Πιθανόν να μη κατάλαβα πως εννοούσες την έννοια της αλλαγής ή πρόσθεσης υλικών. Επανέρχομαι λοιπόν κι εξηγώ λίγο καλύτερα τι εννοώ.
Η δική μου δουλειά είναι να διαπιστώσω αν τα επιμέρους στάδια του ενισχυτή, είναι εντός των πλαισίων που εξασφαλίζουν απόλυτη σταθερότητα λειτουργίας κι εκτενή απόκρισης συχνότητας. Δηλαδή, για να το πω ξεκάθαρα, αν το κύκλωμα του ενισχυτή είναι σωστό ή αν έχει λάθη. Αυτό γίνεται με μαθηματικούς υπολογισμούς στους οποίους εμπλέκονται μόνο οι τιμές των χρησιμοποιούμενων εξαρτημάτων (αντιστάσεις και χωρητικότητες).
Αν "συμφωνήσουμε" στους αριθμούς, τότε όλα καλά. Αν όχι, τότε τροποποιώ τιμές αντιστάσεων και πυκνωτών, ώστε να έρθει ο ενισχυτής εντός παραμέτρων.
Πλέον ο ενισχυτής παίζει σωστά, όπως έπρεπε κανονικά να παίζει από την αρχή, εάν δεν είχαν γίνει οι κυκλωματικές-κατασκευαστικές "αστοχίες" που εξάλειψα.
Αυτή η δουλειά δεν είναι amplifier voicing, αλλά επαναπροσδιορισμός των βασικών σημείων λειτουργίας του.
Το voicing ξεκινάει, εκ του ασφαλούς, από εδώ και πέρα. Κι εδώ μπαίνει η φράση "κόλλημα-ξεκόλλημα" εξαρτημάτων που είπες. Διαλέγεις "εκλεκτά" παθητικά εξαρτήματα (πυκνωτές -foil ή metallized- τεφλόν ή πολυπροπυλενίου με λάδι ή ξηρούς, ηλεκτρολυτικούς με λείο ή σαγρέ αλουμίνιο, αντιστάσεις χονδρού ή απλού φιλμ τανταλίου ή οξειδίων, κοκ) ακούς προσεκτικά επί μακρόν, όπως πολύ σωστά ανέφερες, και δίνεις τη "τελική πινελιά" ακουστικής πιστότητας-τελειότητας στον ενισχυτή.
Προφανώς λοιπόν, δεν ασχολήθηκα με το voicing αυτού του ενισχυτή, αλλά τον έφερα στο σημείο λειτουργίας που προδιαγράφει η σχεδίασή του, κάτι που είχε αποτύχει να κάνει η εταιρία παραγωγής του, από καθαρή αδιαφορία και αμέλεια!