Το μεταναστευτικό στην Ελλάδα...

[h=3]80 ΧΡΟΝΗ 6 ΜΗΝΕΣ ΧΩΡΙΣ ΡΕΥΜΑ ΕΠΙΒΙΩΝΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ- ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ[/h]
​
[video=youtube;lnvnVEZuJ9E]http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=lnvnVEZuJ9E[/video]
Το ανάλγητο πρόσωπο της κυβέρνησης σε όλο του το μεγαλείο. 80χρονη γυναίκα στα Πατήσια ζουσε 6 μήνες χωρίς ρεύμα! Το πενιχρό εισόδημα της των 150 ευρώ δεν της δίνει την δυνατότητα να καλύψει ουτε τα βασικα. Μεγάλη βοήθεια της εχουν προσφέρει οι μετανάστες που εχουν ενα μαγαζί δίπλα στο σπίτι της: εκει παιρνάει πολλες ώρες απ'την ημέρα της μπροστά απ'τη σάμπα τους προσπαθώντας να ζεσταθεί ή μαγειρεύοντας στο γκαζάκι τους. Το ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ηταν εκεί να επαναφέρει το ρεύμα. Πέρα απ'αυτο επανέφερε και την ελπίδα και τη χαρά στα μάτια της 80 χρονης γιαγιάς. Η τρομοκρατία της ΔΕΗ κ της τροϊκανής κυβέρνησης δεν θα περάσει- ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΧΩΡΙΣ ΡΕΥΜΑ - ΚΑΝΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗ ΚΡΙΣΗ!
ΟΠΛΟ ΜΑΣ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ!
Ως Πυρηνας Αλληλεγγυης του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ κάνουμε έκκληση σε όποιους έχουν την δυνατότητα να προσφέρουν, τρόφιμα- ρούχα -- φάρμακα ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να φανεί χρήσιμο στον συνάνθρωπο. ΤΗΛ 211 0192839 - [email protected]
http://kinimadenplirono.gr
​


http://www.epitropesdiodiastop.blogspot.gr/2013/01/80-6.html
 
[h=1]Περί ρατσισμού[/h] από Ηλίας Μαμαλάκης στις 30/01/2013


Ο ρατσισμός βασίζεται στο φόβο για το άγνωστο άτομο που είναι απέναντί σου, που δεν μιλάει τη γλώσσα σου, που πιθανόν να έχει άλλο χρώμα το δέρμα του από το δικό σου και που τα έχει χαμένα σε μια άγνωστη χώρα γι’ αυτόν και πολύ οικεία για σένα.


Φοβάται για το αναπάντεχο, είναι σε θέση άμυνας, ίσως απελπισμένος, πεινάει, διψάει και κρυώνει και μόνο τα μάτια του μπορούν να μιλήσουν. Πιο εύκολα περιμένει μια κλωτσιά παρά ένα πιάτο φαγητό και η αλυσίδα των παρεξηγήσεων ξεκινάει που μπορεί να οδηγήσει στα άκρα. Στην παραβατικότητα, στο έγκλημα, στη φυλακή, στη περιθωριοποίηση. Και εμείς οι ασφαλείς κάτοικοι της χώρας μας έχουμε δύο δρόμους μπροστά μας. Το δρόμο του φόβου που αργά ή γρήγορα θα περιθωριοποιήσει τον πρόσφυγα ή τον δρόμο της κατανόησης, της αγάπης, του αγκαλιάσματος που θα φέρουν τον πρόσφυγα να γίνει μέλος της κοινωνίας μας.


Ακόμα και στο πιο πλατύ ελληνικό μυαλό φαίνεται παράξενο που ένας ξένος μπορεί μέσα στα χρόνια να ενσωματωθεί στην κοινωνία μας και να τον φωνάζουμε Δημήτρη, τα παιδιά του να πηγαίνουν σε ελληνικό σχολείο, να παίζουν με ελληνόπουλα, να ερωτεύονται Έλληνες και Ελληνίδες και ποιος ξέρει να βάζουν υποψηφιότητα για Δημοτικοί σύμβουλοι και βουλευτές.


