Zoom στο σκότος

kosmous said:
Λυπάμαι που δεν μπορώ να καταλάβω τις απόψεις σας περί του δεν υπάρχει δεν μπορώ αλλά δεν θέλω η του να προσπαθείς για να κρατήσεις μια σχέση διότι δεν τα εχω νιώσει.

Στην θεα της γυναίκας μου βλέπω την 24χρονη κοπέλα που στο πέρασμά της μπροστά μου πρίν απο 16 χρόνια κάτι σκίρτησε μέσα μου.
Μετά απο τόσα χρόνια και δυο παιδιά νιώθω την ίδια έλξη όπως και πρώτα με αποτέλεσμα να της φέρομαι σαν να την γνώρισα πρίν λίγες μέρες και το καλύτερο νιώθω πως μπορώ να κάνω τα πάντα για αυτήν . Και είναι αμοιβαίο αυτό και δεν χρειάζεται προσπάθεια απο κανέναν μας γιατί μόλις τώρα αρχίσαμε .

Πιστεύω στο θέμα της σχέσης οτι ο παράγοντας τύχη είναι πάνω απ' όλα , δηλαδή τι θα σου κάτσει , η όπως λένε και οι πιο παλιοί τυχερά είναι αυτά .

ΕΙΣΑΙ ΟΝΤΩΣ ΠΟΛΥ ΤΥΧΕΡΟΣ!!!
 
Τυχερός είσαι όταν έχεις περάσει κύματα αγγούρια και ξενύχτια και είσαι ακόμη εδώ -μαζί της. Τυχερός είσαι όταν το παιχνίδι ακόμη παίζεται, όταν δεν νιώθεις ότι όλα είναι τακτοποιημένα. Τυχερός είσαι όταν εξακολουθείς να νιώθεις ακόμη, κάθε μέρα, άντρας-πατέρας-παιδί σε μία σχέση.

δεν ξέρω τι είναι αυτό σε σένα
που με κλείνει και με ξανανοίγει`
μόνο κάτι μέσα μου καταλαβαίνει
μάλλον η φωνή των ματιών σου
κανείς, ούτε και η βροχή ακόμη, δεν έχει τόσο μικρά χέρια όσο τα
δικά μου και δεν μπορώ να σε αγγίξω γιατί είσαι πολύ κοντά μα η
σκέψη σου τόσο μακριά, η σιωπή σκεπάζει τα μάτια σου
την παραμικρή σου ματιά δώσε μου
που εύκολα θα με ξεκλειδώσει,
και αν και έχω κλείσε τον εαυτό μου σαν δάχτυλα
θα με ανοίξεις πέταλο το πέταλο
όπως η Άνοιξη το πρώτο της τριαντάφυλλο
 
“They spoil every romance by trying to make it last forever.”

Oscar Wilde (ε κλασσικά ):P

Τυχερός όποιος τυχαίνει σε άσβεστη φλόγα
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Zoom στο σκότος

tatiana said:
Οι γυναίκες - και οι άντρες - που παλευουν είναι άξιοι σεβασμού γενικότερα.

Αλλά δυστυχώς άσχετοι με αυτό που συζητάμε. Και όσον αφορά στα τζακούζι.....δεν είναι απαραίτητο...είναι απολαυστικό.

Και στην απόλαυση δε λέω ποτέ όχι. Αν αυτό με κάνει υπερφίαλη so be it.

Η ζωή είναι δύσκολη. Και μετά πεθαίνεις. Θα ήθελες να προτάσω αυτή την άποψη?

Μην νομίζεις ότι οι γελαστές απόψεις και η αισιοδοξία συνεπάγονται μία ζωή χωρίς πάλη.........εγώ και η ζωή έχουμε κονταροχτυπηθεί στα ίσα αρκετές φορές.

Και να μου επιτρέψεις εμένα να έχω εμπειρία σε αυτό.

