Re: Απάντηση: Υπαρξιακά ζητήματα Εξοπλισμού
Το trash in / trash out δεν εχει εφαρμογή στο συγκεκριμένο θέμα. Η διόρθωση των εκτροπών είναι πολύ στανταρ διαδικασία για όλους σχεδόν τους φακούς (τουλάχιστον τους όχι απαγορευτικά εξωτικούς). Πάντως, προσωπικά στον 35άρη δε με απασχόλησε ποτέ το CA.
Το autofocus του 17-50 ψαρεύει σε συνθήκες (αρκετά) χαμηλού φωτισμού. Το VC δεν έχει καμμία δουλειά σε αυτό.
Υπάρχουν αναφορές ότι ο χωρίς VC είναι οξύτερος από τον σταθεροποιημένο. Γι' αυτό σου προτείνει τη non-VC έκδοση ο Βλάσσης, καθώς και για την περιορισμένη αναγκαιότητα της σταθεροποίησης σε ευρυγώνιο φακό. Βέβαια, στα 50mm σε crop σώμα, που αντιστοιχούν σε 75mm σε ff, είναι στα όρια του κοντού τηλεφακού, οπότε εκεί ίσως βοηθάει λίγο τα πράγματα. Ανάλογα με τη χρήση και την τεχνική σου αποφασίζεις...
Συμφωνώ κι εγώ ότι το trash in trash out δεν ισχύει, διότι τα αρχεία raw μας δίνουν τη δυνατότητα για πολλές επεξεργασίες με αποτέλεσμα να παίρνουμε πολύ διαφορετική τελική εικόνα από αυτή που τραβήξαμε. Έτσι οι χρωματικές εκτροπές, η υποέκθεση, οι γεωμετρικές παραμορφώσεις και η βινιέτα ακόμη διορθώνονται εύκολα.
Από εκεί και πέρα... υπάρχουν φακοί που γράφουν υπέροχα στις μετρήσεις και είναι άριστοι στην πράξη, φακοί που έχουν άριστες μετρήσεις αλλά δεν μας δίνουν αυτό το κάτι άλλο και υπάρχουν και φακοί με μέτρια σετ μετρήσεων που να μας δίνουν μοναδικές φωτογραφίες. Πολλοί φακοί ουσιαστικά έχουν χαρακτήρα. Από όσους έχω γνωρίσει οι περισσότεροι τέτοιοι φακοί είναι της Zeiss . Π.χ. ο 21 Biogon με χάλια μετρήσεις και υπέροχες φωτογραφίες, οι σχεδιάσεις Planar για τηλεμετρικές και slr (45 για Contax G και 50 για slr) με την αίσθηση του τρισδιάστατου, οι Sonnar τόσο οι παλιές σχεδιάσεις (π.χ. οι CZJ 180 2.8 ) και οι νεότερες υλοποιήσεις . Όλες τους έχουν καταπληκτικό ξεφοντάρισμα, ανώτερο όλων των υλοποιήσεων τηλεφακών ζουμ ανεξαρτήτων μάρκας. Από τους Nikkor ξεχωρίζω ως φακούς με χαρακτήρα τον πολύ μικρό σε διαστάσεις AIS 105 2.5 που παραμένει εξαρετικός φακός πορτρέτου (δείτε και τρελαθείτε τα δείγματα στο
http://www.fredmiranda.com/forum/topic/929565 ) τον 28 2.8 AIS , και λίγους ακόμα. Ο tamron 90 macro παραμένει σητν κορυφή κι ας κυκλοφορούν νέοι φακοί μάκρο. Από παλιούς φακούς επίσης αρκετούς Olympus Zuiko αλλά δεν τους ξέρω, όπως και κάποιους Kiron (p.x. o 75-150 3.8).
Γιατί συμβαίνει αυτό; Μμμμ δεν ξέρω.... ίσως αν διαβάσετε τα άρθρα του Erwin Puts, που τόσο λοιδωρήθηκε στις αρχές της ψηφιακής εποχής και τώρα οι αρνητές του κάνουν τις πάπιες, να βγάλετε άκρη.
Ο 35 1.8 ίσως να αποτελεί μια τέτοια περίπτωση, διότι όλοι όσοι βασίζονται σε εικόνες και φωτογραφίες μόνο καλά έχουν να μας πουν.
Για τα συστήματα οπτικής σταθεροποίησης.... είμαι πολύ πολύ επιφυλακτικός (μα πολύ επιφυλακτικός) όχι για την τελική χρησιμότητά τους (αδιαμφισβήτητη) αλλά για τον τρόπο που επιτυγχάνουν το στόχο τους και κατά πόσο ένας φωτογράφος είναι εκπαιδευμένος για το πετύχει αυτό. Συγκεκριμένα τα συστήματα αυτά έχουν ένα τρόπο λειτουργίας και δεν παρεμβαίνουν μαγικά στην εικόνα μας. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να κάνουν και λάθος, άρα να πάρουμε χειρότερα αποτελέσματα από ότι χωρίς αυτά σε πολλές περιπτώσεις. Διαβάστε σχετικά
http://www.bythom.com/nikon-vr.htm . Με βάση αυτό, όσα είπε ο Νάσος παραπάνω και με τη γνώμη ενός ανθρώπου που σέβομαι , του υπερδιαχειριστή μας , πιστευω ότι ο 17-50 2.8 απλός είναι εξαιρετική λύση για όσους θέλουν να έχουν κρύσταλλο εικόνες κι όχι απλώς να έχουν πάντα ακούνητες εικόνες.
Για τα υπόλοιπα π.χ. με τους 35 άρηδες της ΝΙΚΟΝ ναι μπορεί να ισχύει απόλυτα, αλλά ευτυχώς πλέον έχουμε κι άλλες λύσεις αξιοπρεπέστατες ή καλύτερες με μικρότερο κόστος.
- το οποίο συμμερίζομαι και με το παραπάνω)