Αν αυτό σας φαίνεται παράξενο, σας θυμίζω ότι στις αρχές του 20ου αιώνα χιλιάδες Έλληνες έφυγαν σαν μετανάστες πρόσφυγες για τις Ηνωμένες Πολιτείες περνώντας μια ψυχοφθόρο διαδικασία στο νησί Έλλις λίγο έξω από τη Νέα Υόρκη και ακούμπησαν τη γη της επαγγελίας και σιγά-σιγά ενσωματώθηκαν στην Αμερικάνικη κοινωνία. Δούλεψαν στις γραμμές του τραίνου, δούλεψαν καθαρίζοντας δρόμους, σπούδασαν, σπούδασαν τα παιδιά τους, πήραν πολιτικές θέσεις και σχεδόν όλοι τους διέπρεψαν. Κάποιος μάλιστα έφτασε να γίνει Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.


Όλες οι οικογένειες στην Ελλάδα έχουν ένα πρόσφυγα στις Ηνωμένες Πολιτείες του 1900 ή στην μεταπολεμική Γερμανία και ήταν αυτοί που έστειλαν λεφτά στη χώρα και στηρίχτηκε η οικονομία της.
Όλα αυτά τα ξεχάσαμε και αντιμετωπίζουμε τον διωγμένο Πακιστανό, τον διωγμένο Νιγηριανό σαν εχθρούς της πατρίδας. Μην τους φοβάστε, πλησιάστε τους, είναι άνθρωποι και έχουν αφήσει πίσω τις οικογένειές τους, πεινασμένες και ανήμπορες.


Μην τους εχθρεύεστε παρά μόνο βοηθήστε τους. Μπορούν να γίνουν φίλοι και μπορούν να βοηθήσουν την ανάπτυξη της χώρας μας.

http://www.unhcr.gr/1againstracism/περί-ρατσισμού/

:grinning-smiley-043:grinning-smiley-043:grinning-smiley-043
 
Eμπειρογνώμονες του ΟΗΕ αδειάζουν τον Δένδια


Τριμελής ομάδα του Οργανισμού επισκέφτηκε τους τόπους όπου διαβιούν κρατούμενοι μετανάστες και αιτυντες άσυλο. Διαπίστωσαν άθλιες συνθήκες και κακομεταχείριση ακόμα και ανηλίκων

Tης Ντίνας Δασκαλοπούλου



«Στην Ελλάδα υπάρχουν δυο πραγματικότητες: μια εικονική, που μας παρουσίασε το υπουργείο Δημόσιας τάξης κι οι αρμόδιες αρχές, και μια άλλη, που ξεδιπλώνεται μπροστά σου όταν επισκεφθείς τους χώρους κράτησης».

Σε αυτή τη γλαφυρή φράση ο εμπειρογνώμονας του ΟΗΕ Βλαντίμιρ Τοτσιλόφσκι συμπύκνωσε χτες την εμπειρία της τριμελούς ομάδας εργασίας που επισκέφτηκε για 11 μέρες τη χώρα, ώστε να διαπιστώσει σε ποιες συνθήκες διαβιούν οι κρατούμενοι αιτούντες ασύλου και οι μετανάστες που συλλαμβάνονται σε επιχειρήσεις «σκούπα», αλλά και για να καταγράψει περιστατικά αυθαίρετης κράτησης.

Οι ανεξάρτητοι εμπειρογνωμόνες, από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, επισκέφτηκαν φυλακές, αστυνομικά τμήματα, κέντρα κράτησης και συναντήθηκαν με τις αρμόδιες αρχές και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών.

Οι εμπειρογνώμονες ανησυχούν επειδή η μέγιστη διάρκεια κράτησης των αιτούντων άσυλο παρατάθηκε από τους 12 στους 18 μήνες. Οσοι πρόσφυγες έχουν την ατυχία να υποβάλλουν αίτημα σε συνθήκες κράτησης, αλλά και οι μετανάστες που συλλαμβάνονται χωρίς χαρτιά, ζουν μια εφιαλτική πραγματικότητα: «Σε κελιά που έχουν σχεδιαστεί για 24ωρη παραμονή 5 ατόμων στοιβάζονται για μεγάλα χρονικά διαστήματα υπερδιπλάσιοι».

