Στο σπιτι του ο καθενας κανει οτι θελει. Η χωρα μας , δεν ειναι σπιτι σου. Ειναι και δικο μου.
Eπειδή ακριβώς είναι όλων μας το σπίτι, και επειδή υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να τους προστατεύσουν, και άλλοι που θέλουν να τους ξεφορτωθούν, γι'αυτό υποτίθεται ότι πρέπει αυτός που κυβερνά να κοιτά χωρίς συναισθηματισμούς το μέλλον της χώρας και των πολιτών της, για τα οποία εξελέγη ως υπεύθυνος.
Εγώ προσωπικά δηλώνω αδύναμος να τους διώξω, όταν δω έναν ταλαίπωρο θα τον ταϊσω, θα τον ποτίσω, και θα του δώσω και ρούχα να ντυθεί.
Όταν ο ένας γίνει 10, τότε θα κάνω ό,τι μπορώ, προβληματιζόμενος βέβαια γιατί θα ζω κι εγώ στα όριά μου..
Όταν οι ταλαίπωροι γίνουν 20, και αρχίσουν να κόβουν βόλτες κάτω απ'το σπίτι μου θα αρχίσω να νιώθω άσχημα που δε μπορώ να τους περιοποιηθώ.
Όταν γίνουν 50 κι αρχίσουν να δημιουργούν ένα γκέτο γύρω απ'το σπίτι μου, στο οποίο εγώ θα'μαι στόχος, διότι δε μπόρεσα να τους φροντίσω, τότε πλέον θα ζητάω με κάποιον τρόπο να γυρίσουν σπίτι τους, ή να τους περιθάλψει με κάποιο τρόπο το κράτος.
Όταν το κράτος είναι αυτό που είναι... τότε γιατί ο απεγνωσμένος πολίτης να θεωρείται ρατσιστής?
Κάποιοι κρίνουν πολύ εύκολα, από την άνεση του σπιτιού τους, που προφανώς έιναι μακριά από τέτοιες καταστάσεις...
Κάποια μέρα είχε γράψει κάποιος εδώ μέσα, δε θυμάμαι ποιός... "όποιος θέλει να έρχονται μετανάστες έτσι τελείως ελεύθερα, ας φιλοξενεί ο ίδιος στο σπίτι του από 5-6.... ώστε τελικά όλοι να ζουν αξιοπρεπώς..."
Δυστυχώς όμως δεν το κάνουν αυτό. Και το να δωρίζουμε κάθε χρόνο ρούχα σε οργανώσεις, δε φτάνει...