Αθήνα-Επαρχία. Υπέρ και κατά

Καλά, Έλα μια βόλτα από τον Βόλο τον χειμώνα και θα σου πω αν είναι καθαρότερος ο αέρας από την Αθήνα.
Και απο την τζακιουπολη τη Λαρισα!

Μια περιοχη που ευχαριστως θα ζουσα, ειναι αυτη της Μεσσηνιας. Κι ας μην εχει θεατρα και μεγαρα μουσικης - λες και οι "Αθηναιοι" πανε τακτικα εκει!
 
H Αθήνα έχει πάντως κι από τα δυο, και πανέμορφα. Όχι για πολύ ακόμα βέβαια, αλλά δε φταίει η Αθήνα σ'αυτό.
Άλλο Αττική άλλο Αθήνα, στη σκέψη μου για παράδειγμα δεν είναι Αθήνα ή Νέα Μάκρη ή ο Άγιος Στέφανος.
 
Και απο την τζακιουπολη τη Λαρισα!

Μια περιοχη που ευχαριστως θα ζουσα, ειναι αυτη της Μεσσηνιας. Κι ας μην εχει θεατρα και μεγαρα μουσικης - λες και οι "Αθηναιοι" πανε τακτικα εκει!
Μα τα έχουμε ξαναπεί δεν είναι μόνο η διασκέδαση, ο πολιτισμός κλπ. Ειναι πολλά πράγματα συνολικά σαν πακέτο που κάνει τον κόσμο να μένει στην Αθήνα….απο τις σπουδές των παιδιών με τις άπειρες επιλογές και που δεν αναγκάζει τις οικογένειες να ξοδέψουν ένα καράβι λεφτά για να στείλουν το παιδί τους αλλού, από τις δουλειές που υπάρχουν που είναι οι καλύτερα αμειβόμενες και με τις καλύτερες παροχές σε σχέση με όλη την Ελλάδα (αν έχεις και κάποιες μέρες την εβδομάδα τηλεργασία είσαι άρχοντας), από το σύστημα υγείας και από τις άπειρες επιλογές που έχεις κυριολεκτικά σε όλους τους τομείς…αν στην Αθήνα έχεις φράγκα, καλή δουλειά και μένεις και σε ένα ωραίο σημείο στα προάστια δεν υπάρχει καλύτερο μέρος να ζεις από την Αθήνα…τα έχεις όλα και είναι κατάσταση Win Win. Αν τώρα τα βγάζεις πέρα δύσκολα και ζεις μέσα στο κέντρο σε ένα τσιμεντένιο διαμέρισμα, ναι θα συμφωνήσω ότι είναι αισχρά με άθλια ποιότητα ζωής και είτε θα πήγαινα επαρχία ή το πιθανότερο θα έφευγα για εξωτερικό μήπως βρω την τύχη μου.

Για να το πω χοντρικά, αν δεν σου αρέσουν τα μουσεία, η γεύση, ο αθλητισμός, τα σινεμά, οι συναυλίες, τα θέατρα, τα ταξίδια, δεν σε νοιάζει που το παιδί σου θα φύγει από τις σπίτι γιατί πιθανών δεν έχει κάτι κοντά σου να σπουδάσει, δεν σε νοιάζει που έχεις πως μια δουλειά που στην επαρχία συνήθως βγάζεις 3 και 10, δεν σε νοιάζει το σύστημα υγείας και το ρισκάρεις και άλλα πολλά, ναι η επαρχία είναι εξαιρετική επιλογή σε αυτή την περίπτωση….καλωςξ ή κακώς όμως ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού δίνει βάση σε αυτά τα κομμάτια, για αυτό και είναι σχεδόν ο μισός πληθυσμός της Ελλάδας στην Αθήνα.
 