Σύμφωνα με τις καταγγελίες των ίδιων των κρατουμένων: «Το ελληνικό κράτος χρησιμοποιεί την κράτησή τους ως αποτρεπτικό μέσο για να μη ζητήσουν άσυλο. Είναι προφανές ότι πρόκειται για τιμωρία ανθρώπων που δεν έχουν διαπράξει κανένα αδίκημα». Εγιναν ακόμη αποδέκτες καταγγελιών για κακοποίηση κρατουμένων, «τις οποίες θα μεταφέρουμε γρήγορα στην επιτροπή βασανιστηρίων του ΟΗΕ». Στα κρατητήρια «συναντάς ανθρώπους από όλες τις φυλές του κόσμου και κανένας δεν αντιμετωπίζεται διαφορετικά, ακόμα και οι πρόσφυγες που φτάνουν από τη Συρία», τόνισε ο Τοτσιλόφσκι.

Εξαίρεση δεν αποτελούν ούτε καν τα ασυνόδευτα παιδιά, για την αντιμετώπιση των οποίων εξέφρασε έντονη δυσαρέσκεια, αφού «κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, συλλαμβάνονται συστηματικά και κρατούνται για μεγάλο διάστημα μέχρι να μεταφερθούν σε κέντρα υποδοχής ανηλίκων».

«Αυθαίρετη κράτηση» χαρακτήρισαν τις επιχειρήσεις «σκούπα», όπου «συλλαμβάνονται άνθρωποι που ζουν για χρόνια στην Ελλάδα για να αφεθούν ελεύθεροι αμέσως μετά. Το ίδιο συμβαίνει και με τους Ρομά που συλλαμβάνονται μόνο και μόνο λόγω διακρίσεων χωρίς νομική βάση». Οι ποινικοί κρατούμενοι, παρότι δικαιούνται, δεν έχουν πρόσβαση σε δωρεάν νομικές υπηρεσίες, ενώ ο εμπειρογνώμονας κατήγγειλε την ύπαρξη κυκλώματος δικηγόρων που «εμφανίζονται από μόνοι τους ως νομικοί παραστάτες, παίρνουν τα χρήματα που έχουν μαζέψει με έρανο οι κρατούμενοι και μετά εξαφανίζονται, λέγοντας πως τάχα το ποσό αναλογούσε μόνο… στη μελέτη του φακέλου».

Η τελική τους έκθεση θα παρουσιαστεί στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων μέσα στο 2013.


* Οι περισσότεροι κρατούμενοι μετανάστες δεν έχουν ούτε τα στοιχειώδη για να αντιμετωπίσουν το ψύχος. Οσοι μπορείτε να προσφέρετε ρούχα και παπούτσια, απευθυνθείτε στον «Πολυχώρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης & Πολιτισμού» της Ανοιχτής Πόλης (Πανεπιστημίου 56 και Μπενάκη, 1ος όροφος) από τις 10.00 π.μ. έως 12.00 μ. Για την υπόλοιπη Ελλάδα επικοινωνήστε με την «Αλληλεγγύης για Ολους» (210- 3801921 και 210-3801925).

http://www.efsyn.gr/?p=20264#.UQwMXhQKFVA.twitter
 
Χανιά: Άγριος ξυλοδαρμός μετανάστη και επίθεση στο Κοινωνικό Στέκι
Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2013, 12:55


Με ανακοίνωση που εξέδωσε το Κοινωνικό Στέκι – Στέκι Μεταναστών των Χανίων κατήγγειλε τον άγριο ξυλοδαρμό μετανάστη από ομάδα πέντε ατόμων με καλυμμένα τα πρόσωπα τα ξημερώματα της Δευτέρας, καθώς και επίθεση στην είσοδο του κτιρίου, που στεγάζεται το Στέκι.

