Η δικια μου στολη, δεν πρεπει να μου ερχεται. Εχω παρει κιλακια....:SFGSFGSF:Δοκίμασα την στολή..... μια χαρά μου πάει. Ξεκινάω τώρα να θυμηθώ τακτικές μάχης. Θα κατεβάσω όλο το ράφι με τα βιβλία της σχολής εφέδρων αξ/κών.......
Πάντως μέχρι αύριο αποκλείεται να είμαι έτοιμος.......
Τουρκία μια κακή γείτονας......
- Thread starter Kosh
- Start date
- Status
Το σκεφτομουν οταν ειχα επισκεφθει τον παλιο ρωσικο ναυσταθμο στον Πορο.
Θα προτιμουσα βεβαια να γινει αυτο επι Σοβιετικης υπαρξης να εχουμε φουλ υποστηριξη.
Οι νυν ρωσικες δυναμεις δεν με εξιταρουν.
Ναι...και σημερα θα κυβερνουσε η ρωσικη μαφια :violent-smiley-030::violent-smiley-030::violent-smiley-030:
οχι οτι ειμαστε σε καλυτερη μοιρα.... με τους γκανγκστερ :twoguns::twoguns::twoguns:
Last edited:
Σπύρος Σούρλας
AVClub Fanatic
Απάντηση: Re: Απάντηση: Τουρκία μια κακή γείτονας......
Τι ειναι οι Οθωμανοι ξέρεις???Το οτι λές φασιστικες αρλούμπες για βαρβαρα χαρακτηριστικά απλά σε χαρακτηρίζει..
Οπως και τα περί Μογγόλων..
Τι ειναι οι Οθωμανοι ξέρεις???Το οτι λές φασιστικες αρλούμπες για βαρβαρα χαρακτηριστικά απλά σε χαρακτηρίζει..
Οπως και τα περί Μογγόλων..
Αντώνης-Κ
AVClub Addicted Member
- 22 June 2007
- 2,277
Ανδρεας Σχιζας
AVClub Addicted Member
Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Τουρκία μια κακή γείτονας......
Kαλησπερα....
Τι εννοειτε...ξεκαθαρη θεση για την ΑΟΖ του Καστελοριζου?...τι λινκ..?
Καταρχην....ειναι υφαλοκρηπιδα/ΑΟΖ...και Καστελοριζο.
Το Καστελοριζο δεν ειναι 1...αλλα 13!
Το γνωριζετε το θεμα?.....το θεμα λοιπον ειναι στην Στρογγυλη!...
Αθελα σας η απο αγνοια? προφανως,αποσυνδεετε ετσι το Καστελοριζο, απο το νησιωτικο συμπλεγμα του Καστελοριζου!...και απο τα υπολοιπα Δωδεκανησα.
Αυτη ειναι η θεση της Αγκυρας.
Δηλαδη η Αγκυρα επιχειρει να αποσυνδεσει το νησιωτικο συμπλεγμα και να τα εμφανισει σαν αποκομμενες νησιδες(που επικαθονται σε τουρκικη υφαλοκρηπιδα)ωστε να αμφισβητησει το νομικο δικαιωμα αυτων των νησιων,
για δικη τους υφαλοκρηπιδα/ΑΟΖ.
Απαιτει δηλ. ξεχωριστη διαπραγματευση της υφαλοκρηπιδας της Ανατολικης Μεσογειου,με αυτη του Αιγαιου.
Μιας και γραφετε για ξεκαθαρες θεσεις (προφανως εννοειτε της Αριστερας?)
Εκτος πολλων διαφορων για το θεμα(εννοω διαφορες σε υφαλο.Ανατολικης/Αιγαιου,νησιων/νησιδων/''βραχων'',αιγιαλιτιδα ζωνη..κ.τ.λ)γνωριζετε την διαφορα κριτηριο βαθους(επιφανειας/βυθου)με τα Ν.Μ στο θεμα?
Συγνωμη που τα γραφω ετσι,αλλα απο τα γραφομενα φαινεται οτι υπαρχει μια συγχυση στο θεμα.
(απο ''ο Κοσμος του Επενδυτη'')
«Το δικαίωμα στην αιγιαλίτιδα ζώνη υπερισχύει καταρχήν του δικαιώματος σε υφαλοκρηπίδα, έτσι ώστε να μην τίθεται ζήτημα περιορισμού της αιγιαλίτιδας ζώνης λόγω αλληλοεπικάλυψης με την υφαλοκρηπίδα γειτονικού κράτους, όπως υποστηρίζει η Τουρκία» (σ.σ. Η Τουρκία, δηλαδή, επιδιώκει να μειώσει την αιγιαλίτιδα ζώνη ελληνικών νησιών, με το επιχείρημα ότι επικάθονται σε τουρκική υφαλοκρηπίδα!)
(επισημες αποφασεις/θεσεις Κ.Ε. ΚΚΕ)
Επί της ουσίας διαχρονικά κλιμακώνεται η πολιτική των υποχωρήσεων από αυτά που προβλέπουν κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, ιδιαίτερα από τις θέσεις της Διεθνούς Σύμβασης για το Δίκαιο στη Θάλασσα του 1982 και αυτό, μεταξύ των άλλων, εκφράζει η θέση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλου που προσδιόρισε την υφαλοκρηπίδα που εκτείνεται πέραν της Αιγιαλίτιδας Ζώνης με κριτήριο το βάθος της θάλασσας και όχι τα 200 ν.μ. από τη γραμμή βάσης.
Προσωπικα με χωριζουν πολλα απο τις θεσεις του συγκεκριμενου κομματος,αλλα αυτο δεν σημαινει οτι θα λεω και θα γραφω οτι θελω(για εμενα αυτο) επειδη εχω καποιο κολλημα η μπορει μια συγκεκριμενη προπαγανδα να με εχει επηρεασει ωστε να σκεφτομαι και να κρινω μονοπλευρα)
«Δεν είναι προσωπική του επιλογή. Την ώρα που εσείς ισχυρίζεστε ότι οι ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις είναι σε καλό δρόμο, επίσημα βγήκε και είπε πως η υφαλοκρυπίδα φτάνει μέχρι τα 200 μέτρα βάθος, που αποτελούν το 15% μόνον των διεθνών υδάτων του Αιγαίου άρα το υπόλοιπο το αφήνει στο χώρο των λεγόμενων γκρίζων ζωνών», απηύθυνε προς τον πρωθυπουργό, αναφερόμενη στο θέμα......................................
