Το κακό Κωνσταντίνε, είναι ότι όπου κι αν ρίξεις αυτή τη ρημάδα τη δεύτερη ματιά, μετά θες να φτιάξεις τα μπογαλάκια σου και να φύγεις για πάντα... Προσωπικά τον Τζήμερο τον συμπάθησα μια φορά που τον είδα σε ένα πάνελ μαζί με 2-3 "δεινόσαυρους", και έδειχνε πραγματικά ότι δε μπορούσε να συμμετάσχει στην παρωδία "πολιτικής" κουβέντας στην οποία τον προέτρεπαν οι άλλοι, αφού αυτός μιλούσε για πρόγραμμα και οι υπόλοιποι για "συσχετισμούς δυνάμεων, σαφείς λαϊκές εντολές, νέες προκλήσεις" κλπ. Εκεί και μόνο είδα έναν άνθρωπο που πράγματι είναι εκτός της παράνοιας, χωρίς βέβαια να ξέρω τι ακριβώς πρεσβεύει.
Απ'το να συμπαθήσεις κάποιον όμως, μέχρι να τον εμπιστευθείς, υπάρχει μια μεγάλη απόσταση, που δεν έχει καταφέρει να καλύψει. Βέβαια, σε κάθε θέση του, υπάρχουν κάποια πολυ θετικά στοιχεία, όπως και κάποια ιδιαιτέρως ατυχή. Αλλά ακόμα και αυτό συμβαίνει στις θέσεις κάθε παράταξης.
Όσο για το αν είναι δόκιμο να εμπιστευθεί κανείς την πολιτική σε κάποιον μη πολιτικό, να θυμήσω ότι απ'τους "πολιτικούς" που περιφέρονται γύρω μας σήμερα, κανείς δεν είναι πραγματικά τέτοιος. Η πολιτική κατά την εφαρμογή της, κατά την ταπεινή μου άποψη πάντα, δεν πρέπει να έχει αριστερά ή δεξιά στεγανά, πρέπει να προσαρμόζεται στην κοινωνία, και στα μεγάλα διλήμματα να μην περιμένει την δευτέρα παρουσία όπου "θα αλλάξουν οι συσχετισμοί", αλλά να προχωράει προς τα εκεί που πιστεύει ότι είναι το σωστό, προσπαθώντας παράλληλα να καλύπτει κάθε πιθανή αδικία.
Τον Τζήμερο μάλλον δε θα τον τιμήσω λόγω κάποιων παιδαριωδών απόψεών του (πχ συγκεντρώσεις στα πεζοδρόμια), αλλά θα ήθελα πολύ να είναι αυτός που εκφράζει τις φιλελεύθερες αντιρρήσεις σε ένα υγιές (θα'θελα) Κοινοβουλιο.
Απ'το να συμπαθήσεις κάποιον όμως, μέχρι να τον εμπιστευθείς, υπάρχει μια μεγάλη απόσταση, που δεν έχει καταφέρει να καλύψει. Βέβαια, σε κάθε θέση του, υπάρχουν κάποια πολυ θετικά στοιχεία, όπως και κάποια ιδιαιτέρως ατυχή. Αλλά ακόμα και αυτό συμβαίνει στις θέσεις κάθε παράταξης.
Όσο για το αν είναι δόκιμο να εμπιστευθεί κανείς την πολιτική σε κάποιον μη πολιτικό, να θυμήσω ότι απ'τους "πολιτικούς" που περιφέρονται γύρω μας σήμερα, κανείς δεν είναι πραγματικά τέτοιος. Η πολιτική κατά την εφαρμογή της, κατά την ταπεινή μου άποψη πάντα, δεν πρέπει να έχει αριστερά ή δεξιά στεγανά, πρέπει να προσαρμόζεται στην κοινωνία, και στα μεγάλα διλήμματα να μην περιμένει την δευτέρα παρουσία όπου "θα αλλάξουν οι συσχετισμοί", αλλά να προχωράει προς τα εκεί που πιστεύει ότι είναι το σωστό, προσπαθώντας παράλληλα να καλύπτει κάθε πιθανή αδικία.
Τον Τζήμερο μάλλον δε θα τον τιμήσω λόγω κάποιων παιδαριωδών απόψεών του (πχ συγκεντρώσεις στα πεζοδρόμια), αλλά θα ήθελα πολύ να είναι αυτός που εκφράζει τις φιλελεύθερες αντιρρήσεις σε ένα υγιές (θα'θελα) Κοινοβουλιο.
Last edited: