Απάντηση: Re: Τι πιστεύετε πως θα γίνει σε αυτές τις εκλογές;
Παρολο που ειμαι απαισιοδοξος, γιατι πιστευω οτι τελικα ο οπαδισμος θα επικρατησει ενισχυμενος και απο το γνωστο βρωμικο παιχνιδι των κομματικων μηχανισμων και το μπουρου μπουρου των μεγκατσανελς, ειναι πολλα σημαδια που δειχνουν οτι τελικα τα μεγαλα κομματα θα χασουν τοση πολλη απο τη δυναμη τους που μπορει και να τους στοιχησει.
Βλεπω φιλους μου, κλασσικους ψηφοφορους του Πασοκ, που δεν μπορουν να το ξαναψηφισουν. Το πιο εντυπωσιακο ειναι οτι και πολλοι απο τους γονεις τους λενε το ιδιο. Ανθρωποι που συναντουσες στο δρομο, ξερουν οτι εισαι πολυ μακρια απο το ΠΑΣΟΚ, αλλα παρολα αυτα ανοιγαν συζητηση για να σε πεισουν. Επισης, πολυς κοσμος που συχνα αδιαφορουσε, τωρα δεν θα το κανει και σιγουρα δεν θα ψηφισει εναν απο τους 2.
Προσωπικα, εχω εντυπωσιαστει απο τον Τζημερο, αφου ειναι στη θεωρια αυτο το νεο που περιμενα να ερθει. Ξεκαθαρα τεχνοκρατικες αποψεις, νεοι ανθρωποι με βιογραφικα γεματα και καμια σχεση με την πολιτικη. Επισης πιστευουν οτι ο καπιταλισμος ειναι το μονο εφαρμοσιμο συστημα. Μπορει να συμφωνεις η να διαφωνεις με αυτο, αλλα μηπως και οσοι υποσχονται κοινωνικο κρατος μπορουν ή θελουν να το φερουν? Ειναι περιεργο που ειναι εντελως αγνωστοι, γιατι μια ματια την αξιζουν.
Κοντοπατριωτάκι, από τότε που οι κοινωνίες παρήγαγαν έστω και το παραμικρό πλεόνασμα, δεν υπάρχουν "τεχνοκρατικές λύσεις". Το πώς θα διανεμηθεί είναι ξακάθαρα θέμα αρχών της δεδομένης κοινωνικής οργάνωσης. Δηλαδή αμιγώς πολιτικό..
Έχω αλιεύσει διάφορα μαργαριτάρια από τις "θέσεις" των συγκεκριμένων. Παράδειγμα: " Απαγορεύονται οι πορείες στο οδόστρωμα. "
Αυτό μου έλυσε και την απορία γιατί στην πρωτομαγιά του Σικάγου - μέρες που είναι - ματοκύλισαν τους απεργούς: Θα κατέβηκαν - προφανώς - στο οδόστρωμα..
Έχω κι άλλο:
"Ποτέ δεν καταλάβαμε γιατί η Παιδεία, η πιο σημαντική επένδυση για το μέλλον της χώρας, θα πρέπει να έχει πολιτικό προϊστάμενο ..."
Είναι πραγματικά επικίνδυνοι. Ή δεν ξέρουν ότι η παιδεία είναι διαφορετικό πράγμα από την κατάρτιση, ή μας δουλεύουν. Μάλλον το πρώτο.
Το τι θα διδαχθεί, σε ποιούς και ποιός θα πληρώσει γι αυτό, είναι επίσης πολιτική απόφαση.
Ακραίο παράδειγμα για να γίνω κατανοητός: Στις δυτικές κοινωνίες του 19ου αιώνα, δεν υπήρχε πρόβλεψη για εθνικό σύστημα παιδείας: Γράμματα μάθαινε όποιος μπορούσε να πληρώσει τα - ελάχιστα - ιδιωτικά σχολεία, ή κατ' οίκον δασκάλους (σύνηθες στην αριστοκρατία).
Η κοινωνία τότε δεν θεωρούσε ότι πρέπει να δοθεί στο παιδί του ανθρακωρύχου η δυνατότητα να γίνει π.χ. δικηγόρος.
Πίστευαν ότι κάτι τετοιο είναι και επιζήμιο, μιας και θα στερούσε από τις φάμπρικες που κατείχαν οι τότε κυβερνώντες φθηνό εργατικό δυναμικό (στη Γερμανία π.χ των αρχών του 20ου αιώνα, ψήφιζαν μόνο όσοι ειχαν ιδιοκτησία ή υπερέβαιναν κάποιο όριο εισοδήματος) .
Σήμερα, κάτι παρόμοιo επιχειρείται στις ΗΠΑ με τα charter schools: Βλέπε και ..@παριές Γιωργάκη περί "κουπονιών παιδείας" τις οποίες κατά καιρούς έχει αναμασήσει όλος ο νεοφιλελεύθερος συρφετός: Ντόρα, Μάνος κλπ.
Τους έχω νέα: Δεν είμαστε αυτιστικοί, επικοινωνούμε με τον έξω κόσμο και οι υποτιθέμενες νέες ιδέες τους είναι γνωστές από τη δεκαετία του '70. Όπως και η καθαρά πολιτική - υπέρ συγκεκριμένων τάξεων - στόχευσή τους.
ήθελα να το τονίσω.
