Έχω την εντύπωση ότι αυτός ο τόπος, ανέκαθεν, κατοικούνταν από πολλές φυλές.
Οι κάτοικοί του όμως ονομάζονται Έλληνες, χιλιάδες χρόνια. Όσοι τουλάχιστον το επιθυμούν.
Απο εκεί και πέρα είναι γνωστό ότι έχουμε ένα κακό γείτονα, παραδοσιακά δεν φρόντιζε ούτε καν για τους πολίτες της χώρας του και με σαφή ιμπεριαλιστική πολιτική από τη γέννεση του έως και σήμερα.
Ταυτόχρονα και εμείς δεν είμαστε ότι καλύτερο (κατα τη γνώμη μου όμως σαφώς καλύτερο)...
Όπως και να έχει όλοι αναγνωρίζουμε ότι τον τελευταίο αιώνα (και πριν αλλά imo λιγότερο) καθοριστικό παράγοντα παίζουν οι ξένες προς τους δύο λαούς δυνάμεις και τα συμφέροντά τους.
Ως αδύναμοι οι δύο λαοί έχουν αγκιστρωθεί στους δυνατούς για την εξυπηρέτηση του κοινού σκοπού τους - την επιβίωση των βατραχιών στο πεδί ο με τα βουβάλια....
Αυτού του είδους διπλωματία γίνεται και απο τους δυό μας... εννοώντας τους κυβερνώντες φυσικά και όχι τους λαούς, που δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα... κατα καιρούς δε, έχουν συμβιώσει αβίαστα και πολιτισμένα.
Η διπλωματία λοιπόν, δεδομένης της ανικανότητας και των δύο να ορίσουμε το μέλλον μας, για τους μεν Τούρκους είναι η επέκταση των συμφερόντων τους εκτός χωρικών ορίων ενώ για μαςς η εξασφάλιση των δικών μας...
Κακά τα ψέματα. αυτό διεκδικούμε και είναι πολύ υποτιμητικό στα μάτια μου. Η ήττα μας είναι σαφής, καθολικά ομολογούμενη και συνεχής.
Δύο εκδοχές βλέπω.
Ή διεκδικούμε τα δίκαιά μας μέσω οργανισμών και διπλωματίας προσφέροντας γη και ύδωρ.
Ή κοντράρουμε ως Ελληνάρες (της δεκάρας) έναν πολύ ισχυρότερο αντίπαλο, από κάθε άποψη.
Και τα δύο, για μένα, είναι λάθος.
Θα προτιμούσα να προσπαθούσαμε να τα βρίσκαμε με τους γείτονες πετώντας έξω τα τρίτα συμφέροντα και να ζούσαμε ειρηνικά και αρμονικά... έξω από τις παρωπίδες των χωρικών συνόρων, των θρησκειών και του χρήματος, όπως καταδείχτηκε εφικτό απο τη συνύπαρξή των λαών για αιώνες σε διαφορετικά χρονικά σημεία και τόπους.
Δυστυχώς κάτι τέτοιο είναι ουτοπικό (ας μην αναλύσω τους λόγους), για αυτό και το έβγαλα έξω απο τις υπαρκτές πολιτικές εκδοχές αντιμετώπισης του προβλήματος.
+++
για το θέμα της στρατιωτικής ισχύος / δαπανών δεν παίρνω θέση, αρνούμενος να αντιληφθώ πως μετά τόσους αιώνες άσκοπης αιματοχυσίας υπάρχουν ακόμα άνθρωποι και λαοί που εγκρίνουν τα όπλα ως μέσο πειθούς και εξυπηρέτησης συμφερόντων.
Δεν θέλω καν να το σκέφτομαι.
Αν δε έρθει η ώρα δεν έχω ιδέα του τι θα κάνω. Ίσως να τη στήσω απ'έξω απο το νεκροταφείο του χωριού μου, για να μην μπούν σε κόπο οι υπόλοιποι να με κουβαλάνε ως εκεί...