“Τέτοιο επιχείρημα, ούτε η τουρκική πλευρά δεν το έχει επικαλεστεί», είπε και πρόσθεσε πως ο κανόνας αυτός ίσχυε έως το 1958, όταν η τεχνολογία δεν μπορούσε να φτάσει στο απαιτούμενο βάθος για την έρευνα και την άντληση υδρογονανθράκων, αλλά αντικαταστάθηκε η συμφωνία του ‛58 με άλλη που ισχύει μέχρι σήμερα και που δεν αναφέρεται σε αυτό που λέει ο κ. Πάγκαλος. «Όταν τα είπε αυτά η ΚΟ του ΚΚΕ ζήτησε από το αρμόδιο Υπουργείο να κατατεθούν τα πρακτικά των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία στη Βουλή για το τι γίνεται στις συζητήσεις και το ΥΠΕΞ απάντησε πως δεν τηρούνται πρακτικά», γνωστοποίησε. «Θα είσαστε εγκληματίες αν γινόταν αυτό. Δεν το πιστεύουμε», ανέφερε και πρόσθεσε πως «ακόμη χειρότερα, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας μάς παρέπεμψε στις δημόσιες τοποθετήσεις του κ. Βενιζέλου».
Η κ. Παπαρήγα, αναφερόμενη στα «μεγάλα λόγια», που ειπώθηκαν στο Ερζερούμ, τα χαρακτήρισε «διακοσμητικά» και σημείωσε πως «έπρεπε να έχουμε ενημέρωση και να υπάρχουν στην ομιλία του πρωθυπουργού»............................................
Ρώτησε, επίσης, πώς θα ξεκινήσει το συνυποσχετικό, στη βάση των έξι ή των 12 μιλίων; «Αυτή τη στιγμή μπαίνουν θέματα διαφορών στα σύνορα», τόνισε και ρώτησε ποια θα είναι η θέση της ελληνικής κυβέρνησης, «από τι θα ξεκινήσει».
Αναφορικά με την υφαλοκρηπίδα και τις ΑΟΖ, διερωθήτηκε γιατί δεν καθορίζουμε την ελληνική ΑΟΖ; «Γιατί – όπως είπε – δεν είναι ότι δεν την καθορίζει η κυβέρνηση στο Ν. Αιγαίο, αλλά ούτε νότια της Κρήτης ούτε απέναντι στη Λιβύη και την Αίγυπτο». Συμπλήρωσε δε πως την καθορίζει γιατί έχει βάλει όρο η Τουρκία.
«Γιατί αν καθορίζατε την ΑΟΖ θα βάζατε μέσα και το Καστελόριζο. Κι εδώ το Καστελόριζο είναι πρόσχημα. Η Τουρκία αμφισβητεί τη γραμμή Κρήτη – Κάρπαθο – Ρόδο ως γραμμή που η Ελλάδα έχει δικαίωμα οικονομικής εκμετάλλευσης», ανέφερε.
«μεγάλα λόγια»...
«διακοσμητικά» ...
το Καστελόριζο είναι πρόσχημα!...... (το θαυμαστικο ειναι δικο μου..)
Συμφεροντα...
Ενώ οι αποφάσεις του Διεθνούς (αστικού) Δικαστηρίου κατά βάση λαμβάνονται με πολιτικά κριτήρια, όπως διαπιστώθηκε και στην περίπτωση της νομιμοποίησης της ανεξαρτησίας του Κοσσόβου
Το Διεθνές Δίκαιο ήταν και εξακολουθεί να είναι αποτέλεσμα του διεθνούς και περιφερειακού συσχετισμού δύναμης, που πλέον καθορίζεται από τις ενδοϊμπεριαλιστικές ισορροπίες, ανταγωνισμούς και συμβιβασμούς.
Η παρέμβαση του ΝΑΤΟ (επιχειρησιακά όρια, στρατηγεία, ασκήσεις κ.ά.) είναι καταλυτική γι' αυτές τις εξελίξεις και διαμορφώνει κατάσταση συνδιαχείρισης στο Αιγαίο, όπου τον κυρίαρχο ρόλο θα έχουν οι ΗΠΑ, επιδιώκοντας έτσι και την αποτροπή ή περιορισμό της διείσδυσης της ρωσικής και κινεζικής επιρροής στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η ελληνική κυβέρνηση, για να ξεπεράσει πιθανές αντιδράσεις, επιδιώκει να «χρυσώσει» τη γραμμή της υποχώρησης με τα κοινά επιχειρηματικά σχέδια και με την καλλιέργεια αυταπατών πως θα επέλθει «ευημερία» κι «ανάπτυξη», καθώς και «διαρκής ειρήνη», εφόσον κλείσει το ζήτημα του Αιγαίου και εφόσον η Τουρκία μπει στην ΕΕ.
Πρόκειται για το επιχείρημα που χρησιμοποιήθηκε για την ταυτόχρονη ένταξη και συμμετοχή και των 2 χωρών στον ιμπεριαλιστικό οργανισμό του ΝΑΤΟ. Τι έχουμε όμως σήμερα, 59 χρόνια μετά;
Την ίδια ώρα η ένταξη των δύο χωρών στο ΝΑΤΟ κάθε άλλο παρά απέτρεψε την τουρκική εισβολή και κατοχή τμήματος της Κύπρου, τις τουρκικές αξιώσεις στο Αιγαίο με τις λεγόμενες «γκρίζες ζώνες», την κρίση στα Ιμια, τις συνεχείς παραβιάσεις του εναέριου χώρου της Ελλάδας και τις αερομαχίες στο Αιγαίο και όλα τα στοιχεία που περικλείουν την επιθετικότητα των κυρίαρχων κύκλων της γειτονικής χώρας.
Στην πράξη η ένταξη των δύο χωρών στο ΝΑΤΟ περιπλέκει τα πράγματα. Εμφανίζει «τρίτους» επιτηρητές και επιδιαιτητές στις αξιώσεις που προβάλλει η Αγκυρα. Κι όπως συμβαίνει σε ανάλογες περιπτώσεις, έτσι και σ' αυτήν την περίπτωση, οι επιδιαιτητές (ΗΠΑ - ΕΕ και ΝΑΤΟ) ενδιαφέρονται να κρατούν πολιτική «κατευνασμού» απέναντι στον ισχυρότερο, παίρνοντας υπόψη το «ειδικό βάρος» του στα ιμπεριαλιστικά σχέδια.
Μια τέτοια αντιμετώπιση των ελληνοτουρκικών ζητημάτων όχι μόνον δεν έχει οδηγήσει σε καμία πρόοδο τις εξελίξεις, αλλά στη συνεχή όξυνσή τους, αφού αποθρασύνει την επιθετικότητα της τουρκικής αστικής τάξης.
