Dark Side of the Moon

Δεν βλέπω το λόγο να τσακώνεστε, υπάρχει πάντοτε το χαϊεντάδικο Trinity Session από DAT κατευθείαν σε ακριβό, βαρύ, παρθένο, βινύλιο και σε ακριβό, χρυσό cd, μαντέψτε ποιό παίζει καλύτερα, διαλιέχτεεεεε misguided angels...
 
Τα ψηφιακά που είχαν αδικηθεί στο παρελθόν μπορούν (με τις σωστές προυποθέσεις) να παίζουν πια θαυμάσια και καλύτερα από τα αναλογικά.

Δόγματα εδώ δε χωράνε, όπως μου είπε κάποτε και ένας φίλος ονόματι Γιάννης «τη τεχνολογία πρέπει να τη σεβόμαστε».

Απλά τα τελευταια περίπου 10 χρόνια είναι ευρύτερα αντιληπτό (λόγω της διαθεσιμότητας στην αγορά καλύτερων μηχανών και καλύτερων δισκών σε πιο αντιμετωπισίμες πλέον τιμές) πως στο παρελθόν τον καλό (εντός των ορίων του) αναλογικό ήχο δεν τον είχαμε παραλάβει για διάφορους λόγους.

Ο καλός αναλογικός ήχος (από δίσκους μέχρι ταινίες) σε πολούς είναι και υπερ αρκετός και πολλοί επίσης λένε ότι έχει και αυτό το «κάτι» που τους αρέσει, και πιθάνα αυτό το «κάτι» να οφείλεται ακριβώς σε κάποιες από τις «αδυμναμίες» αλλά τι μπορείς να πεις; Το γούστο σου είναι λάθος; γούστο είναι αυτό βρε αδερφέ...

Φυσικά μου μένει η απορία τι παραπάνω ή και παρακάτω μπορεί να δώσει ηχητικά μια ψηφιοποιήση (όχι με επεξεργασία, ρετουσαρίσματα κλπ) παλαιών ηχογραφήσεων.

Συγνώμη αν πιθάνα επαναλμβάνω πράγματα ήδη γνωστά και σας τρώω χώρο και χρόνο.
 
Last edited:
Re: Απάντηση: Re: Dark Side of the Moon

vas silis said:
+1

Απλά πάνω σε κάποια πράγματα ίσως από βιασύνη σου ίσως απο κάποιο λάθος σου ή κάτι άλλο να έχουμε αντιδικήσει, αλλά μόνο στο γραπτό και μόνο δημόσιώς σε καποια fora, αλλά πιστεύω τελικά κάτι θετικό βγήκε όλες τις φορές.
Click to expand...

συγχωρέστε μου την παρέμβαση, δεν σας γνωρίζω ούτε άλλωστε και τον Κ.Κ., ωστόσο, είναι βέβαιο ότι πάντα πρόκειται για βιασύνη ΤΟΥ είτε λάθος ΤΟΥ ;;; εσείς υποθέτω διεκδικείτε αλάθητα ....

στην κουβέντα μας τώρα, εγώ που παρότι άλλαξα δεκάδες μηχανάκια, (γιατί έχω και αυτό το μικρόβιο ) επιμένω να με θεωρώ πρωτίστως μουσικόφιλο, ''ανδρώθηκα μουσικά '' στα τέλη των 70ς και μετέπειτα αγοράζοντας βινύλια (η πλειονότης των οποίων (δυστυχώς συνηθέστατα λόγω της ελληνικής προέλευσης / κοπής) ήταν τρισάθλια.... ούτε βαριά ούτε λαμπάτα.... την μουσική μου όμως την γούσταρα .... τότε αρκούσε και μόνο να εντοπίσεις / αποκτήσεις το αντικείμενο του πόθου σου... δεν ήταν όλα στο πιάτο....

