασόλας και για τέσσερις ανθρωποκτονίες ο Β. Γ. Λυμπέρης.

Τα αμέσως επόμενα χρόνια καταδικάστηκαν σε θάνατο, αλλά δεν εκτελέστηκαν οι:

1974
Την 1η Ιανουαρίου καταδικάστηκε από το Κακουργιοδικείο Αθήνας ο Ηλ. Σούλης. Είχε σκοτώσει τον σύζυγο της γυναίκας με την οποία διατηρούσε σχέσεις. Στις 2 Μαρτίου καταδικάστηκε από το Κακουργιοδικείο Αθήνας σε θάνατο ο Ν. Κοεμτζής για τρεις ανθρωποκτονίες σε νυχτερινό κέντρο.

1975
Την 1η Μαρτίου καταδικάστηκε σε θάνατο από το Κακουργιοδικείο Κορίνθου ο Φ. Χρονόπουλος για ανθρωποκτονία. Πέθανε στις φυλακές στις 11 Ιανουαρίου 1981. Τον Αύγουστο καταδικάστηκαν σε θάνατο από το Ειδικό Πενταμελές Εφετείο Αθήνας οι απριλιανοί αρχιπραξικοπηματίες Γ. Παπαδόπουλος, Ν. Μακαρέζος και Στ. Παττακός. Στις 21 Σεπτεμβρίου καταδικάστηκε σε θάνατο από το Κακουργιοδικείο Ναυπλίου ο Ι. Δικαιάκος για ανθρωποκτονία. Στις 8 Νοεμβρίου 1975 καταδικάστηκαν σε θάνατο από το Ειδικό Πενταμελές Εφετείο Πάτρας για ληστείες οι Β. Σαραντόπουλος και Θ. Χρηστέας.

1976
Στις 30 Ιουνίου καταδικάστηκε σε θάνατο από το Κακουργιοδικείο Αθήνας για ανθρωποκτονία ο Χρ. Μακρυδάκης. Στις 5 Ιουνίου καταδικάστηκε σε θάνατο για ανθρωποκτονία από το Κακουργιοδικείο Πάτρας ο Σπ. Κατσαβρίας. Από το ίδιο δικαστήριο είχε καταδικαστεί στις 24 Ιανουαρίου για ανθρωποκτονία ο Γ. Τζούδας.

1977
Στις 12 Μαρτίου καταδικάστηκε από το Κακουργιοδικείο Ηρακλείου Κρήτης ο Ν. Παλιουδάκης για ανθρωποκτονία

------------------------------------------------------------
πηγή http://eglima.blogspot.com/2006/10/iv.html

 

[DIPIE]

Καταλαβαίνω,ότι έχει μιά "ιστορική" διάσταση η αναφορά των ονομάτων,αλλά προσωπικά δεν μου αρέσει.
Κάποιοι έχουν μείνει πίσω κι απο την πλευρά των θυμάτων αλλά και του θύτη...

 

[send]

Εάν μιλούσαμε για απλές ποινικές υποθέσεις θα συμφωνούσα. Όμως εδώ μιλάμε για εκτελέσεις και πολύκροτες υποθέσεις οι οποίες ανήκουν, 30+ χρόνια μετά, στην ιστορία.

 

[send]

Να συμπληρώσω ότι η θανατική ποινή στη χώρα μας (άρθρο 50 Ποινικού Κώδικα) καταργήθηκε, και τυπικώς, αρκετά πρόσφατα, με τον Ν. 2207/1994.

Τα εγκλήματα στα οποία προβλεπόταν η θανατική ποινή (και εξακολουθεί να προβλέπεται, στη διατύπωση των σχετικών άρθρων του Ποινικού Κώδικα), πάντα διαζευκτικώς με τα ισόβια, είναι περιορισμένα, πρόκειται ιδίως για την ανθρωποκτονία και τη θανατηφόρα ληστεία, τα υπόλοιπα αφορούν το πολίτευμα ή κατάσταση πολέμου (απόπειρα κατά του ΠτΔ, στατιωτική υπηρεσία στον εχθρό ή υποστήριξη της πολεμικής δύναμης εχθρού).