«Την Κυριακή 3 Φεβρουαρίου κατά τις 2.30 τη νύχτα το Κοινωνικό Στέκι-Στέκι Μεταναστών στα Χανιά δέχθηκε επίθεση από καμιά δεκαριά άτομα που είχαν καλυμμένα πρόσωπα. Οι άγνωστοι έσπασαν το τζάμι της πόρτας εισόδου.

Την Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου, γύρω στα μεσάνυχτα, ομάδα 5-6 ατόμων ξυλοκόπησαν μετανάστη στη Νέα Χώρα και ο άνθρωπος κατέληξε στο νοσοκομείο με ανοιγμένο κεφάλι.

Σύμφωνα, με τους γείτονες, τέτοια περιστατικά είναι συνηθισμένα και οι δράστες είναι γνωστοί ακροδεξιοί στη γειτονιά».

Στη συνέχεια της ανακοίνωσης το Στέκι Μεταναστών καταγγέλλει τις Αρχές για συστηματική συγκάλυψη των ρατσιστικών εγκλημάτων:

«Επειδή έχουμε βαρεθεί να μετράμε επιθέσεις ενάντια στο Στέκι και σε μετανάστες και στην αδιαφορία των αρχών, θα αναφερθούμε μόνο στη προηγούμενη επίθεση, τον Απρίλη του 2012. Τότε αυτόπτες μάρτυρες συγκράτησαν τον αριθμό του αυτοκινήτου στο οποίο επέβαιναν οι επιτιθέμενοι (όλως τυχαίως το αυτοκίνητο ανήκει σε γνωστό χρυσαυγίτη), έγινε μήνυση και...η υπόθεση σταμάτησε εκεί, αφού ο αρμόδιος εισαγγελέας θεώρησε ότι δεν πρέπει προεκλογικά να “αναμοχλευθούν τα πάθη”.
Προφανώς, το σπάσιμο της πόρτας του Στεκιού Μεταναστών δεν θεωρήθηκε αρκετά σοβαρό ρατσιστικό περιστατικό για να ασχοληθεί με αυτό η ελληνική δικαιοσύνη.

Το έχουμε πια εμπεδώσει ότι οι νεοναζί και όσοι προβαίνουν σε ρατσιστικές επιθέσεις χαίρουν μίας επικίνδυνα ειδικής μεταχείρισης και ιδιότυπης ασυλίας από τη μεριά των Αρχών. Μέχρι σήμερα κανείς από όσους έχουμε καταγγείλει ή οι χτυπημένοι μετανάστες έχουν αναγνωρίσει ως δράστες επιθέσεων εις βάρος τους, δεν έχει συλληφθεί.

Οι εγκληματικές επιθέσεις με καλυμμένα πρόσωπα σε χώρους αλληλεγγύης, σε μετανάστες, σε όποιον “δεν τους αρέσει”, περνάνε στα ψιλά και την ίδια στιγμή η ανοιχτή διαμαρτυρία ενάντια στο φασισμό και τα μνημόνια, η οποία έχει τη συμπαράσταση του μεγαλύτερου μέρους του χανιώτικου λαού, χαρακτηρίζεται “διατάραξη οικιακής ειρήνης”. Ωστόσο, η υιοθέτηση της ατζέντας της Χ.Α. από την Κυβέρνηση και ο εκφασισμός του κράτους δεν τρομάζει, αλλά εξοργίζει» καταλήγει.

Επιμέλεια: Απόστολος Αγιοστρατίτης

Τελευταία ενημέρωση: Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2013, 12:55
 
Ξένιος Ζευς 6 μήνες συμπλήρωσε σήμερα. Από ημέρα εφαρμογής σε Αττική: 77526 προσαγωγές 4435 συλλήψεις δεν πληρούσαν προύπ. παραμονής....

:fahne90:
 
Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου καταδίκασε την ελλάδα για βιασμό Τούρκου από λιμενικό ......

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63604392


αυτά δεν είναι ρεζιλίκια μπάμπη ?
οι πεινασμένοι μόνο μας πείραξαν .........
 