Άλλο Αττική άλλο Αθήνα, στη σκέψη μου για παράδειγμα δεν είναι Αθήνα ή Νέα Μάκρη ή ο Άγιος Στέφανος.
Ισχύει σε ένα βαθμό, απλά ο κόσμος λόγω της άθλιας κατάσταση σε κεντρικά σημεία μετακινείται και ζει πλέον σε τέτοια προάστια που μεγαλώνουν σιγά σιγά, για καλύτερη ποιότητα ζωής. Η καραντίνα δε, μέσα στα αρνητικά έφερε και την Τηλεργασία που κρατιέται και έγινε μόνιμη σε πολλές επιχειρήσεις και δουλειές (έστω για κάποιες μέρες την εβδομάδα), οπότε σου δίνει την δυνατότητα να μένεις κάπως πιο μακριά από το κέντρο και να πηγαίνεις μέσα στην Αθήνα λίγες φορές όταν χρειάζεται και θέλεις. Υπάρχει και ο προαστιακός για μετακίνηση και αν έχεις και κανένα σύγχρονο ηλεκτρικό αμάξι δεν ξοδεύεις και σχεδόν τίποτα για μετακίνηση.

Πάντως μην κοιτάς που εσύ ζεις σε νησί με άλλα θετικά και αρνητικά....άλλα οι περισσότερες επαρχιακές πόλεις μεσαίου μεγέθους και πάνω, σιγά την ποιότητα ζωής που προσφέρουν, το 80% και εκει ζει σε πολυκατοικίες κλουβιά, με κίνηση, χωρίς φως, χωρίς να μπορούν να παρκάρουν το αυτοκίνητό τους, φασαρία, ασχήμια, μικρά πεζοδρόμια, πολλές από αυτές και καυσαέριο έχουν κλπ...με λίγα λόγια τα περισσότερα κακά της Αθήνας άλλα χωρίς τα θετικά της. Προφανώς και στην επαρχία ισχύει ότι και στην Αθήνα, αν έχεις λεφτά έχεις και καλύτερη ποιότητα ζωής με καλύτερο σπίτι σε καλύτερη περιοχή.....
 
Εαν θελεις να μας πεις καποια απο αυτα τα ωραιοτατα μερη και τα αβανταζ τους ;

Εγω προσωπικα εχω καποια μελλοντικη "προσβαση" σε ενα απο τα μερη της Αττικης, συγκεκριμενα για να μη κραταω μυστηριο, προς το Μεγαλο Πευκο οπου και εζησα καποια περιοδο στα νιατα μου. Αλλα πλεον αν ξαναγυριζα Ελλαδα σκεφτομαι ενα σωρο αρνητικα.

Σκεφτομαι Αργολιδα η Νοτια Στερεα (Ιτεα Ναυπακτος) η Ευβοια ακομα περισσοτερο Κρητη αλλα η συντροφος μου που δεν ειναι Ελληνιδα φρικαρει με την ιδεα της απομονωσης (και για την Κρητη για την ζεστη).

Με ενδιαφερει αμεσα αυτη η συζητηση για πιθανα προτζεκτ ζωης. Εαν εχετε ιδεες με ενδιαφερουν. Δυστυχως η ιδεα που εχω για πολεις και τοπου ειναι μεκρυνες σαν απο ρομαντζα και ισως δεν εκπροσωπουν την πραγματικοτητα.

Ενα πραγμα δεν θελω απολυτως. Τσιμεντουπολεις πολυκατοικειες αντενες και τετοια.
Υπαρχουν πολλά ωραία σημεία να μένεις στην Αττική κοντά στη θαλλασα, στο βουνό ή ακόμα και διπλα στη πόλη αλλά εξαρτάται κατ'αρχην απο το budget σου.
 
Υπαρχουν πολλά ωραία σημεία να μένεις στην Αττική κοντά στη θαλλασα, στο βουνό ή ακόμα και διπλα στη πόλη αλλά εξαρτάται κατ'αρχην απο το budget σου.
Ακόμη και σχετικά κοντά στο κέντρο υπάρχουν γειτονιές και δρόμοι που αν δεν τους ξέρεις μπορούν να σου φανούν απίστευτοι.
Προφανώς όλα έχουν να κάνουν με το budget σου και τους περιορισμούς σου για συγκεκριμένες αποστάσεις/χρόνο για μετακινήσεις.