5.2. Επιδιώξεις, σχεδιασμοί και χειρισμοί της αστικής τάξης της Τουρκίας
Η αστική τάξη της Τουρκίας, από τη μεριά της, για να υπηρετήσει τις ανάγκες της, έχει χαράξει μια στρατηγική, αρκετά πιο φιλόδοξη, θεωρώντας πως μπορεί μέσα στα επόμενα 30 χρόνια να αναδειχτεί η Τουρκία όχι απλώς σε μια ισχυρή περιφερειακή δύναμη, αλλά και παγκόσμια δύναμη.
Για να στηρίξει αυτή τη στρατηγική υπολογίζει ιδιαίτερα στο έμψυχο δυναμικό και στη ραγδαία αύξησή του, στη μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό κόμβο, στην αξιοποίηση του θρησκευτικού συναισθήματος για έναν «ειδικό» ρόλο στην περιοχή που θα αξιοποιηθεί από ΗΠΑ και ΕΕ. Αναπτύσσει τις βλέψεις της στη Μέση Ανατολή, στα Βαλκάνια, στον Καύκασο, στη Μαύρη Θάλασσα και στη Μεσόγειο.
Για την υλοποίηση αυτών των σχεδίων, από τη μια επιδιώκει να «κλείσει» το Κουρδικό, κάνοντας έναν περιορισμένο αστικό εκσυγχρονισμό, αξιοποιώντας ηγετικά στελέχη του κουρδικού στοιχείου, μέσω ενσωμάτωσης και τρομοκρατίας, ενώ ανοιχτά προκρίνει στα σχέδιά της την αξιοποίηση των τουρκικών και μουσουλμανικών μειονοτήτων στα Βαλκάνια, κυρίως στη Θράκη (Βουλγαρία, Ελλάδα), αλλά και στη Βοσνία. Θεωρεί ιδιαίτερης σημασίας τόσο τις μειονότητες, όσο και την ενίσχυση της Αλβανίας, της Βοσνίας και της ΠΓΔΜ, ως «οχημάτων» εξυπηρέτησης της πολιτικής της στα Βαλκάνια.
Από αυτήν την άποψη υπάρχει σοβαρός κίνδυνος μιας όξυνσης της κατάστασης στη Θράκη, με βασικό «εργαλείο» το δικαίωμα του λεγόμενου «εθνικού αυτοπροδιορισμού», που στηρίζεται σε μια εντελώς σαθρή βάση και χρησιμοποιείται «κατά το δοκούν» από τους ιμπεριαλιστές για επεμβάσεις και το διαμελισμό χωρών. Ο κίνδυνος αυτός τροφοδοτείται από την όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, για τον έλεγχο των ενεργειακών αγωγών που περνούν από τη Θράκη.
Η τουρκική αστική τάξη, παίζοντας το «χαρτί» του «νεο-οθωμανισμού» προσπαθεί να ενισχύσει το ρόλο της στη Μέση Ανατολή, ώστε να αποσπάσει ένα μεγαλύτερο μερίδιο από τους φυσικούς πόρους και τις αγορές της περιοχής.
Η στάση της αυτή βασικά εξυπηρετεί και τα συμφέροντα των ΗΠΑ και της ΕΕ, όμως η αστική τάξη της Τουρκίας, όπως και κάθε αστική τάξη, αναπτύσσει και τους αυτοτελείς στόχους και επιδιώξεις της.
Σ' αυτά τα πλαίσια μπορεί και να συγκρουστεί, με στόχο να αποτρέψει ορισμένα σχέδια των ΗΠΑ και της ΕΕ, που θεωρεί ότι περιορίζουν τις στοχεύσεις της ή της δημιουργούν πρόβλημα, όπως π.χ. η εμφάνιση ενός κουρδικού κράτους στην περιοχή ή ακόμη να επιδιώξει να «απονευρώσει» τέτοια σχέδια, εντάσσοντάς τα στους δικούς της επεκτατικούς σχεδιασμούς, π.χ. ένα κουρδικό κράτος με περιορισμένη κυριαρχία, στη «σκιά» της Τουρκίας, ώστε αυτή να μπορεί να «βάλει χέρι» στα πετρέλαια του Κιρκούκ.
Σ' αυτήν την κατεύθυνση έχει σημειωθεί τους τελευταίους μήνες μια όξυνση στις σχέσεις με το Ισραήλ, επιδιώκοντας την κατάκτηση ενός δήθεν «φιλο-παλαιστινιακού» ρόλου.
Οι προθέσεις της αστικής τάξης της Τουρκίας δεν είναι καθόλου «αγνές». Απ' αυτήν την άποψη κάνουν σοβαρότατο λάθος εκείνες οι αντιιμπεριαλιστικές δυνάμεις της Μέσης Ανατολής που έτρεξαν να χαιρετίσουν το «νέο ρόλο» της Τουρκίας στην περιοχή.
Οι δυνάμεις αυτές, που αντιμετωπίζουν αταξικά τις εξελίξεις, παραλείπουν το ότι η αστική τάξη της Τουρκίας εδώ και χρόνια έχει αγαστή συνεργασία με το Ισραήλ, την οποία δεν έχει διακόψει και τώρα, κι αυτό που καθορίζει τη στάση της είναι η επιδίωξη να κερδίσει τη συμπάθεια τμήματος των αραβικών λαών, ώστε να παίξει έναν ισχυρότερο ρόλο στα ιμπεριαλιστικά παιχνίδια και να διασφαλίσει για τον εαυτό της ένα μεγαλύτερο «κομμάτι της πίτας» των ενεργειακών πόρων και των αγορών.
Η στάση της κάθε άλλο παρά βοηθά την αποκατάσταση της «δικαιοσύνης» και της «διεθνούς νομιμότητας», όπως ορισμένοι το παρουσιάζουν στις αραβικές χώρες.
Κανείς δεν πρέπει να ξεχνά πως η ίδια η Τουρκία έχει καταλάβει σχεδόν τη μισή έκταση ενός κυρίαρχου κράτους, της Κύπρου, κι εδώ και δεκαετίες, παραβιάζοντας αποφάσεις του ΣΑ του ΟΗΕ, εξακολουθεί να το κατέχει, αποδεικνύοντας και σ' αυτήν την περίπτωση τα τυπικά όρια της ιμπεριαλιστικής «νομιμότητας».
Συμπερασματικά, η όποια ρητορική αναπτύσσει έναντι του Ισραήλ και η προσπάθεια οικοδόμησης συμμαχιών με Συρία, Λίβανο, Ιράν δεν έχουν καμία σχέση με αντιιμπεριαλιστική στάση.
Η Τουρκία είναι μια ανερχόμενη δύναμη στα πλαίσια του ιμπεριαλιστικού συστήματος και οι αντιθέσεις που έχει προσωρινά ή σε σταθερή βάση με άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις είναι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις.