«Την αλήθεια θέλω να μάθω. Θέλω να μάθω αν ο αδερφός μου έπεσε ή αν τον έσπρωξαν». Ο αδερφός του Μπαμπακάρ Ντιαγέ, του 37χρονου Σενεγαλέζου μετανάστη που βρήκε τραγικό θάνατο στις ράγες, στον σταθμό του Θησείου, την περασμένη Παρασκευή, κυνηγημένος από τη Δημοτική Αστυνομία, όπως καταγγέλλουν μαρτυρίες, είδε τον μεγάλο του εφιάλτη να γίνεται πραγματικότητα.

«Όποτε μιλούσαμε στο τηλέφωνο, μου μιλούσε για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε. Δεν ήταν μόνο οικονομικές. Τον απασχολούσε περισσότερο ότι τον αντιμετώπιζαν ρατσιστικά. Φοβόμουν πολύ για τον Μπαμπακάρ. Φοβόμουν ότι κάποια στιγμή θα του συνέβαινε κάτι κακό, γι” αυτό και τον συμβούλευα να γυρίσει πίσω», λέει ο Σεϊχού.

Στη Σενεγάλη, n νοοτροπία των ανθρώπων είναι διαφορετική. To χρώμα δεν αποτελεί λόγο διαφορών και διακρίσεων. Ο ρατσισμός δεν υφίσταται ως έννοια, αν και οι φυλές που ζουν στη χώρα είναι πολλές και σημαντικά διαφορετικές. Ο Μπαμπακάρ κατάλαβε σύντομα ότι στη χώρα μας τα δεδομένα είναι διαφορετικά. «Μου έλεγε ότι είχε πρόβλημα με τη Δημοτική Αστυνομία. Τους κυνηγούσαν, τους έδερναν και τους έπαιρναν τα πράγματα. Αυτό γινόταν σε καθημερινή βάση. Τους έπιαναν, τους έπαιρναν τα πράγματα και φώναζαν την αστυνομία για να τους συλλάβει».

Η Ελλάδα έχει μετεξελιχθεί από φιλόξενη σε ρατσιστική χώρα. Γι’ αυτό και οι περισσότεροι Σενεγαλέζοι επιλέγουν να μεταπηδήσουν στην Ιταλία, όπως και ο Σεϊχού, που εργάζεται σε συνεργείο αυτοκινήτων. «Εκείνος δεν τα κατάφερε. To ήθελε πολύ, αλλά δεν πρόλαβε. Όταν ήρθε στη χώρα, δεν ήταν παράνομος. Είχε ελληνική βίζα, αλλά κάποια στιγμή αυτή έληξε και έκανε αίτηση για πολιτικό άσυλο. Τα χαρτιά του δεν βγήκαν έγκαιρα…» Ο Μπαμπακάρ έκανε υπομονή. Ήθελε πολύ να γυρίσει πίσω και να κάνει την παλιά του δουλειά. «Ήξερε να ράβει ρούχα. Θα τα κατάφερνε. Πελατεία υπήρχε και σίγουρα θα κατόρθωνε να συντηρήσει την οικογένειά του».

Ο Μπαμπακάρ «ακόμα κι ένα ευρώ να είχε το έδινε», ενώ ουδέποτε θέλησε να καταφύγει στην εγκληματικότητα. «Στη ζωή μάθαμε να μην είμαστε ούτε κλέφτες ούτε άνθρωποι που χρησιμοποιούν βία». Άλλωστε «ο αδερφός μου ήταν ένας πολύ καλός άνθρωπος. Αγαπούσε την ειρήνη». Την ίδια άποψη έχει και ο φίλος του πατέρα τους, Αμπντουλάι. «Ήταν υπέροχο παιδί. Τα παπούτσια που φοράω, εκείνος μου τα έφτιαξε».

