Nice!
Για τους U2 λοιπον...
Τους εχω ακουσει μεχρι το "Pop". Ποτε δεν ηταν μεσα στο top 10 μου αλλα παντα τους ειχα σε μια συμπαθεια. Το πιθανοτερο γιατι μου θυμιζουν σχολικα μου παρτυ, που καναμε "αντισταση" στη Βιση και τον Καρρα, αλλα δεν μπορουσαμε να βαλουμε και Blues Magoose (που λεει ο λογος) γιατι θα μας επαιρναν με τα πορτοκαλια οι "λαικοι"...
Επισης μου αρεσε, το οτι περασαν, προχωρησαν λιγο τη μουσικη τους, σε
λιγο διαφορετικους δρομους, εβαλαν λιγα ηλεκτρονικα στοιχεια την αλλαξαν
λιγο βρε αδερφε (αν και παντα ξεχωριζει οτι ειναι U2 αυτο που παιζει).
Ας μην ξεχναμε οτι τη δεκαετια του 90 ειχε δημιουργηθει μια μικρη κοντρα "U2 ή REM ποιος ειναι καλυτερος?" στους mainstream "rock" κυκλους (το βαζω σε εισαγωγικα γιατι δεν πιστευω στον ορο γενικοτερα). Αλλα δε σημαινει και κατι τελικα...
Για το τι κανανε στη προσωπικη τους ζωη (βλ. Bono), δεν εχω γνωμη γιατι για μενα, και μονο για μενα, η προσωπικη ζωη του καλλιτεχνη ειναι σημαντικη για να τον κρινω σαν ανθρωπο αλλα οχι σαν μουσικο...
Τωρα για το αν ειναι το μεγαλυτερο band απο εμπορικης αποψης ή κοινωνικης αποδοχης(γιατι αυτο φανταζομαι οτι λεει ο φιλος Dalanic) για μενα δεν εχει και πολυ μεγαλη σημασια/αξια, αλλα μπορει και να ειναι ετσι.
Για την τεχνη τωρα γενικοτερα, επειδη θιχτηκε και αυτο το θεμα, περι της "καλης" και "κακης" τεχνης...
Πρεπει μαλλον να
ορισουμε πρωτα την τεχνη για να μπορεσουμε να απαντησουμε σε αυτο...
Εγω (και μιλαω μονο για μενα) δεν πιστευω οτι υπαρχει κακη τεχνη. "Αυτο που για μενα ειναι κακο για καποιον αλλο ειναι οντως διαμαντι" (HE6).
Το προβλημα μου ομως σε ολο αυτο το συλλογισμο (εννοω τις συγκρισεις στα Βιβλια και τους Αοιδους) ειναι οτι για μενα τετοια συγκριση, οπως ετεθη δηλαδη, δεν υπαρχει.
Και ο λογος ειναι οτι, καποια πραγματα, παρωτι εχουν την αποδοχη πολλων, δεν μπορω να τα θεωρησω/αναγνωρισω ως τεχνη. Εκει ειναι και το μεγαλο μου προβλημα.
Δε με νοιαζει αν ο/η αλλος/η "ανατριχιαζει" με τις επιτυχιες του οποιου Φοιβου ουτε αν "συγκλονιζεται" το ειναι του απο τα βιβλια της οποιας κυριας Μεϊμαριδη.
Δεν ειναι τεχνη αυτο το μορφωμα, αυτη η κακεκτυπη προβολη του κιτς, ειναι κατι αλλο. Και δεν μπορουμε να κανουμε συγκρισεις με ανομοια πραγματα (σε μια ισσοτητα ή ανισσοτητα, οπως λενε και τα μαθηματικα, τα μεγεθη και απο τις δυο πλευρες πρεπει να ειναι στις ιδιες μοναδες αλλιως δεν εχουμε συγκριση).
Βεβαια, ενω στα μαθηματικα ολα ειναι ευκολα και σαφη, στην τεχνη δυστυχως τα ορια και οι αξιες ειναι vague (οπως λενε και στο χωριο μου
). Οι γραμμες ειναι ασαφεις γιατι τα κριτηρια ειναι υποκειμενικα τις περισσοτερες των περιστασεων.
Και η υποκειμενικοτητα αυτη ειναι που κανει αυτες τις διαμαχες.
Και εκει ειναι το σημειο που θα "ερθει" ο "Βανδακιας" και θα μου πει "ποιος εισαι εσυ ρεφιλε που θα μου υπαγορευσεις τι θα μου αρεσει?"
Η απαντηση ειναι οτι δεν ειμαι τιποτα, αλλα το οτι σου αρεσει δεν το κανει και τεχνη.
Και λεγοντας τεχνη εννοω την εννοια οπως την εχω ορισει εγω στο ξερο μου το κεφαλι, και μονον εγω.
Και ισως ακουστει και λιγο ελιτιστικο αλλα πιστευω οτι εχω καλυτερη γνωμη απο αυτον... ακομα και αν τελικα κανω λαθος...
[EDIT: Σε καποια πραγματα με προλαβε ο φιλος Δημοκηδης
]