Ετσι και στην περίπτωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και του Αιγαίου η αστική τάξη της Τουρκίας μελετά ή αφήνει να διαρρέει την άρση του casus belli, όπως και την αφαίρεση της Ελλάδας από τη λίστα των χωρών που απειλούν την Τουρκία, επιδιώκοντας υποχωρήσεις από την απέναντι πλευρά κι ένα συμβιβασμό με την αστική τάξη της Ελλάδας στα πλαίσια της «συνεκμετάλλευσης» του Αιγαίου και των πιθανών κοιτασμάτων πετρελαίου.
Για κάτι τέτοιο «έχει στρώσει το έδαφος» εδώ και χρόνια εγείροντας διεκδικήσεις, παραβιάζοντας τον ελληνικό εναέριο και θαλάσσιο χώρο, δημιουργώντας «γκρίζες ζώνες» και χρησιμοποιώντας το ΝΑΤΟ και την ένταξή της στην ΕΕ για να αποσπάσει το μεγαλύτερο δυνατό όφελος, είτε με στρατιωτικά μέσα, είτε με το δρόμο της διεθνούς διαιτησίας και των διμερών διαπραγματεύσεων.
....................................
η βάση των προβλημάτων είναι ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός και η ιμπεριαλιστική επιθετικότητα για το μοίρασμα των αγορών.......................
οι σχέσεις αυτές(ελληνοτουρκικες) αποτελούν μέρος ενός γενικότερου «δάσους» ανταγωνισμών, στο οποίο συμμετέχουν πολύ πιο ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, σε σύγκριση με τις αστικές τάξεις των δύο χωρών, που ασκούν άμεσες κι έμμεσες επιδράσεις στα σχέδιά τους.
Η λύση για τους δύο λαούς μπορεί να βρίσκεται μόνον στην ανατροπή της αιτίας που γεννά αντιθέσεις, συγκρούσεις, πολεμικές συρράξεις. Κι αυτή η αιτία δεν είναι άλλη από τα καπιταλιστικά υπερκέρδη.
Το ΚΚΕ θα συμφωνήσει στη διευθέτηση των ελληνοτουρκικών διαφορών, έστω και αν δεν εξαλείφονται με το συγκεκριμένο συσχετισμό δύναμης και τους ταξικούς προσανατολισμούς των αστικών τάξεων, με την προϋπόθεση πως θα διασφαλίζονται τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας.
Βεβαια στο τελευταιο, παμε στο ουτοπικο....αφου μιλαει για λαικη εξουσια κ.τ.λ. στον ''σημερινο κοσμο''(καπιταλιστικο)
Κανείς δεν πρέπει να ξεχνά πως η ίδια η Τουρκία έχει καταλάβει σχεδόν τη μισή έκταση ενός κυρίαρχου κράτους, της Κύπρου, κι εδώ και δεκαετίες, παραβιάζοντας αποφάσεις του ΣΑ του ΟΗΕ, εξακολουθεί να το κατέχει, αποδεικνύοντας και σ' αυτήν την περίπτωση τα τυπικά όρια της ιμπεριαλιστικής «νομιμότητας».
Συμπερασματικά, η όποια ρητορική αναπτύσσει έναντι του Ισραήλ και η προσπάθεια οικοδόμησης συμμαχιών με Συρία, Λίβανο, Ιράν δεν έχουν καμία σχέση με αντιιμπεριαλιστική στάση.
Η Τουρκία είναι μια ανερχόμενη δύναμη στα πλαίσια του ιμπεριαλιστικού συστήματος και οι αντιθέσεις που έχει προσωρινά ή σε σταθερή βάση με άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις είναι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις.
Ετσι και στην περίπτωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και του Αιγαίου η αστική τάξη της Τουρκίας μελετά ή αφήνει να διαρρέει την άρση του casus belli, όπως και την αφαίρεση της Ελλάδας από τη λίστα των χωρών που απειλούν την Τουρκία, επιδιώκοντας υποχωρήσεις από την απέναντι πλευρά κι ένα συμβιβασμό με την αστική τάξη της Ελλάδας στα πλαίσια της «συνεκμετάλλευσης» του Αιγαίου και των πιθανών κοιτασμάτων πετρελαίου.
Για κάτι τέτοιο «έχει στρώσει το έδαφος» εδώ και χρόνια εγείροντας διεκδικήσεις, παραβιάζοντας τον ελληνικό εναέριο και θαλάσσιο χώρο, δημιουργώντας «γκρίζες ζώνες» και χρησιμοποιώντας το ΝΑΤΟ και την ένταξή της στην ΕΕ για να αποσπάσει το μεγαλύτερο δυνατό όφελος, είτε με στρατιωτικά μέσα, είτε με το δρόμο της διεθνούς διαιτησίας και των διμερών διαπραγματεύσεων.
...............φιλικα!....
Kαλησπερα....
Τι εννοειτε...ξεκαθαρη θεση για την ΑΟΖ του Καστελοριζου?...τι λινκ..?
Καταρχην....ειναι υφαλοκρηπιδα/ΑΟΖ...και Καστελοριζο.
Το Καστελοριζο δεν ειναι 1...αλλα 13!
Το γνωριζετε το θεμα?.....το θεμα λοιπον ειναι στην Στρογγυλη!...
Αθελα σας η απο αγνοια? προφανως,αποσυνδεετε ετσι το Καστελοριζο, απο το νησιωτικο συμπλεγμα του Καστελοριζου!...και απο τα υπολοιπα Δωδεκανησα.
Αυτη ειναι η θεση της Αγκυρας.
Δηλαδη η Αγκυρα επιχειρει να αποσυνδεσει το νησιωτικο συμπλεγμα και να τα εμφανισει σαν αποκομμενες νησιδες(που επικαθονται σε τουρκικη υφαλοκρηπιδα)ωστε να αμφισβητησει το νομικο δικαιωμα αυτων των νησιων,
για δικη τους υφαλοκρηπιδα/ΑΟΖ.
Απαιτει δηλ. ξεχωριστη διαπραγματευση της υφαλοκρηπιδας της Ανατολικης Μεσογειου,με αυτη του Αιγαιου.
Μιας και γραφετε για ξεκαθαρες θεσεις (προφανως εννοειτε της Αριστερας?)
Εκτος πολλων διαφορων για το θεμα(εννοω διαφορες σε υφαλο.Ανατολικης/Αιγαιου,νησιων/νησιδων/''βραχων'',αιγιαλιτιδα ζωνη..κ.τ.λ)γνωριζετε την διαφορα κριτηριο βαθους(επιφανειας/βυθου)με τα Ν.Μ στο θεμα?
Συγνωμη που τα γραφω ετσι,αλλα απο τα γραφομενα φαινεται οτι υπαρχει μια συγχυση στο θεμα.
