ο πατέρας μου είχε ένα Ibiza Maximum 1.2 (system Porsche, το τελευταίο μοτέρ πρό VW εποχής) για 10 χρονια. Παραδόξως απίστευτα αξιόπιστο, καμία απολύτως βλαβη ή δυσλειτουργία. Ουτε μια λάμπα δεν ειχε κάψει. Βαρκα στο γυαλό βεβαια με καποιους τριγμους από εταζέρα και τίποτα αλλο, από αξιοπιστία ομως αψογο. Συμπλέκτη αλλαξε στις 120.000Κm για ...ψυχολογικούς λόγους, υστερα από δική του επιμονή, ενω ο μηχανικός του ελεγε ότι αντέχει πολύ ακόμα κι εφοσον δεν πατινάρει δεν υπάρχει κανένας λόγος. Και απο την Seat αλιμου κανένα παράπονο. Ο μηχανικός τότε θυμάμαι είχε πει χαρακτηριστικά ότι ευτυχώς εξαγοράστηκαν και σωθήκανε με την VW γιατι επι τελους στο συνεργείο εχουνε δουλειά!! E νομίζω αυτό τα λεει όλα.
Ειναι πού σωστό αυτό που λέει ο φιλος, το support ειναι πολύ σημαντικός παραγοντας. Εγω εχω φαει πολύ κοροιδία απο το γρουπ fiat-alfa-lancia και αυτό ειναι το βασικό μειονέκτημα που μπορω να επισημάνω για την alfa. Από τοτε που βγηκε εκτος εγγυησης βεβαια, σταμάτησαν και τα προβλήματα και οι ταλαιπωρίες γιατι το ανελαβε ο κολλητός μου. Το αυτοκίνητο το εχω καταευχαριστηθεί, αλλά οι ανθρωποι που το υποστηρίζουν δεν...
κι επειδή τυχαινει να γνωρίζω προσωπα και καταστάσεις, μπορω να πω ότι επικρατει η φτηνοδουλειά.. απειροι πιτσιρικάδες μηχανικοί με μισθους πεινας που δεν εχουν κανενα λόγο να δειξουν ζήλο, υπευθυνοι που ζητουν "νουμερα"
εις βαρος της ποιότητας δουλειάς, στα γρήγορα να ξεπετάξουν τον πελατη να φυγει απο την μεση, μαιμου ανταλλακτικά στα κουτιά των γνήσιων (χρεωμένα στον πελάτη ως γνησια φυσικα) κτλ κτλ.. Ανικανότητα διαγνωσης απλών βλαβών κτλ. Φυσικά υπάρχουν κι εξαιρετοι μηχανικοι, "ψείρες", προσεκτικοί, και γάτοι που αγαπουν το αντικείμενο, αλλά ειναι οι εξαιρεσεις του κανόνα. Εχω αλλους όμως που η alfa τους (ή το fiat) τους όμως δεν παρουσίασε το παραμικρό για πολλά χρόνια, απο ενα σημείο και υστερα ειναι θέμα γκαντεμιάς.
Από το VAG αντιστοιχες εμπειρίες με υπερχρεώσεις του κερατά, σοβαρές βλάβες (σβησιμο μοτέρ εν κινήσει, απωλεια φρενων, πηδηγμα δοντιου ιμάντα και καρφωμα βαλβίδων, κτλ), κατι που δεν συμβαινει τοσο με τα ιταλικά (περισσότερες αλλα κυρίως χαζες βλαβες για τις οποιες τρως δουλεμα)
Γενικά με το ευρωπαικό ρισκάρεις, και γι αυτό ειναι καλό να εχεις τον δικό σου ανθρωπο, που δεν ειναι παντα ευκολο.