Το θέμα με τα δάση είναι αντικειμενικό δυστυχώς. Η τελευταία φωτιά που έκαψε σχεδόν το σύνολο της Πεντέλης έφτασε μέχρι Βριλήσσια / Χαλάνδρι και έκαψε σπίτια εκεί.
Έχω αρκετούς γνωστούς που έχει περάσει φωτιά πάνω από τα σπίτια τους πάνω από μία φορά.

Κλείνοντας, τα θέματα του πολιτισμού στην επαρχεία ενώ είναι υπαρκτά με οργάνωση τα ξεπερνάς σε πολύ καλό βαθμό (με κόστος σε χρήμα). Τα δύο που δεν μπορείς όμως να καλύψεις στα δικά μου μάτια είναι:
1. Παιδεία και ειδικά τα γυμνάσια/λύκεια που δεν έχεις επιλογή τις περισσότερες φορές αν έχεις παιδιά σε αυτή την ηλικία. Αν είσαι τυχερός μπορεί να είναι εξαιρετικό ένα σχολείο, αλλά με την ίδια πιθανότητα μπορεί να είναι χάλι μαύρο.
2. Υγεία. Αυτό ισχύει ακόμη και για περιοχές με "νοσοκομεία" στο όνομα αλλά όχι στην ουσία, στην πράξη δεν ξέρω αν είναι καλύτερα αυτά τα νοσοκομεία του χθες από μέρη με καλά εξοπλισμένα κέντρα υγείας με προσωπικό που ξέρουν να διασωληνώνουν και να υπάρχει και ελικοδρόμιο κοντά. Αλλά όλα αυτά δεν έχουν καμία σχέση με τα νοσοκομεία της Αθήνας όπως και να το κάνουμε, ακόμη και με τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν.

Πάντως αν κρίνω από τον εαυτό μου:
- Στις ηλικίες μέχρι τα 15 θες ένα μέρος που να βγαίνεις, να έχει ασφάλεια και να βρίσκεις παιδιά να παίξεις. Αυτό μπορεί να γίνει ακόμη και σε χωριό.
- Στις ηλικίες μέχρι τα 18 θες ένα μέρος που να μπορείς να βγεις μόνος σου και να φτάσεις στο κέντρο της "ζωής" της περιοχής που είσαι.
- Από τα 18 μέχρι να κάνεις παιδιά θες να είσαι αν γίνεται στη γειτονιά που βγαίνεις περισσότερο και να πηγαίνεις παντού με τα πόδια.
- Από όταν κάνεις οικογένεια θες κάτι που να είσαι μεν κοντά στο κέντρο, αλλά να έχεις και λίγη ησυχία και ποιότητα ζωής.
- Εικάζω ότι από όταν φύγουν τα παιδιά από το σπίτι θέλεις να περνάς τους χειμώνες σε ένα αστικό κέντρο με πολιτισμό, αλλά σε μια περιοχή λίγο πιο έξω για ποιότητα ζωής και τα καλοκαίρια σε κάποιο όμορφο επαρχειακό μέρος.

Και δεν νομίζω ότι μπορείς με 1 σπίτι να τα έχεις όλα τα παραπάνω. Μπορείς βέβαια να βρεις κάτι που κάνοντας διαφορετικές υποχωρήσεις κάθε φορά να είσαι ΟΚ χωρίς να είσαι ποτέ βέλτιστα.
 
Ακόμη και σχετικά κοντά στο κέντρο υπάρχουν γειτονιές και δρόμοι που αν δεν τους ξέρεις μπορούν να σου φανούν απίστευτοι.
Προφανώς όλα έχουν να κάνουν με το budget σου και τους περιορισμούς σου για συγκεκριμένες αποστάσεις/χρόνο για μετακινήσεις.