(απο ''ο Κοσμος του Επενδυτη'')
«Το δικαίωμα στην αιγιαλίτιδα ζώνη υπερισχύει καταρχήν του δικαιώματος σε υφαλοκρηπίδα, έτσι ώστε να μην τίθεται ζήτημα περιορισμού της αιγιαλίτιδας ζώνης λόγω αλληλοεπικάλυψης με την υφαλοκρηπίδα γειτονικού κράτους, όπως υποστηρίζει η Τουρκία» (σ.σ. Η Τουρκία, δηλαδή, επιδιώκει να μειώσει την αιγιαλίτιδα ζώνη ελληνικών νησιών, με το επιχείρημα ότι επικάθονται σε τουρκική υφαλοκρηπίδα!)
(επισημες αποφασεις/θεσεις Κ.Ε. ΚΚΕ)
Επί της ουσίας διαχρονικά κλιμακώνεται η πολιτική των υποχωρήσεων από αυτά που προβλέπουν κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, ιδιαίτερα από τις θέσεις της Διεθνούς Σύμβασης για το Δίκαιο στη Θάλασσα του 1982 και αυτό, μεταξύ των άλλων, εκφράζει η θέση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλου που προσδιόρισε την υφαλοκρηπίδα που εκτείνεται πέραν της Αιγιαλίτιδας Ζώνης με κριτήριο το βάθος της θάλασσας και όχι τα 200 ν.μ. από τη γραμμή βάσης.
Προσωπικα με χωριζουν πολλα απο τις θεσεις του συγκεκριμενου κομματος,αλλα αυτο δεν σημαινει οτι θα λεω και θα γραφω οτι θελω(για εμενα αυτο) επειδη εχω καποιο κολλημα η μπορει μια συγκεκριμενη προπαγανδα να με εχει επηρεασει ωστε να σκεφτομαι και να κρινω μονοπλευρα)
«Δεν είναι προσωπική του επιλογή. Την ώρα που εσείς ισχυρίζεστε ότι οι ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις είναι σε καλό δρόμο, επίσημα βγήκε και είπε πως η υφαλοκρυπίδα φτάνει μέχρι τα 200 μέτρα βάθος, που αποτελούν το 15% μόνον των διεθνών υδάτων του Αιγαίου άρα το υπόλοιπο το αφήνει στο χώρο των λεγόμενων γκρίζων ζωνών», απηύθυνε προς τον πρωθυπουργό, αναφερόμενη στο θέμα......................................
“Τέτοιο επιχείρημα, ούτε η τουρκική πλευρά δεν το έχει επικαλεστεί», είπε και πρόσθεσε πως ο κανόνας αυτός ίσχυε έως το 1958, όταν η τεχνολογία δεν μπορούσε να φτάσει στο απαιτούμενο βάθος για την έρευνα και την άντληση υδρογονανθράκων, αλλά αντικαταστάθηκε η συμφωνία του ‛58 με άλλη που ισχύει μέχρι σήμερα και που δεν αναφέρεται σε αυτό που λέει ο κ. Πάγκαλος. «Όταν τα είπε αυτά η ΚΟ του ΚΚΕ ζήτησε από το αρμόδιο Υπουργείο να κατατεθούν τα πρακτικά των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία στη Βουλή για το τι γίνεται στις συζητήσεις και το ΥΠΕΞ απάντησε πως δεν τηρούνται πρακτικά», γνωστοποίησε. «Θα είσαστε εγκληματίες αν γινόταν αυτό. Δεν το πιστεύουμε», ανέφερε και πρόσθεσε πως «ακόμη χειρότερα, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας μάς παρέπεμψε στις δημόσιες τοποθετήσεις του κ. Βενιζέλου».
Η κ. Παπαρήγα, αναφερόμενη στα «μεγάλα λόγια», που ειπώθηκαν στο Ερζερούμ, τα χαρακτήρισε «διακοσμητικά» και σημείωσε πως «έπρεπε να έχουμε ενημέρωση και να υπάρχουν στην ομιλία του πρωθυπουργού»............................................
Ρώτησε, επίσης, πώς θα ξεκινήσει το συνυποσχετικό, στη βάση των έξι ή των 12 μιλίων; «Αυτή τη στιγμή μπαίνουν θέματα διαφορών στα σύνορα», τόνισε και ρώτησε ποια θα είναι η θέση της ελληνικής κυβέρνησης, «από τι θα ξεκινήσει».
Αναφορικά με την υφαλοκρηπίδα και τις ΑΟΖ, διερωθήτηκε γιατί δεν καθορίζουμε την ελληνική ΑΟΖ; «Γιατί – όπως είπε – δεν είναι ότι δεν την καθορίζει η κυβέρνηση στο Ν. Αιγαίο, αλλά ούτε νότια της Κρήτης ούτε απέναντι στη Λιβύη και την Αίγυπτο». Συμπλήρωσε δε πως την καθορίζει γιατί έχει βάλει όρο η Τουρκία.
«Γιατί αν καθορίζατε την ΑΟΖ θα βάζατε μέσα και το Καστελόριζο. Κι εδώ το Καστελόριζο είναι πρόσχημα. Η Τουρκία αμφισβητεί τη γραμμή Κρήτη – Κάρπαθο – Ρόδο ως γραμμή που η Ελλάδα έχει δικαίωμα οικονομικής εκμετάλλευσης», ανέφερε.
«μεγάλα λόγια»...
«διακοσμητικά» ...
το Καστελόριζο είναι πρόσχημα!...... (το θαυμαστικο ειναι δικο μου..)
Συμφεροντα...
Ενώ οι αποφάσεις του Διεθνούς (αστικού) Δικαστηρίου κατά βάση λαμβάνονται με πολιτικά κριτήρια, όπως διαπιστώθηκε και στην περίπτωση της νομιμοποίησης της ανεξαρτησίας του Κοσσόβου
Το Διεθνές Δίκαιο ήταν και εξακολουθεί να είναι αποτέλεσμα του διεθνούς και περιφερειακού συσχετισμού δύναμης, που πλέον καθορίζεται από τις ενδοϊμπεριαλιστικές ισορροπίες, ανταγωνισμούς και συμβιβασμούς.