 

[Skakinen]

Re: Απάντηση: Θανατική ποινή , Ναι ή Όχι;

Καταλαβαίνω,ότι έχει μιά "ιστορική" διάσταση η αναφορά των ονομάτων,αλλά προσωπικά δεν μου αρέσει.
Κάποιοι έχουν μείνει πίσω κι απο την πλευρά των θυμάτων αλλά και του θύτη...

Μα πέρα από το γεγονός ότι έχουν περάσει τόσα χρόνια όπως λέει ο send , ακόμα και υποθέσεις του πρόσφατου παρελθόντος να ήταν , από τη στιγμή που τα ονόματα έχουν αναφερθεί εκτενώς σε μέσα έντυπα και ηλεκτρονικά δεν βλέπω τι το μεμπτό έχει μια επιπλέον αναφορά εδώ η οποία επιπροσθέτως είναι στεγνή και χωρίς περαιτέρω σχολιασμούς.

 

[send]

Μα καλά, εγώ ανέφερα τον Παπαχρόνη, μια ιστορία ακόμη νωπή. Αλλά μιλούμε για την ποινή και όχι για την υπόθεση καθεαυτή.

 

[Skakinen]

Να και ο χάρτης κατανομής της θανατικής ποινής.
Τα νούμερα που αφορούν τις εκτελέσεις είναι σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία διότι τα ανεπίσημα είναι κατά πολύ μεγαλύτερα (για την Κίνα εικάζεται ότι ο αριθμός είναι κοντά στις 8.000!!!)

 

[send]

Εν καιρώ πολέμου νομίζω οτι ισχυουν διαφορετικά πράγματα περι εσχάτης προδοσίας, έως και εκτέλεση, χωρίς ομως να ειμαι σιγουρος. Αλλα, φυσικά, δεν μιλούμε για τετοιες συνθήκες...

Επειδή υπάρχει αυτή η εντύπωση... Πέραν του Ποινικού Κώδικα, στον οποίο η θανατική ποινή προβλεπόταν με το άρθρο 50 το οποίο έχει καταργηθεί (Ν. 2207/1994) και στον οποίο υπάρχουν τα άρθρα 143 και 144, που μιλούν για καιρό πολέμου (παροχή βοήθειας στον εχθρό κλπ), υπάρχει και μία σειρά ιδιαίτερων εγκλημάτων του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα για τα οποία εν καιρώ πολέμου προβλέπεται, στη διατύπωσή τους τουλάχιστον, και θανατική ποινή. Όμως η θανατική ποινή, ως είδος ποινής, έχει καταργηθεί και για τα εγκλήματα του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα, με τον Ν. 3289/1994. Η θανατική ποινή δεν προβλέπεται στη χώρα μας για κανένα έγκλημα σε καμία περίπτωση.

 

[ΒΛΑΣΙΔΗΣ]

Τον Μάρτιο του 2001 κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου εκπαιδευτικού ταξιδιού ως υπότροφος του German Marshall Fund βρέθηκα στις ΗΠΑ. Στις 13-16/3 ήμουν στο Ντάλλας του Τέξας με αντικείμενο εμπειρίας περιπολία με περιπολικό (αφού υπέγραψα ότι κατανοώ ότι μπορεί και να σκοτωθώ και πήρα όπλο με δικαίωμα να το χρησιμοποιήσω, ενώ δεν είχα κάνει ούτε μια βολή, εντελώς απαράδεκτο), επίσκεψη σε δικαστικές φυλακές και επίσκεψη σε φυλακές θανατοποινιτών με παραμονή εκεί 24 ώρες.