Το θέμα με τα δάση είναι αντικειμενικό δυστυχώς. Η τελευταία φωτιά που έκαψε σχεδόν το σύνολο της Πεντέλης έφτασε μέχρι Βριλήσσια / Χαλάνδρι και έκαψε σπίτια εκεί.
Έχω αρκετούς γνωστούς που έχει περάσει φωτιά πάνω από τα σπίτια τους πάνω από μία φορά.

Κλείνοντας, τα θέματα του πολιτισμού στην επαρχεία ενώ είναι υπαρκτά με οργάνωση τα ξεπερνάς σε πολύ καλό βαθμό (με κόστος σε χρήμα). Τα δύο που δεν μπορείς όμως να καλύψεις στα δικά μου μάτια είναι:
1. Παιδεία και ειδικά τα γυμνάσια/λύκεια που δεν έχεις επιλογή τις περισσότερες φορές αν έχεις παιδιά σε αυτή την ηλικία. Αν είσαι τυχερός μπορεί να είναι εξαιρετικό ένα σχολείο, αλλά με την ίδια πιθανότητα μπορεί να είναι χάλι μαύρο.
2. Υγεία. Αυτό ισχύει ακόμη και για περιοχές με "νοσοκομεία" στο όνομα αλλά όχι στην ουσία, στην πράξη δεν ξέρω αν είναι καλύτερα αυτά τα νοσοκομεία του χθες από μέρη με καλά εξοπλισμένα κέντρα υγείας με προσωπικό που ξέρουν να διασωληνώνουν και να υπάρχει και ελικοδρόμιο κοντά. Αλλά όλα αυτά δεν έχουν καμία σχέση με τα νοσοκομεία της Αθήνας όπως και να το κάνουμε, ακόμη και με τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν.

Πάντως αν κρίνω από τον εαυτό μου:
- Στις ηλικίες μέχρι τα 15 θες ένα μέρος που να βγαίνεις, να έχει ασφάλεια και να βρίσκεις παιδιά να παίξεις. Αυτό μπορεί να γίνει ακόμη και σε χωριό.
- Στις ηλικίες μέχρι τα 18 θες ένα μέρος που να μπορείς να βγεις μόνος σου και να φτάσεις στο κέντρο της "ζωής" της περιοχής που είσαι.
- Από τα 18 μέχρι να κάνεις παιδιά θες να είσαι αν γίνεται στη γειτονιά που βγαίνεις περισσότερο και να πηγαίνεις παντού με τα πόδια.
- Από όταν κάνεις οικογένεια θες κάτι που να είσαι μεν κοντά στο κέντρο, αλλά να έχεις και λίγη ησυχία και ποιότητα ζωής.
- Εικάζω ότι από όταν φύγουν τα παιδιά από το σπίτι θέλεις να περνάς τους χειμώνες σε ένα αστικό κέντρο με πολιτισμό, αλλά σε μια περιοχή λίγο πιο έξω για ποιότητα ζωής και τα καλοκαίρια σε κάποιο όμορφο επαρχειακό μέρος.

Και δεν νομίζω ότι μπορείς με 1 σπίτι να τα έχεις όλα τα παραπάνω. Μπορείς βέβαια να βρεις κάτι που κάνοντας διαφορετικές υποχωρήσεις κάθε φορά να είσαι ΟΚ χωρίς να είσαι ποτέ βέλτιστα.
Το βασικό πάνω από άλλα είναι η Υγεία...έχω καταγωγή από την Σκιάθο και εκει μεγάλωσα τα πρώτα χρόνια της ζωής μου. Θείος μου και αδερφός του πατέρα μου έπαθε έμφραγμα μέσα στον χειμώνα με κακοκαιρία και μέχρι να περάσει απέναντι στον Βόλο ο άνθρωπος απεβίωσε, αν ήταν σε μεγάλη Πόλη και ειδικά στην Αθήνα αυτή την στιγμή μπορεί και να ζούσε. Ηταν βασικός λόγος αυτός που οι Γονείς μου τα μαζέψανε και ήρθαμε μόνιμα όλοι στην Αθήνα.
 
