- παρολο που υπαρχουν διαφορετικες εκδοχες της Ιστοριας ο καθενας επιμενει οτι η δικη του ειναι η σωστη. Αν ολοι επιμενουν σε διαφορετικα πραγματα, ε δε μπορει, καποιος καπου κανει λαθος.
Αυτό θα ήταν σωστό αν υπήρχε αντικειμενικά σωστό και λάθος.
Πρόκειται περί σοφίσματος (έκανες παραδοχή μη αποδεδειγμένη).
- η παραθεση συγκεκριμενων δεδομενων, απλα δεν αποδεικνυει την ορθοτητα του συνολου της εκδοχης
- προφανως ολες οι πλευρες καποια δεδομενα θα εχουν. Αυτα πως διερευνωνται και πως συνεκτιμωνται?
- πως ειμαστε σιγουροι οτι αυτοι που κανουν λαθος ειναι οι αλλοι και οι Ελληνικες θεσεις ειναι οι σωστες?
Και ενα αλλο, γιατι καποιος μπορει να αναφερει πολεις αλλης χωρας με Ελληνικο ονομα, αλλα οχι ελληνικη πολη με το ονομα σε αλλη γλωσσα?
Επισης, γιατι υπερηφανα μιλουμε για Ελληνες του εξωτερικου, αλλα αν καποιος μιλησει για αλλης εθνικοτητας πληθυσμο που διαμενει στην Ελλαδα, πεφτουμε να τον φαμε?
Σέ όλα τα παραπάνω η απάντηση είναι: γιατί δεν είμαστε Έλληνες!!!
Μη στραβώνετε θα το εξηγήσω.
Αυτός ο τόπος ποτέ δεν κατοικείθηκε από αυτόχθονες αλλά πάντα από μετανάστες. Οι ταλαίπωροι και οι κηνυγημένοι βρήκαν καταφύγιο σε αυτά τα χώματα... σε αυτή τη θάλασσα.
Κύριο μέλημα αυτων, ήταν η πρόοδος, η ευμάρεια η κατάκτηση της γνώσης και τελικά η ευημερεία.
Αυτή η συνθήκη δεν επαληθεύεται τους τελευταίους αιώνες (με εξαιρέσεις βέβαια...) Άρα η φιλοσοφία, η παιδεία και η κουλτούρα του λαού αλλοιώθηκε! Και ποιό ήταν το κυρίαρχο χαρακτηριστικό του "Έλληνα", αν όχι τα παραπάνω?
Αντί να καλοσορίζουμε το "ξένο" στοιχείο, το πολεμάμε.
Αντι να συνομιλούμε, κανουμε εμπάργκο.
Αντί να μαθαίνουμε, κουνάμε το δάκτυλο.
Αντί να "ταξιδεύουμε", "μπαλώνουμε σώβρακα" και πίνουμε φραπέ.
Κατάλαβες φίλε vasada?