Οι απόψεις σας δεν ειναι ουτε αισιόδοξες ουτε απαισιόδοξες.Ανήκουν σε προβληματισμούς 16-22 ετών..Ο φώτης και ο πάνος,προσπαθούν να μεταφέρουν την συζήτηση σε πιό ενήλικο επίπεδο και χαρά στο κουράγιο τους.Την μεγαλύτερη ικανοποιηση σε μιά σχεση δεν την αντλείς δια της αντικαταστάσεως-σιγά το δυσκολο ,η προσφορά μεγάλη-αλλά με το να μπορείς να αγαπάς τον άλλον,και κυρίως να τον εκτιμάς.Αν οι μακροχρονιες σχεσεις γάμου χρειαζονται καθε βραδυ κεράκια ,κοκκινο κρασί,´προκλητικά ρούχα´και αντρες και γυναικες ´ετοιμους για ολα ´ανά πάσα στιγμή,μάλλον αναφερόμαστε σε αμερικάνικα βίπερ.Η ζωή ειναι αλλού.Οπως και η αισθηση πληρότητας καποιες στιγμές.Τα άλλα οδηγούν στην καταστροφή τών ανθρωπίνων σχέσεων,και στην ευκολη αλλάγή.Οι σχέσεις δεν ειναι σαν τα μπουζί τού αυτοκινήτου,που τα πετάμε οταν ψιλοχαλάνε και αγοραζουμε άλλα.Θα χαλάσουν και αυτά 1000% αν δεν κατανοήσουμε τι προκάλεσε την βλάβη στα προηγούμενα.
Ειναι σαφές οτι η εμπειρία μου ειναι πολλαπλή και σε πολλά επίπεδα.Ασφαλώς και σεβομαι την εμπειρία σας.Ειναι προφανής άλλως τε...
 
Δεν ξέρω αν είναι θέμα ηλικιακό ή θέμα διάθεσης. τί ζητάει δηλαδή κάποιος από τη ζωή του στη συγκεκριμένη φάση της που διανύει. Μια αρκετά καλή ανάλυση στο θέμα ερωτική σχέση κάνει ο Hornby στο High Fidelity. Τουλάχιστον από το πως βλέπουν μια ερωτική σχέση οι άνδρες, με αρκετά δείγματα κάθε φορά. Και σε διαφορετικές φάσης της ζωής τους. Και είναι δεδομένο -για εμένα τουλάχιστον- ότι δεν έχουμε τα ίδια "θέλω" συνέχεια στη ζωή μας. Αυτά που κάποτε φάνταζαν ιδανικά, στο πέρασμα του χρόνου μπορεί να μας αφήνουν αδιάφορα. Και φυσικά είναι και θέμα προσωπικών βιωμάτων του καθενός. Σε αυτό το τελευταίο μόνο πιστεύω ότι παίζει ρόλο και η ηλικία και αυτό για καθαρά στατιστικούς λόγους...
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Zoom στο σκότος

Σπύρος Σούρλας said:
Οι απόψεις σας δεν ειναι ουτε αισιόδοξες ουτε απαισιόδοξες.Ανήκουν σε προβληματισμούς 16-22 ετών..Ο φώτης και ο πάνος,προσπαθούν να μεταφέρουν την συζήτηση σε πιό ενήλικο επίπεδο και χαρά στο κουράγιο τους.Την μεγαλύτερη ικανοποιηση σε μιά σχεση δεν την αντλείς δια της αντικαταστάσεως-σιγά το δυσκολο ,η προσφορά μεγάλη-αλλά με το να μπορείς να αγαπάς τον άλλον,και κυρίως να τον εκτιμάς.Αν οι μακροχρονιες σχεσεις γάμου χρειαζονται καθε βραδυ κεράκια ,κοκκινο κρασί,´προκλητικά ρούχα´και αντρες και γυναικες ´ετοιμους για ολα ´ανά πάσα στιγμή,μάλλον αναφερόμαστε σε αμερικάνικα βίπερ.Η ζωή ειναι αλλού.Οπως και η αισθηση πληρότητας καποιες στιγμές.Τα άλλα οδηγούν στην καταστροφή τών ανθρωπίνων σχέσεων,και στην ευκολη αλλάγή.Οι σχέσεις δεν ειναι σαν τα μπουζί τού αυτοκινήτου,που τα πετάμε οταν ψιλοχαλάνε και αγοραζουμε άλλα.Θα χαλάσουν και αυτά 1000% αν δεν κατανοήσουμε τι προκάλεσε την βλάβη στα προηγούμενα.
Ειναι σαφές οτι η εμπειρία μου ειναι πολλαπλή και σε πολλά επίπεδα.Ασφαλώς και σεβομαι την εμπειρία σας.Ειναι προφανής άλλως τε...