Και επειδή ακόμα έτσι είναι η επαρχία, οπότε για ποιά επαρχία συζητάμε; Οποιος έχει τα φράγκα βρίσκει ένα ωραίο μέρος στον νομό Αττικής και τέλος. Υπάρχουν πάρα πολλά μέρη στην Ανατολική Αττική που σχετικά είναι φθηνά ακόμα σε σχέση με κηφισιές/γλυφάδες.
 
Και επειδή ακόμα έτσι είναι η επαρχία, οπότε για ποιά επαρχία συζητάμε; Οποιος έχει τα φράγκα βρίσκει ένα ωραίο μέρος στον νομό Αττικής και τέλος. Υπάρχουν πάρα πολλά μέρη στην Ανατολική Αττική που σχετικά είναι φθηνά ακόμα σε σχέση με κηφισιές/γλυφάδες.
Πράγματι η Ανατολική Αττική με περιοχές όπως η Παλλήνη, Κορωπί, Σπάτα, Παιανία, Πικέρμι, Μαρκόπουλο κλπ. είναι ακόμα σχετικά φτηνή, όμορφη και δεν είσαι και στην άκρη του θεού...προσφέροντας μια καλή ποιότητα ζωής, με όχι τόσο μεγάλο κόστος, έχοντας παράλληλα και όλα τα θετικά της Αθήνας. Αν παράλληλα δουλεύεις και κάπου κοντά ή με τηλεργασία είναι Παράδεισος το όλο πακέτο.
 
Έτυχε να έχουμε σπίτι στη Λούτσα - πλέον Αρτέμιδα - από τα τέλη της δεκαετίας του 60. Για πολλά χρόνια ήταν το εξοχικό μας, κάποια στιγμή ήρθαμε μόνιμα εδώ, τελείωσα σχολείο στα Σπάτα, μετά έζησα για μία δεκαετία καρακέντρο (Σύνταγμα και Πλ. Βάθης) και το 2008 που γνώρισα τη γυναίκα μου που ζούσε μόνιμα στη Λούτσα, με έφερε πίσω. Ερωτικός μετανάστης δηλαδή, ή, για μεγαλύτερη ακρίβεια, ερωτικός επαναπατρισθείς :P
Τον πρώτο χρόνο πηγαινοερχόμουν με μεγάλο ζόρι, καθώς είχα συνηθίσει στο κέντρο και το αγαπούσα, και δεν ήθελα επ ουδενί να "απομονωθώ". Αργότερα όμως άρχισα να εκτιμώ αυτά που προσφέρει η ζωή κυριολεκτικά στην εξοχή. Τα τελευταία χρόνια δε, που λόγω δουλειάς έπαψε η ανάγκη να πηγαινοέρχομαι καθημερινά στην Αθήνα, μου φαίνεται ανυπόφορο και αφόρητο μαρτύριο να οδηγήσω οπουδήποτε μακρύτερα από τον Σταυρό Αγ. Παρασκευής.
Όμως δεν είναι όλα υπέροχα, ανάλογα βέβαια και με τις προτεραιότητες του καθενός. Το καλοκαίρι ας πούμε, δεν υπάρχει ούτε μία περίπτωση στο εκατομμύριο να κατέβω για μπάνιο στην παραλία, καθώς η Λούτσα πλέον, εκτός από τους δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες που μαζεύει τα σαββατοκύριακα, έχει γίνει και τουριστικός προορισμός, με αποτέλεσμα να γίνεται το αδιαχώρητο.
Μιλάμε τώρα για κανονικούς τουρίστες, από άλλες χώρες, που έρχονται να περάσουν τις διακοπές τους εδώ. Δεν τους αδικώ βέβαια, καθώς πρόκειται για ένα φτηνό μέρος, δίπλα στο αεροδρόμιο, με απέραντη παραλία, το οποίο μπορεί να λειτουργήσει και ως βάση για εξόρμηση είτε στο κέντρο αν θέλει κάποιος να πάει να δει π.χ. την Ακρόπολη, είτε στα νησιά των Κυκλάδων, με το λιμάνι της Ραφήνας να απέχει 15 λεπτά. Βέβαια η πόλη δεν έχει υποδομές για να εξυπηρετήσει όλον αυτόν τον κόσμο, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση :P
 