Η μεταχείριση των μεταναστών όμως από τους αστυνομικούς του Δήμου, παρά τα σεμινάρια που παραδίδονται, κατά τον κ. Καμίνη, φαίνεται ότι παραμένει σκληρή. «Ο αδερφός μου δεν πουλούσε ούτε ναρκωτικά ούτε όπλα ούτε τίποτα επιβλαβές. Κάποια εμπορεύματα. Γι’ αυτά τα εμπορεύματα δεν αξίζει κάποιος να κυνηγήσει έναν άνθρωπο μέχρι θανάτου, θα μπορούσαν να του είχαν πάρει τα πράγματα και να τον αφήσουν». Κάτι τέτοιο όμως καταγγέλλεται ότι δεν συνέβη. Κι ο Μπαμπακάρ δεν θα μπορέσει να δει ξανά την οικογένειά του, τους ανθρώπους που αγαπούσε, να ζήσει μια αξιοπρεπή ζωή.

«Η γυναίκα και τα δύο μικρά παιδιά του βρίσκονται στη Σενεγάλη. Η μοναδική τους πηγή εσόδων προερχόταν από τον μισθό του Μπαμπακάρ». Εν μέσω πένθους και θλίψης, υπάρχει μεγάλη αγωνία για την επόμενη μέρα. Κανείς δεν είναι εύπορος, από τα 8 αδέρφια του Μπαμπακάρ, ενώ έχει πεθάνει και ο πατέρας τους. «Θα προσπαθήσουμε όμως να τους βοηθήσουμε όσο μπορούμε».

Ο Σεϊχού έχει βάλει πλέον σκοπό της ζωής του να μάθει την αλήθεια για τον αδερφό του. «Θα κάνω τα πάντα. Θα παλέψω με όλες μου τις δυνάμεις μέχρι τέλους». Σύντομα αναμένεται να κινηθεί νομικά, ενώ σήμερα θα δει τον αδερφό του για πρώτη φορά μετά από πολλούς μήνες. «Τελευταία φορά είχαμε μιλήσει στο τηλέφωνο τον Μάιο». Δεν επιτρέπει στον εαυτό του να μισήσει, «n λύση είναι στα δικαστήρια Δεν πρέπει να πετάξουμε πέτρες. Δεν πρέπει να βρίζουμε, να γίνουμε βάρβαροι. Πρέπει να μείνουμε ειρηνικοί και να μάθουμε την αλήθεια». «Να μείνουμε ειρηνικοί και να μάθουμε την αλήθεια».

Του Κώστα Παπαντωνίου από την Αυγή

http://rozkarta.blogspot.gr/2013/02/blog-post_979.html?spref=tw


Υ.Γ Τι να πω..... Πολιτισμός, σεβασμός, ευγένεια και ήθος.... Έννοιες και αξίες, που κάποιοι τις έχουν χάσει μέσα στο "κυνήγι" του "πλούτου" και της χλιδής...
 
Κασηδιάρης στον παυλόπουλο στο extra.

¨αν έχουμε κετερινγκ για τους ξένους δεν πρόκειται να φύγουν ποτέ. ¨

Γι αυτό μειώθηκαν οι γάμοι.... Δεν βρίσκουν να ταΐζουν τους καλεσμένους !!
 
http://www.youtube.com/watch?v=gcU29ovAOYs

Κώστας Γεωργουσόπουλος: "Θα πρέπει να περάσουμε μετά απο αυτή την εμπειρία Ξανθίππη ένα μήνυμα σε όλα αυτά τα κτήνη που αντιμετωπίζουν όπως αντιμετωπίζουν τους ξένους στο τόπο μας οτι είμαστε ένας λαός ξένων χρόνια ολόκληρα τα τραγούδια της ξενιτιάς είναι τριπλάσια απο τη αγάπης και τριπλάσια απο του θανάτου"
 
Απεργία πείνας κατά ξυλοδαρμών μεταναστών από αστυνομικούς στο ΑΤ Νίκαιας
Πρώτη καταχώρηση: Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2013, 21:58


Το μεσημέρι της Τρίτης, προχώρησαν σε απεργία πείνας στο Αστυνομικό Τμήμα Νίκαιας, 12 μετανάστες. Όπως αναφέρεται στην κοινή ανακοίνωση της Κίνησης Ενωμένοι Ενάντια στον Ρατσισμό (ΚΕΕΡΦΑ) και τη Φασιστική Απειλή και της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδος «Η Ενότητα», οι κρατούμενοι προχώρησαν στην απεργία μετά από τον ξυλοδαρμό μετανάστη από αστυνομικό του Τμήματος.