....οι προσεγμένες επανεκδόσεις, για τις οποίες μιλά ο κος Λουκάς (και είμαι σίγουρος ότι αξίζουν τα λεφτά τους χαιφιντελικώς ομιλώντας), δυστυχώς αντιπροσωπεύουν το 0.0001 % (πιθανώς και πολύ χαμηλότερο) της παγκόσμιας μουσικής παραγωγής μέχρι τώρα. Ο μουσικόφιλος δυστυχώς δεν μπορεί να αρκεσθεί σε αυτό το ποσοστό ...
 
Εγώ πάντως το "Dark side of the moon",το είχα ακούσει νεαρός μερικές φορές και 3-4 φορές απο τότε.Δεν μου έλειψε ποτέ σαν δίσκος.

Αν κι ακούω sacd,ποτέ δεν θα έδινα 30+ ευρά γι' αυτόν τον δίσκο.Το παλιό cd,μου είναι υπεραρκετό.
 
Last edited:
Re: Απάντηση: Re: Dark Side of the Moon

Δημοκηδής said:
συγχωρέστε μου την παρέμβαση, δεν σας γνωρίζω ούτε άλλωστε και τον Κ.Κ., ωστόσο, είναι βέβαιο ότι πάντα πρόκειται για βιασύνη ΤΟΥ είτε λάθος ΤΟΥ ;;; εσείς υποθέτω διεκδικείτε αλάθητα ....

Τι απαντήση μου ζητάτε;;; ότι δεν βιάστηκε και δεν έκανε λάθος;;; τότε τι; Για το δικο μου αλάθητο όπως λέτε τώρα: ισχυρίστηκα ότι είμαι Πάπας;; Κάτι σας ξεφευγει.

στην κουβέντα μας τώρα, εγώ που παρότι άλλαξα δεκάδες μηχανάκια, (γιατί έχω και αυτό το μικρόβιο ) επιμένω να με θεωρώ πρωτίστως μουσικόφιλο,

Αυτή είναι η ουσία και κάπου τη χάνουμε πολλές φορές.

....οι προσεγμένες επανεκδόσεις, για τις οποίες μιλά ο κος Λουκάς (και είμαι σίγουρος ότι αξίζουν τα λεφτά τους χαιφιντελικώς ομιλώντας), δυστυχώς αντιπροσωπεύουν το 0.0001 % (πιθανώς και πολύ χαμηλότερο) της παγκόσμιας μουσικής παραγωγής μέχρι τώρα. Ο μουσικόφιλος δυστυχώς δεν μπορεί να αρκεσθεί σε αυτό το ποσοστό ...
Click to expand...

Σε όλα το προιόντα μπορούν υπάρξουν και καλύτερες τιμές η αγορά θα το επιβραβευσει.

Ο μουσικόφιλος σήμερα μπορεί να βρεί και δυο, τρεις, πέντε δίσκους βινιλιου με μουσική του γούστου του, που να είναι και προιον άριστης επεξεργασίας. Στα 80s δεν θυμάμαι να έβρισε κανείς
 
.... δεν ζητώ απάντηση.... απλώς θεώρησα ότι η φράση σας γενικεύει περί συζητήσεων σας μετά του ΚΚ, (πιθανώς, εξ όσων αντελήφθην και σε άλλα φόρα) όπου βάσει των γραφομένων σας ο ΚΚ -και μόνον- είθισται να σφάλλει ....
 
Χθες το βράδυ, είχαμε ακροάσεις και τεκιλοκατάνυξη στου Τζίμη του Μανωλάκου.

Κάθε φορά, μετά από επίσκεψη σε μέλος της μουσικής κατηγορίας, έχω την εντύπωση ότι είμαστε σε τελείως λάθος δρόμο.
Καθόμαστε και ψειρίζουμε τη μαϊμού και στο τέλος δε βλέπουμε τι χάνουμε...
 