Ψυχολογικά έχει βρεθεί ότι το "μακρυά" δεν εξαρτάται από την απόσταση αλλά από τον χρόνο. Και το μυαλό λέει ότι είναι μακριά στα 40 λεπτά δρόμο.
Γι' αυτό τα χωριά ήταν τρία τέταρτα με τα πόδια το ένα από το άλλο και το ίδιο οι πόλεις με το αυτοκίνητο.
Οπότε, πιο κοντά είναι να πάω την μάνα μου από τον Βόλο στη Λάρισα στη γιατρο απ' ότι όταν πήγαινε Βαρκιζα-Πειραια.
 
Διαβάζω αν έχεις λεφτά τα λύνεις όλα, ίσως και να έχει μια δόση αλήθειας. Αλλά ποιος έχει πλέον χρήματα. Δεν ξέρω που εργάζεστε και τι υποχρεώσεις και δάνεια έχετε αλλά η πλειοψηφία του κόσμου υποφέρει στην Ελλάδα. Όσοι δεν έχουν πρόσβαση στο μαύρο χρήμα ή δεν έχουν παχυλούς μισθούς έχουν τελειώσει. Προσωπικά Δόξα τω Θεώ έχουμε δικό μας σπίτι με τη γυναίκα μου χωρίς βάρη αλλά βλέπω τι συμβαίνει παραδίπλα και δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος.
 
Εγώ από εδώ που είμαι πλέον, μπορεί να θέλω αμάξι για να πάω σούπερ μάρκετ (15 λεπτά) αλλά και πάλι δεν το αλλάζω.
Βγαίνω βόλτα με τα πόδια για 10 λεπτά και ανοίγει το μάτι, αναπνέεις αέρα και όχι καυσαέριο, μπορεί και να μην συναντήσεις καν αμάξι να κινείται.
Και πράγματι, επειδή είμαι στα 48 πλέον, οπότε είναι άλλα τα κριτήρια επιλογής διαβίωσης, περισσότερη ησυχία, καλύτερο περιβάλλον για εμάς και τα παιδιά μας.
 
Διαβάζω αν έχεις λεφτά τα λύνεις όλα, ίσως και να έχει μια δόση αλήθειας. Αλλά ποιος έχει πλέον χρήματα. Δεν ξέρω που εργάζεστε και τι υποχρεώσεις και δάνεια έχετε αλλά η πλειοψηφία του κόσμου υποφέρει στην Ελλάδα. Όσοι δεν έχουν πρόσβαση στο μαύρο χρήμα ή δεν έχουν παχυλούς μισθούς έχουν τελειώσει. Προσωπικά Δόξα τω Θεώ έχουμε δικό μας σπίτι με τη γυναίκα μου χωρίς βάρη αλλά βλέπω τι συμβαίνει παραδίπλα και δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος.
Σκέψου ότι τώρα τα Χριστούγεννα οι Ελληνες ξόδεψαν 3δις σε ταξίδια στο εξωτερικό από επίσημα στοιχεία, που είναι ρεκόρ όλων των εποχών για Δεκέμβριο μήνα!! Υπάρχει φτώχεια προφανώς άλλα όχι στο βαθμό που θέλουμε να πιστεύουμε...ειδικά στην Αθήνα υπάρχει χρήμα και σημαντικό μέρος του πληθυσμού ζει σχετικά καλά...είναι κάποια από τα καλά της Αθήνας, ότι με λίγο τύχη, δουλειά, σπουδές, κυνήγι, εκμετάλλευση ευκαιριών κλπ. μπορείς να βρεις μια καλή σχετικά δουλειά....π.χ. η σύζυγός μου έχει αλλάξει πάνω από μια ντουζίνα δουλειές μέχρι να βρει μια καλή που είναι τώρα εδώ και χρόνια με ανάλογο υψηλό μισθό και παροχές....επίσης δες μόνο πόσα ιδιωτικά σχολεία έχει η Αθήνα και ανοίγουν συνεχώς και άλλα.....αν πας σε καλό ακριβό εστιατόριο αν δεν κλείσεις μέρες πριν δεν βρίσκεις να κάτσεις......
 