Εχουμε κι ενα Hyundai Αccent: εξαιρετικό από πολλές απόψεις. Πολύ τίμιο αυτοκίνητο. Δεν σου εμπνεει εμπιστοσύνη να κινηθείς γρήγορα (δεν ειναι κατι που στο υποσχεται αλλωστε) ούτε εχει design, όμως κανει την δουλειά του αξιόπιστα και παρα πολύ οικονομικά, εχει φθηνότατο σερβις, χαμηλή κατανάλωση (1.3lt '01) και καλη αξιοπιστία. Προσεξτε αντιμετώπιση απο την αντιπροσωπεία: Οταν το αγοράσαμε ειχε 2 χρόνια εγγύηση. Σε δυο μηνες μετα την αγορα, βλεπουμε διαφημιση στην tv "Νεο Hyundai Αccent με 5 χρόνια εγγύηση". Οχι ρε π### για δύο μήνες βιασύνης χάσαμε 3 χρονια εγγύησης.. Περιττό να σας πώ ότι μας ήρθε στο σπιτι επιστολή ότι η εγγύηση του αυτοκινήτου μας επεκτείνεται αυτομάτως στα 5 χρόνια από την ημερομηνία αγοράς!! Ποια αλλη εταιρια θα το εκανε αυτό από μονη της?? Τα punto της προηγουμενης γενιάς αλλαζαν μαζικα συμπλεκτες στα 10,000km κι οταν τολμουσες να μιλήσεις για εγγύηση η απάντηση που έπαιρνες ήταν "ξέρετε αυτο ειναι κακή χρήση, δεν ειναι αστοχία υλικού, μήπως η αφήνετε εσεις ή η γυναίκα σας το πόδι σας πανω στον συμπλέκτη όταν οδηγείτε?" Ρε ουστ...
Εγω απο την alfa σαν κατασκευή δεν εχω παράπονο, η οποια ταλαιπωρία εχω υποστεί οφείλεται στην αντιπροσωπεία (και στις επιλογες της: πχ με τα selenia (τα λαδια που συστήνει η AR) αλλαξα 2 μεταβλητούς, μόλις εβαλα Agip, προβλήματα με τον μεταβλητό τέλος. Αποφασίζουν οι γραβατοφόροι του marketing οτι οι αλλαγες λαδιών να γινονται στις 20Κ (για λογους ανταγωνισμου) αλλά τα λαδακια που προτείνουν (στρατηγικές συμμαχίες με εταιριες λιπαντικών τα λενε οι μοντέρνοι) δεν κρατάνε πάνω απο 5Κ.. πως να μεινει λιπαντικό στον μεταβλητο, αφου βγαζεις το λαδι στις 5κ και ειναι σαν νερό. Δεν φταινε τα μηχανήματα λοιπόν, ούτε αυτοι που τα σχεδιάζουν. Αυτοι που χαράσσουν πολιτικές δημιουργουν τα προβλήματα. Γι αυτό (στο ελλάντα ζουμε) και σε αυτόν τον τομέα για να κάνεις την δουλειά σου δεν μπορείς να βασιστείς στον επαγγελματισμό του άλλου, αλλά πρέπει να εχεις τον δικό σου άνθρωπο. Κι ευτυχώς εμένα μου εχει κάτσει καλά ως τώρα (εκτός απο την περίοδο εντός εγγύησης που από βλακεία πηγαινα στα εξουσιοδοτημένα...). Η συμπεριφορά της όμως στον δρόμο με κάνει να τα ξεχνάω όλα.
Επίσης παιζει πολύ και το αλλο που ειπε ο φιλος: οι ιδιοκτήτες αυτοκινήτων με υψηλό status (merc, audi κτλ) συνήθως ντρεπονται να πουν τις βλάβες τους. Εξακριβωμένο. Ε υπάρχει και η ψιλοκοντρίτσα και το πειραγμα που πεφτει μεταξύ μας (οπως με τις ομάδες) οποτε που να τολμήσει αυτος που εχει δωσει ενα σκασμό λεφτα να ξεβρακωθεί
Παντως, όσο ψαξιμο και να ριξει κανεις με βαση την λογική, συχνά στο τελος επικρατεί το συναισθημα και παιρνει αυτό που του αρεσει κι οχι αυτο που θα "επρεπε". Μια ζωή την έχουμε
perator:
