Η δική μου εμπειρία.
Φοιτητής 22-23 χρόνων με παρέα μεγάλη.
Μόσχα,Κίεβο,Λένιγκραντ,Ρήγα,Τάλιν.
Αεροπορικά με Αεροφλότ και με υπερσιβηρικό.Οι γονείς μου κόντεψαν να πάθουν έμφραγμα.Το ίδιο κι οι οι άλλοι γονείς.Μας βοήθησαν να το οργανώσουμε 2-3 Κνίτες μεγαλοστελέχη της παρέας.Χωρίς αυτούς δεν...Εσύ Βλάση πως τα κατάφερες και πήρες βίζα;
Φιλοξενία και στο πανεπιστήμιο της Μόσχας Λεμονόσωφ.Περίοδος λευκών νυχτών.Μπρέζνιεφ-άν θυμάμαι καλά.
Απόλυτη τάξη κι ασφάλεια.Απέραντο πράσινο και ποτάμια που δεν φανταζόμουν ότι μπορεί να υπάρξουν.Ο καθαρός αέρας κι η υγρασία να σου τρυπάνε κυριολεκτικά τα πνευμόνια.Με εντυπωσίασε το μετρό,το Ερμιτάζ,τα θερινά ανάκτορα,οι βόλτες στις ήσυχες πόλεις και το χύμα παγωτό στα υπαίθρια κιόσκια.Οι Ρώσοι πολύ φιλόξενοι και προθυμοι να μας εξυπηρετήσουν.Οι αστυνομικοί μόνο μας κοίταζαν βλοσυρά,όταν καταλάβαιναν ότι είμαστε "δυτικοί" ξένοι.Η αλήθεια είναι,ότι κάναμε πολύ αισθητή την παρουσία μας απ' όπου περνάγαμε...Γενικώς είμαστε εκτός κλίματος...
Δυό-τρείς μου ζήτησαν να τους πουλήσω τα κόλετζ παπούτσια μου καθώς και το κόκκινο μπουφάν μου με το εθνόσημο του Καναδά όσο-όσο.Αυτά μέσα στον δρόμο...Δηλαδή άν το έκανα πως θα περπάταγα μετά;Μεγάλη καψούρα οι τύποι...Ειδικά η νεολαία μας αντιμετώπιζε σαν εξωγήϊνους,δεν είμαστε συνηθισμένο θέαμα...Δυτικοί τουρίστες...
Εδωσα μερικά πακέττα τσιγάρα σε μιά όμορφη μεταφράστρια.Οχι δεν έγινε τίποτα,ήταν πολύ κυρία.
Το βράδυ οι περισσότεροι άντρες ενήλικες κατακόκκινοι απο το πιοτό. Αρκετοί μεθυσμένοι απο εδώ κι απο εκεί.Κάποιοι έκλαιγαν μεθυσμένοι.Μου θύμισαν τα διηγήματα του Ντοστογιέφσκυ.Κτύπημα του δάκτυλου κάτω απο το πηγούνι σήμαινε το πιώμα.Ουρές στα διάφορα μικρά μαγαζιά που πουλούσαν ελάχιστα συγκεκριμένα πράγματα.Οταν τελείωναν,απλά το μαγαζί έκλεινε.Στο τραίνο μας τσέκαρε τα εισητήρια μια θεόρατη αγριεμένη υπάλληλος με στολή.Πρώτη φορά τρόμαξα με γυναίκα.Υπέροχο το θέαμα απο το παράθυρο.Εβγαλα άφθονες φωτο με μιά μηχανή που αγόρασα εκεί,πιό ακριβά απ' ότι είχε στην Ελλάδα...Τις έχω ακόμα.
Χορωδία με όργανο μέσα σε μικρή εκκλησία.Τρομερή αίσθηση.Δεν θυμάμαι το πρόγραμμα.Εστιατόρια-ταβέρνες,πολύ απρόσωπες και κρύες,σχεδόν τυποποιημένα φαγητά και ποτά.Κάποιο συγκρότημα να παίζει ρώσικα ηλεκτρικά τραγούδια.Απαίσια...
Στην ατελείωτη ουρά στο Μαυσωλείο του Λένιν-κόκκινη πλατεία.Οι γίγαντες φρουροί σαν ακίνητα τρομακτικά αγάλματα.Λίγη υγρασία απο την ψύξη έτρεχε σαν ιδρώτας,πάνω στο μακιγιαρισμένο πρόσωπο του νεκρού επαναστάτη.
Στην Ρήγα κοντά στο λιμάνι,μέσα σε μεσαιωνικό κτίριο-μπάρ,τοπικό ποτό και χορός με ντόπιες ντάμες επάνω στα πόδια μας.Η δική μου ήταν στο μπόϊ μου και πατώντας πάνω στα πόδια μου ενώ χορεύαμε μούριχνε ένα κεφάλι.Αμηχανία-συννενόηση με νοήματα και γκριμάτσες... Αργότερα γίναμε οικείοι...Πολύ όμορφη.Πράσινα σπινθηροβόλα μάτια και κόκκινα μαλλιά.Πανέμορφη.Ακόμα την θυμάμαι σαν τώρα...
Γενικά οι Βόρειες αυτές περιοχές,καμία σχέση πολιτιστικά,κοινωνικά ακόμα και πολιτικά με την καθαυτού Ρωσία.Δεν είναι αλήθεια,ότι λεγόταν για μονολιθικό καθεστώς σ' όλη την τότε ΕΣΣΔ.
Ωραία είχα περάσει...Σίγουρα όμως δεν θα μπορούσα να μείνω και να ζήσω εκεί και με τον τρόπο που ζούσαν οι Ρώσοι...