Ψυχολογικά έχει βρεθεί ότι το "μακρυά" δεν εξαρτάται από την απόσταση αλλά από τον χρόνο. Και το μυαλό λέει ότι είναι μακριά στα 40 λεπτά δρόμο.
Γι' αυτό τα χωριά ήταν τρία τέταρτα με τα πόδια το ένα από το άλλο και το ίδιο οι πόλεις με το αυτοκίνητο.
Οπότε, πιο κοντά είναι να πάω την μάνα μου από τον Βόλο στη Λάρισα στη γιατρο απ' ότι όταν πήγαινε Βαρκιζα-Πειραια.
Ξεκάθαρα μέσα στην Αθήνα ειδικά κεντρικά αν πας σε ώρα αιχμής για να πας μόνο από τον ένα Δήμο στον άλλο θες χαλαρά μισάωρο με αμάξι..
 
Σκέψου ότι τώρα τα Χριστούγεννα οι Ελληνες ξόδεψαν 3δις σε ταξίδια στο εξωτερικό από επίσημα στοιχεία, που είναι ρεκόρ όλων των εποχών για Δεκέμβριο μήνα!! Υπάρχει φτώχεια προφανώς άλλα όχι στο βαθμό που θέλουμε να πιστεύουμε...ειδικά στην Αθήνα υπάρχει χρήμα και σημαντικό μέρος του πληθυσμού ζει σχετικά καλά...είναι κάποια από τα καλά της Αθήνας, ότι με λίγο τύχη, δουλειά, σπουδές, κυνήγι, εκμετάλλευση ευκαιριών κλπ. μπορείς να βρεις μια καλή σχετικά δουλειά....π.χ. η σύζυγός μου έχει αλλάξει πάνω από μια ντουζίνα δουλειές μέχρι να βρει μια καλή που είναι τώρα εδώ και χρόνια με ανάλογο υψηλό μισθό και παροχές....επίσης δες μόνο πόσα ιδιωτικά σχολεία έχει η Αθήνα και ανοίγουν συνεχώς και άλλα.....αν πας σε καλό ακριβό εστιατόριο αν δεν κλείσεις μέρες πριν δεν βρίσκεις να κάτσεις......
Τα στοιχεία είναι σωστά και επιβεβαιώνουν αυτό που γράφω ότι κινείται ακόμη πολύ μαύρο χρήμα. Σχετικά με τα εστιατόρια κτλ υπάρχει ένας άλλος παράγοντας η διαφήμιση με τη μικρή διαθεσιμότητα. 5 εκατομμύρια άνθρωποι στην πρωτεύουσα λογικό είναι να φρακάρουν εύκολα όλα. Το ίδιο συμβαίνει και στα νησιά τον Αύγουστο που γίνεται απόβαση τουριστών, πανάκριβα όλα αλλά sold out.
 
