Η Επανάσταση των Χάλκινων [Blood, Sweat & Tears, Chicago]

[Haagenti]

Σπυράκο το Apocalyptic Raids δεν το ήξερα καν ... το των αστροναυτών το ήξερα και το γουστάρω ...

Μην με παρεξηγείς όμως, έχουμε μια διαφορά ηλικίας που ξεχνώ ... στα μικράτα μας, στους σχετικούς κύκλους που κωλοβαράγαμε, δεν φτουρούσες αν δεν ήξερες τα άλμπουμ του Αλ Κούπερ και δεν είχε διαβάσει τα βίπερ ΣΑΣ του Ζεράρ ντε Βιλιέ, με τον Μάλκο Λίνγκε ...

Δεν φταίει η διαφορά ηλικίας, "φταίνε" οι διαφορετικές παρέες.

 

[grio]

παρουσιαση εγγυηση ποιοτητος,οπως παντα απο Γρηγορη..
Μουσικαρες απο γκρουπαρες , ηχος που αναπτυχθηκε και μεγαλουργησε αποκλειστικα στην αμερικη. οι αγγλοι εχουν το prog
μας αρεσουν και οι 2 ''σχολες''
Το 1982 ο Πετριδης με αφορμη το eye of the tiger που ηταν νουμερο 1 σε ολο τον πλανητη (6 εβδομαδες billboard hot 100)
εκανε ωραιο αναλυτικο αφιερωμα στον Peterik
οι tower of power σχεδον αγωστοι εδω..

Νικ, σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

Για τους Tower of Power και το "What is Hip" επιφυλάσσομαι...

 

[supersonic]

Νικ, σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

Για τους Tower of Power και το "What is Hip" επιφυλάσσομαι...

Αγνωστοι...αλλα μονο εγω μου φαίνεται εχω δισκογραφια....

 

[vlad66]

βλέπω πέρασαν σχεδόν 24 ώρες και δεν ίδρωσε κανένα αυτάκι....
Σημάδια των καιρών?


εύγε νέε μου !

Έχουν πάρει φωτιά τα streamers και οι οθόνες τους....

 

[vlad66]

παρουσιαση εγγυηση ποιοτητος,οπως παντα απο Γρηγορη..
Μουσικαρες απο γκρουπαρες , ηχος που αναπτυχθηκε και μεγαλουργησε αποκλειστικα στην αμερικη. οι αγγλοι εχουν το prog
μας αρεσουν και οι 2 ''σχολες''
Το 1982 ο Πετριδης με αφορμη το eye of the tiger που ηταν νουμερο 1 σε ολο τον πλανητη (6 εβδομαδες billboard hot 100)
εκανε ωραιο αναλυτικο αφιερωμα στον Peterik
οι tower of power σχεδον αγωστοι εδω..

Για κάποιον λόγο αυτό το "eye of the tiger" δεν το χώνεψα ποτέ....

Ίσως επειδή γούσταρα τα λιοντάρια περισσότερο ;;;

Το σκέφτομαι σε "eye of the lion" ... μπα τα ίδια .. ο ρυθμός είναι μονόχνοτος και βαρετός ότι γάτα και να βάλω στον στίχο...

 

[Nikos F]

Για κάποιον λόγο αυτό το "eye of the tiger" δεν το χώνεψα ποτέ....

Ίσως επειδή γούσταρα τα λιοντάρια περισσότερο ;;;

Το σκέφτομαι σε "eye of the lion" ... μπα τα ίδια .. ο ρυθμός είναι μονόχνοτος και βαρετός ότι γάτα και να βάλω στον στίχο...

Νταξ ήμασταν μικροί
Σχολείο... Καλοκαίρι έπαιζε παντού
Αγόρασα και τον δίσκο ...
Ξεκινήσαμε κάπως ανάποδα την γνωριμία με τον Peteric....