Η παρέμβαση του ΝΑΤΟ (επιχειρησιακά όρια, στρατηγεία, ασκήσεις κ.ά.) είναι καταλυτική γι' αυτές τις εξελίξεις και διαμορφώνει κατάσταση συνδιαχείρισης στο Αιγαίο, όπου τον κυρίαρχο ρόλο θα έχουν οι ΗΠΑ, επιδιώκοντας έτσι και την αποτροπή ή περιορισμό της διείσδυσης της ρωσικής και κινεζικής επιρροής στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η ελληνική κυβέρνηση, για να ξεπεράσει πιθανές αντιδράσεις, επιδιώκει να «χρυσώσει» τη γραμμή της υποχώρησης με τα κοινά επιχειρηματικά σχέδια και με την καλλιέργεια αυταπατών πως θα επέλθει «ευημερία» κι «ανάπτυξη», καθώς και «διαρκής ειρήνη», εφόσον κλείσει το ζήτημα του Αιγαίου και εφόσον η Τουρκία μπει στην ΕΕ.
Πρόκειται για το επιχείρημα που χρησιμοποιήθηκε για την ταυτόχρονη ένταξη και συμμετοχή και των 2 χωρών στον ιμπεριαλιστικό οργανισμό του ΝΑΤΟ. Τι έχουμε όμως σήμερα, 59 χρόνια μετά;
Την ίδια ώρα η ένταξη των δύο χωρών στο ΝΑΤΟ κάθε άλλο παρά απέτρεψε την τουρκική εισβολή και κατοχή τμήματος της Κύπρου, τις τουρκικές αξιώσεις στο Αιγαίο με τις λεγόμενες «γκρίζες ζώνες», την κρίση στα Ιμια, τις συνεχείς παραβιάσεις του εναέριου χώρου της Ελλάδας και τις αερομαχίες στο Αιγαίο και όλα τα στοιχεία που περικλείουν την επιθετικότητα των κυρίαρχων κύκλων της γειτονικής χώρας.
Στην πράξη η ένταξη των δύο χωρών στο ΝΑΤΟ περιπλέκει τα πράγματα. Εμφανίζει «τρίτους» επιτηρητές και επιδιαιτητές στις αξιώσεις που προβάλλει η Αγκυρα. Κι όπως συμβαίνει σε ανάλογες περιπτώσεις, έτσι και σ' αυτήν την περίπτωση, οι επιδιαιτητές (ΗΠΑ - ΕΕ και ΝΑΤΟ) ενδιαφέρονται να κρατούν πολιτική «κατευνασμού» απέναντι στον ισχυρότερο, παίρνοντας υπόψη το «ειδικό βάρος» του στα ιμπεριαλιστικά σχέδια.
Μια τέτοια αντιμετώπιση των ελληνοτουρκικών ζητημάτων όχι μόνον δεν έχει οδηγήσει σε καμία πρόοδο τις εξελίξεις, αλλά στη συνεχή όξυνσή τους, αφού αποθρασύνει την επιθετικότητα της τουρκικής αστικής τάξης.
5.2. Επιδιώξεις, σχεδιασμοί και χειρισμοί της αστικής τάξης της Τουρκίας
Η αστική τάξη της Τουρκίας, από τη μεριά της, για να υπηρετήσει τις ανάγκες της, έχει χαράξει μια στρατηγική, αρκετά πιο φιλόδοξη, θεωρώντας πως μπορεί μέσα στα επόμενα 30 χρόνια να αναδειχτεί η Τουρκία όχι απλώς σε μια ισχυρή περιφερειακή δύναμη, αλλά και παγκόσμια δύναμη.
Για να στηρίξει αυτή τη στρατηγική υπολογίζει ιδιαίτερα στο έμψυχο δυναμικό και στη ραγδαία αύξησή του, στη μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό κόμβο, στην αξιοποίηση του θρησκευτικού συναισθήματος για έναν «ειδικό» ρόλο στην περιοχή που θα αξιοποιηθεί από ΗΠΑ και ΕΕ. Αναπτύσσει τις βλέψεις της στη Μέση Ανατολή, στα Βαλκάνια, στον Καύκασο, στη Μαύρη Θάλασσα και στη Μεσόγειο.
Για την υλοποίηση αυτών των σχεδίων, από τη μια επιδιώκει να «κλείσει» το Κουρδικό, κάνοντας έναν περιορισμένο αστικό εκσυγχρονισμό, αξιοποιώντας ηγετικά στελέχη του κουρδικού στοιχείου, μέσω ενσωμάτωσης και τρομοκρατίας, ενώ ανοιχτά προκρίνει στα σχέδιά της την αξιοποίηση των τουρκικών και μουσουλμανικών μειονοτήτων στα Βαλκάνια, κυρίως στη Θράκη (Βουλγαρία, Ελλάδα), αλλά και στη Βοσνία. Θεωρεί ιδιαίτερης σημασίας τόσο τις μειονότητες, όσο και την ενίσχυση της Αλβανίας, της Βοσνίας και της ΠΓΔΜ, ως «οχημάτων» εξυπηρέτησης της πολιτικής της στα Βαλκάνια.
Από αυτήν την άποψη υπάρχει σοβαρός κίνδυνος μιας όξυνσης της κατάστασης στη Θράκη, με βασικό «εργαλείο» το δικαίωμα του λεγόμενου «εθνικού αυτοπροδιορισμού», που στηρίζεται σε μια εντελώς σαθρή βάση και χρησιμοποιείται «κατά το δοκούν» από τους ιμπεριαλιστές για επεμβάσεις και το διαμελισμό χωρών. Ο κίνδυνος αυτός τροφοδοτείται από την όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, για τον έλεγχο των ενεργειακών αγωγών που περνούν από τη Θράκη.
Η τουρκική αστική τάξη, παίζοντας το «χαρτί» του «νεο-οθωμανισμού» προσπαθεί να ενισχύσει το ρόλο της στη Μέση Ανατολή, ώστε να αποσπάσει ένα μεγαλύτερο μερίδιο από τους φυσικούς πόρους και τις αγορές της περιοχής.
Η στάση της αυτή βασικά εξυπηρετεί και τα συμφέροντα των ΗΠΑ και της ΕΕ, όμως η αστική τάξη της Τουρκίας, όπως και κάθε αστική τάξη, αναπτύσσει και τους αυτοτελείς στόχους και επιδιώξεις της.
Σ' αυτά τα πλαίσια μπορεί και να συγκρουστεί, με στόχο να αποτρέψει ορισμένα σχέδια των ΗΠΑ και της ΕΕ, που θεωρεί ότι περιορίζουν τις στοχεύσεις της ή της δημιουργούν πρόβλημα, όπως π.χ. η εμφάνιση ενός κουρδικού κράτους στην περιοχή ή ακόμη να επιδιώξει να «απονευρώσει» τέτοια σχέδια, εντάσσοντάς τα στους δικούς της επεκτατικούς σχεδιασμούς, π.χ. ένα κουρδικό κράτος με περιορισμένη κυριαρχία, στη «σκιά» της Τουρκίας, ώστε αυτή να μπορεί να «βάλει χέρι» στα πετρέλαια του Κιρκούκ.