Τα στοιχεία είναι σωστά και επιβεβαιώνουν αυτό που γράφω ότι κινείται ακόμη πολύ μαύρο χρήμα. Σχετικά με τα εστιατόρια κτλ υπάρχει ένας άλλος παράγοντας η διαφήμιση με τη μικρή διαθεσιμότητα. 5 εκατομμύρια άνθρωποι στην πρωτεύουσα λογικό είναι να φρακάρουν εύκολα όλα. Το ίδιο συμβαίνει και στα νησιά τον Αύγουστο που γίνεται απόβαση τουριστών, πανάκριβα όλα αλλά sold out.
Προφανώς υπάρχει μαύρο χρήμα, άλλα και ένα επιπλέον στοιχείο που έχω διαβάσει είναι ότι πάνω από το 40% των Ελλήνων έχει κάποιο ακίνητο που νοικιάζουν και παίρνουν και από εκει εισόδημα...είναι και αυτά χρήματα που βοηθάνε τον οικογενειακό προυπολογισμό...λίγο πολύ όσους ξέρω έχουν στην χειρότερη κάποια τρύπα κάπου που τσιμπάνε κάτι και από εκει.....βάλε και τις συντάξεις των Παππούδων που βοηθάνε και αυτές.....ανύπαντρα αδέρφια, θείες κλπ που και αυτοί τσοντάρουν...μαζί και με το μαύρο χρήμα που λες, τα επιδόματα που αν ξέρεις τρύπες βρίσκεις άκρη....ε έδεσε το γλυκό.....για αυτό λέω στην Ελλάδα ναι μεν γκρινιάζουμε, άλλα δεν είμαστε τόσο φτωχοί όσο το παρουσιάζουμε....αρκετός κόσμος είναι με 2 σπίτια, εξοχικά, 2 αμάξια, κάθε καλοκαίρι διακοπές για εβδομάδες, χωράφια εδώ και εκει, εισόδημα από ελιές, το delivery, η ταβέρνα και τα brand name ρούχα πάνε σύννεφο, παιδιά με iphones κλπ...

Για την Αθήνα το θέμα είναι ότι είναι πολλά, πάρα πολλά τα ακριβά μαγαζιά και όπου πας όλα είναι γεμάτα.....ειδικά το ΣΚ αν δεν κλείσεις τραπέζι σε καλό μαγαζί κάηκες...

Γενικά φτώχεια υπάρχει, άλλα ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού έχει λεφτά άλλα απλά γκρινιάζει γιατί θέλει και άλλα!!

Υ.Γ. Στα μεγάλα σούπερμαρκετ δε γίνεται σφαγή λογαριασμοί 150, 200, 250 και 300 ευρώ...οι τζίροι των σούπερμάρκετ έχουν πιάσει ταβάνι...οπότε τελικά ο λαός πεινάει ή αυτό θέλουμε να βγάζουμε προς τα έξω?
 
Last edited:
Ένα σχετικό / άσχετο.
Πάντα με τράβαγε το να μείνω σε μονοκατοικία με μεγάλο κήπο λίγο πιο έξω από τον αστικό ιστό σε κάποιο από τα προάστια που αναφέραμε πριν στην Αττική.
Αυτό που με έχει κάνει να μην το βάλω σε πλάνο είναι αυτά που ακούω από οικογενειακούς φίλους για το θέμα της ασφάλειας, για το πόσες κλοπές γίνονται, πόσες φορές έχουν μπει με όπλα όταν κόσμος είναι μέσα κλπ.
Δεν πίστευα όταν μου έδειξαν viber group από μια περιοχή που αφορούσε αποκλειστικά συμβάντα που ήταν εν εξελίξει και κάτοικοι πήγαιναν να κάνουν φασαρία πριν πάει η αστυνομία να φοβηθούν αυτοί που ήθελαν να μπουκάρουν μήπως και φύγουν. Μου φάνηκε τόσο ξένο και απίστευτο.

Από την άλλη υπάρχουν εντός του αστικού ιστού μεζονέτες είτε αυτόνομες είτε ισογείου πρώτου με ιδιόκτητους κήπους, ακόμη και με πισίνες. 9 στις 10 όπου βλέπω είναι πάντα κλειδαμπαρωμένες για ασφάλεια, ενώ ακόμη και στην Αγία Παρασκευή στη μονοκατοικίατου πατρικού στον κήπο δεν αφήναμε τίποτα γιατί υπήρχε πιθανότητα να μην το ξαναβρούμε το πρωί.

Σίγουρα οι κίνδυνοι σε πολυκατοικίες είναι μικρότεροι λόγω των αντικειμενικών δυσκολιών και της παρουσίας αρκετού κόσμου.