Το πιο επικίνδυνο από όλα ήταν η επίσκεψη στις δικαστικές φυλακές. Η περιπολία με περιπολικό ως δεύτερος μια νύχτα ολόκληρη δεν μου προξένησε ενδιαφέρον, ούτε κινδύνευσα, διότι είχε ψιλοπράγματα, και κάναμε 4 προσαγωγές στο Τμήμα. Το μόνο που δέχθηκα ήταν μια -γερή- κλωτσιά, εκεί που δεν θέλουμε να δεχθούμε ποτέ.

Στη δικαστική φυλακή είχε απίστευτα πολύ κόσμο και παρότι όλοι ήταν σε διάφανα κελιά (60 άτομα μαζί) φαινόταν ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο καλά. Μάλλον επικίνδυνα.

Στους ετοιμοθάνατους τα πράγματα ήταν διαφορετικά. 12 άτομα περίμεναν πότε το σύστημα θα τους σκοτώσει. Δεν έκανα τίποτε άλλο στη ζωή τους παρά μόνο πρόβες του θανάτου τους. Ένας κακομοίρης είχε κάνει 48 πρόβες σε 4 χρόνια. Και ζύγιζε περίπου 60 κιλά, ενώ σε άλλες φωτογραφίες του φαινόταν πώς όταν μπήκε φυλακή ήταν περισσότεορ από 110 κιλά. Το άγχος της επανάληψης της πρόβας θανάτου....Κίνδυνος κανένας. Ακόμη και να με σκότωναν εκεί μέσα δεν θα άλλαζε τίποτε γι αυτούς τους ναθρώπους. Ούτε καν θα επιταχύνονταν η διαδικασία. Απίστευτο....

Το χειρότερο όμως ήταν όταν κατά τις 4.00 τα ξημερώματα και σε συνθήκες αγρυπνίας με πήγαν να παρακολουθήσω βίντεο από προηγούμενη εκτέλεση. Μπήκα κανονικά στην αίθουσα παρακολούθησης εκτελέσεων, κάθισα στις γνωστές καρέκλες που έχει φωτογραφίσει τα επόμενα χρόνια η LUcida Devlin και είδα ένα βίντεο εικονικής πραγματικότητας (2 ωρών) από μια εκτέλεση του προηγούμενου έτους. Όλη τη διαδικασία.... και την τελική φάση. Η οποία δεν πήγε καλά παρά τις πολλές πρόβες. Και δημιούργησε εκνευρισμό σε όλους. Το χειρότερο ήταν όταν άφησαν να διαχέεται μέσα στην αίθουσα μια μυρωδιά ιδρώτα, αναγούλας, και καψαλισμένου κρέατος, που με διαβεβαίωσαν μετά, ότι προσομοιώνει την πραγματικότητα.

Έχω δει νεκρούς, αποκεφαλισμένους, βιασμένους και βιασμένες, παιδάκια σε τελικό στάδιο ασθένειας, κλπ.

Πολλές φορές μου ήλθε να φωνάξω κι εγώ το … θάνατος.

Όμως αυτός ο θάνατος, ο όποιος θάνατος στην εκτέλεση, όχι ποτέ!!!
Μακριά από τη θανατική ποινή.

 

[emperor]

