Ανέλπιστα καλή (με βάση το τι περίμενα πάντα), αν μη τι άλλο την ευχαριστήθηκα πολύ περισσότερο από το τηλεοπτικό Mandalorian. Δεν έκανε πουθενά κοιλιά, ενώ οι σκηνές (ειδικά αυτές με τις αερομαχίες που δεν παρεμβάλονταν τα διάφορα τερατάκια) ήταν πάρα πολύ προσεγμένες, είχαν μια ωραία 'οργανικίλα', έδιναν μια φοβερά μη CGI αίσθηση λες και όλα είναι πραγματικά. Το στάρι ψιλοβασικό αλλά για Star Wars μιλάμε, όσο χρειαζόταν.
Αυτό που ήταν μεγάλη ήττα για μένα -άσχετα της ταινίας- ήταν η ΙΜΑΧ στο MALL. Ο ήχος όταν φόρτωνε ήταν ΤΡΑΓΙΚΟΣ, ήταν λες και άκουγες από τη ντουντούκα του καρπουζά. Τσιριχτά πρίμα να σου τρυπάνε τα αυτιά, αντήχηση να μουτζουρώνει τα πάντα, σε κάποια φάση έκλεισα αυτιά που δεν το'χα ξανακάνει ποτέ στην Ελλάδα (μόνο σε κάτι σάπιες αμερικάνιες αίθουσες). Κρίμα, δεν ήταν έτσι πέρσι το καλοκαίρι. Αρχίζω να σκέφτομαι μήπως δω τον Νόλαν σε κανονική αίθουσα τελικά.