Αγαπητοί φίλοι και φίλες,
Σας προσκαλούμε να γιορτάσουμε μαζί τα 20α γενέθλια του AVclub.
Το Σάββατο 10 Οκτωβρίου, από τις 18:00 θα πραγματοποιήσουμε το πάρτι των γενεθλίων του φόρουμ μας στο Peñarrubia Lounge.
Δηλώστε τη συμμετοχή σας εδώ, θα χαρούμε πολύ να σας δούμε από κοντά.
View attachment 277636
Έχει ένας φίλος το συγκεκριμένο, αξίζει ο κόπος να το φέρει στο δικό μου σύστημα να το ακούσουμε;
+1 για το Zen Phono 3. Το είχα όσο έστηνα το Emerald και παίζει πολύ καλά για την κατηγορία τιμής του....
Έχει ένας φίλος το συγκεκριμένο, αξίζει ο κόπος να το φέρει στο δικό μου σύστημα να το ακούσουμε;
Αφού λέτε ότι αξίζει, θα μπούμε στον κόπο να το δοκιμάσουμε. Ευχαριστώ+1 για το Zen Phono 3. Το είχα όσο έστηνα το Emerald και παίζει πολύ καλά για την κατηγορία τιμής του.
Noise Floor (Φύσημα): Χωρίς να παίζει μουσική, το φύσημα γινόταν αντιληπτό από τη μέση του ποτενσιομέτρου (12 η ώρα) και μετά.
Γίνεται αντιληπτό Από από την θέση ακρόασης στην μέση του ποτενσιόμετρου και μετά Δηλαδή στο τέρμα ένταση για τα αφτιά μου 50% μέχρι το 100%Δυο διευκρινίσεις αν μπορείς...
Όταν λες γίνεται αντιληπτό, εννοείς από τη θέση ακρόασης;
Με τον Yamaha από ποια θέση του ποντεσιόμετρου γίνεται αντιληπτό;
Λάθος συλλογισμός!Ακούω ψηφιακά αρκετά, στο αυτοκίνητο στην δουλειά κτλ ο χρόνος ακροάσης στο TIDAL σίγουρα είναι περισσότερος από τα υπόλοιπα, αλλά το σύστημα που φτιάχνω (για την ώρα) είναι για σοβαρή ακρόαση μόνο απο φυσικά φορμάτ. Δεν νομίζω ότι το "παιχνίδι" της αναλογικής ακρόασης και του φυσικού μέσου μπορούν να μου το αντικαταστήσουν οι ψηφιακές πλατφόρμες.
Θα είχε ενδιαφέρον να μου εξηγήσεις πού ακριβώς βρίσκεται ο λάθος συλλογισμός. Δεν λέω ότι το ψηφιακό δεν είναι εξαιρετικό μέσο — το χρησιμοποιώ καθημερινά και μάλιστα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Απλώς για το συγκεκριμένο σύστημα επέλεξα συνειδητά να δώσω έμφαση στα φυσικά φορμάτ, γιατί για μένα η ακρόαση ενός δίσκου ή ενός CD είναι κάτι περισσότερο από το ίδιο το μουσικό αρχείο. Αν διαφωνείς, ευχαρίστως να ακούσω το σκεπτικό σου.Λάθος συλλογισμός!
Για να είμαι ειλικρινής,δεν καταλαβαίνω ακριβώς τι εννοείς........ γιατί για μένα η ακρόαση ενός δίσκου ή ενός CD είναι κάτι περισσότερο από το ίδιο το μουσικό αρχείο.
Θα είχε ενδιαφέρον να μου εξηγήσεις πού ακριβώς βρίσκεται ο λάθος συλλογισμός. Δεν λέω ότι το ψηφιακό δεν είναι εξαιρετικό μέσο — το χρησιμοποιώ καθημερινά και μάλιστα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Απλώς για το συγκεκριμένο σύστημα επέλεξα συνειδητά να δώσω έμφαση στα φυσικά φορμάτ, γιατί για μένα η ακρόαση ενός δίσκου ή ενός CD είναι κάτι περισσότερο από το ίδιο το μουσικό αρχείο. Αν διαφωνείς, ευχαρίστως να ακούσω το σκεπτικό σου.