Η δική μου ταπεινή άποψη στο θέμα της θανατικής ποινής στη χώρα μας, και γενικότερα στον μικρό μας πλανήτη είναι η παρακάτω:
Το θέμα της καταδίκης πρέπει να υπόκειται σε ένα απόλυτο και πραγματικό κράτος δικαίου, το οποίο να αποτελείται ως επί το πλείστον από ενόρκους σε πλειοψηφία, και να μην περιλαμβάνει μέσα αδικήματα πολιτικού χαρακτήρα (όχι πολιτικοποιημένα για λόγους δίκης).
Στην παραπάνω ιδανική κατά την άποψή μου περίπτωση, πρέπει να διακρίνουμε την ποιότητα της πληροφορίας που παρέχονται από τα σημερινά παγκόσμια στατιστικά στοιχεία. Αν παρατηρήσουμε τις θανατικές καταδίκες στην Κίνα π.χ. ή στο Πακιστάν με τις θανατικές καταδίκες στις ΗΠΑ θα δούμε τεράστιες διαφορές. Οι μέν καταδικάζουν ομοφυλοφίλους, βιασμένες γυναίκες και πολιτικούς αντιπάλους ενώ οι δε στη συντριπτική πλειονότητα εμπόρους ναρκωτικών, δολοφόνους-βιαστές παιδιών και γενικά εγκληματίες κατά την κοινή δυτική λογική που εγώ πιστεύω, ιδιαίτερα απεχθείς.
Αν λοιπόν, λέμε αν, υπάρχει η ικανή και αναγκαία συνθήκη δίκαιας ακροαματικής διαδικασίας και σύνθεσης δικαστηρίου για τα παραπάνω εγκλήματα όπως και κάποια άλλα αντίστοιχης βαρύτητας όπου κάποιος εν γνώσει του αφαιρεί ζωές είτε για το οικονομικό του όφελος, είτε για την σεξουαλική του απόλαυση, είμαι σίγουρος ότι η θανατική ποινή του αξίζει.
Δεν μπαίνω στη λογική ο θεός κλπ. Έχει να κάνει καθαρά με θρησκεία και όχι με πολιτισμό. Ο θεός των εβραίων (αρχή παντών των θρησκειών) το επιτρέπει. Το ίδιο και των μουσουλμάνων. Ο δικός μας βγήκε πιο μαλακός ίσως λόγω πιο εξελιγμένου πολιτισμού. Παλιά ο ίδιος ο θεός το επέτρεπε σε θέματα πολύ μικρότερης σημασίας από τα παραπάνω.
Για τη σύγκριση της θανατικής ποινής με τα ισόβια, είναι μάλλον αστεία.
Δείχνει παντελή άγνοια της πραγματικής κατάστασης στις φυλακές, με τους ισοβίτες σε σχέση με τους άλλους ποινικούς κρατούμενους. Ένας ισοβίτης κύριοι δεν έχει να χάσει απολύτως τίποτε. Ειδικά ένας των παραπάνω κατηγοριών. Αποτέλεσμα, είναι αντί αυτός ο άνθρωπος να κάνει οτιδήποτε για να βελτιωθεί , απλά να μην νοιάζεται για το αύριο που δεν υπάρχει και να διαπράττει και εντός της φυλακής εγκλήματα ίδιου ή χειρότερου τύπου.
Εξαιρέσεις; Υπάρχουν σίγουρα. Όπως υπάρχουν σε όλα τα θέματα και στάσεις στη ζωή. Λάθη στις θανατικές ποινές; πολλά. Σημασία κατά την δική μου άποψη όμως έχει το "γενικό καλό" που μπορεί να προκύψει από ένα τέτοιο μέτρο, ειδικά να εφαρμοστεί δίκαια και ιδιαίτερη προσοχή λόγω βαρύτητας.

 

[sakisxas]

Ναι,και με τόνο μάλιστα για βίαια κατά της ζωής εγκλήματα,ληστείες μετα φόνου και βιασμούς ανηλίκων.Φτάνει πια,δε πάει αλλο!!

 

[Μελίδης Μιχάλης]

Νομίζω πως οι φυλακές κλπ λέγονται σωφρονιστικά ιδρύματα. Άρα ο σκοπός τους δεν είναι η τιμωρία.
Φυσικά και είμαι κατά της θανατικής ποινής.



Μιχάλη, θεωρώ πολύ "πρόχειρη" την τοποθέτησή σου.