 

[supersonic]

Εγω παντως τον πετερικ τον εμαθα γυρω στο 70 71 οταν μου γραψανε σε τυχαια επιλογη (γραψε μερικα ωραια) σε ...μαγνητοταινια το ασμα. Μαζι με το lady d arbanville και το in the summertime....μεταξύ άλλων

 

[#@george@#]

Υποθέτω γνωρίζεις τον Jim Peterik...

Όχι, αν και φροντίσατε να τον μάθω. Ούτε που θα μπορούσα να συνδέσω τέτοια «πράγματα».

 

[#@george@#]

........... Μαζι με το lady d arbanville και το in the summertime....μεταξύ άλλων

Εντάξει, έγραψες, έχω να τα θυμηθώ, από τότε στο δημοτικό, που κάποια αλάνια πιο μεγάλα από μένα, είχαν βγάλει δικούς τους στίχους πάνω στο "in the summertime". Πόσες δεκαετίες και πόσο ζωντανές οι αναμνήσεις!!!
Μαζί με τον νηματοθέτη, respect και σε σένα για τις μνήμες

 

[supersonic]

Να το ξεκαθαρίσω λιγο.
Βασικα ηθελα santana. Ετσι ο μαστορας εβαλε το samba pa ti, το hope you're feeling better και μετα τα υπολοιπα που ανεφερα και το American woman. Αλλα δεν θυμάμαι. Εκεινο που θυμάμαι ομως ηταν η ποιότητα της ηχογραφησης σε σχεση με το πικαπ με την κεραμική κεφαλη που είχαμε.
Η επομενη κινηση ηταν η αγορά των δυο κασετων των santana που σώζονται ακομα.
Αυτές είναι αναμνήσεις.
Αντε πειτε μου τι αναμνησεις σου αφηνει το spotify....

Kαι φυσικά στην ταινία ξεχωριζε το vehicle.
Αυτος ο άνθρωπος δυο χιταρες εγραψε. Μια του υψους και μια του βάθους.... λεφτα εβγαλε παντως

 

[supersonic]

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Accept third party cookies

 

[superfly]

Το φοβερό με τους Chicago είναι ότι ξεκίνησαν την δισκογραφία τους με 2πλό δίσκο και......συνέχισαν έτσι με τους επόμενους 4.
Ο πρώτος τους απλός είναι ο 6ος αν θυμάμαι καλά...μιλάμε θέλει πολλά α@@@@@ αυτό το πράγμα.
Άλλες εποχές θα μου πεις αλλά είναι επίτευγμα αυτό.

Πάντως να πω τη μαύρη μου αλήθεια δεν πέταξα ποτέ τη σκούφια μου ούτε για τους Chcago, ούτε με τους Blood.
Δεν ξέρω ήταν κάτι ενδιάμεσο στη funk, τη soul και το ροκ αλλά μου έμοιαζε συγκρατημένο και περισσότερο σαν συμβιβασμός μεταξύ των 2 ειδών (ένα πράγμα που δεν μου συνέβει με τους Steely Dan για παράδειγμα) παρά σαν εκρηκτικός συνδυασμός όπως ήταν ο Sly.

Πάει καιρός βέβαια μάλλον πρέπει να ξαναφρεσκάρω τη μνήμη μου.

 

[supersonic]

Το φοβερό με τους Chicago είναι ότι ξεκίνησαν την δισκογραφία τους με 2πλό δίσκο και......συνέχισαν έτσι με τους επόμενους 4.
Ο πρώτος τους απλός είναι ο 6ος αν θυμάμαι καλά...μιλάμε θέλει πολλά α@@@@@ αυτό το πράγμα.
Άλλες εποχές θα μου πεις αλλά είναι επίτευγμα αυτό.

