Απ' ότι φαίνεται πρέπει να το κάνω πενηνταράκια.
Έχεις ένα τραγούδι. Το παίζεις μέσα από ένα σύστημα. Ηχογραφείς το αποτέλεσμα. Το ανεβάζεις στο youtube.
Τι έχεις καταφέρει;
Για αρχή, πόσο κοντά είναι αυτό που παίζει από το youtube σε σχέση με αυτό που άκουσες ζωντανά, μπροστά στο ηχοσύστημα;
Ερχόμαστε λοιπόν στο βίντεο του youtube από το οποίο σας έφερα το απόσπασμα. Είναι αυτό εδώ:
Πρόκειται για ένα σύστημα (κυριολεκτικά) εκατομμυρίων, που ηχογραφήθηκε από εξοπλισμό αρκετών χιλιάδων ευρώ.
Παρόλα αυτά, το τελικό αποτέλεσμα μέσω youtube είναι κυριολεκτικά σκουπίδι.
Δεν ακούγεται.
Αν δεν
ξέρεις τι είναι το σύστημα που παίζει (βλέποντάς το), εύκολα θα φανταζόσουν ένα low end σύστημα. Πολύ εύκολα.
Αν αυτό που ακούγεται μέσω youtube είναι όντως αυτό που άκουγαν οι άνθρωποι ζωντανά, στεκούμενοι μπροστά στα ηχεία, αυτό το σύστημα των εκατομμυρίων είναι ένα σκουπίδι και μισό.
Αλλά δεν είναι ένα σκουπίδι και μισό.
Δεν εξετάζω κατά πόσο θα "παίζει για το κόστος του", αλλά σίγουρα δεν είναι αυτό το χάλι που βγαίνει από το youtube.
Το αποτέλεσμα που παίρνεις από το youtube είναι εντελώς δικαιολογημένο αν γνωρίζεις πως λειτουργεί η αλυσίδα. Τι παθαίνει το άμοιρο το σήμα από τη στιγμή που φεύγει από τα ηχεία μέχρι να φτάσει να αναπαραχθεί από τα δικά μας ηχεία / ακουστικά.
Αν έχεις κάνει έστω και μια απλούστατη ηχογράφηση με μικρόφωνο στη ζωή σου ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να αποτυπώσεις στο αρχείο αυτό που ακούν τα αυτιά σου.
Ξέρεις τι θα πάθει η στερεοφωνική εικόνα.
Ξέρεις τι θα πάθουν τα δυναμικά.
Τι θα πάθει η ανάλυση.
Τι θα πάθει το noise floor.
Και αφού έχεις κάνει όλα αυτά στο σήμα σου έρχεται το youtube και σου λέει "hold my beer". Παίρνει το ταλαίπωρο αρχείο σου (το οποίο στο συγκεκριμένο βιντεάκι ήταν σε 96/24, οπότε είχε ένα πολύ τίμιο bitrate της τάξης των 4.600kbps), το κατεβάζει στα 44.1/16 (ή στα 48/16, δεν παίζει πολύ ρόλο..) και του τραβάει και μια πολύ απωλεστική συμπίεση ώστε να πέσει στο 128kbps.
Για να μην ψάχνετε το κομπιουτεράκι σας, αυτό σημαίνει ότι κάνει overall συμπίεση
ένα προς τριάντα έξι.
Για σύγκριση, όταν παίρνουμε ένα αρχείο wav (δηλαδή ασυμπίεστο) και το κάνουμε FLAC (δηλαδή συμπιεσμένο μεν, μη απωλεστικά δε), χωρίς να αλλάξουμε τον ρυθμό δειγματοληψίας του, ο λόγος συμπίεσης συνήθως πλησιάζει το ένα προς ενάμιση, το πολύ ένα προς δύο (ανάλογα το πόσο περίπλοκο είναι το αρχικό υλικό).
Εδώ είμαστε στο ένα προς τριάντα έξι.
Οπότε έχουμε πάρει μια ηχογράφηση που από την αρχή ήταν ψιλοχάλια (σε σχέση με αυτό που άκουγαν οι άνθρωποι εκεί) και την έχουμε πολύ απλά συνθλίψει στην απωλεστική συμπίεση.
Οπότε τελικά τι ακούς σε αυτά τα βιντεάκια;
Το συγκεκριμένο που έγινε με καλές συνθήκες και με αξιοπρεπέστατο εξοπλισμό κατάφερε να κάνει το σύστημα των εκατομμυρίων να ακούγεται σαν τενεκές.
Φαντάσου τι γίνεται με τον μέσο youtube reviewer που γράφει με το iphone του τα γήινα συστήματα.
Bottom line: το youtube είναι για να ακους τον reviewer να μιλάει για τα μηχανήματα. Και για να βλέπεις τα μηχανήματα. Αλλά όχι για να τα ακους. Δεν υπάρχει κανένα χρήσιμο συμπέρασμα να βγει. Ουτε καν συγκριτικά, Α με Β, εκτός αν ο σκοπός σου είναι να προσδιορίσεις ποιο έχει πιο πολλά μπάσα ή πρίμα.
Ίσως χρήσιμο για κανένα blutooth ηχείο, μέχρι εκεί.