Σ' αυτήν την κατεύθυνση έχει σημειωθεί τους τελευταίους μήνες μια όξυνση στις σχέσεις με το Ισραήλ, επιδιώκοντας την κατάκτηση ενός δήθεν «φιλο-παλαιστινιακού» ρόλου.
Οι προθέσεις της αστικής τάξης της Τουρκίας δεν είναι καθόλου «αγνές». Απ' αυτήν την άποψη κάνουν σοβαρότατο λάθος εκείνες οι αντιιμπεριαλιστικές δυνάμεις της Μέσης Ανατολής που έτρεξαν να χαιρετίσουν το «νέο ρόλο» της Τουρκίας στην περιοχή.
Οι δυνάμεις αυτές, που αντιμετωπίζουν αταξικά τις εξελίξεις, παραλείπουν το ότι η αστική τάξη της Τουρκίας εδώ και χρόνια έχει αγαστή συνεργασία με το Ισραήλ, την οποία δεν έχει διακόψει και τώρα, κι αυτό που καθορίζει τη στάση της είναι η επιδίωξη να κερδίσει τη συμπάθεια τμήματος των αραβικών λαών, ώστε να παίξει έναν ισχυρότερο ρόλο στα ιμπεριαλιστικά παιχνίδια και να διασφαλίσει για τον εαυτό της ένα μεγαλύτερο «κομμάτι της πίτας» των ενεργειακών πόρων και των αγορών.
Η στάση της κάθε άλλο παρά βοηθά την αποκατάσταση της «δικαιοσύνης» και της «διεθνούς νομιμότητας», όπως ορισμένοι το παρουσιάζουν στις αραβικές χώρες.
Κανείς δεν πρέπει να ξεχνά πως η ίδια η Τουρκία έχει καταλάβει σχεδόν τη μισή έκταση ενός κυρίαρχου κράτους, της Κύπρου, κι εδώ και δεκαετίες, παραβιάζοντας αποφάσεις του ΣΑ του ΟΗΕ, εξακολουθεί να το κατέχει, αποδεικνύοντας και σ' αυτήν την περίπτωση τα τυπικά όρια της ιμπεριαλιστικής «νομιμότητας».
Συμπερασματικά, η όποια ρητορική αναπτύσσει έναντι του Ισραήλ και η προσπάθεια οικοδόμησης συμμαχιών με Συρία, Λίβανο, Ιράν δεν έχουν καμία σχέση με αντιιμπεριαλιστική στάση.
Η Τουρκία είναι μια ανερχόμενη δύναμη στα πλαίσια του ιμπεριαλιστικού συστήματος και οι αντιθέσεις που έχει προσωρινά ή σε σταθερή βάση με άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις είναι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις.
Ετσι και στην περίπτωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και του Αιγαίου η αστική τάξη της Τουρκίας μελετά ή αφήνει να διαρρέει την άρση του casus belli, όπως και την αφαίρεση της Ελλάδας από τη λίστα των χωρών που απειλούν την Τουρκία, επιδιώκοντας υποχωρήσεις από την απέναντι πλευρά κι ένα συμβιβασμό με την αστική τάξη της Ελλάδας στα πλαίσια της «συνεκμετάλλευσης» του Αιγαίου και των πιθανών κοιτασμάτων πετρελαίου.
Για κάτι τέτοιο «έχει στρώσει το έδαφος» εδώ και χρόνια εγείροντας διεκδικήσεις, παραβιάζοντας τον ελληνικό εναέριο και θαλάσσιο χώρο, δημιουργώντας «γκρίζες ζώνες» και χρησιμοποιώντας το ΝΑΤΟ και την ένταξή της στην ΕΕ για να αποσπάσει το μεγαλύτερο δυνατό όφελος, είτε με στρατιωτικά μέσα, είτε με το δρόμο της διεθνούς διαιτησίας και των διμερών διαπραγματεύσεων.
....................................
η βάση των προβλημάτων είναι ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός και η ιμπεριαλιστική επιθετικότητα για το μοίρασμα των αγορών.......................
οι σχέσεις αυτές(ελληνοτουρκικες) αποτελούν μέρος ενός γενικότερου «δάσους» ανταγωνισμών, στο οποίο συμμετέχουν πολύ πιο ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, σε σύγκριση με τις αστικές τάξεις των δύο χωρών, που ασκούν άμεσες κι έμμεσες επιδράσεις στα σχέδιά τους.
Η λύση για τους δύο λαούς μπορεί να βρίσκεται μόνον στην ανατροπή της αιτίας που γεννά αντιθέσεις, συγκρούσεις, πολεμικές συρράξεις. Κι αυτή η αιτία δεν είναι άλλη από τα καπιταλιστικά υπερκέρδη.
Το ΚΚΕ θα συμφωνήσει στη διευθέτηση των ελληνοτουρκικών διαφορών, έστω και αν δεν εξαλείφονται με το συγκεκριμένο συσχετισμό δύναμης και τους ταξικούς προσανατολισμούς των αστικών τάξεων, με την προϋπόθεση πως θα διασφαλίζονται τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας.
Βεβαια στο τελευταιο, παμε στο ουτοπικο....αφου μιλαει για λαικη εξουσια κ.τ.λ. στον ''σημερινο κοσμο''(καπιταλιστικο)
Κανείς δεν πρέπει να ξεχνά πως η ίδια η Τουρκία έχει καταλάβει σχεδόν τη μισή έκταση ενός κυρίαρχου κράτους, της Κύπρου, κι εδώ και δεκαετίες, παραβιάζοντας αποφάσεις του ΣΑ του ΟΗΕ, εξακολουθεί να το κατέχει, αποδεικνύοντας και σ' αυτήν την περίπτωση τα τυπικά όρια της ιμπεριαλιστικής «νομιμότητας».
Συμπερασματικά, η όποια ρητορική αναπτύσσει έναντι του Ισραήλ και η προσπάθεια οικοδόμησης συμμαχιών με Συρία, Λίβανο, Ιράν δεν έχουν καμία σχέση με αντιιμπεριαλιστική στάση.
Η Τουρκία είναι μια ανερχόμενη δύναμη στα πλαίσια του ιμπεριαλιστικού συστήματος και οι αντιθέσεις που έχει προσωρινά ή σε σταθερή βάση με άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις είναι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις.
Ετσι και στην περίπτωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και του Αιγαίου η αστική τάξη της Τουρκίας μελετά ή αφήνει να διαρρέει την άρση του casus belli, όπως και την αφαίρεση της Ελλάδας από τη λίστα των χωρών που απειλούν την Τουρκία, επιδιώκοντας υποχωρήσεις από την απέναντι πλευρά κι ένα συμβιβασμό με την αστική τάξη της Ελλάδας στα πλαίσια της «συνεκμετάλλευσης» του Αιγαίου και των πιθανών κοιτασμάτων πετρελαίου.