«Το σημερινό περιστατικό δεν είναι μεμονωμένο. Και άλλοι μετανάστες έχουν δεχτεί χτυπήματα και κακομεταχείριση το τελευταίο διάστημα. Μάλιστα κάποιος βρίσκεται εκεί με σπασμένο χέρι από χτυπήματα αστυνομικών» προσθέτει η ανακοίνωση.

«Οι συνθήκες κράτησης είναι απάνθρωπες καθώς δώδεκα άτομα είναι κλεισμένα σε κελί για τρία άτομα. Το επεισόδιο ξεκίνησε όταν ένας κρατούμενος ζήτησε να τους πάνε αλλού ώστε να μπορούν να ξαπλώνουν και να μπορούν να κοιμούνται. Μέχρι τώρα οι μισοί κοιμόντουσαν και οι άλλοι στέκονταν για να δώσουν χώρο στους υπόλοιπους. Είναι το Α.Τ. όπου έχασε τη ζωή του ο Μοχάμεντ Καμράν ενώ αρκετοί άλλοι δέχτηκαν τη βάρβαρη συμπεριφορά αστυνομικών. Απαιτούμε να σταματήσει η βάρβαρη μεταχείριση σε βάρος των μεταναστών κρατουμένων» καταλήγει.

http://www.inews.gr/20/apergia-peinas-kata-xylodarmon-metanaston-apo-astynomikous-sto-at-nikaias.htm
 
Διάλογος για επιθεώρηση


ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ ΠΟΥ ΞΥΛΟΚΟΠΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΕΞΙ ΜΑΥΡΟΝΤΥΜΕΝΟΥΣ ΚΑΛΕΣΕ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΣΕΩΝ

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΑΜ ΜΕ ΤΟΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΟΥ 11414



«Οταν ξανασυμβεί κάτι τέτοιο, πάρτε την Αστυνομία…»



Αστυνομικός: [στα ελληνικά] Μ” ακούτε;

Ανταμ: [στα αγγλικά] Μιλάτε αγγλικά;

Αστ.: [στα ελληνικά] Πείτε μου, μόνο ελληνικά.

Αντ.: [στα αγγλικά] Οχι αγγλικά;

Αστ.: [στα αγγλικά, όπως και στο υπόλοιπο του διαλόγου] Πείτε μου.

Αντ.: Μιλάτε αγγλικά, κύριε;

Αστ.: Ναι.

Αντ.: Οκέι. Είμαι από τη Σομαλία. Το Σάββατο, συγγνώμη, την Παρασκευή μου επιτέθηκαν. Είδα τον αριθμό και μου είπαν «αυτοί μπορούν να σε βοηθήσουν».

Αστ.: Περιμένετε μισό λεπτό… [παύση] Ποιος επιτέθηκε;

Αντ.: Φορούσαν μαύρα και ήταν έξι. Αυτή ήταν η δεύτερη φορά. Την πρώτη φορά ήταν κοντά στον Αγιο Παντελεήμονα. Μου έσπασαν το χέρι. Αυτή είναι η δεύτερη φορά.

Αστ.: Πείτε μου το όνομά σας, παρακαλώ.

Αντ.: Το όνομά μου; Χρειάζεται να ξέρετε το όνομά μου;

Αστ.: Χρειάζεται, κύριε.

Αντ.: Λέγομαι Ανταμ. Είμαι από τη Σομαλία.

Αστ.: Ποιο είναι το όνομά σας, κύριε;

Αντ.: Είπα ότι το όνομά μου είναι Ανταμ.

Αστ.: Επώνυμο;

Αντ.: Ορίστε;

Αστ.: Το επώνυμό σας.

Αντ.: Το όνομά μου είναι Ανταμ, το επώνυμό μου είναι επίσης Ανταμ.

Αστ.: Το τηλέφωνό σας;

Αντ.: Είναι ο αριθμός απ” τον οποίο σας παίρνω.

Αστ.: Δεν μπορώ να δω τον αριθμό σας.