Οπως έχω πει πολλές φορές χάριν του cd έχουν βγει στο σφυρί εκατοντάδες χιλιάδες δίσκοι βινυλίου. Αν κάποιος επιθυμεί μπορεί να φτιάξει την ωραιότερη δισκοθήκη και με λίγα λεφτά. Φτάνει να ξέρει τί αγοράζει και να εμπιστεύερται τον πωλητή ειδικά να είναι από απόσταση.
Όσο για τις audiophile εκδόσεις, υπάρχει πραγματικός θησαυρός. Μεγάλη ποικιλία σε όλα τα είδη μουσικής όπου σχεδόν η κάθε έκδοση μετράει όχι μόνο από ποιότητα εξωφύλου/βινυλίου, ΑΛΛΑ το σπουδαιότερο, από μουσικό περιεχόμενο της παλιάς καλής εποχής που όλοι παραδέχονται.
Στην περίπτωση αυτή δεν θα βρεις Ο,ΤΙΔΗΠΟΤΕ. Φυσικά εξαρτάται το τι ακούς. Για τους φίλους της κλασικής, της Τζαζ και Ροκ-Ποπ δεν υπάρχει πρόβλημα. Φυσικά δεν θα βεις τη Μαντόνα κλπ ή μια ακόμη εκτέλεση της Φανταστικής του Berlioz ή κάποιου έργου του Mozart. Σαν συλλέκτης σε διαβεβαιώ ότι δεν χάνεις και τίποτα αν δεν αποκτήσεις μια άλλη εκτέλεση. Φυσικά αν το επιθυμείς τότε υπάρχει και το cd επικουρικά.

Επειδή τα πολλά λογια είναι περιττά:
Χτίστε πρώτα μια αναλογική δισκοθήκη με τα προϊόντα του παρελθόντος [παλιά ή σωστές επενεκδόσεις] γιατί η ζωή είναι σύντομη και μετά τα λέμε. Το συζητάμε και βλέπουμε αν επαρκεί.
Βέβαια υπάρχουν και οι φίλοι που δεν καλύπτονται με τα παραπάνω γιατί δεν θα βρούν πουθενά σε βινύλιο τη μουσική που ακούν. Κατανοητό. Λ.Σ.
 
Εχω μεγαλώσει με το βινύλιο και το έχω λατρέψει -και πληρώσει...- περισσότερο ίσως από οποιονδήποτε άλλον εδώ μέσα. Σαν μέσο όμως, ανήκει στο προχθές. Για όποιον θεωρεί τη μουσική όχι μόνο απόλαυση ή χόμπυ, αλλά και μία ζωντανή τέχνη σε άμεση σχέση με το Σήμερα, σαν έναν καταγραφέα του πολιτισμού της ανθρώπινης ράτσας και όλων όσων διαμορφώνουν την πορεία μας στο σύγχρονο κόσμο, τα ερωτήματα αυτά δεν έχουν, νομίζω, την παραμικρή αξία: το Σήμερα, είναι ψηφιακό και, είτε μας αρέσει είτε όχι, το όχημα του Σήμερα, είναι το CD.
Νομίζω πως αυτό που μετράει στην επαφή μας με ένα δίσκο είναι κύρια το μήνυμα. Και αυτό, χάρις στη σύγχρονη τεχνολογία, περνάει πλέον στον ακροατή με πολύ μικρότερο αντίτιμο απ ότι παλιότερα. Ενα μέτριο, σχετικά φθηνό cd player κοιτάζει στα μάτια ένα "μουράτο" χαϊεντάτο πικάπ πολλαπλάσιας αξίας και σε πολλές περιπτώσεις παίζει καλύτερα. Αυτό εγώ το θεωρώ τεράστιο επίτευγμα και το αποδίδω στην τεχνολογία.
Από κεί και πέρα, καθένας ξοδεύει φυσικά τα χρήματά του όπως αυτός θεωρεί καλύτερο. Εμένα επιτρέψτε μου: τα ακριβά, εξωτικά βινύλια τα θεωρώ περίπου φιλοτελισμό. Ακριβό χόμπυ που δεν έχει καμία σχέση με τον τρόπο που εγώ προσεγγίζω τη μουσική και με τη θέση που της έχω δώσει στη ζωή μου.
Αντιπαθώ και τον όρο Συλλέκτης όσον αφορά τη μουσική βέβαια: οι δίσκοι δεν είναι πεταλούδες.
Οι δίσκοι έχουν ψυχή.