Είναι πρόχειρη αλλά ουσιώδης.
Αν δεν έχεις να φοβάσαι, πιο εύκολα κάνεις ατόπημα.
Εγώ θα έλεγα ναι, σε βαριές περιπτώσεις.
Πιστεύω ότι ο φόβος του θανάτου είναι αποτρεπτικός για κάποια εγκλήματα.
Όπως στις "τριτοκοσμικές" χώρες (π.χ. Αραβικά Εμιράτα) τους κλέφτες τους έκοβαν το χέρι.
Κάποιος καθηγητής μου στον Δημόκριτο κάποτε που είχε κάνει ταξίδι εκεί, μας είχε πει ότι αν άφηνες το πορτοφόλι σου σε δημόσιο χώρο για πολλή ώρα δεν τολμούσε κανένας να το πάρει.
Φοβόταν για το χέρι τους.
Όμως έτσι κι αλλιώς απαγορεύτηκε και δεν επανέρχεται οπότε ότι και να λέμε.........

 

[Myrtw]

Είστε υπέρ ή κατά της θανατικής ποινής;

Πιστεύετε ότι έχει θέση σε μια σύγχρονη οργανωμένη κοινωνία;
Πρέπει να υπάρχει για συγκεκριμένες παραβατικές δραστηριότητες ή είναι καθολικά απορριπτέα;
Εξαντλείται η συζήτηση περί θανατικής ποινής στα πλαίσια της φιλοσοφίας και λειτουργίας του Σωφρονιστικού συστήματος ή υπάρχουν και ευρύτερες προεκτάσεις σχετικά με τον Πολιτισμό που εκφράζει μια κοινωνία;

Skakinem, αυτό το θέμα σκεφτόμουν να ανοιξω κι εγώ για συζήτηση.

Στην Γ' Λυκείου μας είχαν βάλει αυτό το θέμα. Τότε είχα γράψει ότι ήμουν υπέρ της θανατικής ποινής και μάλιστα είχα πάρει και πολύ καλό βαθμο λόγω του ότι υπεράσπισα την άποψή μου με επιχειρήματα. Τώρα είμαι ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΗ στη θανατική ποινή και ειλικρινά δε θυμάμαι τι στο καλό έγραψα τότε!

Ο φονιάς υπήρξε κάποτε μωρό. Το βρέφη γεννιούνται με κακία? Το θέμα είναι πως έφτασε να γίνει φονιάς. Γεννιόμαστε δολοφόνοι? Ή μήπως γινόμαστε? Ίσως θα έπρεπε να διερωτηθούμε για τις καταστάσεις που έχει βιώσει ένας φονιάς μέχρι τη στιγή που έκανε φόνο.Και στην τελική, η θανατική ποινή δεν είναι έγκλημα?

Τώρα να μου πεις αν κάποιος σκότωνε το παιδί μου η κάποιο αγαπημένο μου πρόσωπο (εννοείται όχι από ατύχημα) τι θα έκανα? Και πόσο μάλλον σε μια "πολιτισμένη" κοινωνία με τη δικαιοσύνη να έχει τόσα "παραθυρακιά"? Χμμμμ!! Δύσκολη απάντηση.

Υ.Γ. Ωραία απάντη έδωσα!!! Μέσα στην αντίφαση!!! Τέλος πάντων. Είμαι ενάντια στη θανατική ποινή.

 

[Myrtw]

Ο βιαστής μικρών παιδιών κατά τη γνώμη μου εμπίπτει αν όχι περισσότερο ,τουλάχιστον σε σοβαρό ποσοστό , στη σφαίρα της ιατρικής - ψυχιατρικής και λιγότερο στη σφαίρα του ποινικού δικαίου.

ΔΙΑΦΩΝΩ. Όλοι στο ψυχίατρο!

Δηλαδή ο βιαστής ανηλίκων που, ναι μεν δεν τα σκοτώνει, αλλά αφήνει τα παιδάκια "ζωντανά-νεκρά" (οκ λίγο παρατραβηγμένη έκφραση) να πάει ψυχίατρο και να τη σκαπουλάρει σε καμμια 10ετία και κάποιος που έκανε έγκλημα πάθους, για παραδειγμα, στο δικαστήριο????!!!!

Δε νομίζω!!

 

[Σπύρος Σούρλας]

Απάντηση: Re: Θανατική ποινή , Ναι ή Όχι;

ΔΙΑΦΩΝΩ. Όλοι στο ψυχίατρο!

