Ξύλινα καράβια [Crosby, Stills & Nash]

Απάντηση: Re: Ξύλινα καράβια

Κωστας Λυμπεροπουλος said:
...
Σαν να γατζώνεσαι απεγνωσμένα από μιά ερωμένη με την οποία ξέρεις ότι δεν πάει πουθενά.
Αλλά δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς.
Ανθρώπινο είναι, κατά καιρούς το έχουν κάνει οι περισσότεροι από 'μάς.
...
Click to expand...
:ernaehrung004:
Καλή αυτή η εποχή,
αλλά υπάρχουν και καλύτερες.
Ακόμη και όταν έρχονται χωρίς να το θέλουμε.



grio said:
Αρχίσατε τους ...χαρακτηρισμούς και είχα σκοπό να ετοιμάσω κάτι που o θεός είχε βάλει το ...χέρι του. Μάλλον να το ξανασκεφτώ, ε; :hmmmm2:
Click to expand...

Μουσική=Πάθη
Μήν περιμένεις να πούμε ποτέ:
"Πόσο όμορφα ανασηκώνετε την κοιλιακή σας περιοχή τις στιγμές που βαρέως εκπνέετε"

:BDGBGDB55:
 
grio said:
είχα σκοπό να ετοιμάσω κάτι που o θεός είχε βάλει το ...χέρι του.
Click to expand...

Let me guess:
'I Don't Want To Discuss It'.
Delaney & Bonnie & Friends. :grinning-smiley-043

ο Θεός παίρνει πάνω του το κομμάτι για κάπου δύο λεπτά, εκεί γύρω στη μέση.
από πίσω ο Carl Raddle χύνει στις κάλτσες του.
κι ο Jim Gordon ...Χριστέ μου ο Jim Gordon!
έλα...πες μου ότι είναι αυτό.
 
Κωστας Λυμπεροπουλος said:
Οι ...κιθαρο-μονομαχίες τους στο '4 Way Street', μου είπαν πολλά.
Μα πάρα πολλά.
Click to expand...

Στην Expanded έκδοση (1992) του 4 Way Street έχουν προστεθεί 4 κομμάτια και ο καθένας εκτελεί από μία σύνθεση του.
"King Midas In Reverse" (Nash)
"Laughing" (Crosby)
"Black Queen" (Stills)
"Medley: The Loner/Cinnamon Girl/Down by the River" (Young)​
Εάν δώσεις την προσοχή που αρμόζει, βγάζεις τα συμπεράσματά σου για τις ψυχοσυνθέσεις και τις φυσιογνωμίες τους.

Τσάκωνας Βασίλης said:
Μουσική=Πάθη
Μήν περιμένεις να πούμε ποτέ:
"Πόσο όμορφα ανασηκώνετε την κοιλιακή σας περιοχή τις στιγμές που βαρέως εκπνέετε"
Click to expand...

Από, εμένα είστε ελεύθεροι να εκδηλώνεστε με όποιο τρόπο θέλετε, ακόμη και μ' αυτόν που περιγράφεις! Άλλωστε το διατυπώνεις τόσο ποιητικά...-bye-

Κωστας Λυμπεροπουλος said:
Let me guess:
'I Don't Want To Discuss It'.
Delaney & Bonnie & Friends. :grinning-smiley-043

ο Θεός παίρνει πάνω του το κομμάτι για κάπου δύο λεπτά, εκεί γύρω στη μέση.
από πίσω ο Carl Raddle χύνει στις κάλτσες του.
κι ο Jim Gordon ...Χριστέ μου ο Jim Gordon!
έλα...πες μου ότι είναι αυτό.
Click to expand...

Κώστα μου, θα χαλάσει ή έκπληξη...
Άλλωστε η αναμονή είναι που αξίζει. Το Ταξίδι όχι η Ιθάκη.
 

Η περιοδεία...​

Crosby, Stills, Nash & Young - CSNY 1974

CSNY1974.jpg​

Η ιστορική περιοδεία του 1974.
Διάρκεια, περισσότερο από 2 μήνες.
Τριάντα ένα κονσέρτα σε είκοσι τέσσερις πόλεις.
Ακροατήριο που ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο.
Απαιτήθηκαν 5 χρόνια για να προετοιμαστεί η κυκλοφορία της
και τελικώς να παρουσιαστεί με την μορφή τριπλού CD και μπόνους DVD,
φέτος το καλοκαίρι του 2014, 40 χρόνια μετά...

'Eνα λάιβ, από το αγαπημένο γκρουπ, που ανταγωνίζεται το 4 Way Street και σε σημεία το ξεπερνάει!