I rest my case
 
Απάντηση: Re: Dark Side of the Moon

Κωστας Λυμπεροπουλος said:
Εχω μεγαλώσει με το βινύλιο και το έχω λατρέψει -και πληρώσει...- περισσότερο ίσως από οποιονδήποτε άλλον εδώ μέσα. Σαν μέσο όμως, ανήκει στο προχθές. Για όποιον θεωρεί τη μουσική όχι μόνο απόλαυση ή χόμπυ, αλλά και μία ζωντανή τέχνη σε άμεση σχέση με το Σήμερα, σαν έναν καταγραφέα του πολιτισμού της ανθρώπινης ράτσας και όλων όσων διαμορφώνουν την πορεία μας στο σύγχρονο κόσμο, τα ερωτήματα αυτά δεν έχουν, νομίζω, την παραμικρή αξία: το Σήμερα, είναι ψηφιακό και, είτε μας αρέσει είτε όχι, το όχημα του Σήμερα, είναι το CD.

To downloading ειναι το σημερα. Το CD ειναι το χθες. Εγω ειμαι στο χθες ακομα.

Νομίζω πως αυτό που μετράει στην επαφή μας με ένα δίσκο είναι κύρια το μήνυμα. Και αυτό, χάρις στη σύγχρονη τεχνολογία, περνάει πλέον στον ακροατή με πολύ μικρότερο αντίτιμο απ ότι παλιότερα. Ενα μέτριο, σχετικά φθηνό cd player κοιτάζει στα μάτια ένα "μουράτο" χαϊεντάτο πικάπ πολλαπλάσιας αξίας και σε πολλές περιπτώσεις παίζει καλύτερα. Αυτό εγώ το θεωρώ τεράστιο επίτευγμα και το αποδίδω στην τεχνολογία.
Από κεί και πέρα, καθένας ξοδεύει φυσικά τα χρήματά του όπως αυτός θεωρεί καλύτερο. Εμένα επιτρέψτε μου: τα ακριβά, εξωτικά βινύλια τα θεωρώ περίπου φιλοτελισμό. Ακριβό χόμπυ που δεν έχει καμία σχέση με τον τρόπο που εγώ προσεγγίζω τη μουσική και με τη θέση που της έχω δώσει στη ζωή μου.
Αντιπαθώ και τον όρο Συλλέκτης όσον αφορά τη μουσική βέβαια: οι δίσκοι δεν είναι πεταλούδες.
Οι δίσκοι έχουν ψυχή.

I rest my case
Click to expand...

+1 για τα υπολοιπα.
 