Ο φετιχισμός καλά κρατεί!Θα είχε ενδιαφέρον να μου εξηγήσεις πού ακριβώς βρίσκεται ο λάθος συλλογισμός. Δεν λέω ότι το ψηφιακό δεν είναι εξαιρετικό μέσο — το χρησιμοποιώ καθημερινά και μάλιστα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Απλώς για το συγκεκριμένο σύστημα επέλεξα συνειδητά να δώσω έμφαση στα φυσικά φορμάτ, γιατί για μένα η ακρόαση ενός δίσκου ή ενός CD είναι κάτι περισσότερο από το ίδιο το μουσικό αρχείο. Αν διαφωνείς, ευχαρίστως να ακούσω το σκεπτικό σου.
Δεν είναι φετιχισμος το "δέσιμο" με τον καλλιτεχνη το οποίο επιτυγχάνεται μέσω του φυσικού-απτου-μεσου.Ο φετιχισμός καλά κρατεί!
Ξέρεις έχω μεγαλώσει με τους δίσκους βινυλίου. Από την εποχή που ήταν το μοναδικό διαθέσιμο μέσον για να ακούσεις μουσική με καλή απόδοση (δεκαετία ΄70 και κυρίως ΄80).
Το μοναδικό διαθέσιμο λοιπόν μέσο. Για αυτό και είχαν τεράστιες πωλήσεις και όχι γιατί ήταν η πεμπτουσία της υψηλής απόδοσης. Φυσήματα, κρατσ κρουτσ, βελόνες που δεν αλλάζαμε ποτέ χα χα... και πολλά άλλα.
Φυσικά οι αναμνήσεις και το συναισθηματικό δέσιμο όλων ημών, αυτής της εποχής, που μεγαλώναμε ηλικιακά και μουσικά με τους δίσκους μας, είναι αναπόσπαστο κομάτι της κουλτούρας μας.
Αλλά έκτοτε η τεχνολογία έχει κάνει άλματα, όχι μονο στην ηχογράφηση και αναπαραγωγή της μουσικής αλλά και σε όλους τους τομείς της τεχνολογίας. Η έλευση των ψηφιακών μέσων όμως συντάραξε ή μάλλον, ας το θέσω λιγότερο δραματικά. άλλαξε τον τρόπο απόκτησης και διάθεσης της μουσικής πληροφορίας εις βάρος των πώλήσεων και των εσόδων! (κυρίως η ευκολία και η χωρίς απώλειες αντιγραφή των μουσικών CD και αργότερα ο διαμοιρασμός, χωρίς καν να υπάρχει η ανάγκη ενός φυσικού μέσου).
Η μουσική βιομηχανία σήμερα επενδύει στον φετιχισμό του "φυσικού μέσου" για να κερδίσει ένα ποσοστό των χαμένων κερδών της. Εξ΄ου η απέλπιδα προσπάθεια αναβίωσης των βινυλίων με "τυράκι" την υποτιθέμενη υπεροχή στην απόδοση της μουσικής (κάτι το οποίο δεν ισχύει φυσικά-μιλώντας καθαρά τεχνοκρατικά-δεν θα το αναλύσω, έχει χιλιοειπωθεί).
Ως εκ τούτου η ακρόαση ενός μουσικού έργου και ό,τι συναίσθημα μπορεί να μας δημιουργήσει, σχετίζεται κυρίως με το ίδιο το έργο. Η απόλυτη εμπειρία είναι η ζωντανή του ακρόαση από την κλασική ορχήστρα, την ροκ μπάντα ή το jazz κουαρτέτο.
Φυσικά το αν έχει κάποιος μερικούς δίσκους βινυλίου ή CDs στην βιβλιοθήκη του είναι προσωπική επιλογή, όπως και το να έχει βιβλία!
