Γιατί πρέπει να κινούμαστε ώρες ώρες στα άκρα ;;;; Υπάρχουν στιγμές σε αυτό το νήμα που για κάποιον παρατηρητή είναι σαν να υπάρχει μια μάχη μεταξύ υπέρμαχων και "πολέμιων" του θηλασμού.
Σαφώς και ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει ότι θέλει , αν θέλει κι όταν θέλει. Αυτό δεν σημαίνει αυτόματα οτι επειδή του παρέχεται η ελευθερία αυτό που κάνει είναι απαραίτητα ορθό. Και το ορθό δεν το καθορίζουμε εμείς αλλά η φύση καλώς η κακώς.
Μπορούμε συλλεγοντας μέρη των απόψεων απο διάφορα μέλη να φτιάξουμε ένα πάζλ το οποίο να αντικτοπτρίζει ένα μερος της σημασίας του θηλασμού.
Και το να ισοπεδώνουμε το θέμα με αστεία επιχειρηματολογία ή ανέφικτες συνθήκες δεν είναι και το πλέον φυσιολογικό.
Είτε αυτός ο κόσμος είναι αυθύπαρκτος είτε τον δημιούργησε ο Θεός, η λειτουργία του και η υπαρξή του υπακούει σε νόμους όπως και η ζωή και η ύπαρξη και η εξέλιξη κάθε είδους ζωής.
Η επέμβαση και η αλλαγή στις μεθόδους της φύσης γίνεται εδώ και πολλά χρόνια απο τον άνθρωπο και ζούμε πολλά απο τα ωφέλη της αλλα και τα προβλήματα που δημιουργησε. Σε αυτόν τον τομέα της ανθρώπινης ύπαρξης και μιας και αναφέρθηκαν τα περι γονιδίων κτλ,, υπάρχει και η πληροφορία που λέει στο βρέφος ότι στο στήθος της μητέρας του θα βρεί το πρώτο του γεύμα.
Αν εμείς οι άνθρωποι πιστεύουμε οτι η νοημοσύνη μας υπερτερεί της νοημοσύνης της φύσης τότε μπορούμε να προβούμε στις δοκιμές, πειράματα κτλ με πειραματόζωο το δικό μας παιδί κι απλα να περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει.
Έχουν γραφτεί πάρα πολλά posts σχετικά με το αν είναι δικαίωμα η όχι της γυναίκας κτλ.
Είναι δικαίωμά της, αν θέλει θηλάζει αν δεν θέλει όχι. Αν θέλει να ταϊσει το βρέφος με υποκατάστατο ή όχι.
Δεν νομίζω να διαφώνησε κανείς ή να είπε ότι οπωσδήποτε πρέπει να θηλάσει.
Κατα την ταπεινή μου άποψη δεν με ενδιαφέρει το πρέπει ή όχι , δεν με ενδιαφέρει το αν είναι δικαίωμα ή όχι.
Με ενδιαφέρει κατα πόσο η μάνα θα νιώσει αυτήν την ανάγκη του μωρού της και θα προσφέρει το θηλασμό χωρίς σκέψη , χωρίς προβληματισμό, αλλά γιατί πολύ απλά αυτό που κρατάει στα χέρια της είναι μέρος του εαυτού της, είναι η ζωή που βγήκε απο μέσα της και όσω υπάρχει θα την κοιτά στα μάτια θα ζητάει την αγάπη.
Αν η μητέρα δεν μπορεί να νιώσει αυτήν την ανάγκη , αυτήν την μαγεία που την συνδέει με το βρέφος ( και δεν είναι μόνον ο θηλασμός )τότε δε χρειάζεται να μπεί στον κόπο, βάσανο, τυραννία κτλ του να θηλάσει το μωρό της.
Και για να εκφέρω και την αποψή μου επί του θέματος της έρευνας, πιστεύω ότι μπορεί και να έχει μια μικρή σχέση ο θηλασμός με την ευφυϊα του βρέφους, αλλά πρώτον το δείγμα είναι μικρό και δεύτερον ίσως να μην είναι τόσο θέμα της χημικής σύστασης του γάλακτος της μητέρας όσο της όλης διαδικασίας που μπορεί να συντελεί στην ψυχική ηρεμία οτυ βρέφους και συνεπώς και στην ομαλότερη ανάπτυξη των διεργασιών του εγκεφάλου του.
ευχαριστώ για την υπομονή σας και συγχωρέστε με για το μακροσκελές post.