Με κολακεύεις.......επίσης δεν καταλαβαίνεις ούτε το ένα εκατοστό από όσα λέω οπότε παραιτούμαι...άκου βίπερ....έλεος όμως!-bye-

P.S. Ναι ενήλικο επίπεδο....
 
Last edited:
Re: Απάντηση: Zoom στο σκότος

panosxgr said:
Αυτο τελικα δεν ειναι AVClub Cafe αλλα Fight Club Cafe!! :grinning-smiley-043

Κατά την άποψη κάποιων ίσως και cosmopolitan and/or arlequin cafe.....;)
 
Κυριε Σουρλα, Σπυρο δεν θα μπορουσα να βρω πιο ευστοχες αναλυσεις στα γραφομενα σου..

Ειναι μαλλον η φυση του επαγγελματος σου, και η εμπειρια της ιδιας σου της ζωης.

Απλα καποιοι ισως δεν εχουν αυτη την δυνατοτητα, της αναλυσης της πραγματικης ζωης, διοτι δεν εχουν φτασει εως εκει.....
 
Πολύ ωραία κουβέντα.
Όλες οι προσεγγίσεις είναι ενδιαφέρουσες και θα έλεγα πως κρύβουν υγεία.
Ο στόχος κοινός. Οι δρόμοι διαφορετικοί.
Υπάρχουν πιο ρεαλιστικές απόψεις και άλλες λίγο πιο υπερβατικές.
Η διαφορά των παντρεμένων με τους ελεύθερους είναι εμφανής.
Όταν έχεις αναλάβει υποχρεώσεις οι ζαρτιέρες δεν είναι η πρώτη σου επιλογή.
Αλλά και οι ρόμπες οι ξεκούμπωτες είναι και αυτές άκρως ερεθιστικές.
Όταν είσαι ελεύθερος μέχρι και κηροπήγιο πάρτυ ετοιμάζεις. Αλλά και το τσούξιμο μπορεί να το βαρεθείς κάποια στιγμή.
Είμαστε διαφορετικοί. Η φλόγα της Τατιάνας μπορεί για μένα να είναι πυρκαγιά. Και η φλόγα η δική μου να είναι σπίθα για τον Σπυράκο.
Άρα όλες οι απόψεις είναι σεβαστές και σωστές.
Εξάλλου τις περισσότερες φορές καταλήγουμε με αυτόν που μας αξίζει.
Νομίζω πως έχουμε κάνει zoυμ στο ημίφως. Δεν έχω διακρίνει κανένα σκοτάδι.
Αλλά μία μέρα πριν φύγω για διακοπές δεν...

Το γεγονός ότι όλοι οι φίλοι και φίλες που έγραψαν συμμετέχουν στην έκθεση είναι πολύ όμορφο.

Το να εκτίθεσαι δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο.´

Το πάω λίγο πιο πέρα.
Έχετε αναρωτηθεί ποιοί είστε; Tι προσφέρετε εσείς στη σχέση; Πως σας βλέπει μετά από κάποιο διάστημα; Γιατί είναι μαζί σας;
Tην ρωτήσατε ποτέ;
Έχετε το θάρρος μιας αληθινής αυτοκριτικής;
Πότε ήταν η τελευταία φορά που την/τον επιβραβευσατε;
Γιατί είστε μαζί της/του;
Μήπως και αυτός/αυτή έχει συμβιβαστεί; Eάν σας το έλεγε θα το αντέχατe;
Εάν σας έλεγε πως ναι δεν είμαι πλέον ερωτευμένη/ος μαζί σου αλλά σε αγαπάω. Ας κυλήσει έτσι. Θα το δεχόσασταν;

Eπειδή πρόσφατα μπήκα σε αυτή τη διαδικασία κατάλαβα χωρίς να είμαι και τρελά σκληρός με μένα, πόσο άχρηστα ικανός είμαι.
H πρώτη πρόταση της αυτοκριτικής μου.
 