Αντ.: 69….

Αστ.: Μισό λεπτό, παρακαλώ. [παύση] Ξέρετε αυτούς που σας επιτέθηκαν;

Αντ.: Αν τους δω, φυσικά θα τους αναγνωρίσω.

Αστ.: Πώς είπατε;

Αντ.: Αν τους δω, φυσικά τους γνωρίζω.

Αστ.: Και τα ονόματα;

Αντ.: Ορίστε;

Αστ.: Γνωρίζετε το όνομα αυτού που σας επιτέθηκε;

Αντ.: Το όνομα, κύριε; Δεν το γνωρίζω. Αλλά φορούσαν μαύρα και ήταν 19-20 χρόνων. Εξι–εφπτά άτομα.

Αστ.: Εξι–εφτά, σωστά; Οκέι. Πού μένετε;

Αντ.: Μένω στην Αχαρνών.

Αστ.: Αχαρνών πόσο;

Αντ.: Κοντά στον Αγιο Παντελεήμονα.

Αστ.: Πώς είπατε;

Αντ.: Με ακούτε;

Αστ.: Ναι.

Αντ.: Αχαρνών, πίσω από τον Αγιο Παντελεήμονα.

Αστ.: Κύριε;

Αντ.: Ξέρετε, τη μεγάλη εκκλησία;

Αστ.: Ναι.

Αντ.: Ναι. Δεν θυμάμαι τον αριθμό.

Αστ.: Πείτε μου ξανά το όνομά σας;

Αντ.: Λέγομαι Ανταμ Ανταμ.

Αστ.: Ονομα πατρός;

Αντ.: Ραμίν.

Αστ.: Ωραία. Εχω τον αριθμό του τηλεφώνου σας.

Αντ.: Ωραία.

Αστ.: Αν σας χρειαστώ, θα σας πάρω.

Αντ.: Αν με χρειαστείτε;

Αστ.: Ναι. Θα σας πάρω.

Αντ.: Αυτό είναι όλο; Γιατί ακούω στην τηλεόραση ότι είστε αυτοί που βοηθούν ανθρώπους που δέχονται επίθεση.

Αστ.: Ναι.

Αντ.: Και τώρα μου λέτε, κύριε, ότι, αν με χρειαστείτε, θα με πάρετε; Τόσο απλά;

Αστ.: Είναι οκέι.

Αντ.: Τόσο απλά! Κύριε, κάποιοι τραυματίζονται, κάποιοι μπορεί να πεθάνουν. Και μου λέτε «αν σας χρειαστώ, θα σας πάρω»;

Αστ.: Πώς είπατε;

Αντ.: Πεθαίνουν άνθρωποι, κύριε, γίνονται επιθέσεις, φοβούνται να βγουν στον δρόμο και έρχεστε να μου πείτε «αν σας χρειαστώ, θα σας πάρω»;

Αστ.: Οταν ξανασυμβεί κάτι τέτοιο, πάρτε την Αστυνομία.

Αντ.: Οταν μου ξανασυμβεί κάτι τέτοιο, να πάρω την Αστυνομία;

Αστ.: Αχά.

Αντ.: Εσείς δεν είστε η Αστυνομία;

Αστ.: Ναι.

Αντ.: Είστε η Αστυνομία.

Αστ.: Αλλά όταν βρεθούν κοντά σας, πάρτε την Αστυνομία.

Αντ.: Την πρώτη φορά που μου επιτέθηκαν, κύριε, πήρα την Αστυνομία. Μου έσπασαν το χέρι. Η Αστυνομία ρώτησε αν έχω χαρτιά.

Αστ.: Αχά.

Αντ.: Το βρίσκετε σωστό;

Αστ.: …

Αντ.: Απλά θέλω να μάθω τι είναι το σωστό.

Αστ.: Γουατέβερ. Εχω τον αριθμό σας. Οταν σας χρειαστώ, θα σας πάρω.

Αντ.: Σας ευχαριστώ. Ευχαριστώ που μ” ακούσατε.

http://www.efsyn.gr/?p=23188
 
Last edited:
Top Bottom