Κωστας Λυμπεροπουλος said:
Εχω μεγαλώσει με το βινύλιο και το έχω λατρέψει -και πληρώσει...- περισσότερο ίσως από οποιονδήποτε άλλον εδώ μέσα. Σαν μέσο όμως, ανήκει στο προχθές. Για όποιον θεωρεί τη μουσική όχι μόνο απόλαυση ή χόμπυ, αλλά και μία ζωντανή τέχνη σε άμεση σχέση με το Σήμερα, σαν έναν καταγραφέα του πολιτισμού της ανθρώπινης ράτσας και όλων όσων διαμορφώνουν την πορεία μας στο σύγχρονο κόσμο, τα ερωτήματα αυτά δεν έχουν, νομίζω, την παραμικρή αξία: το Σήμερα, είναι ψηφιακό και, είτε μας αρέσει είτε όχι, το όχημα του Σήμερα, είναι το CD.
Νομίζω πως αυτό που μετράει στην επαφή μας με ένα δίσκο είναι κύρια το μήνυμα. Και αυτό, χάρις στη σύγχρονη τεχνολογία, περνάει πλέον στον ακροατή με πολύ μικρότερο αντίτιμο απ ότι παλιότερα. Ενα μέτριο, σχετικά φθηνό cd player κοιτάζει στα μάτια ένα "μουράτο" χαϊεντάτο πικάπ πολλαπλάσιας αξίας και σε πολλές περιπτώσεις παίζει καλύτερα. Αυτό εγώ το θεωρώ τεράστιο επίτευγμα και το αποδίδω στην τεχνολογία.
Από κεί και πέρα, καθένας ξοδεύει φυσικά τα χρήματά του όπως αυτός θεωρεί καλύτερο. Εμένα επιτρέψτε μου: τα ακριβά, εξωτικά βινύλια τα θεωρώ περίπου φιλοτελισμό. Ακριβό χόμπυ που δεν έχει καμία σχέση με τον τρόπο που εγώ προσεγγίζω τη μουσική και με τη θέση που της έχω δώσει στη ζωή μου.
Αντιπαθώ και τον όρο Συλλέκτης όσον αφορά τη μουσική βέβαια: οι δίσκοι δεν είναι πεταλούδες.
Οι δίσκοι έχουν ψυχή.

I rest my case
Click to expand...
Το τι προτιμά κάποιος δεν το συζητάμε. Δικαίωμά του. Αν όμως έχεις τόσα πολλά βινύλια τι σε εμποδίζει να τα ακούς και να μη τα ξανααγοράζεις σε cd;
Αγόραζε σε cd τα καινούργια.
Πες μου όμως που θα ξαναβρείς την καλή παλιά χρυσή εποχή 1954-1980; Θα αναστήσεις όλους εκείνους τους παραγματικούς και απιθανους καλλιτέχνες για να τους ξαναγράψεις σε "τέλειο ψηφιακό ήχο";
Ακόμα και αν τους αναστήσεις δεν πρόκειται να ξαναπαίξουν όπως τότε ούτε η όλη παραγωγική διαδικασία θα γίνει όπως τότε έστω και με τη χρήση της νέας τεχνολογίας του "τέλειος ήχος για πάντα".
Εν πρώτοις δεν βλέπω το λόγο της καταδίκης της αναλογικής εποχής. Έχει τόσο προσφέρει που δεν νομίζω να επαναληφθεί ίσως καποτε στο μέλλον. Μάλλον θα αργήσει πολύ.
Δεν έχει καμία απολύτως σχέση η ευχαρίστηση μιας ακρόασης με το αν η τεχνολογία που την αναπαράγει ανήκει στο χθες ή στο σήμερα.
Αν μετράς την ευχαρίστηση με την τεχνολογία κάνεις λάθος. Φυσικά δεν συγκρίνουμε ένα γραμμόφωνο με ένα cd player.
Αν το cd καταγράφει σήμερα τον πολιτισμό μας όπως λες [ένας λόγος που το ασπάζεσαι] τότε θα πρέπει με την ίδια λογική να ασπάζεσαι και τον καταγεγραμμένο πολιτισμό του χθές από τα αναλογικά μέσα.
Αν το σήμερα είναι ψηφιακό δεν σημαίνει ότι πρέπει οπωσδήποτε να μας αρέσει είτε το θέλουμε είτε όχι. Μέγα λάθος σκέψης κατ´τη γνώμη μου.
Προσωπικά προτιμάω το αναλογικό γιατί μου δίνει περισσότερη ευχαρίστηση. Αν ήμουν κολλημένος με την παλιά τεχνολογία κΑι δεν με ευχαριστούσε τότε δεν θα το προτιμιούσα.Λ.Σ.
 
