isoviths
Senior Member
- 19 September 2007
- 619
αγαπητέ Αντώνη είμαι στον ιδιωτικό τομέα και έχω εταιρεία μελετών, κοινώς παροχή υπηρεσιών.
Αλλά γιά ένα διάστημα έκανα και εμπορική δραστηριότητα σε ενδοκοινοτικές αποκτήσεις. (1996-2002).
Το ιδανικό είναι ότι πρέπει να καταλάβουμε όλοι οτι με το τίποτα δεν γίνεται επένδυση.
Θέλει να την κάνεις με κεφάλαιο.
Και το κεφάλαιο αυτό δεν θα το αποσβέσεις σε ένα -δυό ή πέντε χρόνια.
Θα το αποσβέσεις σε όλη τη διάρκεια της δραστηριότητας.
Η ουσία είναι να έχεις κέρδος και να ζεις με αυτό και όχι να νομίζεις ότι τα χρήματα που επένδυσες θα τα ξαναπάρεις διπλά σε 5 χρόνια. Δυστυχώς πολλοί το πιστεύουν αυτό. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της ενασχόλησης του Ελληνα με το χρηματιστήριο. Τα εύκολα χρήματα. "Αφού τα διπλασιάζω σε ένα μήνα στη Σοφοκλέους να το κάνω και στο κατάστημα"
Ετσι δημιουργήθηκαν οι υπεραξίες και οι φούσκες στα πάντα.
Στην επιχείρησή μου, αν εξαργύρωνα τον εξοπλισμό που έχω αγοράσει από τότε που έκανα έναρξη δεν θα χρειαζόταν να δουλέψω μέχρι να βγώ στη σύνταξη.
Δε διαφωνώ κύριε Παναγιωτίδη, το έχω γράψει και νωρίτερα!
Αν επιθυμείς να μείνεις στο χρόνο, μάχεσαι καθημερινά με τις συνθήκες της αγοράς, προσαρμόζεσαι, ελίσσεσαι, ενημερώνεσαι, ψάχνεις, κάθεσαι και πάλι στο θρανίο για να εκπαιδευτείς στις νεότερες εξελίξεις στο αντικείμενο που εμπορεύεσαι, παζαρεύεις με τους οίκους του εξωτερικού και ΟΧΙ με τους πελάτες σου, παρακινείς (όπως έγραψε ο κύριος Πέτρος) τους συνάδελφους για κοινοπραξίες με στόχο τη μείωση του κόστους κλπ.
Πρέπει να καταλάβουμε όλοι πως είμαστε εξίσου καταναλωτές και επιθυμούμε την καλύτερη τιμή για το καλύτερο προϊόν.
Πρέπει να καταλάβουμε επίσης, ότι όπως κάποιοι κάνουν παράπονα για τις συνθήκες που επικρατούν στο χώρο που δραστηριοποιούνται, τις ανάλογες δυσκολίες συναντούν και οι υπόλοιποι ;-)