Για κάτι τέτοιο «έχει στρώσει το έδαφος» εδώ και χρόνια εγείροντας διεκδικήσεις, παραβιάζοντας τον ελληνικό εναέριο και θαλάσσιο χώρο, δημιουργώντας «γκρίζες ζώνες» και χρησιμοποιώντας το ΝΑΤΟ και την ένταξή της στην ΕΕ για να αποσπάσει το μεγαλύτερο δυνατό όφελος, είτε με στρατιωτικά μέσα, είτε με το δρόμο της διεθνούς διαιτησίας και των διμερών διαπραγματεύσεων.
...............φιλικα!....
VaSiLiS-T
Supreme Member
kblachos
Μέλος Σωματείου
Σπύρος Σούρλας
AVClub Fanatic
H συνάντηση που πηγε ο ΓΑΠ στο Ερζερούμ δέχτηκε εντονη κριτική απο το πολιτικό φάσμα γιατι στην ουσια πήγε σε ''κλειστό συνέδριο'' απολυτως Τουρκικών συμφερόντων και βεβαια δεν εκανε καμιά συζητηση,αλλά απλά κουνουσε το κεφάλι..
Ο Ανδρέας έχει δικιο.
Ο Ανδρέας έχει δικιο.
Σπύρος Σούρλας
AVClub Fanatic
Απάντηση: Re: Τουρκία μια κακή γείτονας......
Καλύτερα θάταν να γράφει ''Φάτε τούς Τούρκοι''...Euro 2016.:ADFADF1:
Mήπως να αλλάζαμε τον τίτλο του νήματος σε "Τουρκία μία καλή γείτονας"......
Καλύτερα θάταν να γράφει ''Φάτε τούς Τούρκοι''...Euro 2016.:ADFADF1:
Σπύρος Σούρλας
AVClub Fanatic
Απάντηση: Re: Απάντηση: Τουρκία μια κακή γείτονας......
Οθωμανοί εκ Μογγολιας ειναι το μεγαλύτερο ιστορικό ανέκδοτο πού έχει γραφτεί..
Καλά για το ''γενοκτονικά'' βάρβαροι ουδέν σχόλιον...
Κατι άλλο θαθελε να πει ο Πλεύρης αλλά χάλασε το copy paste.
Οι δικοι μας δεν ειναι (επεκτατικα) αλαζονες, (γενοκτονικα) βαρβαροι ουτε (εκ Μογγολιας) οθωμανοι, κατα τα αλλα εχεις δικιο
Εδω ομως κρινουμε την πολιτικη των τουρκαλαδων.
Οθωμανοί εκ Μογγολιας ειναι το μεγαλύτερο ιστορικό ανέκδοτο πού έχει γραφτεί..
Καλά για το ''γενοκτονικά'' βάρβαροι ουδέν σχόλιον...
Κατι άλλο θαθελε να πει ο Πλεύρης αλλά χάλασε το copy paste.
Το τσουβάλιασμα των Τούρκων ως επεκτατικό και βάρβαρο λαό θα έπρεπε να ντρέπεται κάποιος να το προφέρει καν....
Τα τελευταία 30 χρόνια τι επεκτατικές "τάσεις" έχει κάνει η Τουρκία??
Θα μας τρελάνετε??? Σταματήστε το defencenet σας χυλώνει τον εγκέφαλο...
Βέβαια η εποχή τα δικαιολογεί......αυτά τα εθνικιστικά "καρναβάλια"....
Επίσης αυτό το νήμα τι σκοπούς εξυπηρετεί πια??? Γιατί εγώ βλέπω ότι έγινε διάλογος, ακούστηκαν κάποιες απόψεις, βρήκαμε και που διαφωνούμε....
Κάτι άλλο....????
Τα τελευταία 30 χρόνια τι επεκτατικές "τάσεις" έχει κάνει η Τουρκία??
Θα μας τρελάνετε??? Σταματήστε το defencenet σας χυλώνει τον εγκέφαλο...
Βέβαια η εποχή τα δικαιολογεί......αυτά τα εθνικιστικά "καρναβάλια"....
Επίσης αυτό το νήμα τι σκοπούς εξυπηρετεί πια??? Γιατί εγώ βλέπω ότι έγινε διάλογος, ακούστηκαν κάποιες απόψεις, βρήκαμε και που διαφωνούμε....
Κάτι άλλο....????
θα μπορούσε κάποιος φίλος να μου αναφέρει ένα ή δύο παραδείγματα χωρών που ασκούν, κατά τη γνώμη του, ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική; Εξωτερική πολιτική χωρίς εξαρτήσεις και συνεργασίες με ισχυρότερες χώρες; Ει δυνατόν κάποια τέτοια χώρα που να ευημερεί;
Πάντα θα υπάρχουν θέματα (καλά ή κακά) με τη γείτονα χώρα.
Ο σκοπός του, μακάρι να συνεχίσει να είναι πεδίο απόψεων και διαλόγου.:ernaehrung004:
Σπύρος Σούρλας
AVClub Fanatic
Απάντηση: Re: Τουρκία μια κακή γείτονας......
Το νήμα μια χαρά ειναι οταν γινεται συζητηση για τά γεωπολιτικά..Δεν βλέπω κανενα προβλημα ..
Και μακάρι να συνεχιστεί.
Τα γραφικά που προσκαλούν σε πόλεμο και τά περί Μογγολων νταξ..Αλλως τε ενας τά γραφει..Θέλει ντε και καλά θερμό επεισοδιο...για να αποκτήσουμε ''εθνική αναταση''.Με άλλα λογια νά ενισχύσουμε ως πολίτες τής χειμαζομενης χώρας την πολιτική τού Παπανδρεου,που πολύ θα τον βολευε μιά πολεμική κατάσταση για να βγει απο την δυσκολη θεση.
Το νήμα μια χαρά ειναι οταν γινεται συζητηση για τά γεωπολιτικά..Δεν βλέπω κανενα προβλημα ..
Και μακάρι να συνεχιστεί.
Τα γραφικά που προσκαλούν σε πόλεμο και τά περί Μογγολων νταξ..Αλλως τε ενας τά γραφει..Θέλει ντε και καλά θερμό επεισοδιο...για να αποκτήσουμε ''εθνική αναταση''.Με άλλα λογια νά ενισχύσουμε ως πολίτες τής χειμαζομενης χώρας την πολιτική τού Παπανδρεου,που πολύ θα τον βολευε μιά πολεμική κατάσταση για να βγει απο την δυσκολη θεση.
- Status