Αλλά ό,τι εκπέμπει ένα μουσικό έργο δεν έχει να κάνει με το αν γυρίζει ένας μαύρος δίσκος στο πικάπ, ένας ασημένιος στο CD player ή ένα άυλο αρχείο στον αέρα του δωματίου (προφανώς με ελάχιστο δεδομένο ότι ακούμε από ένα σωστά στημένο και επαρκούς απόδοσης ηχοσύστημα που τουλάχιστον δεν αλλοιώνει σε σημαντικό βαθμό το ηχόχρωμα και την ψυχή του μουσικού έργου).
Φετιχισμός vs μουσική εμβύθιση
Θα διαφωνήσω κι εγώ με τον "φετιχισμό", όχι γιατί δεν υπάρχει, αλλά γιατί δεν είναι μόνο αυτός ο λόγος που πολλοί εξ ημών ακόμα προτιμάμε το φυσικό μέσο. Πρώτος απ' όλους ηΑλλά έκτοτε η τεχνολογία έχει κάνει άλματα, όχι μονο στην ηχογράφηση και αναπαραγωγή της μουσικής αλλά και σε όλους τους τομείς της τεχνολογίας. Η έλευση των ψηφιακών μέσων όμως συντάραξε ή μάλλον, ας το θέσω λιγότερο δραματικά. άλλαξε τον τρόπο απόκτησης και διάθεσης της μουσικής πληροφορίας εις βάρος των πώλήσεων και των εσόδων! (κυρίως η ευκολία και η χωρίς απώλειες αντιγραφή των μουσικών CD και αργότερα ο διαμοιρασμός, χωρίς καν να υπάρχει η ανάγκη ενός φυσικού μέσου).
Η μουσική βιομηχανία σήμερα επενδύει στον φετιχισμό του "φυσικού μέσου" για να κερδίσει ένα ποσοστό των χαμένων κερδών της. Εξ΄ου η απέλπιδα προσπάθεια αναβίωσης των βινυλίων με "τυράκι" την υποτιθέμενη υπεροχή στην απόδοση της μουσικής (κάτι το οποίο δεν ισχύει φυσικά-μιλώντας καθαρά τεχνοκρατικά-δεν θα το αναλύσω, έχει χιλιοειπωθεί).
...
Φετιχισμός vs μουσική εμβύθιση
Καταλαβαίνω τη σκοπιά σου και την τεχνοκρατική προσέγγιση που θέτεις, αλλά θεωρώ ότι μετατοπίζεις τη συζήτηση από τη μουσική απόλαυση στις εργαστηριακές μετρήσεις.Ο φετιχισμός καλά κρατεί!
Ξέρεις έχω μεγαλώσει με τους δίσκους βινυλίου. Από την εποχή που ήταν το μοναδικό διαθέσιμο μέσον για να ακούσεις μουσική με καλή απόδοση (δεκαετία ΄70 και κυρίως ΄80).
Το μοναδικό διαθέσιμο λοιπόν μέσο. Για αυτό και είχαν τεράστιες πωλήσεις και όχι γιατί ήταν η πεμπτουσία της υψηλής απόδοσης. Φυσήματα, κρατσ κρουτσ, βελόνες που δεν αλλάζαμε ποτέ χα χα... και πολλά άλλα.
Φυσικά οι αναμνήσεις και το συναισθηματικό δέσιμο όλων ημών, αυτής της εποχής, που μεγαλώναμε ηλικιακά και μουσικά με τους δίσκους μας, είναι αναπόσπαστο κομάτι της κουλτούρας μας.
Αλλά έκτοτε η τεχνολογία έχει κάνει άλματα, όχι μονο στην ηχογράφηση και αναπαραγωγή της μουσικής αλλά και σε όλους τους τομείς της τεχνολογίας. Η έλευση των ψηφιακών μέσων όμως συντάραξε ή μάλλον, ας το θέσω λιγότερο δραματικά. άλλαξε τον τρόπο απόκτησης και διάθεσης της μουσικής πληροφορίας εις βάρος των πώλήσεων και των εσόδων! (κυρίως η ευκολία και η χωρίς απώλειες αντιγραφή των μουσικών CD και αργότερα ο διαμοιρασμός, χωρίς καν να υπάρχει η ανάγκη ενός φυσικού μέσου).