- Crosby, Stills, Nash & Young · Almost Cut my Hair (Live 1974) -
To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.
​

Η σελίδα στην Rhino και το δελτίο τύπου...

CSNY_1974.jpg​
 

Ο Nash στο Rolling Stone...​

«Αυτό είναι το πιο δύσκολο πρότζεκτ που έχω κάνει ποτέ» λέει ο Nash στο Rolling Stone. «Και αυτό σε μεγάλο βαθμό λόγω της ατζέντας των άλλων ανθρώπων και της προσπάθειας να ευχαριστηθούν τέσσερα άτομα ταυτόχρονα. Μόνο ένα χρόνο, μας πήρε να κάνουμε τη φυσική δουλειά, αλλά χρειάστηκαν τρία ή τέσσερα χρόνια ακόμη, για να ολοκληρωθεί.

Ο Neil Young, ο Θεός να ευλογεί τις βαμβακερές κάλτσες του, πάντα ήθελε όσο το δυνατόν, ο ήχος να πλησιάζει την εμπειρία της ηχογράφησης. Ήθελε να γίνει 24/192, και αυτό είναι που κάναμε. Ακούγεται εκπληκτικά. Υπάρχουν 40 τραγούδια που θα αποδείξουν ότι ήμασταν, πολύ 'αξιοπρεπής' ροκ μπάντα.

Ήταν μια πολύ απαιτητική περιοδεία, προσπαθήσαμε να διατηρήσουμε το πνεύμα μας και να κρατήσουμε τον εαυτό μας επικεντρωμένο ως μπάντα, αλλά με όλο το χάος που επικρατούσε, τους περισπασμούς και τις ουσίες, είμαι έκπληκτος με ό,τι κάναμε, ειλικρινά.

Θέλαμε τις καλύτερες εκτελέσεις του κάθε κομματιού για αυτή τη συλλογή. Έτσι ο Joel και εγώ ακούσαμε κάθε λεπτό από τις πολυκαναλικές εγγραφές και επιλέξαμε τα καλύτερα. Για παράδειγμα, πήραμε την καλύτερη απόδοση του 'Almost Cut My Hair' και την στείλαμε στο David για την έγκρισή του. Το ίδιο κάναμε με τον Stephen και τον Neil.

Ήθελα οι άνθρωποι να βιώσουν την παράσταση. Θέλαμε να τους δώσουμε μια θέση στην 10η σειρά, στη μέση, έτσι ώστε να μπορούν να καθίσουν και να απολαύσουν την παράσταση. Ξεκινά με ένα ηλεκτρικό σετ και στη συνέχεια, κάναμε ένα ακουστικό σετ, μερικές φορές με μπάσο και τύμπανα και άλλοτε χωρίς και στη συνέχεια καταλήξαμε με ένα εκρηκτικό τελευταίο ηλεκτρικό σετ.»
 
Το καλυτερο δωρο που μας εκανε ο μουσικος κοσμος μεχρι τωρα για το 2014. Το ξεκινας και απλα δε θελεις να τελειωσει.
 
grio said:
O Jeffrey Lee Pierce, σχημάτισε το γκρουπ το 1979, γι'αυτό και τους ενέταξα στα τέλη του '70. Όντως το "Fire of Love" κυκλοφόρησε το 1981 και όπως θυμάμαι ήταν και από τα καλύτερα της χρονιάς.

Οι White Stripes και οι Black Keys σαφώς και δεν είναι Βρετανοί, απλά προφανώς δεν έγιναν κατανοητές οι τελίτσες (...) που έβαλα, οι οποίες είναι και διαχωριστικά. Από τους White Stripes, κρατάω το Elephant και ειδικά το "Ball and Biscuit" το οποίο ακούω συχνά.

Τέλος πάντων, το θέμα είναι, όπως λέει και ο Κώστας, να μην συμβιβαστούμε με την ιδέα ότι υπάρχει καλλιτεχνική στειρότητα στην εποχή μας. Θέλει, δηλαδή, ανοικτό μυαλό και ψάξιμο. Ότι δεν είμαστε δεκτικοί στο νέο, εμείς οι παλαιότεροι, και ότι αρκούμαστε στις δόξες του παρελθόντος, αυτό δυστυχώς ισχύει.
Click to expand...

https://www.youtube.com/watch?v=UDYzuwG-gOE

Γιατί Χριστουγεννιάτικα με πιάνω να κάνω ταχύρυθμα πάλι.....
 
Top Bottom