Re: Απάντηση: Είμαι γάιδαρος και παρκάρω όπου γουστάρω!!!
Kαι εάν δημιουργηθούν ομάδες ´Πανθήρων´για έναν καπνιστή ή για κάποιον πού φλερτάρει μιά γυναίκα(πώς διαχωρίζεται το φλέρτ απο ένα πιό ´προκλητικό κόλλημα´??)ή για κάποιον που μιλάει με έγχρωμους??Η για ένα ζευγάρι ομοφυλοφίλων??H γιά τούς παχύσαρκους??
Kαι μέχρι πού μπορεί να φτάσουν αυτές οι ομάδες ´Πανθήρων´??
Ποιός ελέγχει τους ´Πάνθηρες'??
Οι συγκεκριμένοι μπορεί να είναι όντως καλόπιστοι και ειλικρινείς.
Και εάν δημιουργηθούν άλλες ομάδες ´ακτιβιστών´πού αυτοί θα πιστεύουν ότι έχουν περισσότερο ´δίκιο´απο τούς άλλους?
Ας δημιουργηθούν ομάδες προστασίας τών δασών απο εθελοντές πρώτα...
Οταν μιά κοινωνία οδηγείται σε λύσεις αυτοδικίας το πρόβλημα είναι σοβαρο....
Σαφώς όχι.
Αλλά οι οργανωμένες ομάδες για καταπατητές,για αυτούς πού παρκάρουν παράνομα και άλλα τέτοια θα πρέπει να έχουν σαφή χαρακτηριστικά να είναι απόλυτα οριοθετημένες ,να αυτοσυγκρατούνται και να αποβάλλουν απο τίς τάξεις τους με συνοπτικές διαδικασίες όποιον υπερβαίνει τα όρια πού έχουν καθορίσει.
Καταλαβαίνεις και εσύ ότι σε εντελώς καλοπροαίρετες ομάδες,άνετα μπορεί να προσκολληθούν και άνθρωποι πού απλά θέλουν να εκτονώσουν τον θυμό τους ή και τήν επιθετικότητά τους.
Οι πτυχές του θέματος τις οποίες θίγει ο Σπύρος είναι όντως άξιες προβληματισμού. Πράγματι η δημιουργία ακτιβιστικών πυρήνων για διάφορους λόγους κι αιτίες θα είχε σαν αποτέλεσμα την ''ζουγκλοποίηση'' της κοινωνίας.
Ακτιβιστές , κόντρα ακτιβιστές , κόντρα κόντρα ακτιβιστές και δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος.
Επίσης σωστό είναι ότι αυτές οι ομάδες πρέπει να είναι οριοθετημένες με αυτοσυγκράτηση , δυνατότητες αποβολής των ''φανατικών'' κλπ πράγμα όχι εύκολο όπως έχει αποδειχθεί ότι συμβαίνει ακόμη και σε θεσμοθετημένους μηχανισμούς προστασίας ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων(αστυνομία,στρατός κλπ).
Υπάρχει όμως και αντίλογος:
αν μια νοσηρή κατάσταση αντιμετωπίζεται ελλιπώς και μη επαρκώς απο τους θεσμικά εντεταλμένους για την αντιμετώπισή της και αν η διόρθωσή της επαφίεται στην καλή θέληση των μελών της κοινωνίας ( και αν η καλή θέληση δεν διαφαίνεται σε εύλογο χρονικό διάστημα), τότε η νοσηρή αυτή κατάσταση εξαπλώνεται διότι μην ξεχνάμε ότι ο καθένας μας με τις πράξεις του αποτελεί θετικό ή αρνητικό παράδειγμα για τους υπόλοιπους.
Εν προκειμένω λοιπόν , αν η παράνομη στάθμευση που μάλιστα εμποδίζει κάποιους εποχούμενους ή πεζούς, μένει στην συντριπτική πλειοψηφία των περιστατικών ατιμώρητη από τους αρμόδιους -για πρακτικούς λόγους (δεν μπορεί η Τροχαία να βρίσκεται παντού)- τότε ,αν μάλιστα συνυπάρχει και απάθεια και σιωπηρή αποδοχή από τους θιγόμενους και υγιώς σκεπτόμενους ,είναι μαθηματικά βέβαιο ότι αυτοί που θα υποκύπτουν στον πειρασμό θα είναι όλο και περισσότεροι , το φαινόμενο διογκώνεται σαν απόστημα οπότε εν τέλει η δημιουργία τέτοιων πυρήνων είναι θα έλεγα εκδήλωση αυτορυθμιστικών μηχανισμών ή με άλλα λόγια τα υγιή αντανακλαστικά της κοινωνίας έστω και με τους κινδύνους που περιέγραψε παραπάνω ο Σπύρος.