Απάντηση: Re: Zoom στο σκότος

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ said:
Το πάω λίγο πιο πέρα.
Έχετε αναρωτηθεί ποιοί είστε; Tι προσφέρετε εσείς στη σχέση; Πως σας βλέπει μετά από κάποιο διάστημα; Γιατί είναι μαζί σας;
Tην ρωτήσατε ποτέ;
Έχετε το θάρρος μιας αληθινής αυτοκριτικής;
Πότε ήταν η τελευταία φορά που την/τον επιβραβευσατε;
Γιατί είστε μαζί της/του;
Μήπως και αυτός/αυτή έχει συμβιβαστεί; Eάν σας το έλεγε θα το αντέχατe;
Εάν σας έλεγε πως ναι δεν είμαι πλέον ερωτευμένη/ος μαζί σου αλλά σε αγαπάω. Ας κυλήσει έτσι. Θα το δεχόσασταν;

Δημήτρη αν δεν τα κάνεις αυτά και άλλα τόσα καθημερινά τότε δεν είσαι σε σχέση...
 
Mόλις πήρα χαμπάρι αυτό το thread. Ένα έχω να πώ.
O άντρας πλέον δεν ξέρει πως να είναι κύριος και η γυναίκα έχει χάσει την αξία της δίπλα του... Πάντα φυσικά υπάρχουν οι, ελάχιστες λέω εγώ, εξαιρέσεις.
Άκουσα πρόσφατα μια έκφραση που μου άρεσε. Kάπως έτσι ήταν:
«Ένα κάμπριο είναι μ????παγίδα μόνο για τις φτηνές (αν θυμάμαι καλά φτηνές), στις κυρίες δεν ισχύει αυτό».
Tώρα βέβαια αν βρεις κυρία έλα πες μου και εμένα...
Πολλοί ψάχνουν κάτι καλό και ουσιαστικό και κανείς δεν μπορεί να το βρεί. Tί να πεί κανείς... H εμπιστοσύνη και η ειλικρίνεια έχουν πάει περίπατο...
H συμφεροντολογία έχει πάρει τη θέση τους...
 
Last edited:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ said:
Το να εκτίθεσαι δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο.´


Εάν σας έλεγε πως ναι δεν είμαι πλέον ερωτευμένη/ος μαζί σου αλλά σε αγαπάω. Ας κυλήσει έτσι. Θα το δεχόσασταν;

Eπειδή πρόσφατα μπήκα σε αυτή τη διαδικασία κατάλαβα χωρίς να είμαι και τρελά σκληρός με μένα, πόσο άχρηστα ικανός είμαι.
H πρώτη πρόταση της αυτοκριτικής μου.

:grinning-smiley-043 :grinning-smiley-043 :grinning-smiley-043

Και η απάντηση είναι.......ναι.....δεν ξέρω αν είναι σωστό αυτό αλλά......ναι....

Νομίζω...γιατί σαν το φοίνικα η φλόγα είναι άσβεστη
 
Eγώ προσωπικά είμαι επιφυλακτικός στην απάντηση γιατί θα εξαρτάται από το επίπεδο που έχει φτάσει η σχέση και τί παίρνει ο καθένας από αυτή...
 
Μόλις γύρισα από τη δουλειά....ήμουν από χθες εκεί ......τα προβλήματα των telecomms....

Και παρόλο που είμαι ξύπνια και δουλεύω πάνω από 36 ώρες δεν μπορώ να ηρεμήσω για να κοιμηθώ

Και διαβάζω αυτά που έχουν γραφτεί και λέω.....η ζωή είναι τόσο δύσκολη και πολύπλοκη.....όλοι θέλουμε να τη μοιραστούμε με κάποιον που να αγαπάμε και να επιθυμούμε.

Είναι τόσο κακό που αυτό που εκφράζω (και όχι μόνο εκφράζω ξεγυμνώνω είναι η πιο σωστή έκφραση) είναι η επιθυμία και η θέληση για κάτι το οποίο να με ολοκληρώνει σαν άνθρωπο?

Αν είναι τόσο κακό και είμαι τόσο λάθος τότε η ίδια η ζωή θα με μάθει καλύτερα.....και δεν είχα ακριβώς την ευκολότερη ζωή......