Δηλαδή ο βιαστής ανηλίκων που, ναι μεν δεν τα σκοτώνει, αλλά αφήνει τα παιδάκια "ζωντανά-νεκρά" (οκ λίγο παρατραβηγμένη έκφραση) να πάει ψυχίατρο και να τη σκαπουλάρει σε καμμια 10ετία και κάποιος που έκανε έγκλημα πάθους, για παραδειγμα, στο δικαστήριο????!!!!

Δε νομίζω!!

Με συγχωρείτε γιά την παρέμβαση,αλλά..........
Κάνετε λάθος ή δεν διαβάζετε τα προηγούμενα τhreads..
Η οποια ψυχιατρική βοήθεια μετά την ποινή του δικαστηρίου δεν αθωώνει τον δράστη...
Αυτό ήδη έχει κριθεί απο το δικαστήριο όπου θεωρείται ότι ο δράστης δεν έχει το ακαταλόγιστο...
Και δεν ανατρέπεται εκ τών υστέρων με οποιαδήποτε ψυχιατρική γνωμάτευση..
Ο δράστης δικαιούται εάν το επιθυμεί να ζητήσει βοήθεια για τον εαυτό του και μόνον,οχι για να κερδίσει κάτι απο την δικαιοσύνη.
Η πρόγνωση σε αυτές τις διαταραχές προσωπικότητας είναι μέτρια έως πολύ μέτρια(και εξ´ορισμού στίς διαταραχές προσωπικοτητας υπάρχει επίγνωση τής πράξης)και λίγοι ζητάνε βοήθεια......

Εντελώς διαφορετικές ειναι οι περιπτώσεις,όπου ένας σχιζοφρενής διαπράττει φονο...
Εκεί με δικαστική απόφαση εγκλειεται σε ψυχιατρικό ίδρυμα(κλειστό) και γιά να εξέλθει θα πρέπει να υπάρχει διαβεβαίωση Διευθυντών τής Κλινικής οτι έχει υπάρξει ύφεσις τής νόσου..
Γεγονός πού σπάνια βεβαιώνεται...

 

[Δημήτρης Ν.]

Ναι . Χωρίς περαιτέρω ανάλυση.

 

[Maverick]

Συμφωνώ με τους προλαλήσαντες που επιχειρηματολόγησαν κατά της θανατικής ποινής για τους λόγους που αναφέρθηκαν ήδη και για δύο ακόμα λόγους:

1ον: υπάρχουν οι περιπτώσεις δικαστικής πλάνης όπου εκτελέστηκαν αθώοι άνθρωποι.
2ον: οι χιλιάδες περιπτώσεις όπου διάφορα καθεστώτα με πρόσχημα ποινικά εγκλήματα, καταδίκασαν σε θάνατο και εκτέλεσαν πολιτικούς τους αντιπάλους.

 

[Σπύρος Σούρλας]

Απάντηση: Re: Θανατική ποινή , Ναι ή Όχι;

Συμφωνώ με τους προλαλήσαντες που επιχειρηματολόγησαν κατά της θανατικής ποινής για τους λόγους που αναφέρθηκαν ήδη και για δύο ακόμα λόγους:

1ον: υπάρχουν οι περιπτώσεις δικαστικής πλάνης όπου εκτελέστηκαν αθώοι άνθρωποι.
2ον: οι χιλιάδες περιπτώσεις όπου διάφορα καθεστώτα με πρόσχημα ποινικά εγκλήματα, καταδίκασαν σε θάνατο και εκτέλεσαν πολιτικούς τους αντιπάλους.

Προσυπογράφω.
Γιά το δευτερο υπάρχει η ίδια η Ιστορία,που τά έχει καταγράψει..
Αλλά και ο πρώτος λόγος είναι σοβαρότατος..
Και έχουν υπάρξει αρκετές περιπτώσεις δικαστικής πλάνης σέ ποσοστά μάλιστα πού προκαλούν έκπληξη.