Πάντως να πω τη μαύρη μου αλήθεια δεν πέταξα ποτέ τη σκούφια μου ούτε για τους Chcago, ούτε με τους Blood.
Δεν ξέρω ήταν κάτι ενδιάμεσο στη funk, τη soul και το ροκ αλλά μου έμοιαζε συγκρατημένο και περισσότερο σαν συμβιβασμός μεταξύ των 2 ειδών (ένα πράγμα που δεν μου συνέβει με τους Steely Dan για παράδειγμα) παρά σαν εκρηκτικός συνδυασμός όπως ήταν ο Sly.

Πάει καιρός βέβαια μάλλον πρέπει να ξαναφρεσκάρω τη μνήμη μου.

Ναι αλλα οι tower of power?

 

[superfly]

Ναι αλλα οι tower of power?

Άλλο πράμα αυτοί και είναι κρίμα που δεν τους έχω ψάξει περισσότερο.

 

[grio]

Μιλάμε για τους γεννήτορες του είδους! Η σειρά που τους έβαλα δεν είναι τυχαία...

Δεν μπορούμε να τους αξιολογούμε, με ότι εξέλιξη ακολούθησε (γιατί το φανκ με το ευρύ τμήμα πνευστών –όχι ας πούμε των Meters–, όπως οι Tower of Power, έπεται χρονικά), η οποία νομοτελειακά για να συντελεστεί ήταν απαραίτητη η δική τους συμβολή. Ο κάθε ένας από αυτούς τους δίσκους είναι ιδιαίτερος και σηματοδοτεί τις βαθιές τομές της εποχής, καλλιτεχνικές αλλά και κοινωνικοπολιτικές.

Ο πρώτος των Blood, Sweat & Tears, νεανικός, ενθουσιώδης και ακόμη σε σημεία ψυχεδελικός. Ο δεύτερός τους, είχε προχωρήσει στο τζαζ ροκ με διακριτά σόουλ ερμηνευτικά στοιχεία.
Από την άλλη ο πρώτος των Chicago ήταν η αρχική τους πολιτική δήλωση, που μουσικά την έντυσαν με στοιχεία από ελεύθερο αυτοσχεδιασμό μέχρι κλασικές δομημένες συνθέσεις.
Στο δεύτερό τους, με πιο ώριμη διάθεση προχώρησαν σε μια πιο δομημένη προσέγγιση, με πολύπλοκες και εξερευνητικές σουίτες.

Υπήρξαν πρoϊόντα της εποχής τους (του αναβρασμού των τελών της δεκαετίας του '60), όχι όμως με την έννοια του παρωχημένου, αλλά με αυτή της διερευνητικής περιέργειας και την πολυσυλλεκτικότητας.

Φυσικά και το αποτέλεσμα δεν εκλαμβάνεται από όλους μας το ίδιο. Ευτυχώς, γιατί το αντίθετο θα σήμαινε ότι διαθέτουν χαρακτηριστικά 'ομαδοποίησης' τα όποια βέβαια μεταγενέστερα δεν απέφυγαν, όταν ξεκίνησαν το φλερτ με το MOR και την άκρατη εμπορικότητα, πουλώντας την ψυχή τους.

Τώρα όσον αφορά τους Tower (που διαθέτω δίσκους τους, όχι δισκογραφία, και μου αρέσουν), είχα ενδοιασμούς αν έπρεπε να τους βάλω στην εισαγωγή καθώς ο δρόμος του 'λευκού' φανκ που τους καθόρισε δεν διέθετε τίποτα καινοτομικό απλά βασίστηκε στους προηγούμενους 'μεγάλους' για να μετεξελιχθεί.

Σίγουρα όπως είπε και ο Σπύρος (μας) οι δίσκοι θέλουν επαναλήψεις για να στύψεις τους χυμούς τους, που τελικά μπορεί και να μην είναι του γούστου σου.

Όλα αυτά πάντως με χαροποιούν αφάνταστα γιατί έχουν κάτι από του κλαμπ του χθες που δίνει αισιοδοξία για το κλαμπ του αύριο, και ευελπιστώ με νέα ελπιδοφόρα πρόσωπα!