Όταν κανείς 'πληρώνει' από τα ψυχικά του αποθέματα (όσο μεγάλα ή μικρά) και όσο μεγάλη ή μικρή η κατάθεση είναι τουλάχιστον άξια σεβασμού.

Και ορισμένες φορές οι μικρότερες κουβέντες είναι ικανές να πληγώσουν βαθύτατα. Να προσέχετε τι λέτε κύριοι στους άλλους ανθρώπους....ειδικά σε αυτούς που τολμούν να ελπίζουν.........δεν είναι εύκολο.

Και η πείρα δεν προυποθέτει απαραίτητα άσπρα μαλλιά....προυποθέτει πόνο. Και εγώ και αυτός είμαστε καλοί φίλοι και δεν εννοώ ερωτικά.
 
Last edited:
tatiana said:
Μόλις γύρισα από τη δουλειά....ήμουν από χθες εκεί ......τα προβλήματα των telecomms....

Και παρόλο που είμαι ξύπνια και δουλεύω πάνω από 36 ώρες δεν μπορώ να ηρεμήσω για να κοιμηθώ

Και διαβάζω αυτά που έχουν γραφτεί και λέω.....η ζωή είναι τόσο δύσκολη και πολύπλοκη.....όλοι θέλουμε να τη μοιραστούμε με κάποιον που να αγαπάμε και να επιθυμούμε.

Είναι τόσο κακό που αυτό που εκφράζω (και όχι μόνο εκφράζω ξεγυμνώνω είναι η πιο σωστή έκφραση) είναι η επιθυμία και η θέληση για κάτι το οποίο να με ολοκληρώνει σαν άνθρωπο?

Αν είναι τόσο κακό και είμαι τόσο λάθος τότε η ίδια η ζωή θα με μάθει καλύτερα.....και δεν είχα ακριβώς την ευκολότερη ζωή......

Όταν κανείς 'πληρώνει' από τα ψυχικά του αποθέματα (όσο μεγάλα ή μικρά) και όσο μεγάλη ή μικρή η κατάθεση είναι τουλάχιστον άξια σεβασμού.

Και ορισμένες φορές οι μικρότερες κουβέντες είναι ικανές να πληγώσουν βαθύτατα. Να προσέχετε τι λέτε κύριοι στους άλλους ανθρώπους....ειδικά σε αυτούς που τολμούν να ελπίζουν.........δεν είναι εύκολο.

Aυτό ξαναπές το tati (να σε λέω tati? I like)
Λάθος σίγουρα δεν είναι λέω εγώ. Aπλά σκέψου όμως πόσες φορές το έχεις δείξει αυτό από την αρχή? Nομίζω ότι άπειρες φορές χάνονται ευκαιρίες γιατί στην αρχή «το παιχνίδι» δεν αντιπροσωπεύει πάντα αυτό που θέλουν «οι παίκτες».
 
Με αργά βήματα, όσο γίνεται, αφού πάντα μπαίνουμε φόρα, εφόσον μας γυαλίσει κάποι… και αν εκτεθείς συναισθηματικά πιθανότατα να σπάσεις τα μούτρα, αλλά αν δεν εκτεθείς απλά δε ζεις. Do or die.
 
MHTΣ said:
Aυτό ξαναπές το tati (να σε λέω tati? I like)
Λάθος σίγουρα δεν είναι λέω εγώ. Aπλά σκέψου όμως πόσες φορές το έχεις δείξει αυτό από την αρχή? Nομίζω ότι άπειρες φορές χάνονται ευκαιρίες γιατί στην αρχή «το παιχνίδι» δεν αντιπροσωπεύει πάντα αυτό που θέλουν «οι παίκτες».

Να με λες :) I like too:)

Δυστυχώς εγώ είμαι πολύ ειλικρινής από την αρχή το δείχνω.....απλά μου συμβαίνει σπάνια
 
Re: Απάντηση: Zoom στο σκότος

Τσάκωνας Βασίλης said:
Με αργά βήματα, όσο γίνεται, αφού πάντα μπαίνουμε φόρα, εφόσον μας γυαλίσει κάποι… και αν εκτεθείς συναισθηματικά πιθανότατα να σπάσεις τα μούτρα, αλλά αν δεν εκτεθείς απλά δε ζεις. Do or die.

If you haven't tried you havent lived