ωωωωχχχ

το έχουμε ξαναπεί.
Το μέλλον και το σήμερα είναι mp3 cd και μετά σκληροί και γιατί όχι streaming και αποθήκευση ΚΑΙ ΜΕ ΕΞΏΦΥΛΛΑ κλπ όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες κλπ κλπ.
Αλλά επειδή έχω μιά συναισθηματική σύνδεση με πολλά παλιά πράγματα, με τα οποία έζησα και μεγάλωσα δεν με βλέπω να πουλάω ή έστω να καταχωνιάζω κάπου τοα βινύλιά μου.
Δύσκολα θα αυγατίσω τη δισκοθήκη μου.
1, 2 5 10 ακόμα ίσως πάρω.

Και να μην πάρω, μου αρκεί να μπορώ μιά φορά ακόμα και στο μήνα να βάζω ένα και να το βλέπω να γυρίζει.
 
Στα λινκς που παρέθεσα πριν, θα βρείτε πληροφορίες για την αναλογική και ψηφιακή παραγωγή.
Μην βλέπετε τα ψηφιακά ως τρόπο αναπαραγωγής μόνο.
Τα αναλογικά μέσα έχουν περισσότερα προβλήματα και δέχονται λιγότερη επεξεργασία.
Η "επεξεργασία" σήματος δεν είναι κάτι "κακό" που αλειώνει τον ήχο, όπως πολλοί πιστεύουν.

Ανάμεσα στο βινύλιο και το cd υπάρχει διαφορά.
Είμαι της άποψης ότι το cd μπορεί να ακουστεί ως βινύλιο με την ανάλογη επεξεργασία.
Τα πλεονεκτίματα του cd δεν μπορεί να τα αντικαταστήσει το βινύλιο.
(Τα έχουμε ξαναπεί)
 
Να ρωτησω τον Λουκα. Ποιο dark side of the moon παιζει καλυτερα, το udcd (gold) mfsl ή το βινυλιο της mfsl?
Τα εχω βεβαια και τα 2 και εχω αποψη.
 
PanMan said:
Να ρωτησω τον Λουκα. Ποιο dark side of the moon παιζει καλυτερα, το udcd (gold) mfsl ή το βινυλιο της mfsl?
Τα εχω βεβαια και τα 2 και εχω αποψη.
Click to expand...
Γεια σου PanMan. Δεν έχω κανένα και δεν μπορώ να σου απαντήσω.
Έχω μόνο 2 βινύλια.
Ενα αυθεντικό δικό μου που το αγόρασα τότε όταν είχα πάει ένα καλοκαίρι για αγγλικά στην Αγγλία ένω ήμουν ακόμη φοιτητής στην Αθήμα. Αυτό μάλιστα είναι ΕΜΙ Γαλλίας, γιατί του είχαν τελείωσει τα Αγγλικά και ´λογω καλοκαιριού έιχαν φέρει από το εργοστάσιο της Γαλλίας.
Έχω επίσης και ένα αυθεντικό Αγγλικό της γυναίκας μου της Κάθριν.
Αυτά τα έχω συγκρίνει με την επετειακή επανέκδοση για την οποία έχω μιλήσει στην αρχή της συζήτησης και είπα ότι ένοιωσα σανα πετούσα ψηλά με το αυθεντικό και ξαφνικά με το καινούργιο σωριάστηκα καταγής.
Όταν βέβαια άκουγα το παλιό δεν ένοιωθα ότι πετούσα αλλά το πέσιμο που ένοιωσα με το καινούργιο με έκαν ενα νοιώσω έτσι. Κατάλαβες;

Όσο για τα παλιά Mobile Fidelity έχω την χειρότερη άποψη γιαυτούς τους δίσκους και είμαι στην απόλυτη μειοψηφία. Δεν κάνω πλύση εγκεφάλου τον εαυτό μου, ούτε έχω και μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μου. Απλά ακούω.
Θα ήθελα να ακούσω την γνώμη σου αφού έχεις τους δίσκους. Λ.Σ.
 
Top Bottom