Η μουσική βιομηχανία σήμερα επενδύει στον φετιχισμό του "φυσικού μέσου" για να κερδίσει ένα ποσοστό των χαμένων κερδών της. Εξ΄ου η απέλπιδα προσπάθεια αναβίωσης των βινυλίων με "τυράκι" την υποτιθέμενη υπεροχή στην απόδοση της μουσικής (κάτι το οποίο δεν ισχύει φυσικά-μιλώντας καθαρά τεχνοκρατικά-δεν θα το αναλύσω, έχει χιλιοειπωθεί).
Ως εκ τούτου η ακρόαση ενός μουσικού έργου και ό,τι συναίσθημα μπορεί να μας δημιουργήσει, σχετίζεται κυρίως με το ίδιο το έργο. Η απόλυτη εμπειρία είναι η ζωντανή του ακρόαση από την κλασική ορχήστρα, την ροκ μπάντα ή το jazz κουαρτέτο.
Φυσικά το αν έχει κάποιος μερικούς δίσκους βινυλίου ή CDs στην βιβλιοθήκη του είναι προσωπική επιλογή, όπως και το να έχει βιβλία!
Αλλά ό,τι εκπέμπει ένα μουσικό έργο δεν έχει να κάνει με το αν γυρίζει ένας μαύρος δίσκος στο πικάπ, ένας ασημένιος στο CD player ή ένα άυλο αρχείο στον αέρα του δωματίου (προφανώς με ελάχιστο δεδομένο ότι ακούμε από ένα σωστά στημένο και επαρκούς απόδοσης ηχοσύστημα που τουλάχιστον δεν αλλοιώνει σε σημαντικό βαθμό το ηχόχρωμα και την ψυχή του μουσικού έργου).
Φετιχισμός vs μουσική εμβύθιση
Όταν λέω ότι το φυσικό μέσο προσφέρει «κάτι περισσότερο», δεν εννοώ ασφαλώς ότι υπάρχει κάτι ανώτερο από την ίδια τη μουσική. Εννοώ το πλαίσιο και τον τρόπο με τον οποίο προσλαμβάνουμε αυτό το μουσικό έργο. Για δεκαετίες, οι δημιουργοί δεν παρέδιδαν απλώς απομονωμένα ηχητικά αρχεία. Έφτιαχναν ένα άλμπουμ ως ενιαία καλλιτεχνική πρόταση. Το εικαστικό του εξωφύλλου, οι στίχοι, οι σημειώσεις , ακόμα και η αλληλουχία των κομματιών ανά πλευρά, αποτελούν οργανικό μέρος της δημιουργίας.Στο streaming, η ευκολία του ασταμάτητου skip και της αχανούς βιβλιοθήκης συχνά μετατρέπει τη μουσική σε ηχητικό χαλί ή θόρυβο υποβάθρου.Για να είμαι ειλικρινής,δεν καταλαβαίνω ακριβώς τι εννοείς.
Τι μπορεί να είναι περισσότερο ,από το περιεχόμενο ενός φυσικού μεσου που περιλαμβάνει την μουσική?
Μιλάμε για την ακρόαση ,έτσι?
Μην τα μπερδεύουμε με τις διάφορες ιεροτελεστίες που εφευρίσκει ο καθένας από μας (και πολυ καλά κάνει) ,για να συμπληρώσει το άκουσμα ή το ψάξιμο από δω και από κει για να αποκτήσει το φυσικό μέσον.
Τι μπορεί να ξεπεράσει την ίδια την μουσική?
Τα λαμπιόνια της συσκευής??
Και το Eversolo έχει ένα κάρο από δαυτα.
Αλήθεια,τι εννοείς??
We use essential cookies to make this site work, and optional cookies to enhance your experience.